Sanat Tarihçisi, Biyolog, Yazar, Öğretim Görevlisi ve Editör Jeannie Labno edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Jeannie Labno hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Jeannie Labno hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Jeannie Labno hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi:

Doğum Yeri:

Jeannie Labno kimdir?

--reklam--

Jeannie Labno Kitapları - Eserleri

  • Rönesans

--reklam--

Jeannie Labno Alıntıları - Sözleri

  • Ermin saflığın sembolüdür, efsaneye göre eğer beyazlığı kirlenirse ölür. Bu Cecilia·nın erdemine ve iffetine göndemıe yapar. (Rönesans)
  • Genellikle Jan van Eyck'in yaglıboyanın mucidi olduğuna inanılır. Onun neredeyse aynen eskisi gibi halen yaşamakya olan parlak renkleri uyguladığı kesinlikle mükemmel tekniğe rağmen, bu doğru değildir. (Rönesans)
  • Milano’dayken da Vinci, ışığın nesneler üzerine düşmesiyle oluşan gölge etkisini çalışmış ve kesinlikten uzak olmakla birlikte nasıl sonuçlandığını kaydetmişti. Öğrendiklerini bu resimde uygularken bulanık dış hatlar ve tonlama ile sfumato tekniğini geliştirdi. Böylesi düşünmeye sevk eden bir temsil, sanatçının izleyicinin psikolojisine ulaşıp merakını uyandırarak insan ifadelerinin çeşitliliğini artmasına imkân verdi. Hayal gücüne bir şeyler bırakılması yoluyla izleyiciler, kendi anlamlarını üretmeye ihtiyaç duydu. Leonardo da Vinci’nin çalışmasını bu kadar büyüleyici ve gizemli kılan da işte budur. (Rönesans)
  • İhanetin dokunaklı durumu karşılıklı bakışmada yakalanır. Yahuda tam o an İsa'nın bildiğini ve affettiğini anlar. (Rönesans)
  • Michelangelo erkek bedeninde birinciyken, Tiziano kadın bedeninde başarı kazanmıştır. (Rönesans)
  • Leonardo da Vinci parlak renklerden ziyade resimde tonlamaya vurgu ile yumuşakça gölgelendirme üslubunu geliştirdi. Kariyerinin tepesinde renk çeşitliliğini azalttı ve koyu renkleri, sisli etkileri kullanmaya daha yatkın oldu. (Rönesans)
  • Venüs'ün Doğuşu aslında özenle gerçekleştirilmiş Yeni Platoncu bir yorumdur. Yeni Platoncular klasik mitolojinin örtülü alegoride gizli bilgelik içerdiğine inanarak mitolojiyi Hırisliyanlık ile uzlaştırmaya gayret gösterdiler; çünkü eğer bu gizlilik deşifre edilebilirse, derin gerçekler de ortaya çıkabilecekti. Metaforlar ve semboller sadece üyelerin ulaşabildiği örtük anlamları betimlemek için kullanılıyordu. Bu nedenle gizleme kasıt­lıydı; sonuç olarak burada yer verilen örnek ile diğer milolojik çalışmalar halka yönelik değil, aksine özel odalara asılmak için yapılıyordu. Geç 15. yy Rönesans Floransa'sındaki karışık kültürel hayatın birer emaresiy­diler. Bilimsel yorumlamaya göre Venüs'ün doğuş hikayesi, güzelliğin dünyaya gelişinin kutsal mesajı yoluyla gizemi sembolize eder. Bundan dolayı aşk Tanrı'dan gelen yaratıcı güçtür. Venüs'ün Doğuşu'nu Muhteşem Lorenzo'nun, Floransa Akademi­si'ndeki hümanist bilgin ve Yeni Platoncu Marsilio Ficino (1433-99) ta­rafından eğitilmiş olan genç kuzeni Lorenzo di Pierofrancesco de Medici için sipariş ettiği düşünülür. Akademi 16. yy görselliğinin zengin ve etkili bir kaynağı olmuştur - Botticelli'nin mitolojisi yeni dönem alegorik resim geleneğinin ön sıralarında yerini alır. (Rönesans)
  • 13 yaşındayken (1484) zorlu Silverpoint tekniğine meydan okurcasına, son derece ustaca çizdiği büyüleyici otoportresi onun daha sonra orlaya çıkaracak olan dehasının erken işaretlerini taşır. Çalışma, hayalı boyunca desen ve resim şeklinde ürettiği otoportre serilerinin ilkidir; bunlar yetene­ği ölçüsünde karakterinin ve kişiliğinin içyüzüne dair bize paha biçilmez bir öngörü sağlar. Resimleri daha içe kapanık bir izlenim sunarken -bun­larda Dürer kendisini görülmek istendiği gibi betimlemiştir- kişisel farkın­dalığı amaçlayan desenleri mahrem bir durum teşkil eder, çünkü kamu için değil özel alan için tasarlanmışlardır. (Rönesans)
  • Giorgione Barbarelli kısacık yaşamında resim sanatında devrim yaptı ve Floransa geleneğinin karşısında duran Venedik resminin renk temelli üslubunun, “resimsel” olanın temellerini attı. (Rönesans)
  • Fresk kurumadan işlemin her gün yeterli derecede uygulanmasına giornota denir. (Rönesans)