Kitap Künyesi

Yazar: Nazlı Eray

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9789750700378

Sayfa Sayısı: 191

Ayışığı Sofrası Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Fantastik edebiyatın kraliçesi Nazlı Eray, bir kentin gecesinin kadife karanlığını, onun içinden üç yüz yıl sonra yeniden dünyaya uyanan Eshab-ı Kehf kıssasının Yedi Uyuyanlar'ını ve köpekleri Kıtmir'i, sonsuz Ankara gecesinin içinde tüm çarpıcılığıyla okurla buluşturuyor.

"Bu kent, bu mahalle, bu sokaklar, üstüne bastığım kaldırım taşları; puslu bir ışık yayarak geceyi aydınlatmaya çalışan sokak lambaları; yolun kenarındaki çöp bidonunu eşeleyen sarı bir kedi; o anda Aşo'nun görmekte olduğu bir rüya parçası; mırıldandığım tılsımlı bir dua; arka balkonuma gri kadife bir kese içinde atılmış olan, kokmuş yumurta, ayna parçası, sabun, tuz, kesme şeker ve pirinçten oluşan leş kokulu, karmakarışık bir büyü; telefonumu kaldırdığım zaman kulağıma gelen düdük sesi; çantamda şakırdayan anahtarlarım; içimde duyduğum bir fincan kahve içme isteği, hepsi bana aitti. Benimdi tüm bunlar. Yaşamımdı."

-Nazlı Eray-

"Cevizin kabuğunu kırıp özüne inmeyen, cevizin hepsini kabuk zanneder."

-Gazali-

(Tanıtım Bülteninden)

Ayışığı Sofrası Alıntıları - Sözleri

  • Kimdim ben, kimin nesiydim? Nereden gelmiş, nereye gidiyorum ? Şu gece karanlığında besbelli bir şeyler arıyordum ya, neydi aradığım ? Önemli miydi ne aradığını bilmek... Belki hiç önemli değildi, artık biliyordum bunu. Bir şeyi ararken bambaşka bir şey buluyor; tüm düşüncemi, rüyalarımı veya umutlarımı yeni bulduğum yeni bulduğum bu şey üstüne odaklaştırıp yaşamaya devam ediyordum.
  • Belki de insanın canı, cebinde parası olmadığı zaman daha çok şeyler almak is­tiyordu.
  • “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.”
  • Gecenin bir parçasıydım ben; karanlık sokakların, kuytu apartman girişlerinin, sarhoş naralarının, yol kenarlarındaki çöplerin içinden kor gibi yanan gözlerle dışarıya atlayan kedilerin, çok uzaklardan bir yerden yankılanan bir bekçi düdüğünün, bulutun arkasına girip çıkan yarım ayın, pencerelerden dışarıya yansıyan uçuk portakal renkli ışıkların, arnavut kaldırımlarının bir parçasıydım ben. Bunu biliyordum.
  • Yaz geceleri ne güzeldi Ankara'da; ne fazla sıcak oluyordu hava ne de serin, insan kendini sanki bir rüyanın içindeki ısıda gibi hissediyordu.
  • "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman."
  • Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var.
  • Zaman yalama olmuş bir musluktan akan su gibi hıçkıra hıçkıra yok olup gidiyordu
  • 1. Yaşamın gündelik akışından sıyrılmaya çalış. 2. Seni bunca yıldır çepeçevre sarmış olan alışkanlıklarının çemberinden kurtulmaya gayret et. 3. Yaşadığın her günü bu dünyadaki son gününmüş gibi değerlendirerek yaşa 4. Senin yerinde başka biri olsaydı, senin yaşamını acaba nasıl yaşardı? Elindeki tüm olanakları nasıl kullanırdı? Bunu düşün, elindekileri ona göre değerlendir. 5. Gelecek korkusundan kurtul, geçmişi fazla düşünme. Hiç yapmadığın şeyleri yap. 6. Dünyaya beş dakika önce ayak basmışsın gibi davran. Her şey senin için yaratıldı, bunu unutma. 7. On iki saat, yaşamının dışına çıkmaya çalış; telefonunu kapat; gece başka bir yerde uyu, her gün yapmaya alıştığın şeyleri yapma; kurulmuş düzenini on iki saat için biz. Eğer bunu başarabilirsen, özgürlüğe ilk adımını atmış olacaksın. 8. Bir süre için her şeyi boş ver. Bu süreyi yavaş yavaş uzatmaya çalış.
  • Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun?
  • Bilmem ki kim veriyor bu yalnızlık şarabını bana?

