Kitap Künyesi

Yazar: Ali Haydar Haksal

Yayın Evi: Mgv Yayınları

İSBN: 9786052008119

Sayfa Sayısı: 132

--reklam--

Adaleti Ayakta Tutmak Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Yıllar yılı CHP’nin adaletsizliklerinden yakınanlar, insanların durumlarını ve haklarını gözetmeden benzer bir durum içinde­dirler. Bu, bulaşıcı bir hastalık mı, bir sorun mu? İnsanı kurtar­ma gibi bir çaba neden gösterilmez? Neden bağışlayıcı olunmaz, karşı cephe güçlendirilir? CHP’nin hak ve adalet çabasının kar­şılık bulması hiç mi düşündürmüyor insanları?

--reklam--

Adaleti Ayakta Tutmak Alıntıları - Sözleri

  • Müslümanım diyenler neden Peygamber ahlâkını, bakışını insan kurtarmayı kendine ilke edinmiyor. Neden, Hz Ebubekir gibi şu dua da bulunmuyor: "Allah'ım bedenimi öyle büyüt ki cehennemde benden başka kimse yanmasın!" diyemiyor. Neden?
  • Egemen güçler coğrafyamızı paramparça etmiş, bizler de bu parçaların oluşumuna katkı sağlamışız. Parçalar yetmiyor, yenileri oluşuyor veya oluşturuluyor. Geçmişte bize sunulana razı olmuşuz, hiç yoktan iyidir demişiz, küçük olanı kabullenmişiz ve teslim olmuşuz. Büyük oyunu oynayanlara eşlik etmişiz,yeni oluşlar için katkı sunmuşuz, bize de paydan küçük kırıntılar düşsün diye çabalamışız,bize bir şey kalmayınca ya da masanın dışına itilince ortada kalmışız.
  • Bu iki kavramı bir arada düşünemiyoruz. Birbirinin zıddı. Biri baskın çıkar, diğeri ise pusar içine siner. Birbirini dengeleyen hak ve adalet kavramları kendi bütünlükleri içinde değer ve anlam kazanırlar. İdeolojiler dayatmacıdır. Kendi inanışından başkasına izin ve yol vermez. Yaşama alanı bırakmaz. İnsanı sınırlar. Sınırlamakla kalmaz, kendisi gibi olmaya mecbur eder. ... İslâm, hakkı ve insanlığı önceler. Adalet ve hak anlayışı hayatın bütün alanları için geçerli. Bugün Müslümanlar, İslâm ahlâk ve hukuk anlayışıyla hareket etmiyorlar. Edemezler de. Çünkü laik, seküler ve Batı ruhlu bir sistemin üzerinde oturuyorlar. Onunla yönetiyorlar. Onun içindir ki kararları sistemin ruhuna uygun olur. Kişiler Müslüman olsalar bile aldıkları kararlar inanç anlayışları ile bağdaşmaz. Yönetenler Müslüman, yaşayış biçimleri buna uygun olunca onların Batı ruhlu sistem içinde aldıkları kararlar ne yazık ki İslâm’a mal ediliyor. Bu, İslâm’a yönelecekleri engelliyor ya da zihnî kuşkular oluşturuyor. ... Sultanlar, krallar, demokrasi ile gelenler hak ve adaletten ayrıldıklarında insanlara ve adaletle hükmedenler üzerine baskı kurarlar. O zaman o toplumda adaletten ve haktan söz edilemez. ... Sivil tepkileri asla küçümsememek gerekir. Güce güvenerek de gururlanılmamalı. Nice güç sahiplerinin yerinde yeller esiyor. Kalıcı olan, ne yapıp edip mazlumları korumalı. Onlar için gerekir ise kimi çıkarlardan ve arzulardan vazgeçilmeli. Eğer Müslüman yöneticiler hak anlayışının dışına çıkarlarsa, insanların Müslümanlara olan güveni azalır. Bu da ağır bir vebal olur.
