Kitap Künyesi

Yazar: Nazlı Eray

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789755101262

Sayfa Sayısı: 186

Arzu Sapağında İnecek Var Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Bir dergi için "düşsel söyleşiler" yapması istenen yazarın evine aynı gece "Semra Özal" ile "Kraliçe Mari Antoinette" gelirler. Bir süre sonra, hızla gelişen olayların denetimini yitiren yazar, kendisini, Fransız Devriminin ünlü kişileri ile 2020 yılının New York'unda bulur. "Danton", mini giyotinle tırnaklarını keser. Aralarına katılan Nevada yapımı bir "Alain Delon" modeli robotla, uzamdan uzama atlayan yazar, arkadaşı "Devrimci Mehmet"in gizli düşlerini "Rüya Ekranları Ormanı"nda izleyince şaşkına döner. Aşk kah bir kaplandır, kah bir devrimci. Yırtıcı bir kaplan acaba bir kadını sevebilir mi? Ay'ın yüzeyinde herkes eşit midir? Bütün bu akılalmaz serüvenler, Etlik sırtlarındaki "Cinci Celal Hoca"nın dünyasında nasıl bir boyut kazanır? "Arzu Sapağında İnecek Var", fantezi ustası Nazlı Eray'ın, tarih, tutku, erotizm yüklü olağandışı aşk romanlarından biri.

Arzu Sapağında İnecek Var Alıntıları - Sözleri

  • Yalnızlığa alışmış insanları evcilleştirmek zordur.
  • "Nasıl robotsun?" "Devlet yapımı." "Hmmm. Şikayetin nedir?" " Tek düze yaşam; karamsarlık, içe kapanma, yaşama sevincini yitirme..."
  • -Onu düşünüyorsun değil mi? Evet. Bir mıknatıs gibi beni kendisine çekmeyi başardı. -Ürküyorum biraz. Ne olacak bunun sonu? Böyle bir duygu yaşarken sonunu düşünmek biraz anlamsız değil mi?
  • Ben onu Fransa Kraliçesi Marie Antoinette olarak görmüyorum. Mutluluğu yakalayamamış bir kadın o.
  • biletçi bir paso bana indir beni çocukluğumda sevgilim sen misin o söyle var mıydın yitirdim mi seni yoksa bir karyolanın gıcırtısında tabaktaki bir akşamüstünde ipinde bir paraşütün ince bir yorganın altında ya da eski bir ceketin içinde üstüne gece yağmuru yağmış -iyi düşün -iki durak daha var Arzu Sapağı'na
  • Devrim başlıyor Madam, hazır mısınız buna?
  • Haklarımızı istiyoruz. Haklarımız bize verilsin !
  • "Nasıl robotsun?" "Devlet yapımı." "Hmmm. Şikayetin nedir?" " Tek düze yaşam; karamsarlık, içe kapanma, yaşama sevincini yitirme..."
  • "... Sevgili okurum. Kitabı bitirmiyorum. Böyle şeyler biter mi? Bitmez, değil mi? İşte onun için kitabı bitirmiyorum. Eğer bizleri görmek isterseniz, aklınıza estiğinde gökyüzüne bir göz atıverin. Oradayız. Postun üstünde, Dünya'nın çevresinde dönüp duruyoruz."
  • "Sizi birine benzettim," dedim. "Kime? Ne olur söyleyin, kime?" "Tanımazsınız, James Dean adlı Amerikalı bir aktöre..." "Sevmiş miydiniz onu?" Elimde olmayarak çok güldüm. "Onu hiç tanımadım ki!" "Peki öyleyse, nasıl bana benzetebiliyorsunuz onu?" "Beyazperdede görmüştüm. Çok eskiden. Bir sinema yıldızıydı, Amerikalı..." "Öyleyse boşverin onu," dedi Mozart. "Şimdi karşınızda ben varım."
  • "Otelde kaç robot çalışıyor?" diye sordum. "Bizde iki tane var efendim. Biri resepsiyonda, biri de sabah yatakları yapıyor." "Amerikan yapımı mı bunlar?" "Japon," dedi komi. "Daha ucuza geliyor."
  • Gerçekten inanılmaz bir şeydi. Daha içkiye dokunmadan sarhoş olmuştum sanki. Yanımdaki erkeğin çekiciliğini size anlatamam. Çok güç. İnsan bununla evlenebilir; her sabah uyanınca onu yanında görebilir, onun gömleklerini ütüleyebilir, onunla birlikte kırlarda dolaşır ve tüm düşlerini ona anlatabilir, diye aklımdan geçirdim. Öyle bir erkekti işte!
  • "Evet . Biliyorsunuz ki, bu elimde taşıdığım 'ölüm'ün ta kendisi." "Niçin, ama niçin 'ölüm'ü her an yanında taşımak istiyorsun, Don?" "Bilmem," dedi. Düşünceliydi. "Belki yaşadığımın bilincine daha iyi varabilmek için."
  • "Nasıl robotsun? " "Devlet yapımı." "Hmm. Şikâyetin nedir?" "Tekdüze yaşam; karamsarlık, içe kapanma, yaşama sevincini yitirme..."

