Kitap Künyesi

Yazar: Filiz Özdem

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750832185

Sayfa Sayısı: 128

--reklam--

Aşk Meçhule Yürür Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Belleğin karanlık kuyusuna yolculuk Filiz Özdem'den yeni bir roman: Aşk Meçhule Yürür YKY okurlarının, çoçuklara yönelik eserleriyle olduğu kadar Korku Benim Sahibim, Düş Hırkası ve Yalan Sureleri’nden oluşan “Veda Üçlemesi”yle ve Rüya Bekleyen Adam adlı romanlarıyla tanıdıkları Filiz Özdem, yeni romanı Aşk Meçhule Yürür'de, “Deniz çekildiği zaman, nasıl ki kumsalda görmediğimiz bir sürü şey açığa çıkarsa, akıl çekildiği zaman da hayat başka türlü görünebilir insana” diyen kahramanı Mercan'la belleğin karanlık kuyusuna bakıyor. Roman, artık var olmayan bir geçmişle henüz var olmamış bir geleceğin arasına sıkışıp kalmış, “neşe ile keder, korku ile cesaret, varlık ile yokluk arasında gidip gelen” incinmiş bir kadının hatıralarını taşıyor okura: “Ya ifrat ya tefrit” diyen, “başka türlü biri” olmanın dayanılmaz ağırlığıyla bir türlü hayata karışamayan Mercan'ın eğilip bükülen “ayarsız” belleği, “akıl çekildiğinde” geride kalanlarla bileniyor; varoluş, keskin bir bıçağa dönüşüyor. Geçmişin lime lime ipliklerini kelimelerin merhametli dokuşlarıyla onaran Filiz Özdem, Aşk Meçhule Yürür'de varoluşun belleğini sorguluyor; çocukluğun ve aşkın karanlık kuyusunda bulduğu o ağır demir kapıyı, kıldan ince kılıçtan keskin bir soruyla çalıyor: “Hatırladıkların kadar mısın, unutmadıkların kadar mı?”

--reklam--

Aşk Meçhule Yürür Alıntıları - Sözleri

  • Ruhun en derinlerine nakşolan acının, dışarıdan bakıldığında görülmese de, kokusu alınabilen bir şey olduğunu düşünmüşümdür hep.
  • Yaşadığın anın içinde kendini yetişkin sanıyorsun. Halbuki, üzerinden yıllar geçtikçe, hafızanın fotoğrafhanesindeki karelere baktıkça, insanın burnunun direği sızlıyor, hayata ve kendisine karşı içi merhametle doluyor. Meğer çocukmuşuz hep.
  • Deniz çekildiği zaman, nasıl ki kumsalda görmediğimiz bir sürü şey açığa çıkarsa, akıl çekildiği zaman da hayat başka türlü görünebilir insana.
  • Hangi korkularının, nasıl kılık değiştirip karşısına dikeleceğeni kestiremiyor insan.
  • İnsan bir şeye karar verirken bir şeyden de vazgeçiyor. Bir şeyden vazgeçerken de aslında bir başka şeye karar vermiş oluyor. Hayat ne tuhaf.
  • Bazen, uydurmak özgürleştirir, belki hafifletir insanı. Bazen, hayatını taşıyamayacak hale gelirsin. Hayatının içinde kaçacak delikler, gizli koridorlar, şefkatli çatlaklar ararsın. Her şeyi yeniden yazmak istersin, kendine başka bir güzergah, başka bir kader çizmek...Ama ne yaparsan yap, yine de kaçamazsın kendinden, aklından firar edenlere gıpta edersin. Yollar değişse de ışık hep aynı ışık, karanlık hep aynı karanlık , sen hep aynı sensindir.
  • Onunla ya bulutların üstünde uçtum ya da yerin dibinde, karanlık labirentlerde süründüm. Yeryüzünün bahçelerinde yürümedik hiç.
  • Hayat. Böyle işte. Başımıza bütün gelenlerle hayat. İyisiyle kötüsüyle, belasıyla hoşluğuyla... Hayata teslim olmayı bilmezsen, yaşamak çok zor. Ondan gelene kapını kapatmayacaksın, ki zaten sen kapıyı kapatsan o pencereden girer, hiç fark etmez.
  • "Yaşadığın ânın içinde kendini yetişkin sanıyorsun. Hâlbuki, üzerinden yıllar geçtikçe, hafızanın fotoğrafhanesindeki karelere baktıkça, insanın burnunun direği sızlıyor, hayata ve kendisine karşı içi merhametle doluyor. Meğer çocukmuşuz hep..."
  • Ben herkeste sende olmayanları aradım. Sende olmayanları bulduğumda da, sende olanların hasretiyle yandım.
  • ...artık var olmayan bir geçmiş ile henüz var olmamış bir gelecek arasında, hatırlama ve beklemeden ibaret bir şeyse zaman, işte o bendim.
  • Belki de ruh denen, karanlığa, dibe doğru uzayan derin bir kuyu değil; gittiği her yöne doğru çatallanan, pek çok irili ufaklı yola bölünerek labirentler şeklinde dibine, dikine, verev, döngüsel, yatay, karmaşık yollar izleyen, başına buyruk sarmal bir kuyuydu.
  • Konuştuğumuz kelimelerin dünyası ile yazdığımız kelimelerin dünyası arasında, sözlü dil ile yazılı dil arası da ne aşılmaz bir uçurum var aslında. Belki de bunun için daha çok susmayı sevdim ben, en çok da okumayı...
  • Bizi inciten aşk değil, teslimiyet.
  • Bu hayatlarımız olmadı! Hiç gün görmedik! Keşke yeniden başlayabilsek!

