Öğretim Üyesi Celal Soydan edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Celal Soydan hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Celal Soydan hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Celal Soydan hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Tam / Gerçek Adı: Prof. Dr. Celal Soydan

Doğum Tarihi: 1964

Doğum Yeri: Gümüşhane

Celal Soydan kimdir?

Ankara Üniversitesi DTCF, Urdu Dili ve Edebiyatı mezunu. 1988-1994 yılları arasında Pencab Üniversitesi-Pakistan'da Urdu Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde diploma, ileri düzey diploma ve yüksek lisans eğitimi gördü. 1994 yılından beri A.Ü DTCF, Urdu Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı'nda çalışan Celal Soydan 1999'da doktorasını tamamladı.

--reklam--

Celal Soydan Kitapları - Eserleri

  • Pakistan-Hindistan Öyküleri
  • İkbal'e Dair
  • Galib-Urdu Dilinin Türk Asıllı Efsane Şairi Mirza Esedullah Han

--reklam--

Celal Soydan Alıntıları - Sözleri

  • Dünya bir kavşaktır Ama o yolun kenarına bırakıp gitti beni. (Pakistan-Hindistan Öyküleri)
  • "Bilirsin böcekler, çiçek ve tomurcukları emerek balını alır ama böceklerin dudaklarında o çiçek ve tomurcukların tortusu dahi gözükmez... Tanrı kendine taptırır; kendisi kulluk yapmaz... O, yokluk ile birlikte, tenhalıkta biraz vakit geçirdikten sonra varlığı tekmile ukaştırdı... Peki, yokluk nerede şimdi? Varlığın ona ihtiyacı kaldı mı artık? Varlığı doğurur doğurmaz loğusa yatağında ölüp giden bir anneydi yokluk." (Pakistan-Hindistan Öyküleri)
  • Otobüsün hareket saati üçtü; dolayısıyla saat tam altıda hareket etti (Pakistan-Hindistan Öyküleri)
  • "Bu dünyada bir başkasıyla konuşan biri var mı? Her ne kadar konuşma oluyorsa o konuşmalar insanların arasında değil, aksine kişi ile çıkarı arasında gerçekleşmektedir. İki yürek arasındaki konuşma, gerçekte kişinin bir çeşit kendiyle konuşmasıdır." (Pakistan-Hindistan Öyküleri)
  • Elbette insan tek başına yarımdır, zira insan bir başka insanla insan olur. (Pakistan-Hindistan Öyküleri)
  • "O gece ay tutulması bekleniyordu. Tutulma akşamüzeri gerçekleşecekti. Holi'nin bez yırtması yasaktı, yoksa rahimdeki bebeğin kulakları patlardı. Dikiş dikemezdi, aksi halde bebeğin ağzı dikili doğardı. Baba evine mektuo yazamazdı, mektubun eğri büğrü harfleri bebeğin yüzüne kazınırdı. Ama önüne geçilmez bir istekle baba evine mektup yazmak istiyordu canı." (Pakistan-Hindistan Öyküleri)