Doğum Tarihi: 1982
Doğum Yeri: Ankara, Türkiye
Ümit Dağcı kimdir?
Ümit Dağcı, lise yıllarından itibaren yazmaya gönül vermiş ama uzun zaman yazılarını gizli tutmuş bir yazardır.Yazıları gün yüzüne çıkmaya başlayınca tüm hayatı tam anlamıyla değişmiştir. Uzun yıllar sürdürdüğü ticari yaşamı sona ermiş, kendini tamamıyla kitaplarına ve sanata adamıştır. Yazar sadece bir türe bağlı kalmayıp birçok türde eserler ortaya çıkartmıştır. Tiyatro oyunları; fantastik, psikolojik, aşk, macera romanları ve mektup; başlıca eserleri arasında sayılır. İki tiyatro oyunu farklı yıllarda sahnelenmiş ve büyük beğeni toplamıştır. Yazdığı oyunlarının birinde başrolü üstlenerek yazar unvanının yanına oyunculuk unvanını da eklemiştir. Yazar kitapları ile büyük bir okur kitlesine ulaşmayı ve bu okur kitlesinin hayat hikâyelerine dokunarak onlara yol göstermeyi hedeflemektedir. Bu nedenle Ümit için daha yazacak çok hikâye, gidecek çok yol, ulaşılacak çok yürek vardır…
(Bunun yanı sıra farklı yazarlarla çalışarak Ektelesi serinin iki farklı parçasını oluşturan iki kitabı da yayımlanmıştır.)
--reklam--
Ümit Dağcı Kitapları - Eserleri
- Gölge
- İlk ve Son Yaratılış
- Bir Ankara Hikayesi : Sadakat
- Yanancak
- Bir Ankara Hikayesi - Veda
- Birli Yaşam
- Babaya ve Mektuplarım
- O'nu Affettim
- 1.43 Rat Garaj
- Ektelesi-Aykan
- Paf Takımı
- Atapusat Ailesi
- Ölümün Doğuşu
- Genç Yazarlar Takımı
- Gölge Araf'ta
- Genç Yazarlar - Paf Takımı
- İlk ve Son - Hermes
- Psikosomatik Aşk Hikayesi
- Kutsal Çapa
- İlk ve Son Mukadderat
--reklam--
Ümit Dağcı Alıntıları - Sözleri
- "Bakış açılarının güzel farkları. Kaybetmeyin... Ben de benimkine sahip çıkacağım." (Gölge Araf'ta)
- " Sen uçsuz bucaksız bir çölsün benim için. Seni o çölde kaybetmekten korkuyorum. " (Bir Ankara Hikayesi : Sadakat)
- Sevmek eşittir acı. (Yanancak)
- Attığım nadir kahkahaların arasında ince bir sızı, atan kalbimden tüm bedenime dağılıyordu. (O'nu Affettim)
- Belki de sen de bir sitem gönderdin gökyüzüne. Belki de ondan durdu kar, açtı güneş. (Babaya ve Mektuplarım)
- hikâyelerim yarım kaldı, ben yarım kaldım, bıraktıklarım yarım kaldı. (O'nu Affettim)
- “Zeki insanlar üstünden plan yaparken onlara bilgi ver ki kendine zaman yarat.” (Atapusat Ailesi)
- “Kaderi yazamazsın ama yönlendirebilirsin.Bu…İnanmak veya inanmadığına inanmak…Sadece bu…” (İlk ve Son Yaratılış)
- " ...gelip beni kurtarması... Ama gelmedi. Geldiyse bile, ben artık kendimde değilim." (Gölge Araf'ta)
- Yardımseverliğin bile bir karşılığı vardı ki en basit şekliyle vicdanını rahatlatmaktı. (Psikosomatik Aşk Hikayesi)
- “Bazen kaçtığınız şeylerin tutsağı olursunuz be bir adım ilerisine gidebilirsiniz ne bir adım gerisine.Her şeyin tam ortasındasınızdır,birileri sizi çekmeye çalışır bir noktaya,sonra sizi o noktada tek başınıza bırakır,her şey hep benim tersime işliyor dediğiniz anda bir bakarsınız ki terste olan sizsinizdir.” (Genç Yazarlar Takımı)
- Çoğunluk mutsuz diye, mutlu olmak delilik olamaz. (1.43 Rat Garaj)
- ''Kimseye söylemiyorum . Bazen gerçek hayatla, hayaller alemini birbirine karıştırıyorum.'' (Gölge)
- “Önce sonsuz boşluğu -içinde tek bir atom tanesi dahi olmaksızın-yarattı.Ve “yaratılış”hiçlikle başladı.” (İlk ve Son - Hermes)
- Yaşam, insanoğluna lanet olarak verilmiş bir lütuftur. (Bir Ankara Hikayesi - Veda)
- Bizi aile yapan şey aramızdaki kan bağı değildir aramızdaki sonsuz sevgi bağıdır (Genç Yazarlar Takımı)
- Düşman kalmamıştı oysaki o hâlâ savaşmak istiyordu. (Genç Yazarlar Takımı)
- Ne zaman ümitsizliğe kapılsam doğuya bakarım. Güneş doğarken tüm cömertliğini Anadolu’nun topraklarına bahşeder. (Kutsal Çapa)
- Bırakma yalnız beni bu boşluklarda Bırakma elimi seni arayışlarda Bırakma sevginden yoksun acılarda Bırakma yalnızlığımda ! (Bir Ankara Hikayesi : Sadakat)
- “Psikoloji; insanın anlayamadıkça anlamaya çalıştığı, anladıkça anlayamadığı duygu karmaşasıydı.” (Atapusat Ailesi)
Yorumlar
0 yorum