  • Nefreti büyüterek karşı cephe yok edilemiyor. Fanatik, Batıcı ruhlular dindarlara çok öfkelidirler. Ellerine güç geçse karşıtlarının tamamını denize dökmeyi, ortadan kaldırmayı düşünüyorlar. Bu muhafazakârlar için de geçerlidir. Ayniyle. Kırk yıla yakındır güneyimizde bir iç savaş var. Uçurum büyüdükçe büyüdü. Türk kavmiyetçilerine göre kökleri kazınası Kürtlerin kökü kazınamadı. Sorun büyüdükçe büyüdü. Kürtlere göre de kökleri kazınası Türkler var. Birbirlerinin köklerini kazıdıkça ne ülkeleri kalıyor ne de huzurla yaşayacakları beldeleri. Sosyal medya üzerinden insan psikolojisinin vardığı boyutları görmek olası. Muhafazakârları diğerlerinden ayırmıyorum. Çünkü hırs, öfke, nefret öylesine büyük ki kimse kimseyi anlamaya çalışmıyor. Birbirlerinin köklerini kazırlarsa sorunun biteceğini umuyorlar. Sadece kendi kamplarının duvarlarını örüyorlar. İnsanı kurtarma, birlikte yaşama, iyiyi, güzeli, doğruyu bulma gibi bir anlayış giderek tükeniyor. İnsanın insan olduğu unutuluyor. İnsan, insanın cehennemi olmaya bakıyor. Cehennem korunu alevlendirmeyi, hasımlarını orada yakmayı kendine görev biliyor. Müslümanım diyenler neden Peygamber ahlâkını, bakışını, insan kurtarmayı kendine ilke edinmiyor? Neden?
  • Emperyalizm savaşları çok yönlü. Kültür, düşünce, inanç, siyasal ve ekonomik. Asıl güç ekonomik alanda. Bu, insanlığı bütün yönleriyle etkiliyor. ... Emperyalizmin en etkili olduğu alan tüketim gücü. İnsanlar büyük bir tutku ile iyice tüketime kapıldılar, içeriden tutsak alındı. Evlerin ve ceplerin içine kadar girdiler ve yerleştiler Tüketim Müslümanlar için faiz kadar belki de daha fazla tehlikeli. İnsanlar gönüllü bir teslimiyet içinde. Bu durum bütün insanlar için en tehlikeli olanı. Bir yandan tüketim sağlayarak gönüllü olarak insanlar soyulurken bir yandan da evlerimize ve en mahremlerimize kadar taşıdığımız nesneler ile sırlarımızı da onlara teslim ediyoruz. Artık ajanlara, oryantalistlere, sosyolojik araştırma yapan gönüllü bilim adamı ajanlara gerek yok. Bilgiler belli merkezlerde toplanıyor nasılsa. Artık insanların mahreminden de söz edilemez. Tüketim gücü, ulusların içeriden işgalini sağladı. Çok masum gibi görünen çok uluslu şirketlere bağlı alış veriş merkezlerine, üretilen mallara insanlar gönüllü teslim oluyorlar. Ramazanlarda iftar sofralarına taşınan colalar, içecekler ve diğerleri bunun bir sonucu. Buna meşruiyet sağlayan zihni çözülüşler yetiyor zaten. Gönüllü teslimiyet ve gönüllü yenilgiler, asıl sonuç bu. İnsanlık, özelde de Müslümanlar kendi kendinin düşmanı. Koşulsuz teslimiyet.
  • Zaman değil, karanlık ruhlular zamanı ve dönemi kirletir, karabasan olur. Zaman, aydınlığın çağrısını yineler. Zaman, karanlıkları boğan büyük güç, geleceğe umut.
  • Şehirlere ruh veren insandır. Her insan kendi medeniyetinin ruhunu taşır. Her medeniyetin ruhu ise dindir. Müslüman, Hıristiyan, Budist, Yahudi milletlerin kendine özgü ruhları var. Müslümanların ruhu İslâm’dır. İnsanlık tarihinin ruh merkezi. Hz. Âdem’den beri medeniyetlerin oluş merkezi. Hemen neredeyse bütün milletlerin gönlünün ve ruhunun yöneldiği bir merkez. Kudüs peygamberler şehri. Peygamberlerin ruhuyla yoğrulu. Her adımında, taşında, karesinde bu zengin ruh var. Peygamberler Allah’ın Elçisi. Allah’ın şeriatı hiç bir zaman değişmez. İnsanlığa