Arzu Sapağında İnecek Var İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Nazlı Eray'ın okuduğum ilk kitabı. Çok büyüleyiciydi gerçekten. Yazarın dili ve kitabın kurgusu beni hiç sıkmadı. Bilakis meraklanmamı, vay be diyerek hayretler icinde okumamı perçinledi. Fantastik türe ilgim yoktu hâlbuki - Geçen sene Gabriel Garcia Marquez'in Yüzyıllık Yalnızlık adlı romanını beğenerek okumuştum sadece. Sanırım bu türde daha çok kitap okumalıyım. - hele Türk edebiyatında hiç olmaz sanıyordum... ta ki bu kitabı okuyana dek... Nasıl bir kurgu, nasıl bir düşsel yolculuk... anlatmam pek mümkün değil sanırım... Maria Antonettie, Danton, Fouche, insan görünümlü robot Alain Delon ya da namıdiğer B-273X ve sonradan dahil olan Che Guevara, sonra ücra bir semtte ikamet eden Cinci Celal Hoca, karısı Hatice, cinli Talip... 1989 yılının insanları Mehmet ve Nazlı... tüm bu birbirinden bağımsız karakterleri bir arada toplayan Arzu Sapağı... tarihler arası sürekli dikey geçişler... 1989 Ankara'sından bir anda 2020 Newyork'una geçiş... (2022 yılına girecek olan biz için 2020 Newyork'unun fazlaca abartıldığını da düşündüm. En nihayetinde her şey yüzde yüz mekanik değil...) yürüyen kaldırımlar, rüya ekranları ormanı, gizli orman ve özgürlük sigaraları... Bir solukta, acaba sonra ne olacak, nelerle karşılaşacağım ilerleyen sayfalarda diye diye çabucak bitirdiğim kitaplardan. Şimdi biraz üzerine düşünmem lazım. Ben de kendi Arzu Sapağı'mı yaratmalıyım. Düşlerimde buna mesai harcamam lazım.. Fantastik türe ilginiz varsa ve bu kitabı okumadıysanız muhakkak okumanızı tavsiye ediyorum. Siz de keyif alacaksınız eminim.. Ben de Nazlı Eray'ın başka kitaplarına bakmalıyım sanırım. Keyifli okumalar. (Edebiyatsever)

Nazlı Eray öyküleri zihnimi berraklaştırıyor, ruhumu tazeliyor ve bana yaşama sevinci veriyor. Ne zaman okuma ya da yazma konusunda kısır döngüye girsem, bir Nazlı Eray kitabı alıyorum elime. İmkansıza yer olmayan, zamanın tüm boyutlarında gezilebilen, hayallerin gerçeğe döndüğü bir dünya karşılıyor beni. Hem bir solukta bitiyor, hem de yeniliyor zihnimi. * Fantastik edebiyatın kraliçesi Nazlı Eray, Arzu Sapağı'nda bizi zamanda yaptığı yolculuğa ortak ediyor. Aşk, tutku, macera, tarih, her şey var yolculuğumuzda. Bir uçan halının üzerinde, yanımızda Alain Delon, Che ve Danton'la, dünyaya el sallayarak geçip gidiyoruz. * Bayım, insanı şampanya mı mutlu ediyor dersiniz? (KitapKadın)

eh.: Nazlı Eray'dan okuduğum ilk romanı bu. Anladığım üzere kendisi olay örgüsünü edebi dilinden üstün tutan bir yazar, zaman zaman olayları aktarış biçimini zayıf bulmuş olmamın kaynağının bu olduğunu düşünüyorum. Bir anda beklemeyeceğiniz şeylerin gerçekleştiği, biraz absürdünden fantastik bir roman bu, lakin bunu yazmaya ne gerek vardı şimdi, ya da burayı daha iyi anlatabilirdi, diye düşündüğüm pek çok yer de oldu. Okuması oldukça rahat bir roman, vakit geçirmek için ideal. (su)

Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir?

Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.

 

Nazlı Eray Kitapları - Eserleri

  • İmparator Çay Bahçesi
  • Aydaki Adam Tanpınar
  • Aşık Papağan Barı
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor
  • Orphee
  • Ömür Uzatma Kahvehanesi

  • Arzu Sapağında İnecek Var
  • Pasifik Günleri
  • Ayışığı Sofrası
  • Kız Öpme Kuyruğu
  • Sis Kelebekleri
  • Kayıp Gölgeler Kenti
  • Ah Bayım Ah

  • Aşkı Giyinen Adam
  • Farklı Rüyalar Sokağı
  • Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio!
  • Beyoğlu'nda Gezersin
  • Halfeti'nin Siyah Gülü
  • Uyku İstasyonu
  • Ay Falcısı

  • Deniz Kenarında Pazartesi
  • Frej Apartmanı'nın Esrarı
  • Ölüm Limuzini
  • Uyku İstasyonu
  • Tozlu Altın Kafes
  • Elyazması Rüyalar
  • Gece Çiçeği İstanbul

  • Aşk Yeniden İcat Edilmeli
  • Eski Gece Parçaları
  • Yoldan Geçen Öyküler
  • Rüya Yolcusu
  • Yıldızlar Mektup Yazar
  • Büyülü Beyoğlu
  • Karga Feramuz'un Aşkı

  • Geceyi Tanıdım
  • Kalbin Güney Batısı
  • Sinek Valesi Nizamettin
  • İki Kafalı Topaç Villy
  • Örümceğin Kitabı
  • Bir Böcek Sevdim
  • Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni

  • Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler
  • Hazır Dünya
  • Düş İşleri Bülteni
  • Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler
  • Ekmek Arası Rüya
  • Kuş Kafesindeki Tenor
  • Sihirli Saray

  • Naz ve Köşkteki Vampir
  • Çığlık Atan Mumya
  • Gören Gözler Duyan Kulaklar
  • Naz ve Büyülü Bahçe
  • Mırmır Osman
  • Billur Ahtapot ile Mor İnci
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor

  • Kapıyı Vurmadan Gir
  • Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi
  • Geceyi Tanıdım Erostratus

Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri

  • Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası)
  • Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni)
  • “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar)
  • Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü)
  • "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası)

  • Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu)
  • " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi)
  • "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar)
  • "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi)
  • Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu)
  • Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti)

  • "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu)
  • Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti)
  • Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah)
  • Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası)
  • ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu)
  • "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası)
  • İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı)