İftar Duası Arapça- Türkçe Okunuşu ve Anlamı

Ramazan ayının en özel ve manevi anlarından biri olan iftar vakti, Müslümanlar için sadece oruç açma zamanı değil aynı zamanda duaların kabulüne vesile olan kıymetli bir andır. İftar sofralarına oturan vatandaşlar, iftar duası Türkçe okunuşu ve anlamı, oruç açarken hangi dua okunur ve Diyanet iftar duası nedir sorularına yanıt arıyor. İşte iftar duasının Arapça okunuşu, Türkçe anlamı ve iftar adabına dair merak edilen detaylar…

İftar Duası Türkçe okunuşu ve anlamı, mübarek Ramazan ayında ibadetlerini eksiksiz yerine getirmek isteyen vatandaşlar tarafından araştırılıyor. Ramazan-ı Şerif'te akşam ezanına kadar oruç tutan milyonlarca vatandaş paylaşımların arttığı iftar sofralarında, dualarını ederek, Yüce Allah'a verdiği nimetler için şükredecek. Yardımlaşma, dayanışma ve dönüşüm iklimi Ramazan ayında iftar sofrasının bereketlenmesi için edilen İftar Duası, alimler tarafından tavsiye ediliyor. Peki, Diyanet İşleri Başkanlığı'ndan alınan bilgilere göre iftar duası nasıl okunur? Oruç açarken okunacak dualar nelerdir? İşte, iftar duası Arapça ve Türkçe okunuşu ile anlamı.

İftar Duası Okunuşu

İftar duası Türkçe okunuşu şu şekildedir: Allahümme leke sumtu ve bike âmentü ve aleyke tevekkeltü, ve alâ rızkıke eftartü ve savme'l-Ğadi min şehri Ramazane neveytü, feğfirlî mâ kaddemtü ve mâ ahhartü.

İftar Duası Anlamı (Diyanet Meali)

Allah'ım! Senin rızan için oruç tuttum, sana inandım ve sana güvendim. Senin rızkınla orucumu açtım ve Ramazan ayının yarınki orucuna da niyet ettim. Benim geçmiş ve gelecek günahlarımı bağışla!

YEMEK DUASI

"Bismillâhirrahmânirrahîm

Elhamdülillâhi’llezî et’amenâ ve sekânâ ve cealnâ minel müslimîn.Nimetu celillullah,Berakati Halillullah Şefaat ya Rasulullah, Külû ve’şrabû ve lâ tüsrifû, İnnehû lâ yuhibbü’l müsrifîn.Allahumme zid velâ tengus bi-hürmeti-l Fatiha…"

Anlamı;
"Hamd Allaha mahsustur. Hamd Allaha mahsustur. Hamd Allaha mahsustur. Hamd bizi doyuran, içiren, ve bizi müslümanlardan eyleyen Allaha mahsustur.Yiyin, için ve israf etmeyin. Çünkü O, israf edenleri sevmez.Allahım Fatiha suresi hürmetine arttır eksiltme. AMİN…"

ORUÇ NASIL AÇILIR?

Orucu duayla açmak sünnettir. İlk iş susuzluğun giderilmesidir. Bol sulu gıdalar tüketilmelidir. İftar öncesi 1 bardak su, hurma ya da zeytinle başlayıp ardından ılık bir çorba ve bir dilim ekmek yedikten sonra 15 – 20 dakika ara verilmelidir. Bu sürede beyinden mideye giden açlık uyarıları kontrol altına alınır. Besinler ağızda iyice çiğnenmelidir. Ana menü; ağır yağlı yemekler, kızartmalar, kalorisi yüksek yiyeceklerden uzak hazırlanmalıdır.Kan şekerini hızla yükselten yiyecekler yerine, posa miktarı fazla olan besinler tercih edilmelidir.

ORUCA NASIL VE NE ZAMAN NİYET EDİLİR?

Niyet etmek orucun şartlarındandır. Niyetsiz oruç sahih değildir. Kalben niyet etmek yeterli ise de niyeti dil ile ifade etmek menduptur. Oruç için sahura kalkılması da niyet sayılır.Ramazan orucu, belli günlerde tutulmak üzere adanan oruçlar ile nafile oruçlar için niyet etme vakti, güneşin batması ile ertesi gün tepe noktasına gelmesi öncesine kadarki süredir Ancak imsaktan sonra yapılacak niyetin geçerli olması için bu vakitten itibaren bir şey yenilip içilmemiş, oruca aykırı bir iş yapılmamış olması gerekir. Aksi takdirde gündüz niyet caiz olmaz (Kâsânî, Bedâî’, II, 85). Bu oruçlar için, “yarınki orucu tutmaya” şeklinde mutlak niyet yeterlidir. Bununla birlikte geceden niyet edilmesi ve “yarınki Ramazan orucuna” şeklinde orucun belirlenmesi daha faziletlidir. Ramazanın her günü için ayrı niyet edilmesi gerekir (Mevsılî, el-İhtiyâr, I, 397, 400).

Kaza, keffaret ve bir zamana bağlı olmaksızın adanan oruçlar için gün batımından itibaren en geç imsak vaktine kadar niyet edilmiş olmalıdır. Bu tür oruçlara niyet edilirken, “falanca kaza, keffaret veya adak orucuna” şeklinde belirtilmesi gerekir.Şafiî mezhebine göre ise nafile dışındaki tüm oruçlara geceden niyet edilmelidir. İmsak vaktine kadar niyet edilmemişse o günün orucu geçerli olmaz. Nafile oruçlara ise güneş tepe noktasına gelmeden öncesine kadar niyet edilebilir (Şirâzî, el-Mühezzeb, I, 331-332).