Remzi Çayır kimdir? Remzi Çayır kitapları ve sözleri
Gazeteci, Yazar Remzi Çayır hayatı araştırılıyor. Peki Remzi Çayır kimdir? Remzi Çayır aslen nerelidir? Remzi Çayır ne zaman, nerede doğdu? Remzi Çayır hayatta mı? İşte Remzi Çayır hayatı...
Doğum Tarihi:
Doğum Yeri: Kahramanmaraş, Türkiye
Remzi Çayır kimdir?
Yazar. Kahramanmaraş'ta doğdu. A. Ü. Fen Fakültesinde okudu. 12 Eylül 1980 darbesi öncesi olayları sırasında 1979'da tutuklandı. Uzun yıllar hapis yattı. Gazi Antep Cezaevinde iken tekrar üniversite imtihanına girerek Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesini kazandı. 1990'da hapisten çıktıktan sonra gazeteciliğe başladı; Yeni Hafta ve Gündüz gazetelerinde köşe yazısı yazdı.
Şiir ve hikâyeleri Türk Edebiyatı, Bizim Ocak, Aylık Dergi, Mavera, Vahdet, Birliğe Çağrı, Gözyaşı, Dolunay dergilerinde çıktı.
Şiir, hikâye ve romanlarını daha çok içinde yer aldığı Ülkücü Hareket'te yaşananlara ve hapishane hayatıyla ilgili gözlemlerine dayanarak yazmıştır.
Hikâyeleri: En Büyük Silâh Parabellum (1990), Donkişotlar Mektebi (1996). Romanları: Koğuş Türkiye Koğuş Dünya (1986), Zerafet'in Fal Çiçekleri (1988), Kelepçemin Türküsü (1989), Zibide Papatya Açtı (1990). Oyunu: Medeniyetinizden İstifa Ediyorum (1995). İncelemesi: Onlar Diridirler (1987).
Remzi Çayır Kitapları - Eserleri
- Adım Yeşil
- Onlar Diridirler
- Alperenlerin Davası
- Koğuş Türkiye Koğuş Dünya
- Zibilde Papatya Açtı
- Zerafet'in Fal Çiçekleri
- En Büyük Sİlah Barabellum
- Mamak Mahpushanesi
- Kelepçemin Türküsü
- Mamak Mahpushanesi
- Geceleri Uyandırın
Remzi Çayır Alıntıları - Sözleri
- Saf olun! "ALLAH" deyip, Allah için söyleyin, Allah için yaşayın! Kula kulluk şirktir, pisliktir, hayvanlıktır... Felaha kavuşmak için, Allah yoluna koşun! (Onlar Diridirler)
- Dün beni yerden yere vuran başkalarıydı bugün daha başkaları (En Büyük Sİlah Barabellum)
- Elbette zulmü vasıta bilip kendi hükümranlıklarını pekiştirmek isteyenlere karşı çıkacağım. (En Büyük Sİlah Barabellum)
- Hayat ve ölüm. İnsan doğarken ölüme koşar. Doğmanın temel esprisi ölmektir hattızatında. Aradaki o kıl mesafe bir imtihan yarışıdır o kadar... (Zibilde Papatya Açtı)
- Her şeyin liderin iki dudağı arasında olduğu...Liderin,herkesten,her insandan daha çok şey bildiği bir dünyanın yalancılığının ifşası için Alperen hareketi var olmuştur. (Alperenlerin Davası)
- "Cüce insanların, dev postuna bürünüp, aslanı boğma gayreti ne zamana dek sürer ki?" (Onlar Diridirler)
- Uyumak, düşünceyi kovmak demektir. Bunu istiyor. Arzuluyor uykuyu. (Koğuş Türkiye Koğuş Dünya)
- İnsan işte! Kendini kandırma da büyük beceri sahibi. Kendi uydurduğu yalana kendine hemen inandıran mahluk. Tuhaf tuhaf da, hem yazık, hem insanlık için bu hâl büyük bir kazık... (Koğuş Türkiye Koğuş Dünya)
- Hastalık çoğu kez insanların sığınağıdır.Kaçıp kurtulmak istediğimiz bir sürü işten,hasta olmak veya hasta olmak dırdırı bizi kurtarır. (Zerafet'in Fal Çiçekleri)
- "Aman ha, aman, İslâm için yola çıkmış isek, bu yolun sonunda ölüm de olur, gazilik de. Peygambere kurulan tuzakları hatırdan çıkarmamak gerekiyor. Allah için devam edin yürüyüşünüze!" (Onlar Diridirler)
- İyi insanlar mazinin toprağında. Orada kaldılar. Yazık bizlere! (Koğuş Türkiye Koğuş Dünya)
- İnsan bir kez nefret etti mı bütün güzellikleri yok sayar.Şunu da söyleyeyim,nefret etmek için sebep arandı mı kolay bulunur... (Zerafet'in Fal Çiçekleri)
- Adaletinden sapacaksam, doğrularını dünyalık mal ve mülkle, şan ve şerefle değişeceksem, hakikatları batılla örteceksem, eski halime dönderiver beni ne olur! (En Büyük Sİlah Barabellum)
- "Yurdun en ücra köşesinde ölen gönüldaşımız için içimiz sızlamaz mıydı? Hüngür hüngür ağlamaz mıydık? Öz kardeşimiz ölmüşçesine kahrolmaz mıydık?" (Adım Yeşil)
- "Bela gelecekse bizim başımıza gelmeliydi." (Adım Yeşil)
- Asıl suçlu, bu milleti idealsiz ve ülküsüz bırakanlarda. Bir sürü gayesiz ve vasıtasız insanlar yığını... (Koğuş Türkiye Koğuş Dünya)
- Biz Müslümanlar kendi yurdumuzda, kendi evimizde misafir gibiyiz. Çıplağız, ayağımızda çarık yok. Bedenimizde elbise... (Koğuş Türkiye Koğuş Dünya)
- "Acı yüreğimin ortasında." (Adım Yeşil)
- "Dünyanın dayağını yerdim de of demezdim. Hücrede avazım çıktığı kadar bağırırdım, ezilirdim, büzülürdüm, aman demezdim kimselere." (Adım Yeşil)
- Hapishanelerde de insanlar yaşar. (En Büyük Sİlah Barabellum)
