Doğum Tarihi:
Doğum Yeri:
Yasemin Karahüseyin kimdir?
Bir çocuk, hayatın gerçekliğine kendi masalıyla meydan okurken neler yaşayabilirse bende onu yaşadım...Pan’ın labirentindeydim adeta ve bu labirent’te istisnasız her şey beni etkiledi...
--reklam--
Yasemin Karahüseyin Kitapları - Eserleri
- Zan
- Ademin Kanadı
- Hemzemin
- Kör Nokta
--reklam--
Yasemin Karahüseyin Alıntıları - Sözleri
- .. kendini geride bırakan bir yere yetişemez.. (Hemzemin)
- "Hem bir lamba söndüğünde ister istemez karanlıkta kalanı düşünürdü insan." (Kör Nokta)
- gelmekte olan trenin yorgunluğunu yüklendi. (Hemzemin)
- “İltifatlarını ölçülü harca ki kısa zamanda benden mahrum olma!” (Ademin Kanadı)
- Bir rüyayı kaç kişi görebilir? Ya da bir gece ne kadar uzun olabilir? Söylenemeyen, sevilemeyen, kızılamayan ne varsa zihnin içinde simgelere mi dönüşür? Karanlıkla mı aydınlanır içimiz? (Zan)
- Ölüler dirilerden daha merhametliydi. Yaşamak, merhamet damarını kurutuyordu insanın. (Zan)
- insan gözlerini kaçırmadan hep karşıya, bir acıyı unutmak için mi bakar? (Hemzemin)
- insan yaşamını başka bir yaşama anlatırken korkunç bir ayrıcalık tanıyordu karşısındakine. (Hemzemin)
- Medet, vefasız olan gidendir hep. Mirat, kalanların sorumluluğu yok mudur gidişlerde... Medet, bir şeyler daha iyi olsun diyeyse yoktur. (Kör Nokta)
- Orman, dedi insan gibi. İnsan, dedi orman gibi. Aynı dilde konuşabiliyorsan eğer, anlayabiliyorsan karşındakini neden korkasın ki ondan.. (Zan)
- Bir günahı hatırlatmak, bir günahı beslemek demekti.. (Zan)
- Yürümek vardı bembeyaz bir boşluğa. Üşümek nasıl olsa yalancıktan bir titremediydi.. (Zan)
- “Misafir on kısmetle gelir; birini yer, dokuzunu bırakır.” (Ademin Kanadı)
- "Yüzünü hayâline çevir, nefsine yenilme." (Ademin Kanadı)
- “Ne vakit bir ses duysam çirkinleşiverir dünya.” (Ademin Kanadı)
- "İnsan dünyaya sevdikleriyle bağlanıyordu. Varlığını bilse bile, sevdiği şeyi göremeyince kanmıyordu dünyaya. Bilmiyordu yerini kendinin." (Kör Nokta)
- "Yaratılmışsan eğer zayıf bir noktan mutlaka vardı." (Kör Nokta)
- Hem insan, azalarından en çok dilini severdi. Dil hükmediciydi. Dil bir sihirbazdı. İnsan inanmak istediğine inanırdı. Kovalamazdı sözün gerçekliğini. Masal da bu yüzden tatlıydı... (Zan)
- Rüyalar olmasa sever miydik birbirimizi bu kadar? Alışır mıydık ölüme? Azalır mıydı korkularımız, tat alır mıydık dünyadan, merhametli olur muyduk, hayal kurar mıydık? (Zan)
- Ölüm herkese eşit mesafedeydi. Doğumla ölüm arasındaki zamansa bir "an"dan ibaretti. (Ademin Kanadı)
Yorumlar
0 yorum