sunulan bu zenginlik onu anlamalı kılar. Kudüs bir İslâm şehri. Peygamberler şehri. İnsanlığın ve kavimlerin kendini bulduğu şehri. Kudüs Müslümanlar ile olunca özgür. Orada sadece Müslümanlar değil hemen bütün ırklar, diğer dinlere mensup olanlar orada özgürdürler. Varlık bilincinin o zaman farkına varırlar. Kudüs, İslâm milletinin ruh şehri. Bütün Peygamberlerde olduğu gibi Allah Elçisi Sevgilimiz Efendimizin manevi ruhunu taşır. O ruh asla yorulmaz ve eskimez. O ruh asla bıkkınlık içinde olmaz ve ilgisizlik tuzağına düşmez. O ruh, insanlığın hayrı, geleceği için diridir. O ruh insanlığa kurtuluş çağrısıdır. O ruh zulmün kapılarını kapatır, karanlıkları dağıtır. İnsanlığa kurtuluş ruhunu üfler. Geleceğe yolcular, yola çıkarır. Kudüs, ince ruhlu bir İslâm şehri. Zamanın güzellikleri ondan yansır. Ondan gelecek ufku aydınlanır. Karanlıklar, boğuculuklar, zulümler o ruhla barışık değil, ona aykırı, ondan uzak. Dünyanın da ruh merkezidir Kudüs. Ruhu ve kalbidir. Kalp naif ve incedir. Zulme dayanmaz, ruh damarları acı içinde çarpar çırpınır. Kudüs huzur bulmadıkça rahat yüzü olmaz insanlığın. Kudüs dünyanın ruh merkezi. İnsanlığın merkezi. Tarihin merkezi. Kudüs’ün soylu Müslüman direnişçileri insanlığın onuru, cesareti. Büyük sorumluluğun gönüllüleri, tarihe iz bırakılır. Tarihin karanlığını dağıtan gönül erleridirler onlar. Güç birliği. Gönül birliği, ses birliği dünyayı ayağa kaldırır. Karanlıklara korku salar. Mazlumlara, insanlara, sevgi sunar, merhamet bağışlar. Birlikteliğin soylu adımına katkı sağlanır.
  • Batılılaşma ile birlikte değerler kavramının anlamı değişti. Zihinlerde yıkılmaz putlar oluşuyor. Irk, yanı ulus eksenli bakışlar iyice kökleşti. Müslüman olduğu savında bulunanlar da bu hastalığa kapıldılar. Oryantalistler artık dışarıdan değil içeriden büyük yıkımı sürdürüyorlar. Millet ruhu ve bilinci en bütünleştirici. Çünkü kavrayıcı ve kuşatıcı. Farklılıkları ve ayrıntıları ortadan kaldırıyor. Toplulukların ırkları, ulusçulukları öne çıktıkça yıkım hız kazanıyor. Belli bir kesim kendisini üstün görüyor, çerçeveyi daraltıyor. Dışındakileri küçümsüyor ve yok sayıyor. Bu üstünlükler baskıya dönüşüyor. Şu zamanda hakikat düşüncesinde bulunmak ve bunu savunmak da zor. Bakış alanları çok dar ve sınırlı. Bir kesim bir diğerine yaşama alanı bırakmak istemiyor. Büyük medeniyet algı ve düşüncesi daraldıkça küçük şeylerle avunuluyor. Ayrılıklar hızlandırılıyor, uçurumlar büyütülüyor. Halklar da buna katkı sağlıyor. Sıradan düşünüşler merkeze oturuyor. Küçük nesneler put hâline dönüştürülüyor.
  • İnsanın içini karartan, karabasan dönüşen bir ruh ortamında var olmak bilinç ve direnç gerektirir. Duygulara kapılmadan sağlıklı bir düşünüş ile yaşamak ise böylesi bir zamanda oldukça güç. İnsanlığı savuran büyük bir kasırga var. Bedenselliğin ötesinde ruhlarda yaşanıyor büyük sarsıntı ve savrulma. İnsanların genelinde düşünmenin ötesinde duyguların etkisi var. Belli merkezlerden kurgulanmış ve kurulmuş gibi güne başlanıyor. Belli merkezin, yani dünyayı kuşatan emperyal ruhun karmaşasını yaşıyorlar. Yaşadıkları kendilerine ait bir