İtalyan yazar Ahmad 'Abd Al Waliyy Vincenzo edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Ahmad 'Abd Al Waliyy Vincenzo hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Ahmad 'Abd Al Waliyy Vincenzo hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Ahmad 'Abd Al Waliyy Vincenzo hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi:

Doğum Yeri:

Ahmad 'Abd Al Waliyy Vincenzo kimdir?

1990 yılında müslüman olmuştur. Federico Üniversitesi profesörü, italyan yazar. Hz. Muhammed'i konu alan “Yesrib’te Bahar” isminde ve şimdilerde de şifacı (Sicilya Tatulası) adında Türkçe'de yayımlanan 2 kitabı var.

--reklam--

Ahmad 'Abd Al Waliyy Vincenzo Kitapları - Eserleri

  • Yesrib'de Bahar
  • Şifacı

--reklam--

Ahmad 'Abd Al Waliyy Vincenzo Alıntıları - Sözleri

  • Riyakarlar, önceki toplumlarda olduğu gibi, müslüman toplumlarına sorun yaratmaya hep devam ettiler. Karakterleri değişmemeye mahkumdu; formalite olarak ve katı biçimde sofu olacaklar ama aslında Hz.Muhammed(sav)in ve diğer peygamberlerin öğretilerinden ve ahlakından hiç nasipleri olmayacaktı. (Yesrib'de Bahar)
  • Ağzımda, hayatın acı tadı kalmıştı. (Şifacı)
  • "Seni cennet'ten ayıran yalnızca göğsündeki son nefes!" (Yesrib'de Bahar)
  • Eğer dünyada mutluluk varsa, işte o gün mutluluğu bulmuştum. (Şifacı)
  • İçimde bir şeyler kırıldı. Hem de müthiş bir gürültüyle. (Şifacı)
  • Aynı hataları tekrarlamak öyle kolay ki! (Şifacı)
  • Konuşmak düşünmek demek değildir. (Şifacı)
  • Gerçek şu ki her tür yenilikte, özellikle de beklenmedik olanlar da, hep bir terslik beklerim. Ustelik bendeki bu şüphecilik, geç mişe ait olayları da kapsar. Vuku bulan olayları düşündüğümde, negatif olanlar pozitif olanlara göre çok daha hızlı zihnimi işgal eder. Işte bu nedenle, sizin de tahmin edeceğiniz gibi, bana gülümsediği anlarda bile heyecan hissedemediğim bir hayata, hüzünlü bir gelişime eğilim gösterdim. Kaldı ki Yüce Yaradan'ın bana özel muamelesi nedeniyle, gülümsetici anlar çoğunlukla esingendi benden... (Şifacı)
  • Savaşta kendini öldürtmek için en iyi yol kaçmaktır. (Şifacı)
  • "Ne taleb ediyorlar?" "Cenneti taleb ediyorlar?" "Görmüşler mi?" "Hayır Rabb'imiz!" "Görmüş olsalar ne olurdu?" "Korumanı taleb ederlerdi" "Neye karşı?" "Cehennemin ateşine karşı!" "Ateşi görmüşler mi?" "Hayır!" "Görmüş olsalar ne olurdu?" "Senden af dilerlerdi!" İşte bu noktada ALLAH meleklere "Ben onları affediyorum, istediklerini kendilerine vereceğim ve neden korunmak istiyorlarsa ona karşı koruyacağım" der. (Yesrib'de Bahar)
  • İnsan zekası küçük bir tohum gibidir. Tohumda bitkinin temel yapısı gizlidir, ama bitki haline gelebilmek için yalnızca tohum olmak yeterli olmaz . Onu toprağa da ekmek gerek! Bilgi tohumunun ekilmesi gereken toprak, iman toprağıdır,ama bu bile yeterli değil! İman toprağını her gün dua suları ile sulamak ve imanın gereklerini yerine getirerek beslemek gerekir. (Yesrib'de Bahar)
  • Kimse kendi gözlerinin içine bakmayı alışlanlık haline getirmez. Nitekim zorda kalmadıkça kendimizi tanımaktan hep kaçınırız. (Şifacı)
  • Allah'a inanmak,gerçeği olduğundan farklı gördüğün bir rüyadan uyanmak gibi.. (Yesrib'de Bahar)
  • Hiçbir şey yapmayan bir şey kazanamaz. (Şifacı)
  • Riyakarlar, önceki toplumlarda olduğu gibi, Müslüman toplumuna sorun yaratmaya hep devam ettiler. Karakterleri değişmemeye mahkumdu; formalite olarak ve katı biçimde sofu olacaklar ama aslında Hz. Muhammed (sav)'in ve diğer peygamberlerin öğretilerinden ve ahlakından hiç nasipleri olmayacaktı. (Yesrib'de Bahar)
  • "Doğru, binlerce kılıçtan daha güçlüdür." (Yesrib'de Bahar)
  • Peygamberimizin sözleri şu soruyla bitirdi: " Ey insanlar! Allah'ın Tebliğini sizlere sadık biçimde aktardım mı?" O gün Rûz-i Cezâ'da toplanacak olan nefesler gibi, bizler de Arafat dağının eteklerine yayılmış beyaz bir hacı örtüsü gibiydik. Hepimizin gözlerinde ve yüreğinde Rûz-i Cezâ'nın görüntüsü bulunuyordu. Hz. Muhammed (s.a.v)' in sorusu duyulunca, yüz bin yürekten tek bir ses yükseldi; " Evet!" Bir o kadar engin bir sessizlik çöktü dağın eteklerine. Sonra tek bir güçlü ses duyuldu. Hz. Muhammed(s.a.v)' in sesiydi: "Allah' ım, Şahidim ol!" (Yesrib'de Bahar)
  • İçimde bir şeyler kırıldı. Hem de müthiş bir gürültüyle. (Şifacı)
  • Gerçek şu ki Allah onlara her zaman doğruyu söyletir. Ancak doğru basit ama sarsıcı olduğundan diğerleri çoğunlukla nasıl cevap vereceklerini bilemezler. Doğru, binlerce kılıçtan daha güçlüdür. (Yesrib'de Bahar)
  • Rabb' in seni terk etmedi de, sana darılmadı da.. (Yesrib'de Bahar)