--reklam--

Aşk Meçhule Yürür İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Aşk Meçhule Yürür, Filiz Özdem'den okuduğum ikinci kitap oldu. Bu kez farklı bir yolculukla, bambaşka kapılara çıkardı. Geçmişle gelecek arasında sıkışıp kalmış, kaybetmenin her türlü halini tecrübe etmiş, ayrılığın ve ölümün peşini bırakmadığı bir kadın: Mercan... Onun geçmişle hesaplaşmasını, geleceğe yol almaya çalışmasını, karanlıktan aydınlığa çıkmaya çabalamasını okurken ben de onunla birlikte üstündeki ağır kapıyı itmeye çalıştım sanki. Sordum onun kendisine ve hayata sorduğu soruyu: "Hatırladıkların kadar mısın, unutmadıkların kadar mı?" Hâla Filiz Özdem'le tanışmadıysanız, sene bitmeden tanışın... (Gizem)

Kitabın ismi beni cezbetti. Hemen okumak istedim, geç de olsa sonunda okudum. Yazarın ilk okuduğum kitabı oldu. Üslubuna bayıldım. Tokat gibi çarpan cümleler, tespitler vardı. Kurgusu da oldukça başarılı, ilk başlarda anlamakta zorlansam da. Yazar esasen çocuk kitapları yazıyor. Bence roman olarak da çok başarılı bir iş çıkarmış. Tanışmanızı öneririm.! Bol kitaplı günler dilerim! (Reyhan)

. Birkaç cümlesini de burada paylaşıyorum.Herkese iyi haftalar diliyorum Neden yaşamak bu kadar ağır bir yüke dönüşüyordu bazılarının ellerinde?Kim cevap verebilir buna?Ben değil... Bizi inciten aşk değil,teslimiyet. Bazı bedenlerin birbiri için yaratıldığını ve bu bedenlerin buluşmasının her zaman mümkün olmadığını,hatta bu mutlu tesadüfün bazı insanları hiç bulmadığını kim inkar edebilir?Yine de,bedenlerin birbiri için yaratılmış olması,ruhların da birbiri için yaratıldığı koşulunu beraberinde getirmiyor.Hatta bazen,ruhu bile kendisi için yaratılmamış birine teslim oluyor insan. Evde biri rüya anlatmaya kalktı mı,ninem hemen susturur,kalkıp koluna yapışır ve musluğun yanına götürürdü.Suyu açar,”Hah...Şimdi anlat,rüya akan suya anlatılır evladım...”derdi.Bir derdi olana da, “Suya koy iç!”deyişini hiç unutmam.İnsanı,yine kendi derdi iyileştirirmiş.Benim derdimi iyileştirebilecek bir su yoktu;daha doğrusu,ben derdimi içimden çıkaramıyordum,her yanım su olsa ne yazardı! #filizözdem #aşkmeçhuleyürür #ykyyayınları (Şule)

--reklam--

Aşk Meçhule Yürür PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Filiz Özdem - Aşk Meçhule Yürür kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Aşk Meçhule Yürür PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Filiz Özdem Kimdir?

