Doğum Tarihi:
Doğum Yeri:
Cengiz İnceer kimdir?
--reklam--
Cengiz İnceer Kitapları - Eserleri
- Umut da Yorulur
- Portakal Ağacı
--reklam--
Cengiz İnceer Alıntıları - Sözleri
- Cümleye "artık"diye başlayan insanları iyi gözlemleyin.Onlar ki savaşı çoktan bitmiş insanlardır. (Portakal Ağacı)
- Kadın, usulca seslendi , canının yanmış kenarına; "Tecrübelerim bile işe yaramıyor bazen.." (Umut da Yorulur)
- "Günü görmezden gelip, kafayı düne takıp, zamanla sorunları olan insanlarız biz..Bu kadar açık, bu kadar net!" (Umut da Yorulur)
- "Kendimden de kaçıyorum bazen..Aldırış etmiyorum artık, canımın yanmış tarafına.." (Umut da Yorulur)
- Belki de en dokunaklı hikayedir: ‘’Gideceği yerde gidemeyen, kalacağı yerde kalamayan’’ insanın dramı… (Portakal Ağacı)
- Artık şikâyet etmek yerine tamamen vazgeçiyorum. İçim öyle soğudu ki, bir daha ısınır mı bilmiyorum. (Portakal Ağacı)
- "Çevremde "baba" kelimesini bilinçsizce tüketen insanlara küfrüm!" (Umut da Yorulur)
- "Ne ben anlatmaya meylettim ne sen anlamaya. Öylece geçinip gidiyoruz birbirimizden.." (Umut da Yorulur)
- Kadıköy’ün dar, geçimsiz, kalabalık sokaklarında bıraktığım hikayemi, Darıca’nın üç metrelik serin sahili iyi bilir. Falıma bakmaya meyleden üç göbekli teyze; cebimde, yörem kadar sessizdir. Hoş, fallara da inanmam. Güzel amcam, kahveni de yudumlamam. Ağzımın tadı pek yerinde değildir. Halbuki, ne yerinde ki! Yerinde olan tek şey kederimdir! (Portakal Ağacı)
- Belki de sevilmekten önce anlaşılmak istemişimdir. Belki de bu yüzden onca sevenim varken yalnızlığı seçmişimdir.Kim bilir? (Portakal Ağacı)
- "Bir rengi olmalı insanın, yalnızca bir rengi.." (Umut da Yorulur)
- "Ne güçlü olmam kâr ediyor , ne de seviyor oluşum.Tükeniyorum.." (Umut da Yorulur)
- "Kapatsam gözlerimi, alnımı , alnına dayasam kaderi yeni baştan yazmış olur muyum ?" (Umut da Yorulur)
- Aynı kelimelerle kısa cevaplar veren insanlara karşın; beni, uzun cümleler kurarak ifadeyi zenginleştirme çabası yordu. (Portakal Ağacı)
- Hiçbir yere ait hissedemiyorum kendimi ! Hiçbir yer evim değil. Sanırım kendime dahi yabancılaşıyorum. (Portakal Ağacı)
- "Bedenim ve ruhum ayrı telden çalıyor bu aralar..Ah şu mesafeler yok mu? Küçücük bir serçe say beni, avuç içine hasret koyma." (Umut da Yorulur)
- Neydi? Dünyanın derdini unutturmaya yetecek, O bakışındaki tılsımın kudreti! Sahi,bu yetememezlik Yokluğunla mı ilgili? (Portakal Ağacı)
- "Anlaşılmayı beklemekten yorulmadınız mı?" (Umut da Yorulur)
- Belki de en dokunaklı hikayedir:"Gideceği yerde gidemeyen, kalacağı yerde kalamayan" insanın dramı.... (Portakal Ağacı)
Yorumlar
0 yorum