Doğum Tarihi: 1954
Doğum Yeri: Hatay, Türkiye
Hüseyin Ferhad kimdir?
1954’de Hatay'ın Hassa ilçesinde doğdu. İlk ve ortaokulu Hassa’da okudu. 1972’de Mersin İlköğretmen Okulu’nu bitirdi. İki yıl Urfa’da sınıf öğretmenliği yaptı. 1979’da Gazi Eğitim Enstitüsü Matematik Bölümü’nden mezun oldu. Öğrencilik yıllarında bir yandan da tezgâhtarlık, bir günlük gazetenin taşra muhabirliği gibi işlerde çalıştı. Film Radyo Televizyonla Eğitim Merkezi’nde radyo programcılığı yaptı. Oniki yıl Ankara’da radyo program yazarı olarak çalıştı. 1990’da Adana’ya yerleşti, halen bu kentte yaşıyor ve ticaretle uğraşıyor.
İlk şiirleri 1978’de Sanat Emeği’nde yayımlandı. Sonraki yıllarda Sanat Emeği, Somut, Türk Dili, Varlık, Yarın, Yazko Edebiyat, Broy, Adam Sanat, Yeni Biçem, Edebiyat ve Eleştiri, Kitap-lık, Geceyazısı, Yasakmeyve, Kaşgar, Akatalpa, İle, Sözcükler gibi dergilerde yayımlanan şiirleri, şiir üzerine yazıları izledi. Kendine has bir şiir dili geliştirdi. Deneme, anlatı ve öykü kitapları da var. Beşir Sevim’in hazırladığı Hüseyin Ferhad Şiirinin Kültür Sözlüğü Mersin Üniversitesi tarafından bitirme tezi olarak kabul edildi (2002). Antalya Kültür Sanat Vakfı’nca ödül alan kitabına ilişkin sempozyum metinleri Hüseyin Ferhad Şiiri (2003) adıyla kitaplaştırıldı. Yom Sanat dergisi “Artık Gelmem Otağınıza” başlıklı bir Hüseyin Ferhad dosyası yayımladı (Mart-Nisan 2004).
--reklam--
Hüseyin Ferhad Kitapları - Eserleri
- Kılıç İpekte Sınanır
- Nihayet Bir Cümledir İnsan
- Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden
- Cennet Diye Bir Yer
- Beni de Ezberine Al
- Şark Belleği
- Söyle Gölgen de Gitsin
- Hayal Ülkesinin Keşfi
- Aşka ve Barbarlara Dair
--reklam--
Hüseyin Ferhad Alıntıları - Sözleri
- Bulutlar sınır taşları diker gök atlasına. Kısalır Samanyolu. (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- Rüzgâr çocukluğumdur benim ufuk oyun yerimdir, sıla gözyaşlarıyla ıslanmaz ki mirim yağalım arada bir. (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- Baktım: Düşünceli alnında bir mavi bulut mavinin bin renginde. (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- Artık aramızda bir uçurum var; yamacına bir sarmaşığın bile tırmanmadığı, hiç bir kuşun uçmadığı bir uçurum var aramızda: (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- Yeni bir şiire başlıyor şair hiç bir zaman bitmeyecek yeni bir şiire, (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- yalnızlığımız isli bir camın üzerinde kendi yüzüne örtüyor kapılarım. Ev. Gece. Sonbahar: (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- Bu kuşlar hiç yabancı değil bana. Bu tay doğduğunda daha gençti dünya. (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- — Bu kırmızı lekeler de ne, ellerimi tutan kim? — Niye böyle yaşlı, niye böyle gencim? (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- ne yana uçuyor şu güvercin niçin benimle birlikte geliyor yol. (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
- Işığın sensin, bil! kararan yüzünü aydınlatacak yine sen! (Ve Yürüdük Gecenin Ateşleri İçinden)
Yorumlar
0 yorum