Doğum Tarihi: 1979
Doğum Yeri: İstanbul, Türkiye
Aybike Ertürk kimdir?
Özel Kalamış Lisesi’ni bitirdikten sonra Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden mezun oldu. 2002-2004 yılları arasında çeşitli reklam ajanslarında metin yazarlığı yapan yazar, 2004 yılında yazma hayatına senarist olarak devam ederek birçok televizyon dizisinin senaryolarını kaleme aldı. Özgürce yazabilme arzusunu gerçekleştirebilmek için televizyon kariyerine ara veren Ertürk’ün ilk romanı “Bayan Hiçbiri” 2015 yılında, ikinci romanı “Votka & Pera” ise 2016 yılında yayımlandı.
--reklam--
Aybike Ertürk Kitapları - Eserleri
- Bayan Hiçbiri
- Votka - Pera
- Kibirli Palmiye
--reklam--
Aybike Ertürk Alıntıları - Sözleri
- Velhasıl kelam sevdiğim herkesin yerine bir yetmişlik votka koyup arkadaşlarımı kendimden uzaklaştıralı uzun zaman olmuştu. (Votka - Pera)
- Tecrübeyle sabit.; ölümden korkmayan ölmüyor bu hayatta (Votka - Pera)
- Kadın olmak kesinlikle fazla mesaiye kalmaktı bu hayatta. (Bayan Hiçbiri)
- Babaannem düşündü taşındı, dert kesesini şöyle bir sallayıp içinden biraz romatizma, biraz da hayat pahalılığı çıkartıp Nuri’ye paket yaptı. (Kibirli Palmiye)
- Zaten babam hep böyleydi. Yaptıklarıyla değil, daha ziyade yapmadıklarıyla incitenlerdendi. (Kibirli Palmiye)
- Hayat; sen ne garip ne şizofren bir şeysin… (Bayan Hiçbiri)
- Şeytan hepimizin içinde. Önce bunu anlamalı, sonra da kabul etmeliydik varlığını. İçindeki kötüye sahip çıkmadan onu ehlileştirebilir misin? Onu yok sayarak ruh bütünlüğüne erebilir misin? (Kibirli Palmiye)
- Tanrım, değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmem için huzur, değiştirebileceklerim için cesaret ve ikisinin arasındaki farkı anlayabilmem için akıl ver. (Votka - Pera)
- Laf lafı açtıkça nefesimizin rüzgarı, üzerimdeki tozları kaldırıyordu yavaş yavaş. (Bayan Hiçbiri)
- Ne büyük lanetti geçmişi düşünüp derdine yanmak ve geleceği hayal ederek endişe duymak. (Kibirli Palmiye)
- Galiba yanlış yapmaktansa hiçbir şey yapmamayı tercih ediyorum.” (Kibirli Palmiye)
- Ne sevmeyi biliyordu kalbim ne de sevilmeyi. Sonunda da kullanmaya kullanmaya bedenim onu gereksiz bulmuş olacak ki kalbimi felç etti. (Kibirli Palmiye)
- 18 yaşında elinde çiçekler dünya barışı isteyen güzellik kraliçeleri bile, 40 yaşını geçtiğinde, hala yalnız ve mutsuzlarsa “Yemişim barışını!” diyerek istediği adamı elde etmek için içsavaş bile çıkarabilirlerdi. (Bayan Hiçbiri)
- Hayatıma giren herkes parça parça yedi beni. Her gün bir yerim eksik uyanmaktan sıkıldım, yoruldum. Ben istifa ediyorum. (Kibirli Palmiye)
- “Biz neden herkes gibi ev yemeği yemiyoruz?” “Evin Ana’yla evlenmediğin için olabilir mesela.” (Bayan Hiçbiri)
- Sen bir sürü dertle boğuştuğunu düşünürken, hayat hiç önemsemediğin küçük detaylardan vuruyor seni. (Votka - Pera)
- Mahalleli pek sevmezdi Ali’yi. Ben severdim. Hayır özel bir hukukumuz ya da sohbetimiz yoktu en azından onun bildiği. Fakat belli aralıklarla rüyama girer, o da beni severdi. (Kibirli Palmiye)
- “Ne içersin? Çay, kahve?” diye seslendiğinde, genelde her taze sevgilinin yaptığı gibi “Fark etmez” diye cevap vermişti. Basit ama ne kadar da aşk dolu bir cümleydi. Aslında “Yediğim de sen içtiğimde sen. Şeker gibisin, neye katsam tadı sen… O yüzden fark etmez sevgilim”diyordu. (Bayan Hiçbiri)
- Mutsuz insanlar mutsuzlukları geçip gidene kadar uyanmamalıydı (Kibirli Palmiye)
- Hayat kısa evlat. Bu kadar bunaltma kendini (Votka - Pera)
Yorumlar
0 yorum