Türk gazeteci, yazar Fügen Ünal Şen edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Fügen Ünal Şen hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Fügen Ünal Şen hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Fügen Ünal Şen hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1972

Doğum Yeri: İstanbul

Fügen Ünal Şen kimdir?

İstanbul'da doğdu.

Anadolu'da büyüdü.

Ortaokul ve Lise'yi Suadiye Lisesi'nde okudu.

İ.Ü. Edebiyat Fakültesi, Sosyal Antropoloji ve Etnoloji Bölümü'nü bitirdi.

Gazeteciliğe 1985'te GÜNAYDIN GAZETESİ'nde başladı.

1991-2001 yıllarında SABAH GAZETESİ HABER MERKEZİ'nde çalıştı.

1989'da Başbakanlık Basın-Yayın Enformasyon Müdürlüğü'nün bursuyla Amerika'da New York, New Jersey Monmouth Collage'de İngilizce eğitimi aldı.

1992'de, İngiliz Kraliyet bursuyla City University London’da gazetecilik okudu.

İlk kitabı " SONBAHAR YAKIN" 1997'de yayınlandı.

Sonraki yıllarda "BİR ANI PAYLAŞMAK", "KUYTUDA BÜYÜR HAYAT" ve "KUZEY YANIM AYAZIM" isimli kitapları okurla buluştu.

Mübadele günlerini anlatan BİR AVUÇ MAZİ isimli kitabı Ocak 2012'de yayınlandı.

--reklam--

Fügen Ünal Şen Kitapları - Eserleri

  • Bir Avuç Mazi
  • Sonbahar Yakın
  • Kuytuda Büyür Hayat

--reklam--

Fügen Ünal Şen Alıntıları - Sözleri

  • Sesi titredi.Göz pınarlarında biriken yaşları yakıcı güneş kurutur umuduyla yüzünü göğe çevirdi. (Bir Avuç Mazi)
  • Birbirini kovalayan günlere yenik mi düşüyor umutlarım? Şu serin rüzgar mı ürpertiyor yanaklarımı? Peki bu kısık gözlerimdeki yangın neden? (Sonbahar Yakın)
  • Ne kalmak, ne durmak, ne gitmek... Beklemek öylece şu anda takılı kalıp beklemek... (Bir Avuç Mazi)
  • Anasının mezarına bir daha çiçek götüremeyeceğini bilmekmiydi,doğduğunda dikilen ağacın dalına asılan komşusunun soğuk cesedine dokunmak mıydı bir seher vakti?Dokunacak gücü bulmak ve o güçle yaşamak zorunda kalmak mıydı hazır olmak?Yola çıkacakları gece,hemen oracıkta ölmek istemek miydi,yol boyu can vermemeyi dilemek mi? (Bir Avuç Mazi)
  • Ayakta kalmanın ipuçlarını, tökezlemelerde buluyorum. (Kuytuda Büyür Hayat)
  • Yüzümde menekşe renkli akşam vakti, gözlerim senin sisli gözlerinde dondum kaldım. (Sonbahar Yakın)
  • Her şeyi tükettin ve geriye bir kendini bıraktın. Sahi şeker pembesi bulutları nereye sakladın? (Sonbahar Yakın)
  • Mavili grili bulutların arkasında saklambaç oynayan güneşi yakalayacak gücüm kaldı mı zannediyorsun? Söylüyorum sana Yorgun’um. (Sonbahar Yakın)
  • Koca bir hiçti zaman... (Bir Avuç Mazi)
  • O an memleketi anmak akasyanın taze yeşilini kızıl kana bulamaktı,anladı.Alasonya'yı düşünmek suyu çekilmiş ağaçtan,sorgun bir yaprak olup kopmak,savrulmaktı. (Bir Avuç Mazi)
  • Yalanlarım mı, elbette vardı. Pembe, beyaz, mavi... Rengini sen seç işte. Sana, ona,onlara söyledim ama hiçbir yere gitmediler, en olmadık anlarda çıkıp karşıma dikildiler (Kuytuda Büyür Hayat)
  • Uğraşma vermek için cevapları, hem kim bilir belki de tek başına sorudur yaşamın tılsımlı anahtarı. (Kuytuda Büyür Hayat)
  • Son zamanlarda, son zamanlardan korkar olmuştu. (Bir Avuç Mazi)
  • Kaçınızın hiçbir yere gitmeyen bulutu var? (Sonbahar Yakın)
  • Kelebeklerin tüy hafifliğindeki, tül kanatlarıyla bilmediğim sevgilere yürümek arzusundayım. İşte küçük düşüm bu. Hepsi bu. (Sonbahar Yakın)
  • Öyle çok korkar olmuştu ki son zamanlarda. Son zamanlarda, son zamanlardan korkar olmuştu. (Bir Avuç Mazi)
  • Hayata diklenecek misin yoksa dans mı edeceksin onunla. Zira soru da bu, cevap da. (Kuytuda Büyür Hayat)
  • İstanbul'da Eylül hüznü çökmüş her yere. Hüzün sokaklarda ağaçlarda, havada, rüzgarda. Hüzün her yerde. (Sonbahar Yakın)
  • Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende. Bu kadar içimsin işte. (Sonbahar Yakın)
  • "Yere düşmüş küçük kelebeğin kanatlarındaki pırıltılı tozları parmak uçlarıma karıştı.. onlar oradan ne zaman uçarlar, sen yüreğimden ne zaman?" (Sonbahar Yakın)