Roman Yazarı Aimee Bender edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Aimee Bender hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Aimee Bender hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Aimee Bender hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1969

Doğum Yeri: Los Angeles

Aimee Bender kimdir?

Aimee Bender, 28 Haziran 1969'da Los Angeles'ta doğdu. San Diego, California Üniversitesi'nden mezun olduktan sonra Irvine, California Üniversitesi'nde Güzel Sanatlar yüksek lisans programında yaratıcı yazarlık okudu. Çağdaş Amerikan edebiyatında ses getiren bir roman ve öykü yazarı olan, gerçeküstü kurgu ve kişileriyle tanınan, yapıtları on altı dile çevrilen ve iki kere Pushcart Ödülü'nü alan Bender, 2005'te Tiptree Ödülü'ne aday gösterildi. Bugüne kadar dört kitabı yayımlanan Aime Bender, Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü'yle en iyi kurmaca dalında SCIBA (Güney California Bağımsız Kitapçılar Birliği) Ödülü'ne ve bir Alex Ödülü'ne layık görüldü. Halen Los Angeles'ta yaşayan yazar, South California Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık dersi veriyor.

--reklam--

Aimee Bender Kitapları - Eserleri

  • Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü
  • Kendime Ait Görünmez Bir İşaret

--reklam--

Aimee Bender Alıntıları - Sözleri

  • Çocukların çoğu, ilerideki hayatlarında ailelerinin kusurlu, kafası fena halde karışık insanlar olduğunu öğreniyorlardı zaten. (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • Saçları havada uçuşuyordu. Yalan söylüyorsun, dedi, ve işin kötüsü bunun farkında bile değilsin. (Kendime Ait Görünmez Bir İşaret)
  • . Tam olarak ne aradığımı söyleyemem, ama ne zaman olduğunu bileceğim. Nefes nefese ve zayıf olmak, ruhumun içine başka birinin girmesiyle buruşmak istiyorum. ... (Kendime Ait Görünmez Bir İşaret)
  • Zaman boş sayfalar halinde geçti. (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • “Kendimi biraz beş, biraz kırk yaşında hissediyor.um.” (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • “Bazı yıllar daha hassastır...” (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • Sarılmaya hep ihtiyacın varmış gibi görünüyordun. (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • "Her şey normal ilerlemesine bırakılırsa, üzüntüyle yaşarız -ağlar ve yürürüz- ama bizi asıl yıkan, sırasız olan kayıplardır." (Kendime Ait Görünmez Bir İşaret)
  • Etrafında asılı olan umut onu her zamankinden daha kötü gösteriyordu. (Kendime Ait Görünmez Bir İşaret)
  • Kendimi biraz beş, biraz kırk yaşında hissediyordum. (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • Ama beni tanımıyorsun bile, dedi.Nasıl seversin? Sevgiyi hak etmek gerekir. (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • Üstelik her gün, annemle babam arasında haftalar süren kopukluk ve sessizlikler boyunca, annemin parlak ve uykusuz gözleri karşısında, evde yemek yemekten hoşlandığım numarasını yapıyordum. Fakat bu sefer, artık hangi sebeptense turtayı seviyormuş gibi yapmak elimden gelmedi. (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • 'Ama yine de, demişti, sevdiğiniz insanın derinde bir yerlerde, ikinizin de kısmen yalan olduğunu bildiğiniz bir şeye inanmaya çalışmasını izlemek o kadar korkunç, o kadar iğrenç ki.' (Kendime Ait Görünmez Bir İşaret)
  • Bıraktım, çünkü kazanmak çok yalnızlaştırıcı (Kendime Ait Görünmez Bir İşaret)
  • “…ama ona güvenmek, elimle havayı yakalamaya çalışmaktan farksızdı.” (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • Gününüz güzel geçmiyorsa gündüz vakti alışveriş yapan yabancıları görmek kendinizi çok yalnız hissettirebilir. (Limonlu Pastanın Sıradışı Hüznü)
  • Sevdiğim bir güzellik ve bir düzen vardı. Bunu rahatsız edici ve aynı zamanda mükemmel buluyordum. (Kendime Ait Görünmez Bir İşaret)
  • Yalnızca, dedi, farklı bir inek sürüsünün etinden yapılmış bir hamburger yemek istiyorum. (Kendime Ait Görünmez Bir İşaret)