Yazar Margaret A. Rose edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Margaret A. Rose hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Margaret A. Rose hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Margaret A. Rose hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi:

Doğum Yeri:

Margaret A. Rose kimdir?

Alman dili edebiyatı ve genel olarak sanat tarihi ve sanat kuramı alanlarında uluslararası üne sahip bir yazardır.

Yayımlanmış kitaplarından bazıları şunlardır: Die Parodie: Eine Funktion der biblischen Sprache in Heines Lyrik, (1976); Reading the Young Marx and Engels: Poetry Parody and the Censor (1978); Parody and Meta-Fiction: an analysis of parody as a critical mirror to the writing and reception of fiction (1979); Victorian artists: Margaret Baskerville and C. Douglas Richardson (1988); The Post-Modern and the Post-Industrial: A Critical Analysis (1991); Parody: Ancient, Modern and Post-modern (1993); Theodor Mintrop. Das Album für Minna (1855-1857) nebst anderen neuentdeckten Materialien (2003); Parodie, Intertextualität, Interbildlichkeit (2006); Flaneurs & Idlers. Louis Huart “Physiologie du flaneur” & Albert Smith “The Natural History of the Idler upon Town” (2007); Das Album Fur Minna: Nebst Weiteren Neuentdeckten Materialien (2003); Pictorial Irony, Parody & Pastiche (2011).

--reklam--

Margaret A. Rose Kitapları - Eserleri

  • Marx'ın Kayıp Estetiği
  • Parodi

--reklam--

Margaret A. Rose Alıntıları - Sözleri

  • “Hıristiyan mimarisi abartıyı ve azameti aradı; ancak barbarca bir şatafatın ve sayısız detayın arasında kayboldu...” (Marx'ın Kayıp Estetiği)
  • Alman İdeolojisi gibi eserlerinde Marx, zihinsel emeğin bedensel emeğe yabancılaşması sorununun ortadan kaldırılması gereğini yazmıştı. (Marx'ın Kayıp Estetiği)
  • Heine, modern feodal devleti mükemmelleştirmek değil, yıkmak isteyen duyusal ve politik bir sanat arzulamaktaydı. Hegel, devletin mükemmelleştirilmesiyle birlikte tarihin ya da sanatın gelişiminin de sona ereceğini iddia ederken; sanatçının avangart fonksiyonuna vurgu yapan Saint-Simoncu estetiği tercih eden Heine, devletin himayesine tabi olmak yerine mesleğinin özgürlüğünü korumakla ilgilenen bir sanatçı olmayı seçiyordu. (Marx'ın Kayıp Estetiği)
  • İnsan yaşam için çalışmalıdır; saraylar, kiliseler, mezarlıklar ve müzeler için değil. Kahrolsun yoksulların kasvetli, kirli hayatları içinde gösterişçi bir mücevher gibi duran sanat! (Marx'ın Kayıp Estetiği)
  • Romantik Friedrich Sclegel, sanatı insanın dini inancının dışa vurumu; Hegel de Rafael’in ve diğer Romantik sanatçıların dini resimlerini insanlık tarihinin tinsel dünyasının ifadesi olarak tanımlarken; Feuerbach 1841’deki Essence of Christianity adlı kitabında, Hıristiyan dünyasının dini sanatında insanın “kendi şehvetli doğasına” hem yabancılaştığını hem de bu doğasının dışa vurulduğunu söyler. (Marx'ın Kayıp Estetiği)
  • "Asıl örneğe aşina değilsek parodi hiçbir şeydir."( D'Israrli) (Parodi)