Emmanuele Bernheim kimdir? Emmanuele Bernheim kitapları ve sözleri
Fransız Yazar Emmanuele Bernheim hayatı araştırılıyor. Peki Emmanuele Bernheim kimdir? Emmanuele Bernheim aslen nerelidir? Emmanuele Bernheim ne zaman, nerede doğdu? Emmanuele Bernheim hayatta mı? İşte Emmanuele Bernheim hayatı... Emmanuele Bernheim yaşıyor mu? Emmanuele Bernheim ne zaman, nerede öldü?
Doğum Tarihi: 30 Kasım 1955
Doğum Yeri: Paris, Fransa
Ölüm Tarihi: 10 Mayıs 2017
Ölüm Yeri: Paris, Fransa
Emmanuele Bernheim kimdir?
Emmanuele Bernheim, Paris’te doğdu. Üniversitede Japon Dili eğitimi gördü. Mezun olduktan sonra birkaç yıl Cahiers du Cinema adlı ünlü bir Fransız Dergisinin fotoğraf arşivinin sorumlusu olarak çalıştı. Yapımcılar ve bazı edebiyat komiteleri için televizyon ve sinema senaryolarının ön okumasını yaptı. Kendisi de birkaç senaryo yazdı. 1985 yılında ilk kitabı “Sustalı” yayınlandı. 1993’te yazdığı “O’nun Karısı” adlı kitabıyla Medicis Ödülü’nü kazandı. Son kitabı “Cuma Akşamı” 1998 yılında basıldı. Nitelikli filmlerden François Ozon imzalı Swimming Pool (2003) ve 5x2 (2004) 'nin senaryolarını yazmıştır.
Yaşamını Paris'te sürdüren televizyon içinde çalışmalar yapan senarist ve yazar Emmanuèle Bernheim 10 Mayıs 2017'de akciğer kanseri nedeniyle Paris'te 61 yaşında öldü[1]. Yazarın cenazesi Pere-Lachaise Mezarlığı krematoryumunda yakılmıştır.
Emmanuele Bernheim Kitapları - Eserleri
- O'nun Karısı
- Cuma Akşamı
- Sustalı
Emmanuele Bernheim Alıntıları - Sözleri
- Sonbahar ve kış, onun gözde mevsimleriydi. (O'nun Karısı)
- Sigara içmediğine üzüldü. Oracıkta bir sigara yakar ve dumanını şöyle bir üflerdi. Başını geriye attı ve dudaklarıyla ‘O’ şekli yaptı. (O'nun Karısı)
- İlgisizliği kimi zaman ötekilerin sinirine dokunuyordu. Ona yakınlaşmak için çaba göstermekten vazgeçmişlerdi (Sustalı)
- Evli değilim, çocuklarım da yok (O'nun Karısı)
- Ayrıca arabanın içinde kıymetli bir şey de yoktu, yalnızca eski kitaplar ve giysiler. (Cuma Akşamı)
- ''Özür dilerim, nereye gitmek istediğiniz anlayamadım.'' ''Uzağa...'' (Cuma Akşamı)
- İçinde gelen çığlığı bastırdı (Sustalı)
- ."... değişen hiçbir şey yoktu." (O'nun Karısı)
- Ailesi hakkında konuşmak istemiyordu, bu açıktı. (O'nun Karısı)
- Şimdi normal soluk alın... Mükemmel. (O'nun Karısı)
- İçinde en küçük bir nefret bile yoktu. Ne olacaktı hali? Nefreti, onun tek servetiydi, oysa şimdi o bile elinden alınmıştı. (Sustalı)
- Annesi ve kızkardeşinin sesi aynıydı. (O'nun Karısı)
- DEĞİŞEN HİÇBİR ŞEY OLMAMIŞTI (Sustalı)
- Katil… ,bu sözcük ona tuhaf bir zevk veriyordu. (Sustalı)
- Ne yapıyorsun Allah aşkına sen? (Sustalı)
- Ağlamak geliyordu içinden. (Sustalı)
- .... Ve sana acı çektirmek istemiyorum. (O'nun Karısı)
- Kimseye sezdirmeden, kadehini o günün şerefine kaldırdı. (Sustalı)
- Sonra kilitledi. ....Ve gülümsedi... (O'nun Karısı)
- Adam, acı çekiyordu, acı çekmemek elinde değildi. (Sustalı)