dünya değil, çıkara dayanan, bencil ve acımasız. Yaklaşımlar, tepkiler, heyecanlar hep aynı. Günlük hayata yansıyan davranışlar artık herkesçe biliniyor. Çünkü insanlar iç dünyalarını kendilerine ait olarak yaşamıyorlar. Ruhlarını, kalp ve gönüllerini günün hemen başlangıcıyla saçıp savuruyorlar. Gizemi ve büyüsü kalmadı. ... Karışık ve karmaşık bir dünya. İnsanın insan olduğu değeri asla söz konusu değil. Bazısı fazlasıyla insan bazıları değil. Bazılarının kanı saf bazılarının değil. Bazılarının ırkı üstün bazılarının değil. Bazı insanlar kutsal bazıları ilençli. Bunların iman ile ilgisi var ya da yok. Zıtların birbirine bakışı aynı, biri diğerinden farklı olamıyor. Nefret aynı oranda ve giderek yükseliyor. Bir taraf masum, bir diğer taraf ondan aşağı değil. İnsan için, insanı kurtarma, birlikte yaşama gibi bir düşünce silinmiş belleklerden. Önyargılı birbirini boğmaya, yok etmeye hazır. Uçurumlar giderek büyüyor. İnsan olma bilinci yitiyor. Varlık nedeni unutuluyor. Hemen her gün gencecik insanlar toprağa düşüyor. Ve hemen her gün aile ocaklarına ateş düşüyor. Hemen her gün biraz daha ölüyoruz. Coğrafyamız tam bir savaş alanı ve kan denizi. Kendi kanımızda boğuluyoruz. İslâm milletinin değerleri ölüyor, anlamsız hâle geliyor. Kendi öz kimliğini yitiriyor. Kendisine ait olmayan bir dünyada savruluyor. Kavramları karıştı. Hem demokrat hem Müslüman, hem liberal hem Müslüman, hem kapitalist hem Müslüman, hem faşist, ırkçı, sosyalist, hemen her şey ama Müslüman. Tuhaf bir durum. Müslümanlar heykeller dikiyor mevcut heykelleri ve putları kutsuyor. Bunlar ister somut isterse soyut olsun hiç fark etmiyor.
  • İnsanı ancak insan kurtarır. Ama insanın ölümü de insanın elinde.
  • Bir milleti parçalamanın tek yolu insanları ırklara, kavimlere ve parçalara bölmektir. Bu, Fransız İhtilalinden beri bir ideolojidir. Ayrıştırıcı, bölüştürücü, parçalayıcı, birbirine düşman edici, onulmaz bir hastalık. Giderek kangrenleşen, önüne geçilemeyen büyük bir belâ, veba. İslâm milletinin içinde bulunduğu durum bunu yeterince açıklıyor. Giderek de dağılıyor. Irkların veya kavimlerin kimlik bulması adına sürdürülüyor bu yaklaşım. Kabul de görüyor. Çünkü egemenliği eline alanlar gücü sadece kendilerine dönük olarak kullanıyorlar. Adalet ve hakkaniyet o andan itibaren ortadan kalkıyor.
  • Müslümanlar her geçen gün giderek parçalanıyor ve daha da küçülüyorlar. Bunun başlıca sorumlusu kendileri. İçlerine düşen ırkçı kurt kemirdikçe kemiriyor. Bu belânın farkına varılmadan sürekli azgınlaştırılıyor. Kendini kemiren kurdu besliyorlar, hayata tutunduruyorlar., ama kendileri küçülüyorlar. Her kavim, her ırk mensubu kendini kutsuyor azizleştiriyor. Kendinden başka bir başkasını görmüyor. Dünyayı kendinden ibaret sayıyor. ... Müslümanlar uçurumları derinleştiren tutumlardan vazgeçmedikleri sürece küçülmeleri kaçınılmaz oluyor. Türkiye özelinden Türkçü ulusalcılar bunu daha da derinleştiriyor. Buluşmaları sağlayacak adımların tamamı yok ediliyor. Sert cisimler yukarıdan aşağı indikçe hız kazanıyorlar. İniş anları çok şiddetli oluyor. Şu Müslüman coğrafyada insanları birbirine bağlayacak gönül ve ruh birliği var. Bizde güzel deyimler var. Kopuşlar başlayınca gönül kırıklıkları başlıyor. Gönül koyma kırılma ve uzaklaşma sürecidir. Senin ırkın yüce ise diğerinin ırkı ne oluyor? Onunkisi aşağılık mı oluyor? Müslümanlar İslâm Peygamberinin Allah’tan vahiyle getirdiği yüce inanıştan uzaklaştıkça belâlardan kurtulunmuyor. ... Irkı eksenli hayata tutunanlar Siyonizm’e, İsrail’e ve emperyallere katık sağlıyorlar. Hatta katık oluyorlar. Hiç kimsenin sorunları giderme gibi bir çabası olmuyor. Bu büyük savaşta kimi kültür merkezlerimiz yıkıldı yok oldu, olmaya devam ediyor. Halep, Şam, Diyarbakır Sur içi bölgesi. Kimi küçük kasabalar. Yıkım ve ölümler oldukça başarıya ulaşılacağı sanılıyor. Sonuç hiç de öyle olmuyor. Her adım Müslümanların yıkımıdır, dağılmasıdır. Büyük felâket artık kapımızda değil içimizdedir ne yazık ki.
  • İnsanlık bütün yönleriyle etki altına alınıyor, sömürülüyor. Her anı, durumu ve bütün hayatı boyunca. En basit bir durum, gün, olay anında çıkara devşiriliyor, alet ediliyor... Batı düşünüşlüler sıradanlıklardan kurtulmak adına sürekli yeni günler ihdas ediyorlar. Anneler, babalar, sevgililer ve doğum günleri gibi. Bunlar bir ritüele dönüşüyor. Bununla kalınmıyor özellikle tüketim gücünü oluşturanlar anında bunları lehlerine devşiriyorlar. Günleri de tüketim aracı hâline getiriyorlar. Her nesne ve durumda olduğu gibi roman, piyes, müzik sanatın bütün alanları da birer araca dönüştürülebiliyor. Sanat eseri seçkinlik ve üst dildir. Fakat kapitalizmin sömürü çarkı anında bu alanlara el atıyor. Nesne ve durumları pazarlama aracı hâline getiriyor bundan büyük çıkarlar devşiriyor. Romanı roman olmaktan çıkarıyor. Hiçbir değeri olmayan bir eser anında gündeme oturtuluyor milyonlarca insan onun değersizliğinin bilincinde olmadan saldırıyor alıyor... Bugünün insanlığının geleceği de ipotek altında ve borçlu. Bu, kimi zaman bir insan teki için yeterli olmuyor. Çocuklarına ve torunlarına kadar borçlanılıyor. Tüketim için aşırı derecede sömürü gerekiyor. Küçükten büyüğe doğru bu hızlı bir akım hâlinde insanlığı etkiliyor.
  • PR diye bir olgu var. Ona uydurulma, ya da olmayan şeyleri öyle imiş gibi sunma. Reklâm denilen şey bir pazarlama aracı. Pazarlanan şeyin niteliğine, hakikiliğine bakmadan o şeyden kazanç elde etmek düşüncesi. Bu, sade mal değil, fikirler, kişiler de bu yolla pazarlanabiliyor. Çok değil şu son yirmi otuz yıla bakıldığında bu, çok açık görülebiliyor. Bu düzlemde insanların sağlıklı bakabilme yetileri ellerinden alınıyor. Bir güdü duygusu egemen oluyor. İrade ve düşünebilme, kendi başına karar verebilme özellikleri elinden alınanlar dalgalara kapılırlar. Reklâm ile medya insan hayatına girdiğinden beri, sürekli dalgalanmalar yaşanıyor. Bir mal hakkı olmadığı halde değerli olarak sunulabiliyor, ya da bir kişi hiçbir özelliği olmadan bir toplumun önüne sunulabiliyor. İşte burada insanlık adına büyük sorunlar var.
  • Nitelikli bir düşünür ya da entelektüel olabilmek için hayatını bilgiye, kitaba, araştırmaya, incelemeye adayanlar, hakikate ve öz olana ulaşabilir.

