Akademisyen, Edebiyat Eleştirmeni, Yazar Stuart Sim edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Stuart Sim hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Stuart Sim hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Stuart Sim hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi:

Doğum Yeri:

Stuart Sim kimdir?

Sunderland Üniversitesi'nde İngilizce Araştırmaları profesörüdür. eleştiri ve kültür kuramları üzerine eserleri bulunan Sim, "The Icon Critical Dictionary of Postmodern Thought"un da (1998) editörüdür.

--reklam--

Stuart Sim Kitapları - Eserleri

  • Eleştirel Teori
  • Derrida ve Tarihin Sonu
  • Postmodern Düşüncenin Eleştirel Sözlüğü

--reklam--

Stuart Sim Alıntıları - Sözleri

  • https://1000kitap.com/yazar/Umberto-Eco (b. 1932) offers another semiotic view of intertextuality. One of the characters in his novel https://1000kitap.com/kitap/gulun-adi--1736 (1980) remarks that: “A book is made up of signs that speak of other signs.” (Eleştirel Teori)
  • İktidar sırf baskıya bel bağlayamaz, aynı zamanda bilginin iktidarı üzerinde de denetim kurar. Foucault (Eleştirel Teori)
  • Psychoanalysis does indeed owe much to literature. https://1000kitap.com/yazar/Sigmund-Freud’s central dogma of the “Oedipus Complex” derives from Oedipus Rex by the Greek dramatist https://1000kitap.com/yazar/Sophokles (c. 496–406 BC). Psychoanalytic criticism often falls back on the analysis of fictional characterization. And Freud’s classic case-studies, Little Hans, Dora, The Rat Man etc., whatever value they may have as “science”, are certainly great examples of story-telling. (Eleştirel Teori)
  • " Biz tarihin içinde yabancılaşırız. Tarihi terk edecek olursak yabancılaşmayı da terk ederiz. " (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • "Mafyayla yapı sökümü arasındaki fark nedir? Mafya reddedemeyeceğiniz, yapısökümüyse anlayamayacağınız bir teklifte bulunur. " (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • On the wilder shores of postmodernism we find https://1000kitap.com/yazar/Gilles-Deleuze (1925–95) and https://1000kitap.com/yazar/Felix-Guattari (1930–92), whose https://1000kitap.com/kitap/anti-odipus--9259 (1972) is an attack on the concept of authority in general and the allegedly authoritarian theories of Marxism and Freudianism in particular. Psychoanalysis for them is a repressive system which forces individuals to conform to restrictive social norms of behaviour. Deleuze and Guattari put their faith instead in “schizoanalysis”. (Eleştirel Teori)
  • Bauman'a göre, Batı toplumunun artık ne içeride etkin düşmanları ne de kapılarını çalan barbarları var; geriye kalan sadece yağcıları ve taklitçiler. (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • In a notorious essay of 1968, he even proclaimed the “death of the author”. He meant the traditional, heroic “Author” passing on his words of wisdom to a grateful, and essentially passive, public. This has been a contentious idea. Yet, in its most basic sense, it means no more than that narratives take on a life of their own after they leave the author and pass into general circulation. (Eleştirel Teori)
  • " Yapısökümün doğasında geniş bağlamı (sonsuz bir geri dönme içinde geçmişe uzanan izleri ya da hayaletleri) görmenin yanı sıra, söz konusu bağlamın akışkanlığını, esnekliğini, nihai anlamda denetlenemez doğasını görmek de vardır. " (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • "Bir zamanlar eyleme giden bir yol olduğu düşünülen ideoloji artık çıkmaz sokak haline gelmiştir." (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • Perhaps the most important strand of cultural criticism in Western Marxism was the Frankfurt School. It developed a rigorous approach to cultural analysis, particularly as seen in the work of its major figures, https://1000kitap.com/yazar/Theodor-W-Adorno, https://1000kitap.com/yazar/Max-Horkheimer, https://1000kitap.com/yazar/Herbert-Marcuse (Eleştirel Teori)
  • https://1000kitap.com/yazar/Roland-Barthes suggests in https://1000kitap.com/kitap/s-z--69644 (1970) that narratives can be divided into “readerly” and “writerly” categories. The latter demands the active participation of the reader; the former an attitude of passivity. Modernist novels, and indeed anything at all experimental in form – such as the novel Tristram Shandy (1759–67) by Laurence Sterne (1713–68) – are “writerly”. Most 19th-century realist novels are “readerly”. (Eleştirel Teori)
  • Ölüler bazen yaşayanlardan daha güçlü olabilir (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • " Bauman'ın deyişiyle, ideoloji, kendisine alternatif olabilecek her şeyi gayrimeşru kılarak bireyleri çok daha etkin biçimde denetleyebilir. " (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • " Derrida, en önemli sembolik olayın Marx'ın bizzat kendisi olduğu kanısındadır. Masabaşı editörlerinin gayretleriyle Marx'ı kültürel mirasımızdan silip atmak mümkün değildir. Böyle bir şeyi yapmaya çalışmak, onu bir hayalet olarak geri getirir ve bu da oldukça ilginç bir benzetmedir, çünkü Derrida'nın da dikkat çektiği gibi, Marx Komünist Manifesto'ya bir hayaleti çağırarak başlamaktadır. Avrupa'da bir hayalet dolaşıyor -komünizm hayaleti... " (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • Eleştirel olmak politik olmak demektir. (Eleştirel Teori)
  • (...) " Yapısökümü, gözden geçirmeden kabul ettiğimiz varsayımları sorgulayan ve bu varsayımlara verilebilecek en güzel örnek olan değer yargılarımızdaki boşlukları açığa çıkarıp, onların tartışmalı yönlerini ifşa eden felsefi şüpheciliğin oldukça kapsamlı bir biçimi sayılmaktadır. " (Derrida ve Tarihin Sonu)
  • https://1000kitap.com/yazar/jean-francois-lyotard’s https://1000kitap.com/kitap/postmodern-durum--71564 (1979) might be regarded as the bible of postmodernism as a critical theory. (Eleştirel Teori)
  • Ideology is therefore disseminated by what https://1000kitap.com/yazar/Louis-Althusser calls the “Ideological State Apparatuses” (institutions such as the legal system, the educational system and the media) and maintained by the “Repressive State Apparatus” (the police and army). Following on from https://1000kitap.com/yazar/Antonio-Gramsci’s “hegemony” theory, Althusser also believed that ideology worked most effectively at the level of ideas – as enshrined in the Ideological State Apparatuses. The duty of the cultural critic is to identify where, and how, these ideas serve the cause of the ruling élite – as well as to identify the contradictions that reveal the gaps and flaws in the ideology in question. (Eleştirel Teori)