Filiz Özdem (İstanbul, 19 Temmuz 1965) İtalyan Lisesi ’nden mezun olduktan sonra İÜ Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü’nü bitirdi, aynı bölümde yüksek lisans programına devam etti. Çeşitli dergi ve gazetelerde şiirleri, yazıları, yorumlayıcı sanat metinleri ve çevirileri yayımlandı. Urfa, Balıkesir, Mersin, Mardin, Kars, İstanbul, Maraş, Denizli, Çanakkale üzerine şehir monografileri hazırladı. Pier Paolo Pasolini, Luigi Malerba, Italo Calvino, Edmondo de Amicis ve Carlo Collodi ’nin çeşitli kitaplarını çevirdi. Maltepe Sanat Galerisi Yayınları’ndan Saydam ve Seyirci (1999) adlı şiir kitabı yayımlandı. Korku Benim Sahibim (2007), Düş Hırkası (2009), Yalan Sureleri (2010), Rüya Bekleyen Adam(2012) adlı romanları ve çocuk edebiyatı alanında da pek çok kitabı YKY’den yayımlandı.

 

--reklam--

Filiz Özdem Kitapları - Eserleri

  • Rüya Bekleyen Adam
  • Aşk Meçhule Yürür
  • Düş Hırkası
  • Sırlarla Dolu Konak
  • Korku Benim Sahibim
  • Yağmur’un Rüyası
  • Yeryüzünden Binbir Efsane
  • Kulaktan Kulağa
  • Utku’nun Kalemi
  • Esrarengiz Arkadaşın Fısıldadıkları
  • Gökkuşağını Kovalayan Kedi
  • Kitap Kurtları İçin Hayvanlar Alemi
  • Yalan Sureleri
  • Dünya Dünya İçinde
  • Serçenin Denize Söylediği
  • Ejderler, Ecinniler, Gulyabaniler ve Cümle Yaratık
  • Gizli Anılar Kuyusu
  • Peki Şimdi Nereye?
  • Hoş Geldin Şaşa
  • Kuşlar Bize Ne Söyler?
  • Zeynep
  • Rosros İle Zenzen
  • Tavşan Dağa Küserse Kaplumbağa Koşarsa
  • Zürafa Fazi
  • Efe’nin Beklenmedik Maceraları
  • Simay
  • Pirenin Yorganı Karıncanın Rüyası
  • Rüya Ormanı
  • Umudunu Yitirmeyen Sığırcık
  • Seyrederim Dünyayı
  • Mutluluk Hediyesi
  • Kedinin Kanadı Olsa
  • Eşek Dersem Çık Keçi Dersem Kaç
  • Sütün Yolculuğu
  • Baykuş İle Çobanyıldızı
  • Onun Adı Bobik
  • Karaların ve Denizlerin Sultanı İstanbul (2 Cilt)
  • Kitapcan Kanat Çırpıyor
  • Dağların Gazeli Maraş
  • Aşklar, Savaşlar, Kahramanlar ve Çanakkale
  • Aydın Güzelhisar

