Amerikalı Yazar David Vann edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında David Vann hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. David Vann hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte David Vann hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 19 Ekim 1966

Doğum Yeri: Adak Adası, Alaska, Amerika Birleşik Devletleri

David Vann kimdir?

DAVID VANN, 1966'da Alcut Adaları'nda doğdu ve çocukluğunu Alaska'nın Ketchikan şehrinde geçirdi. 13 yaşındayken babası intihar eden David Vann bu olayın altında ezilmedi, tam tersine onu yaşama tutunmak için bir çıkış noktası olarak aldı ve Legend of a Suicide (Bir İntiharın Efsanesi) adlı ilk kitabında bu intiharı işledi. Ama 12 yıl boyunca hiçbir yayınevi onun kitabıyla ilgilenmeyince David Vann denizciliği seçti, kaptan ve tekne yapımcısı oldu. Oysa aynı kitap günümüzde edebiyat çevrelerinde büyük ilgi uyandırarak Fransa'daki Médicis Ödülü dahil 10 büyük ödül kazandı ve New Yorker Kitap Kulübü'ne seçildi; bir bölümü Türkiye'de geçen A Mile Down: The True Story of a Disastrous Career at Sea (Bir Mil Ötede: Denizde Talihsiz Bir Mesleğin Öyküsü) adlı anı kitabı çoksatarlar arasına girdi; Last Day On Earth: A Portrait of the NIU School Shooter, (Dünyadaki Son Gün: NIU [Kuzey Illinois Üniversitesi] Katili Steve Kazmierczak'ın Portresi) adlı kitabıyla AWP Kurgu-Dışı ödülünü kazandı. David Vann, profesör olarak San Francisco Üniversitesi'nde ders vermekte, ayrıca Esquire, Outside, Men's Journal dergileri ve Sunday Times gazetesi için düzenli olarak makaleler yazmaktadır. Son kitabı Dirt (Pislik) 2012'de yayımlandı.

--reklam--

David Vann Kitapları - Eserleri

  • Akvaryum
  • Pislik
  • Bir İntihar Efsanesi
  • Keçi Dağı
  • Caribou Adası

--reklam--

David Vann Alıntıları - Sözleri

  • “Büyüklerin dünyasına hoş geldin.” (Akvaryum)
  • “Acı insana sadece bir seçenek sunar, Sheri, o da ondan kaçmaktır. İnsan ondan kaçmaya çalışır. Başka seçenek yoktur, çünkü hiçbir şey acı çekmekten daha korkunç olamaz. İnsanlar yitirdiklerinin duygusal ve psikolojik acısından söz ederler, ama katıksız fiziksel acının yanında bunlar hiç kalır. Acı seni kıvrım kıvrım kıvrandırır, kendini parçalara ayırmak istersin. Onu bir an bile olsa unutmak için feryat eder, yakıp yıkar, her şeyle ve herkesle savaşırsın. Bir canavar olduğumu düşünmemen için bunu anlamak zorundasın.” (Akvaryum)
  • Öldürdüğümüzde var olan her şey yönünü bize çevirir. (Keçi Dağı)
  • "... Hepimiz ayaklı bir enkazız aslında." (Akvaryum)
  • Bazen yetişkinlerin hayatı bana dayanılmaz derecede üzücü geliyordu. Hiçbir anlam ifade etmeyen ve hiçbir yere götürmeyen, vaktinin çoğunu alan işiyle annem, polisin alıp götürdüğü yalnız dedem, ölüm döşeğindeki anneananem. Bütün kederlerin son bulup herkesin birlikte olmasını istiyordum. (Akvaryum)
  • İnsanların nasıl olup da hayatta kaldıklarına inanamıyordu. İnsanoğlunun kalın ayak tabanları, daha çok tüyü, hatta kalın kabukları olmalıydı ki, korunabilsin. (Pislik)
  • +Hatırlayamamanın nasıl bir şey olduğunu biliyor musun? -Hayır. +Hiç kimse olmak gibi, yine de yaşamaya devam etmek zorundasın. (Pislik)
  • Ölümü gömmek bir umuttur. (Keçi Dağı)
  • Fakat elbette şeytan diye bir şey yoktur. Biz olmasını isteriz, o kadar. Sorumluluğu birine yıkmak isteriz. (Keçi Dağı)
  • Biraz tutulmuşsun galiba, dedi teyzesi, gülümseyerek. Birden Galen'ın kafasına dank etti. Teyzesi ondan nefret ediyordu. Gün gibi ortadaydı bu. Galen teyzesini severdi, onun da kendisini sevdiğini zannetmişti, fakat şimdi onun annesinden ve annesinin uzantısı olan kendisinden nefret ettiğini anlayabiliyordu. Teyzesinin yüzünde kötücül bir gülümseme vardı. (Pislik)
  • +Hatırlayamamanın nasıl bir şey olduğunu biliyor musun? -Hayır. +Hiç kimse olmak gibi, yine de yaşamaya devam etmek zorundasın. (Pislik)
  • “Birini mi öldürdün?” diye sordu. “Sadece kendi hayatımı.” dedi Jim. (Bir İntihar Efsanesi)
  • Korkunun pusulası yoktur. (Keçi Dağı)
  • Belki de bir insan belli bir dersi almayı reddettiği zaman sonsuza dek bir durum içinde sıkışıp kalıyordu. (Pislik)
  • İnsanlar birbirlerinden dehşet içinde kaçıyorlardı, kıskıvrak yakalanmış bir suçlu çetesi gibiydiler, herbiri kimin konuşup da diğerlerini ele vereceğini merak ediyordu, her biri arkadan vurulmuş gibi hissediyordu kendini. (Bir İntihar Efsanesi)
  • Bende bir tuhaflık var. Doğru şeyleri yapamıyor, olmam gereken insan olamıyorum. İçimdeki bir şeyler buna izin vermiyor. (Bir İntihar Efsanesi)
  • Galen uyandığında hava kararmıştı. Ev sessizdi. Huzur zamanı. Keşke dünya hep böyle olsaydı. Hiç insan olmasaydı. (Pislik)
  • Bu dünya bizi hesaba katmayan gerçeklerle var edilmiş ; (Keçi Dağı)
  • -Öldürdüğümüzde var olan her şey yönünü bize çevirir. Kabil ilk oğuldu. Adem ve Havva’nın ilk çocuğu. Kabil başlangıcımızdı, cennette başlamayan herkesti. (Keçi Dağı)
  • Av, binlerce nesil geriye götürülebilen bir gelenekti.Bizde gruplaşmanın ilk nedeni öldürmekti. (Keçi Dağı)