--reklam--

Adaleti Ayakta Tutmak İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Güncel meselelere farklı bir bakış açısı sunan; olaylara bir Müslüman gibi bakmayı, bir Müslüman gibi düşünmeyi ve bir Müslüman gibi davranmayı anlatmaya çalışan bir kitap. Yazar, sorunu da "Müslümanların sorunu, büyük sorunlar karşısında birlikte bir tek yöne yönelemeyişleri, birlikte düşünemeyişleridir" sözü ile gayet iyi özetlemiş. (Ahmet Rauf Güler)

Dergi ve gazetelerdeki yazılarından ismini duyduğum Ali Haydar Haksal'ın okuduğum ilk kitabıydı. Kitap son dönemde yazdığı köşe yazılarının bir araya getirilmiş hali. Daha çok tespitler ve çözüm önerileri üzerinde durulmuş. Kitapta bugün insanlığın ve ülkemizin büyük sorunları arasında yer alan maneviyatsızlık, suç oranlarındaki artış, eğitimdeki kalitesizlik, bencillik, emperyalizm, kapitalizm tüketim, adalet, haksızlık, Kudüs, nefret, kamplaşma, kutuplaşma gibi konular işlenmiş. Tabi ki bu sorunların gelecekte başımıza ne gibi sorunlara yol açacağından da bahsediyor. Ülkesi için, insanlık için dertlenenlerin okuması gereken bir kitap. (Zifiri)

Ali Haydar Haksal, Necip Fazıl ile birlikte bulunmuş, yaşayan bir kalem. Onurlu bir duruş. Yazmaktan ve söylemekten çekinmeyen bir insan. Köşe yazılarının derlemesi olan Adaleti Ayakta Tutmak kitabı bizler için önemli mesajlar içeriyor. Hakikatten uzaklaşan insanın problem ürettiğini, insanı öldürenin yine insan olduğunu anlatıyor. Adalet ise insanlığın, toplumların ve devletlerin temeli olmalıdır. Bu açıdan gündelik hayatta çoğu zaman karşımıza çıkan ve unutma eğiliminde olduğumuz kavramların farkına varmamızı sağlayan bir kitap. Okunması gereken. (Bahtiyar Kara)

--reklam--

Adaleti Ayakta Tutmak PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Ali Haydar Haksal - Adaleti Ayakta Tutmak kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Adaleti Ayakta Tutmak PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Ali Haydar Haksal Kimdir?

1951'de Bingöl'de doğdu. Erzurum'da Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi. Marmara Üniversitesi, İlâhiyat Fakültesi İslâm Düşüncesi Anabilim dalında yüksek lisans yaptı. "Kur'an-ı Kerim'de Güzel Kavramı" üzerine tez hazırladı. Bir grup arkadaşıyla birlikte Yedi İklim dergisinin kurucuları arasında yer aldı.

Ali Haydar Haksal; ilk çalışmalarını yerel gazete ve dergilerde değerlendirdi. Mavera, Yönelişler, İslâm, Kayıtlar, Yedi İklim, Hece, Yansıma, Yeni Devir, Milli Gazete gibi dergi ve gazetelerde öyküleri yayımlandı. Milli Gazetede köşe yazarlığı yapıyor. Sesim Bana Yetmiyor adlı öykü kitabı ile Türkiye Yazarlar Birliği 1987 yılı Hikâye, Yitik Yaşamın Güncesi adlı romanıyla Tuzla Belediyesi Roman Yarışmasında ikincilik ödülünü aldı.