--reklam--

Filiz Özdem Alıntıları - Sözleri

  • "Anlamıyordum. Ama annemi çok seviyordum. Ne de olsa o bir deniz feneriydi. Ve deniz fenerleri karanlıkta bile kendini belli ederdi." (Gizli Anılar Kuyusu)
  • Çıt diye ölüvermek hiç bilmediğin bir yerinden... Ya da hop diye doğuvermek hiç bilmediğin bir yerinden. (Korku Benim Sahibim)
  • Her karanlığın içinde yanan bir ışık vardır. Ama şimdi sen uzağında olduğun için göremiyorsun yalnızca. Yürümeye devam et, gözlerini sakın kapatma, o sana kendini mutlaka gösterecektir. (Gizli Anılar Kuyusu)
  • Yaşadığın anın içinde kendini yetişkin sanıyorsun. Halbuki, üzerinden yıllar geçtikçe, hafızanın fotoğrafhanesindeki karelere baktıkça, insanın burnunun direği sızlıyor, hayata ve kendisine karşı içi merhametle doluyor. Meğer çocukmuşuz hep. (Aşk Meçhule Yürür)
  • Gençler uyurken, köpekleri kıtmir, onları her gün sağdan sola çevirerek çürümlerini engellemiş. (Yeryüzünden Binbir Efsane)
  • Çocuğun babası yoktur bir konak vardır bir gün içine girdiğinde yaşlı bir adam görür adam ölmemiştir çocuk onu evini alır ve sonrasında annesi komşusu olan bir adamla kadın ise konaktaki adamla evlenir (Sırlarla Dolu Konak)
  • Ve düşen, kalkar. (Korku Benim Sahibim)
  • İnsanı hayalleri büyütür. Hayaliniz bol olsun! (Yeryüzünden Binbir Efsane)
  • Nedir denizin iskeleye söylediği hiç düşündün mü? İnci tanesine, bir adaya ya da kayalıklara değil de iskeleye söylediği? (Serçenin Denize Söylediği)
  • Herkesin nadide bir mücevhermiş gibi sakladığı sırları vardır. (Rüya Bekleyen Adam)
  • Belki de ruh denen, karanlığa, dibe doğru uzayan derin bir kuyu değil; gittiği her yöne doğru çatallanan, pek çok irili ufaklı yola bölünerek labirentler şeklinde dibine, dikine, verev, döngüsel, yatay, karmaşık yollar izleyen, başına buyruk sarmal bir kuyuydu. (Aşk Meçhule Yürür)
  • Ruhların bu kadar özgür olması bize yapılan en büyük kötülük. Bu neyin cezası? Sınırsız düşleri, düşünceleri, hayalleri böylesine sınırlı ve yetersiz bir kaba, bu bedenlere üflemek bir cezadan başka ne olabilir ki? Düşlerden sıyrılamayanlar ne yaparlar? Madem böyle sonluyuz, sınırlıyız neden etimize, belleğimize batıp duruyor düşler? (Korku Benim Sahibim)
  • Yalnızlık hem dudağımı uçuklatıyor hem de davetine kayıtsız kalamadığım görkemli bir saray gibi kapılarını açıyor. O kapılardan herhangi birinden bir kez içeriye adım atınca dışarıya çıkmanın mümkün olmadığını biliyorum. (Korku Benim Sahibim)
  • Ağaç ilkbaharın geleceğini, yeni tomurcuklar vereceği umudunu, bilincini taşıyor mudur içinde? Acaba onun için mi dik durabiliyor? Onun için mi çıplaklığına dayanabiliyor? (Korku Benim Sahibim)
  • Biliyorum musun, ben sarı çiçekleri hiç sevmem, ihanetin rengi sarı... (Düş Hırkası)
  • Annemin ölümüyle acı bir bilgi edindim, meğer annesi yaşayan herkes çocukmuş. Ben çoktan beri çocuk değilim. (Yalan Sureleri)
  • İnanmak, insan hayatında ne çok şeye neden olabilir! (Yeryüzünden Binbir Efsane)
  • "Yazarken, gerçek insanı esir alır. Elinizi kolunuzu bağlar. Özgürlüğünüzü kısıtlar. Uydurmak en büyük özgürlüktür! " (Gizli Anılar Kuyusu)
  • Tanrı'nın evreni dalgınlıkla penceresinden seyrederken elinde tuttuğu ve okumaktan çok üzüldüğü bir mektubum ben, sonra sessizce sonsuzluğa düşüveren. (Yalan Sureleri)
  • İnsanların ihtiyarladığını görmek, tuhaf bir şefkat duygusu uyandırırdı bende ve anlatmaya dilimin dönmediği bir hasret duygusu içimi yakardı... (Rüya Bekleyen Adam)