Kitap Künyesi

Yazar: Ahmet Erhan

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9779753169128

Sayfa Sayısı: 135

--reklam--

Ankara - İstanbul Kara Treni Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

İnsanlardaki kederin dem vaktini şehirlere kim söyler? Elbette ki uyumsuz bir keder içindeki şairler.

O, alacakaranlık bir ülkede doğduğunun bilincindeydi, Alacakaranlıktaki Ülke'yi yazdı. Uyumsuz benliğini ve insanın kalbine kalbine işleyen yağmurlarla ıslandığı şehrini şiirle güzelleştirdi.

Karamsarlığı yüzünden umutsuzlukla itham edildi. Oysa onun kusuru , sadece iyimser olmamasıydı. Umutluydu, ama kendine ve etrafına kahredecek, bununla yetinmeyip bir de kastedecek kadar sorgulayıcıydı.

Bir ilkyaz günü şehrini terk edip Bostancı istasyonunda trenden indi. Hava soğuktu. Ankara' dan trene binerken küçük bir su şişesine hazırladığı votka- soda karışımı sıfırı tüketmişti. Onu karşılayan arkadaşını sımsıkı kucaklamıştı ve bir yerlere yağmur yağıyordu. Artık ne sılası vardı, ne de gurbeti.

Bilin ki Akdeniz'in kültür havzasının bir yanında Albert Camus yürüyorsa, öbür yanında Ahmet Erhan kulaç atıyordur. Ortadoğu'nun serkeş dağlarının bir yamacından Halil Cibran iniyorsa, öbür yamacında Ahmet Erhan kuşlarla cıvıldaşıyordur.

Ahmet Erhan, evrensel yalnızlığın şairi, hayatının kıyısındaki denemeleriyle...

--reklam--

Ankara - İstanbul Kara Treni Alıntıları - Sözleri

  • "bizim o çok serseri görünen evcil yalnızlığımızı seviyorum."
  • her şeyi anlatmak gelir içimden ve sonra çekip gitmek.
  • Askerlikte ya da şehirlerarası otobüslerde sorulan ilk sorunun "Hemşerim, nerelisin?" olduğunu biliyorum. Ancak, kendi belirlemediğim bir coğrafyaya ve o coğrafyanın yarattığı tarih bilincine düşünsel anlamda hiçbir katkım yok. Bu nedenle, bir yerin hemşerisi değilim; yalnızca içinde bulunduğum zaman ve mekân ilgilendiriyor beni.
  • Herkes ayılınca unutuyor. Bense unutmak istediklerimi bile hatırlıyorum.
  • Aklımda kayalar kopuyor, duvarlar yıkılıyor / Yüreğimde, kuruyan bir ırmağın yatağındaki boşluk
  • Nerden başlasam bilmem ki?
  • İnsan iyi yaşamak isteyebilir ve katılıyorum ki para başlı başına bir özgürlük nedenidir.
  • Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim.
  • En iyisi, yine 'bir şiirde' kendimi öldürmekti...
  • "Umutsuz değilim ben. Umutsuzluk susar, karamsarlıksa hep sorgular bir şeyleri, bir çıkış yolu arar. Bu nedenle şiirlerim karanlık da değil, aydınlık da... Alacakaranlık..."
  • Geberesiye yalnız olduğumuz anlarda bile, bu dünyada en azından bizim gibi acı çeken birilerinin olduğunu şiir aracılığıyla kavrarız.
  • "şair dünya sana küsmüş diyorlar/ sen barışmazken kendinle bile"
  • Nerden başlasam bilmem ki? Her şeyi anlatmak gelir içimden Bir ırmağı avuçlarımda akarken gördüm Saçlarımın arasında kükrerken yeli Böyle bir şeydi, tanımlanır mı bilmem? Kanıt mı getireyim şimdi, tanık mı bulayım? Bir kuşağın bütün yükünü Sırtımda taşıdım yıllar yılı ben Saymam mı gerek bir bir Alnımdaki derinlikleri?
  • Takriben yaşıyorum.

--reklam--

Ankara - İstanbul Kara Treni İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Budur; bir şairin kaderi yükseklikten korkup uçurumlarda yaşamaktır. Budur; bir şairin kendini uçurumdan atmak yerine şiir yazarak kendini öldürme serüvenidir. Ahmer Erhan, kavgası olan çağı aşıp evrenselleşebilmiş bir şairdir. Ankara'nın hem arka sokaklarında hem ıhlamur kokulu caddelerinde en çok o yürümüştür. Ahmet Erhan "burada gömülüdür." Bu kitapta şairin giriştiği bir deneme serüvenini hayatının izleği olarak yine kendisini seçtiği anlatımıyla görebileceksiniz. Özellikle de Türkiye'nin milenyuma geçişini, çatışmalarını, kitabın adına da bahis olan Ankara - İstanbul karşılaştırmalarını da bulabileceksiniz. Tek solukta okuduğum, kendime Ahmet Erhan aynasıyla bakma fırsatı bulabildiğim bir kitap. Eğer bir gün kendinizi izleme merakınız oluşursa bu kitap belki de sizi yansıtabilecektir. (Ertuğrul Efe)

En iyisi, yine 'bir şiirde' kendimi öldürmekti diyen şaire inat, en iyisi, yine 'bir denemede' kendimi öldürmekti diyerek başladığım bir kitap. Deneme türünden nefret ederim. Bugüne kadar başlamış olduğum dört beş deneme kitabını yarım bırakmıştım. Yine bir deneme kitabıyla karşı karşıya kaldım. Kapağını açmaya bile korktum ilk başlarda. Aslında ben kitabı hatıra kalsın diye almıştım. Okumayı hem istiyor hem istemiyordum. Sonra biraz cesaret aşıladım kendime ve rastgele bir sayfa açtım ve çok güzel bir şiire rastladım. Sayfaları aradım taradım önce şiirleri okuyup bitirdim. Sonrasında ilk sayfayı açtım ve ciddi ciddi okumaya başladım. Votka soda karışımının sıfırı tükettiğini söyleyen bir adam vardı. Tren yerine düşüncelerine binmiş ve kayıp gidiyordu hayatının raylarından. Kendi ruhunda kopan fırtınaları, yaşadıklarını yaşattıklarını bütün dünyasını anlatmaya başlamıştı. Anlatmanın vermiş olduğu huzuru içinde hissediyordu her satırında. Yalnız hissetmekle kalmıyor bunu karşıdakine yani okuyucuya hissettirmeyi de iyi biliyordu. Arasıra şiirlere yer vermişti sanırım okuyucu sıkılmasın diye. E şair olmak kolay değil ince düşünmek ve aynı zamanda daha çok hissetmek gerek. Belki biraz yaşanmışlık katmak, derinini özgürce açmak yani. Öyle sereserpe de değil edebi bir dille biraz kapalı ama anlaşılır bitmesini hiç istemediğimiz şeyleri kaybetmek kaygısı taşıyarak. Ancak hiç gerek yoktu zaten şiir gibi bir anlatımı vardı. Okurken denizin ortasında bir sandal yolculuğu yaparmışcasına dolaştım sayfalarında. Şiire, alkole, dengesizliklerine, babasına, oğluna ve hayatına dair ne varsa yazmıştı. Bir şairin ruh ve kişilik dünyasında dolaşmak gibi bir şeydi bu kitabı okumak. Beni kandırmışlar azizim deneme kitabı dediğin aslında böyle olmalı. Kitabı herkese tavsiye etmiyorum çünkü çok güzel bir anlatımdı. Bu güzelliği herkes yaşamasın. (DUA)

Ahmet Erhan denince gözümün önüne o kar altındaki gülümseyen fotoğrafı gelir. Resimde güler belki ama yüzünde ve duruşunda; hayal kırıklıklarının yarattığı hüzünle bir kaybeden durmaktadır. Ama o gülüş yok mu işte o umuttur, bir türlü peşimize bırakmayan. Kitapta kendisi de anlatır bu fotoğrafla ilgili bir anısını "Soruyorlar niye böyle genç güldüğümü. Her yanın lime lime ağlarken sen niye gülüyorsun diyorlar. Elimde başka fotoğrafım yoktu diyorum, inanmıyorlar." Ankara'dan İstanbul'a yaptığı tren yolculuğunu anlatarak başlayan kitap oğluna yazdığı bir mektupla son bulmaktadır. Böyle naif bir ruhun zaaflarını, pişmanlıklarını, hayallerini ve az da olsa kalan mizahına eşlik ederek bizde o trenle gireriz bir hayata. Ben bu yolculuktan çok keyif aldım, meraklı serüvencilere... (Erkan Demirci)

