Doğum Tarihi: 1953
Doğum Yeri: Kemerburgaz, İstanbul
Tülin Dursun kimdir?
İstanbul-Kemerburgaz doğumlu. İlköğretimini anne ve babasının memuriyeti dolayısıyla İzmir-Ankara-İstanbul’da tamamladıktan sonra Amiral Bristol Sağlık Koleji’nde (Koç Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu) okudu. Sosyal Bilimler ve Davranış Bilimleri eğitimleri aşamasında “Mahkumlar” üzerinde araştırmalar yaptı. Şiir, öykü kitapları olan yazar, Uluslararası P.E.N Türkiye Merkezi, Hapisteki Yazarlar Komitesi ve Türkiye Edebiyatçılar Derneği üyesidir.
--reklam--
Tülin Dursun Kitapları - Eserleri
- Deniz Gezmiş ve Kırmızı Pabuçlar
- Gül Yaprağı
- Tekrarı Olmayan Öyküler
- 101 Gece Aşk Şiirleri
- Yılgın
- Devrim'in Babaları
--reklam--
Tülin Dursun Alıntıları - Sözleri
- İçim pişmanlıklarla doluydu. Yolum dönüşsüzdü. Bu yolculuğun uzun olacağını biliyordum. İnebileceğim duraklarda kararsızdım. Kararsızlığım yaşamımı, yapacaklarımı ertelettiriyordu. Zaman bana iyi bir öğretmendi ama ben derslerimde başarısızdım. Evrenin dibi var mıydı? Ben neredeydim? Üstümden geçen otuz iki yılın ağırlığını hafifletecek kim vardı? a geçmişimi sorgulamanın, sonra da kendime yaptırınlar uygulamanın zamanı mı gelmişti yoksa? Çok yorgundum. (Tekrarı Olmayan Öyküler)
- Ben yorgun ve yenik bir savaşçıyım. Ben yaşam oyununda mızıkçılık yapan, istekleri hiç bitmeyen yorgun çocuğum. Ben tavan arasına geçmişini saklamayı becerememiş biriyim. Ben içinde "gül" geçen bütün isimleri seven Bestegül. Mezarıma kimse bir gül bırakmayacak. (Tekrarı Olmayan Öyküler)
- Neden insanlar sanal ortamlarda kendilerini özgürce ifade ediyordu? Neden insanlar bu ortamda daha farklı yazıyordu? Gerçek duygu ve düşünceleri yazdıkları mıydı? Yoksa bastırılmışlığın verdiği duygularla burada üstün görünmek mi istiyorlardı? Dayatma duygularından arınmak, "Bende varım" demek miydi amaçları? (Tekrarı Olmayan Öyküler)
- Sahurda annem komşulardan her gün ödünç aldığı erişte ve pestilden yaptığı hoşafla babamın karnını doyurmaya çalışıyordu. Biz babamıza açlıktan oruç tutmadığımızı söylemiyorduk. O bizim babamızdı. O yemeliydi. O çalışıyordu. (Tekrarı Olmayan Öyküler)
- Yaşamda devamlı bir kovalamaca vardır. Mutsuzluk, hep mutluluğu kovalıyor. Romantizmin ilklerinden olan ünlü yazar Chateaubriand; "Mutluluk, ayağımıza gelen yuvarlak bir şey gibidir. Ayağımıza geldiğinde de tekme vurup uzaklara savurduğumuz..." gibi bir söz etmiştir. İçimizde yaşadığımız ikilem işte bu! (Gül Yaprağı)
Yorumlar
0 yorum