Kitap Künyesi

Yazar: Samuel Beckett

Çevirmen: Nail Bezel

Yayın Evi: Ara Yayıncılık

İSBN:

Sayfa Sayısı: 170

Adlandırılamayan Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Adlandırılamayan Alıntıları - Sözleri

  • Bağırmayın, özellikle bağırmayın,kibar olun
  • Sırtında civcivler dolaşan, farelerin pusu kurduğu, ayakta ölümünü bekleyen yaşlı hindiden farksızım.
  • [...] Benim gibi feleğin çemberinden geçmiş biri iradesi dışında ikide bir yıkılmazdı yere.
  • Artık abuk sabuk laflar etmem için yeterince malzeme sağlandı gibime geliyor.
  • Kendi özelliklerini yüklediler bana,sonra da taşladılar.
  • Oysa konuşmak zorundayım aynı zamanda. Susmayacağım asla.Asla.
  • Nasıl da seviyorlar konuşmayı.
  • İyi yürekli biriyim görünüşte. --------------- Ama hangi iyilik söz konusu burda,iyilikten iyiliğe fark var.
  • [...] İşte daha şimdiden kendimi masallarının yardımına sığınırken buluyorum.
  • Kendimle hiç karşılaşmadığıma göre nasıl tanıyabilirim kendimi.
  • Sabrımı yitirmemi ve kendimi tutamayarak yardımlarına koşmamı bekliyorlar.

Adlandırılamayan İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Bu iskencenin yegane sonucu;yıkıcı ve neticesi olmayan bir mahkumiyet altına yeniden girmeye razı olma halidir."Adlandırılamayan"ın sonuç bölümünden geriye kalan budur: Devam etmek gerekiyor. Devam edemiyorum.Devam edeceğim.. (Yasemin Dalbudak)

Şizofrenik Sesler: Usta yazar Beckett'in üçlemesinin son halkası olan bu romana 'Adlandırılamayan' denmesine rağmen yazar, muhabbet içerisinde bulunduğu kanımca şizofrenik olan seslere, muhabbetin - konuşmanın seyrine ve hatta konuşma içeriklerinin değişim safhalarına göre isimler bulabilmiştir. Sesler derken burada konuşan aslında yazarın kendisidir fakat yazar kendi kendine konuştuğunu kabullenemiyor mu bilmiyorum fakat kendinden gelen sesin karşıdan geldiğini savunuyor. Nasıl anlatsam bilemiyorum, şöyle söyleyeyim; yazar, kendi konuştuğunu - anlattığını başkası anlatıyormuş gibi yapabiliyor, şöyle de söyleyeyim bazı sesler var fakat birileri yok, seslerini duyuyor hareket ettiklerini göremiyor, sonrası şöyle söyleyeyim bedenin sahibi yazar olduğu için sesler de yazarın savunduklarına saygılı olmak durumundalar fakat her zaman da saygılı olmuyorlar. Üç farklı isim kazanıyorlar bu seslerimiz aslında nereden bakarsanız bir kişi var konuşan fakat yine de bu konuşanın yazarın kendisi olduğunu kesinlikle savunamayız. Neyse ney, yazar üçlemesinin bu son kitabını Molloy'dan, Malone'dan sonra yazmıştır haliyle fakat bu sonuncusunu yazmadan evvel araya Godot'yu Beklerken isimli sansasyonel oyunu girmiştir. Benim nacizane düşüncelerime göre yazarın kendisi de Godot'yu bekledikten sonra dahası Vladimir, Estragon, Pozzo ve hatta Lucky gibi tiplemerle tanıştıktan sonra Molloy, Moran, Malone hiç alakalı değil fakat Murphy'den dahi pişmanlık duyar ve bu karakterlerin yetersizliğinden dem vurur. Bu dem vurma görevi Basil isimli şizofrenik sese yüklenmiştir. Ses, bu karakterler hakkında her eleştiriyi çekinmeden yapar, zaman zaman karakterlerin kendileri de dillenmiş gibi olur, hatta uzaktan uzağa yazarı takip bile ederler. Sonra efendim, diğer konuşmacı şizofrenik sesler bunlar; Mahood ve Worm'dur, bunlar insandaki eylemlerin daha doğrusu eylemsizliğin gerekliliğini daha doğrusu gereksizliğini savunurlar daha doğrusu bunu hiç savunmazlar. Genelgeçer dünyanın durumu sorunları, insanların yanlış yollarda olduklarının ispatları gibi şeyleri de belirtmekten geri durmazlar, bu sesler. Ben nacizane, Samuel Beckett hakkında muhtelif eleştiriler - yorumlar okumuş olmama rağmen hiçbir yorumcu - eleştirmen 'kinizm' hakkında bir şey ifade etmemiş. Beckett'in varsa eğer felsefesinin 'Kinizm' felsefesini betimlediğini savunuyorum. Bu ve diğer kitaplarda Beckett'in tamamen 'kinizm' hakkında konuştuğunu görebiliyorum. Samuel Beckett, muhakkak okumanız gereken bir yazardır. Okumanız dileğiyle... İyi okumalar... (Black Garden)