--reklam--

Ankara - İstanbul Kara Treni PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Ahmet Erhan - Ankara - İstanbul Kara Treni kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Ankara - İstanbul Kara Treni PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Ahmet Erhan Kimdir?

8 Şubat 1958'de Ankara'da dünyaya geldi. Mersin'li bir ailenin, dört kızın ardından doğan beşinci çocuğudur. Babanın işleri nedeniyle Ankara'dan göç edilmiş ve bunun üzerine çocukluğuyla ilkgençliği Mersin ve Adana'da geçmiştir. Babasının emekliye ayrılmasıyla yeniden Ankara'ya dönerler.

Çeşitli nedenlerle kısa bir süre ara verdiği lise öğrenimini Akşam Lisesi'nde tamamladı. Ardından Gazi Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi. Ankara'nın özel öğretim kurumlarında Türkçe-Edebiyat öğretmenliği yaptı.

Hayatının büyük bir bölümünü Ankara'da geçiren şair, 'Ankara-İstanbul Karatreni' kitabında anlaşılabilen nedenlerle, 2001 yılında İstanbul'a yerleşti.

Adana Demirspor Genç Takımı'nda futbol oynadı. O yıllarda geçirdiği ağır sakatlık döneminde şiir yazmaya başladı. 1976'da Militan dergisinde topluca yayınlanan şiirleriyle dikkat çekti. 1980 öncesi ve sonrasında ülke gençliğinin yaşadığı dramı, içerden bir ses olarak, o dönemlerde oldukça yaygın olan slogancılığa kaçmadan, kendine özgü diliyle yazması şiirini özel kıldı. Lirizm zenginlikleri ve ironiyle harmanladığı 'şimdiki zamanın duygu resmi' olarak tarif edebileceğimiz söyleyişini, neredeyse otuz yıldır sürdürüyor.

Ahmet Erhan pek çok çevrede hala ilk kitaplarıyla hatırlanmasına ve bilinmesine rağmen, şiir serüvenini yaşanan zamanla atbaşı götürmekte ve çok genç yaştaki okuyucuları tarafından da ilgiyle takip edilmekte.

Cahit Külebi, 1982 tarihli bir söyleşisinde kendisi için 'şaşırtıcı bir olgu' tabirini kullanmıştı. Ahmet Erhan, şiirleriyle hala kendisini izleyenleri şaşırtmaya devam ediyor.

ESERLERİ

Alacakaranlıktaki Ülke. İlk basımı Mart 1981'de Yeni Türkü Şiir Yayınları, İlk Eserler Dizisi'nden çıkan bu kitap, şair henüz 23 yaşındayken 1981 Behçet Necatigil Ödülü'ne değer bulunmuştur. Kitabın ikinci basımı bir yıl sonra şairin yeni kitaplarıyla birlikte Lir Yayınları'ndan çıkar. Kitabın tekrar basımları sonraki yıllarda da farklı yayınevlerinden devam etmiş ve etmektedir.

Yaşamın Ufuk Çizgisi, Nisan 1982, Lir Yayınları, Türk Yazarları Dizisi.

Akdeniz Lirikleri, Nisan 1982, Lir Yayınları, Türk Yazarları Dizisi.

Kuş Kanadı Kalem Olsa, 1984, Can Yayınları. Bu kitapta daha önce yayınlanan 'Alacakaranlıktaki Ülke', 'Yaşamın Ufuk Çizgisi', 'Akdeniz Lirikleri'nin yanı sıra, sonraki yıllarda Bilgi Yayınevi'nden ayrı kitaplar halinde çıkacak olan 'Sevda Şiirleri', ' Zeytin Ağacı', 'Ateşi Çalmayı Deneyenler İçin' toplamları yer almaktadır.

Ölüm Nedeni Bilinmiyor, 1988, Can Yayınları.

Deniz Unutma Adını, Ocak 1992, Bilgi Yayınevi. 1992 Yunus Nadi Şiir Ödülü'ne değer bulunmuştur.

Öteki Şiirler 1976 - 1991, Ekim 1993, Bilgi Yayınevi.

Çağdaş Yenilgiler Ansiklopedisi, Ekim 1997, Bilgi Yayınevi. 1998 Cemal Süreya Şiir Ödülü'ne değer bulunmuştur.

Köpek Yılları, Temmuz 1998, Bilgi Yayınevi. Yayınlanmış tek öykü kitabıdır.

Resimli 'Ahmetler' Tarihi, Şubat 2001, Bilgi Yayınevi. Şairin daha önce hiçbir dergide yayınlamadığı 'Türkiye Ayağa Kalk' adlı şiir toplamı da bu kitapla ilk kez okuyucuya sunulur.

Ankara-İstanbul Karatreni, Ağustos 2001, Everest Yayınları. Şairin çeşitli dergilerde yer alan denemelerini, Ankara-İstanbul Karatrenine binip İstanbul'a göç ettiği Nisan 2001'i takip eden Ağustos'ta yayınlaması oldukça önemlidir. Şehrine vedası olarak adlandırabileceğimiz 'Daüssıla' şiiri de bunun önemini çizmek istercesine kitapta yer almaktadır.

Bugün De Ölmedim Anne, Toplu Şiirler 1, Eylül 2001, Everest Yayınları. Toplu Şiirlerinin bu ilk cildinde 'Alacakaranlıktaki Ülke', 'Yaşamın Ufuk Çizgisi', 'Akdeniz Lirikleri' toplamları yeniden okuyucuyla buluşmuş olup, Toplu Şiirler 2. ve 3. ciltlerinin yayınlanmaları beklenmektedir.

Ne Balık Ne De Kuş, Mayıs 2002, Everest Yayınları.

Kaybolmuş Bir Köpek İlanı, Ekim 2003, Everest Yayınları. Şair bu kitabıyla 2004 yılında ikinci kez Yunus Nadi Şiir Ödülü'ne değer bulundu.

Şehirde Bir Yılkı Atı, Ekim 2005, Everest Yayınları.

2006 yılı TTB Behçet Aysan Şiir Ödülü bu kitapla Ahmet Erhan'a verildi

Buz Üstünde Yürür Gibi, Seçme Şiirler, Haziran 2006, Everest Yayınları.

Sahibinden Satılık, Nisan 2008, Everest Yayınları

Ayrıca 'Kara Köpekli Adam' (roman) ve 'Anne Bu Şiiri Senin İçin Yazdım' (şiir) adlarıyla Bilgi Yayınevi tarafından basılan ve ne yazık ki tükendiğinden şu anda satışta bulunmayan çocuk kitapları bulunmaktadır.

Şair yukarda sözü edilen kitaplarına verilen ödüller dışında yaşamı ve tüm eserleriyle 1999 yılında Halil Kocagöz ve 2005 yılında Dionysos Şiir Ödüllerine değer bulunmuştur.

--reklam--

Ahmet Erhan Kitapları - Eserleri

  • Ankara - İstanbul Kara Treni
  • Deniz, Unutma Adını!
  • Ne Balık Ne de Kuş
  • Resimli 'Ahmetler' Tarihi
  • Köpek Yılları
  • Ölüm Nedeni: Bilinmiyor
  • Ateşi Çalmayı Deneyenler İçin
  • Öteki Şiirler
  • Yaşamın Ufuk Çizgisi
  • Alacakaranlıktaki Ülke
  • Çağdaş Yenilgiler Ansiklopedisi
  • Sahibinden Satılık
  • Bugün de Ölmedim Anne
  • Buz Üstünde Yürür Gibi
  • Sevda Şiirleri - Zeytin Ağacı
  • Kaybolmuş Bir Köpek İlanı
  • Burada Gömülüdür 1. Cilt
  • Burada Gömülüdür 2. Cilt
  • Şehirde Bir Yılkı Atı
  • Kuş Kanadı Kalem Olsa
  • Akdeniz Lirikleri

--reklam--

Ahmet Erhan Alıntıları - Sözleri

  • Gökyüzü maviliğinden soyunuyor Akşamdandır diyorlar, dünya hâlâ dönüyorsa Öyle dalgın, umarsız… Sorsam neyi, bağırsam kime, beni kim anlar? (Sahibinden Satılık)
  • Ölüme mi yenildim, yoksa hayata mı? (Burada Gömülüdür 2. Cilt)
  • Ne yerdedir, ne göktedir o - değil mi Abidin? Mutluluğun resmini yaptın mı bilmem, Ama ben onun şiirini yazmak isterim.. (Yaşamın Ufuk Çizgisi)
  • Bağırıyor, içimde bir kuş, durmadan bağırıyor: Şair, bir taşı oyup da içine girmenin zamanı geçti! (Bugün de Ölmedim Anne)
  • Ben bir ipekböcegi değilim, Ama kozam şiirlerim benim.. (Yaşamın Ufuk Çizgisi)
  • sen yollara yürürsen, çiçekler de yürür şaşarım gülüşünün ardından güneş doğmazsa bir çocuk, kapıları kırıp kırlara koşmazsa o ufuk çizgisinin düşüncesiyle özgür bedeni ışık olup da yüzüme akan düş eğninde samanyolu, ülker, çobanyıldızı o uzak kıyıların, mersinlerin kızı deyin ki, şairin yüreğinde açan bir gülmüş… (Buz Üstünde Yürür Gibi)
  • Soruyor yedi yaşında bir çocuk: —Niye bu silah sesleri, niye bu ölümler baba? (Bugün de Ölmedim Anne)
  • hiç kendine çarptığın oldu mu, birdenbire bir köşebaşında... (Şehirde Bir Yılkı Atı)
  • Hiç değilse sığınacak bir deliliğim var.. (Kaybolmuş Bir Köpek İlanı)
  • Rüzgara karşı kalem oynatır hayatım Damla damla büyür beyninde bir gül Bir şiirdir ve hiç de kötü değildir Dizeleri birbirine iteleyerek geçer Sararmış bir devrimci fotoğrafıdır hayatım (Deniz, Unutma Adını!)
  • Bütün ışıklarım sen korkmayasın diye açık (Öteki Şiirler)
  • Bir ırmak donmak istiyordu kanımda, Sanki bir nar dağılmak... (Bugün de Ölmedim Anne)
  • "Artık ne yapabilirim söyleyin bana, ölümün bir izdüşümü olmuşken yüreğim?" (Yaşamın Ufuk Çizgisi)
  • Ve bir televizyon tavana yakın; yalancı ışıklı geveze. Akşam olunca ona bakarlar sırtlarını dönüp de o güzelim denize.. (Yaşamın Ufuk Çizgisi)
  • Her şeyin göreceli olduğu bir dünyada iş mi bu şimdi Değişimlerin bir türlü dönüşüme varamadığı yerlerde Aklımı teğelliyor bir çocuk durup dururken Gibi çılgınlığa, gibi serseriliğe, gibi ölüme. (Ölüm Nedeni: Bilinmiyor)
  • "Bir gün anlarsın beni neden suskunum Dünya içimde konuşurken böyle." (Sevda Şiirleri - Zeytin Ağacı)
  • Ölümseyerek bakıyor dünya, biz gülümseyelim (Ne Balık Ne de Kuş)
  • Göçebe yürek Bağdaş kur Otur artık... (Resimli 'Ahmetler' Tarihi)
  • Kapalıydı kapılar, perdeler örtük Silah sesleri uzakta boğuk boğuk Bir yüzüm ayrılığa, bir yüzüm hayata dönük Bugün de ölmedim anne … (Bugün de Ölmedim Anne)
  • Bakarsın bir daha yazmam, tek sözcük bile Artık bütün kağıtlar dolu, kalemler boştur, Yıkılır yüreğimden beynime kurduğum köprüler de Bir kapı usulca örtülür, bir adam unutulur.. (Yaşamın Ufuk Çizgisi)