--reklam--

Ali Haydar Haksal Kitapları - Eserleri

  • Sevgili'nin Yol Arkadaşı Hz. Ebu Bekir
  • Sevgili'nin Hak Dilli Arkadaşı Hz. Ömer
  • Rüya Rüya İçinde
  • Güncel Yanılgı Karşısında Müslümanca Duruş
  • Zarif Şair Cahit Zarifoğlu
  • Adaleti Ayakta Tutmak
  • Hz. Osman (r.a.)
  • Yalnızlık Sarkacı
  • Sesim Bana Yetmiyor
  • Kapıda Bir Çift Ayakkabı
  • Güneşe Koşan Adam
  • Sezai Karakoç
  • Sevgili'nin Haya Timsali Arkadaşı Hz. Osman
  • Öykü Ağacı
  • Kör Kuyu
  • Toprağın Babası Hz. Ali
  • Ruh Denizi
  • Ah Kudüs
  • Evdeki Yabancı
  • Kalemin Ucu
  • Suriye: Felaketin Eşiği
  • İki Ateş Arasında
  • Aradan Geçen Uzun Yıllar
  • Oruç Çağrısı
  • Ay Işığında Vav'ın Odası
  • Renklerin Dansı
  • Rasim Özdenören: Ruh Denizinden Öyküler
  • Dolunay Bestesi
  • Ses ve Gölge
  • Sarıldığım Soğuk Bir Ceset
  • Anzelha İle İbrahim
  • Âkif Duruşlu Âsım
  • Zamanların Öyküsü
  • Gelişi/Güzel
  • 7edi İklim Sayı:374 Mayıs 2021 Kültür Sanat Medeniyet Edebiyat Dergisi
  • İki Ateş Arasında Aşk
  • Hüzün
  • Büyük Doğu Irmağı
  • Kendilik ve Edebiyat
  • Yitik Yaşamın Güncesi
  • Mum ile Pervane
  • Hz.Osman

