Doğum Tarihi:
Doğum Yeri:
Tuğba Karademir kimdir?
--reklam--
Tuğba Karademir Kitapları - Eserleri
- Hesis
- Nesis
- Rina
--reklam--
Tuğba Karademir Alıntıları - Sözleri
- Ki ismim ismim dediğim aslında çoktandır senin. Hak iddia etmek haddim değil. Sen nasıl istersen öylesi. Yeter ki ismimin rüzgarı ağzından essin. (Nesis)
- Dedim ki. Sırtı, kalbini taşımaktan ağrıyan, kalbi kendine yük olan bir kadın. Bu yükü nereye nasıl indirsin. (Nesis)
- bu seni yazdığım son paragraf. bir daha hiçbir sayfada kendini arama. adın dilimde migren ağrısı çünkü. adın, dediği şiire kısmi felç yaşatıyor hatta. bir çığlık gibi kopuyorsun suramdan. bir kemik gibi kırılıyorum usulca. son kez tekrar ediyorum. bu kez lütfen anla: ben evet, o çok çocuk gülüşünden , o cok genç sakallarindan, o çok adam sozünden, beceriksiz bir dikiş gibi sökülüverdim. dogru. seni yazdigim son cümleydi bu. (Hesis)
- İçimdeki denizin akıp döküldüğü değil,kırılıp düştüğü yerdin sen (Hesis)
- Sen benim en yüksek uçurumdan düşerken, tutunma ihtimalim olduğu halde kırılırsın korkusuyla tutunmayıp düşmeyi göze aldığım daldın. (Rina)
- Gülüşüne gökyüzü devrilmiş (Hesis)
- Çok uzun yollardan geldim, yalnız senin şehrinden geçip giderken içimde tüm heybetiyle bir ağaç devrildi. Onun gürültüsüdür, nabız diye bileğimde vurup duran. (Hesis)
- Kanat değil kuş kırıldı bu kez. (Nesis)
- Özlemenin ellerini de getirdim avuçlarına. Özlemenin elleri hep kısa. Söylerim. Benim ellerim sana doğru uzayan bir küçük ağaç. Budandıkça gür. Budandıkça koşaradım. Senin ellerin hala yalnız mı. (Nesis)
- Sen yanlış anladın beni. Ben bana yaptıklarına değil, yapmadıklarına gücendim aslında. Mesela "aramadın,sevmedin, özlemedin, dönmedin... (Hesis)
- Çiçek değil mevsim soldu bu kez. (Nesis)
- Evet; her kadın bir parça şairdir yalnızca doğru adam tarafından terk edilmesi gerekir. Ama yinede şair olmak istediğimizi kim söyledi ki? (Rina)
- Ağzından çıktığı an soluğuma temas eden keskin bir bıçaktı sesin.. (Hesis)
- Kendimle ilgili bildiğim ve emin olduğum tek net şey; acıdan beslendiğim, acının kabına akacak eğimi ruhumda taşıdığımdır. (Rina)
- çok uzun yollardan geldim, yalnız senin şehrinden geçip giderken içimde tüm heybetiyle bir ağaç devrildi. onun gürültüsüdür, nabız diye bileğimde vurup duran. (Hesis)
- Eskiden her yerde uyuyabilirdim, dünyanın her yeri evimmiş gibi gelirdi. Şimdi kendi evimde bile misafir hissettirecek ne yaşattınız bana? (Hesis)
- "...sen güldün ve bir daha kimse gülmedi o andan itibaren. Çünkü sen gülüyorduysan insanların yaptığı eylemin adı farklı ve gülmek yalnız sana münhasır olmalıydı. " (Rina)
- Şarkısı hiç olmamıştı zaten fakat bugün şiiri de söndü kalbimin. ... (Nesis)
- Var oluşuma çareler arıyorum. (Nesis)
- "Bin çiçeği sulamaktan gelen ellerin, bir yangınımı söndüremedi mi?" (Hesis)
Yorumlar
0 yorum