Samuel Beckett-Adlandırılamayan: “Ne yazık ki gerçeklere bağlı kalmalıyız, her şeyin sallantıda olduğu bir sırada, gerçeklerden başka neye bağlanabilir, neye sıkı sıkıya tutunabiliriz, gerçekler çevremizde dolaşıp duruyorlar çünkü, kalbimizin erimindeler, kanatlı bir söz oldu bu, kanayan kalbimizin erimindeler.” Ve çok çoook severek okuduğum, bitince üzüldüğüm bir üçleme oldu. Beckett okumak kolay değil tabiki. Ama bir o kadar da zevkli. Bazen sayfalarca nokta koymuyor, 100 sayfa falan paragraf başı yapmıyor. Alışılageldiği gibi konu anlatmıyor Beckett, başı sonu olan bir hikaye yok. Adlandırılamayan’da ise anlatıcının kafasının içini okuyoruz. Konuşuyor ve konuştukça sözcüklerin gücüne inanıyorsunuz siz de. Ben yine iyi ki okumuşum dediğim muhteşem bir seri okudum. Sizlere de kendinizi hazır hissettiğinizde okumanızı tavsiye ederim. Keyifli akşamlar diliyorum (Sümeyra Akçay)

Kitabın Yazarı Samuel Beckett Kimdir?

Samuel Barclay Beckett, (13 Nisan 1906; Foxrock, Dublin - 22 Aralık 1989, Paris), İrlandalı yazar, oyun yazarı, eleştirmen ve şair. 20. yüzyıl deneysel edebiyatının önde gelen yazarlarından biridir. James Joyce'un takipçisi olduğu için "son modernistlerden", daha sonraki pek çok yazarı etkilemiş olduğu için de "ilk postmodernistlerden" biri olarak değerlendirilir. Beckett ayrıca, Martin Esslin'in "Absürd Tiyatro" olarak adlandırdığı akımın en önemli yazarı sayılmaktadır. Eserlerinin çoğunu Fransızca ya da İngilizce yazıp, diğer dile kendisi çevirmiştir. En bilinen eseri Godot'yu Beklerken'dir.

Beckett'in eserleri sade ve temel olarak minimalisttir. Bazı yorumlara göre, çağdaş insanın durumu hakkında oldukça kötümser, hatta hiççi eserler vermiştir. Gittikçe daha kısa ve özlü eserler veren Beckett, bu kötümserliği kara mizah yoluyla anlatır. "Roman ve drama türlerinde yeni formlarda oluşturduğu eserlerini, modern insanın yoksunluğu üzerine kurguladığı" için, 1969'da Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülen Beckett, ayrıca 1984'te Aosdána'da Saoi seçilmiştir.

Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Samuel_Beckett

Samuel Beckett Kitapları - Eserleri

  • Godot'yu Beklerken
  • Hiç İçin Metinler
  • Murphy
  • Mercier ile Camier
  • Aşksız İlişkiler
  • Molloy

  • Eşlik
  • Dünya ve Pantolon
  • Malone Ölüyor
  • Proust
  • Oyun Sonu
  • Adlandırılamayan
  • Üçleme

  • Acaba Nasıl?
  • Yankının Kemikleri
  • Watt
  • Echo'nun Kemikleri
  • Sıradan Kadınlar Düşü
  • Felaket ve Sair Kısa Oyunlar
  • Bana Benzer Bir Başka Aylaklık

  • Mutlu Günler
  • Tüm Kısa Oyunları
  • Son Band
  • İmge
  • All That Fall
  • Hikaye Sırasında
  • Godot'yu Beklerken - Tüm Düşenler - Oyun Sonu

  • Krapp's Last Tape & Embers
  • Li Benda Godot
  • Toplu Kısa Oyunlar 1956-1962
  • The end
  • Worstward Ho
  • Dante and the Lobster
  • Bütün Hikayeleri

Samuel Beckett Alıntıları - Sözleri

  • Hep denedin. Hep yenildin. Olsun. Yine dene. Yine yenil. Daha iyi yenil..! (Worstward Ho)
  • Eğer bir gün susarsam, söylenecek bir şey kalmamıştır bu durumda; her şey söylenmemiş olsa bile, hiçbir şey söylenmemiş olsa bile. (Malone Ölüyor)
  • [...] Kahretsin eski yerler,eski isimler (Felaket ve Sair Kısa Oyunlar)
  • İnanç duymanın en büyük nedeni daha eğlendirici olmasıdır. İnançsızlık bir boşluktur. Değişeceğimize inanç duyamayız. İnsan boşlukta kalmaya katlanamaz. (Aşksız İlişkiler)
  • "Ah, insanlar, insanlar, her şeyi açıklamak gerekiyor onlara." (Oyun Sonu)
  • düşük yapmak kısır olmaktan daha iyi değil mi dokuz gün asla yüzdüremedi batan aşkı ne de dokuz ay ne de dokuz ömür.. (Yankının Kemikleri)

  • Hamm: "Bu da ötekiler gibi bir gün o zaman." Clov: "Devam ettiği sürece. Ömür boyu hep aynı saçmalıklar!" (Oyun Sonu)
  • Sınıfta aklı hep başka yerlerde olurdu ya da boştu kafasının içi. (Malone Ölüyor)
  • Bir gün sesleneceğim ona. Ne diyeceğim, bilmiyorum, bir şeyler diyeceğim, zamanı gelince söyleyecek bir şeyler bulacağım. (Üçleme)
  • ''Bazen insan kendine soruyor şaşkınlıkla, acaba doğru gezegende miyim diye.'' (Hiç İçin Metinler)
  • “Desen sanatın na­musudur.” (Dünya ve Pantolon)
  • Çok uzun bir sürenin sonunda değer yargısı adına ne kaldıysa kendinde, onunla karanlığın ve sessizliğin hiç de değişmeyeceği yargısında bulundu. Bir gün sesi duyana kadar sürdü bu. O güne kadar! (Eşlik)
  • Bana soru sorulmasına öğle az alışkınım ki, bana bir şey sorulduğunda ne olduğunu anlamam için bir hayli zaman geçer. (Molloy)

  • Güzellik? Bir araya getirilmiş insanoğlu. İyilik? Boğazlayın. Gerçeklik? Büyük yığınların yellenmesi. (Dünya ve Pantolon)
  • Bana tutup da aydan söz etmeyin sakın, gecemde ay yoktur benim, size yıldızlardan söz edersem yanlışlıkladır. (Molloy)
  • Oysa ben para için çalışmıyorum. Peki ya ne için çalışıyorum? Bilmiyorum. İnanın pek bir şey bilmiyorum. (Molloy)
  • Bir yaşam boyunca aynı sorular, aynı cevaplar hep. Artık sona erebilir. (Oyun Sonu)
  • Hep aynı dünyanın üzerinde ışıldıyordu güneş, başka seçeneği yoktu çünkü. (Murphy)
  • ...başka bir şey bulmak varoluşu biraz daha sürdürmek için sorular bulmak kimdi onlar nasıl varlıklardı dünyanın neresindeydiler bu tür şeyler işte bu kuklalar gösterisini kim düzenliyor hiçbir anlamı yok ki git bir şeyler ye... (Acaba Nasıl?)
  • Bilemediğiniz şeyleri söylemek gücüne sahip olmadığınıza da inanmak istiyorum. Herkeste görülen bir yetersizlik bu. (Watt)