--reklam--

Ali Haydar Haksal Alıntıları - Sözleri

  • Yalnızlıkla ölüm kardeştirler. (Güneşe Koşan Adam)
  • ölümü burada yenen ufuktur, gecedir, gecenin direncidir, bende direnen zamandır, ayaklarımın bende uzakta olduğunu, ayaklarım suya değince anladım. (Sesim Bana Yetmiyor)
  • Kitabın 114. Sayfasında Hz Ali R.a. Hakkında “Gözleri Çapaklı karnı şiş “olarak bir tarif kullanılmıştır bu şekilde bir benzetme hangi kaynaktan alıntıdır Kaynak belirtmeden bu şekil bir ibare çok ağırdır (Toprağın Babası Hz. Ali)
  • bakışlar derin bir solukluk can veriş karanlıkta ışıyan bir an güzellik acının içinde acı acının içinde... (Dolunay Bestesi)
  • Herkesin bir anı vardır, bir dönüş, bir düşüş, bir yükseliş, bir ölüş, bir çözülüş anı... (Rüya Rüya İçinde)
  • Gözlerimizin önünde yaşananlar tüylerimiz ürpertiyor ruhlarımızı boğuyor. Çaresizlik ise insanın çıkmazı. Ama bu, fedakarlık yapmama anlamına gelmiyor. Bunu aşmak da insanın elinde. Bir insanın belli bir gücü var. Gücünün yettiği kadarını vermek en doğal olanı. Hem madden hem manen. Bir insandan kendi gücünü aşan bir şey beklemek de doğru değil. Güç yetirebilmek, bir çaresize çare olmak da Allah'ın bir lütfu. İnsan halis niyetle olunca Allah Mutlaka karşılığını verir. Yeter ki niyetler, bakışlar hayırlı olsun. (Güncel Yanılgı Karşısında Müslümanca Duruş)
  • Ona kıyamadığım bir yan var, nedir onu kestiremiyorum. (Sesim Bana Yetmiyor)
  • Cumbalı evler, Üsküdar sokaklarında giderek seyrekleşiyor, bazılarında ise hiç kalmıyor. Apartmanlar arasında sıkışmış, daralmış, bel vermiş, dökülmüş bu eski evler bir bir yitiyor Evler virane, viraneler sevimsiz, soğuk apartman oluyoveriyorlar. (Kapıda Bir Çift Ayakkabı)
  • Neredesin ey güzellikler çocuğu?... Neredesin ey umut?... Ey ışık neredesin? Neden hüzünlü aşk şarkıları söylenmiyor. Kimse kimsenin dert ortağı olmuyor Herkes kendi kör kuyusunda. Bütün kuyular başkalarına kapalı. Tek kapısı var o da sahibinin elinde. (Kör Kuyu)
  • Ali Haydar Haksal'ın "yalnızlık sarkacı" kitabından alıntılar; S 9- Çoğunlukla sessiz konuşma ve anlaşma bir yaşayış tarzıydı onlar için. Ortak bir dilleri vardı. Konuşmadan anlaşma denilebilirdi buna. Çalıştığında çalışma masasına çayı sessizlik içinde bırakır, giderdi. Sadece gölgesini duyumsardı. Sanki bir balerin gibi, parmaklarının ucuna basar, öyle gelir giderdi. S 18- Bu yalnızlığı ve çekilmezliği paklayan ancak ölüm olabilirdi. Bundan böyle yaşayacağı her ânın daha çok ısdırap vereceği kesindi. Ne yapabilirdi ki? Ölümün en güzeli, geride kalanları bıktırmayanı ve kendiliğinden geleniydi. S 55- Ah, korku sen hiç acımaz mısın insana? S 66- Bir tuhaflık var, ama ne? Tanımlayabileceğim sözcüklerim de yok, çok yetersizim. Sözcük dağarcığım oldukça kıt. S 75- Ağlamamı engelleyemezdim, bir kez başlamıştım. Başlamışken iyice boşalmalıydım, içimdeki tafraları almalıydım. Bu kez daha rahat davranarak, böğürerek ve olanca gücümle ağladım. Masam gözyaşına boğuldu. Ağlamaktan başka ne yapabilirdim ki? (Yalnızlık Sarkacı)
  • Ey korkum beni yalnız ve kendi başıma bırakma. (Öykü Ağacı)
  • İslam milleti, İslam devleti, ve ümmet bilinci. Tek çıkar yol budur. (Güncel Yanılgı Karşısında Müslümanca Duruş)
  • Göz kendini görmüyor, yürek kendinden başkasına kulak vermiyor, başkalarına meyletmiyor. Hep kendini düşünüyor. Ama alkış ve övgü ise nefsi okşuyor. "Nefsim ey nefsim seni ayaklarımın altına alıyorum" deme yürekliliğini gösteremiyor. (Kör Kuyu)
  • Buradan gitme desem yapamayacaksın, kal desem yapamayacaksın, içimizde büyüyen dağları aşacak konumda değiliz, her biri bir başkasını gölgeliyor, her dağ bir başkasının karşıtı, hiçbir zaman da bir araya gelemeyecekler, her dağ yeryüzünün değeri ve birbirinin bütünleyeni. (Güneşe Koşan Adam)
  • Ağlama nedir bilmiyorum. Çok uzun bir süredir gözlerim duyarsızlıktan olacak bir yaş bile akıtmadı. Nemlenmedi hiç. Göz kapaklarım katı duvarların bir benzeri gibi. Duvarın dilinden ise Biz anlamıyoruz. Göz kapaklarımın açılıp kapanması bir surun demir kapıları gibi. Birbirine dokunması ile madeni sesler çıkarıyor adeta. Bir taş, kayadan nasıl geri tapıyorsa öyle tepiyor. Kurşunun kurşundan geri tepmesi gibi. Gibilerle geçiyor vaktimiz. (Evdeki Yabancı)
  • Ellerini bir mezarın üzerinde gezdirdi, birinin ruhunu okşadı, birinin saçlarını, birinin yalnızlığını. (Renklerin Dansı)
  • Onlar güneşin etrafında dönen birer yıldızdı. (Sevgili'nin Yol Arkadaşı Hz. Ebu Bekir)
  • "Ah Kudüs", batı toplumu için yüzyıllar boyu bir özlem, bir inleyiş olmuştur. Ele geçirdikleri topraklarda Müslümanlara yaşama hakkı tanımazlar. Bu kin yüzyıllardır sürmektedir. Bunların tümü Kudüs'ün intikamıdır bir bakıma. (Ah Kudüs)
  • Ruhuma ihanet etmiyorum, ben neysem oyum, iki yüzlü bir duvarda ne işim olabilir yağmur sonrası duyacağım ferahlık yükselen buğuya benziyor, dağım doğuya bakıyor, ben doğuyum, ruhumun ruh suyunu sevgili oluşturuyor , ırmaklar akıyor Dicle ,Fırat ve küçük derelerin suları benim yağmurlarımdan oluşuyor , yağmur benim su ben, gözyaşlarımdan çöller devriliyor kum fırtınalarını aşıyor kendine yenik düşüyor (Güneşe Koşan Adam)
  • Her sesin bir sahibi var. ... Ayak sesleri kimin geldiğini haber veriyor. Kişinin ismini bilmesi o kadar önemli değil. Önemli olan sesin sahibi. (Kapıda Bir Çift Ayakkabı)