Ayışığı Sofrası İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Eray'ın fantastik dünyasını çok seviyorum. Okuyunca çok saçma şeyler olduğunu biliyorsun ama onların verdiği anlam o kadar hoşunuza gidiyor ki, en azından benim gidiyor. :) Onun geçmişiyle yüzleştiği satırlarda ben de kendi mezarlığıma gömdüğüm kişileri düşündüm, kimisine haksızlık etmişim günah çıkardım kimisine ise çok şans vermişim kendime üzüldüm. Bu tarzı sevenlere tavsiye ederim. (Giz)

“Cevizin kabuğunu kırıp özüne inmeyen, cevizin hepsini kabuk zanneder.” Gazali. // Kitabın arka kapağındaki bu söz gibiydi roman bana göre. Daha önce okumadığım farklı tarzda bir kitaptı bu yüzden biraz sabır gerekliydi romanın kendisini açması için. 50 sayfadan sonra artık tamamen romanın içindeydim ve bu kitap sayesinde büyülü gerçekçilik akımını çok sevdim. (krinul)

Büyülü gerçekçilik akımını seviyorum. Nazlı Eray merak ettiğim yazarlardandı. Bu kitap vasıtasıyla onun renkli hayal dünyasıyla tanışmış oldum. Kitabı okurken gecenin sessizliğiyle beraber ,büyülü bir düzen içinde gezindiğimi hissetttim . (Bengü)

Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir?

Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.

 

Nazlı Eray Kitapları - Eserleri

  • İmparator Çay Bahçesi
  • Aydaki Adam Tanpınar
  • Aşık Papağan Barı
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor
  • Orphee
  • Ömür Uzatma Kahvehanesi

  • Arzu Sapağında İnecek Var
  • Pasifik Günleri
  • Ayışığı Sofrası
  • Kız Öpme Kuyruğu
  • Sis Kelebekleri
  • Kayıp Gölgeler Kenti
  • Ah Bayım Ah

  • Aşkı Giyinen Adam
  • Farklı Rüyalar Sokağı
  • Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio!
  • Beyoğlu'nda Gezersin
  • Halfeti'nin Siyah Gülü
  • Uyku İstasyonu
  • Ay Falcısı

  • Deniz Kenarında Pazartesi
  • Frej Apartmanı'nın Esrarı
  • Ölüm Limuzini
  • Uyku İstasyonu
  • Tozlu Altın Kafes
  • Elyazması Rüyalar
  • Gece Çiçeği İstanbul

  • Aşk Yeniden İcat Edilmeli
  • Eski Gece Parçaları
  • Yoldan Geçen Öyküler
  • Rüya Yolcusu
  • Yıldızlar Mektup Yazar
  • Büyülü Beyoğlu
  • Karga Feramuz'un Aşkı

  • Geceyi Tanıdım
  • Kalbin Güney Batısı
  • Sinek Valesi Nizamettin
  • İki Kafalı Topaç Villy
  • Örümceğin Kitabı
  • Bir Böcek Sevdim
  • Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni

  • Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler
  • Hazır Dünya
  • Düş İşleri Bülteni
  • Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler
  • Ekmek Arası Rüya
  • Kuş Kafesindeki Tenor
  • Sihirli Saray

  • Naz ve Köşkteki Vampir
  • Çığlık Atan Mumya
  • Gören Gözler Duyan Kulaklar
  • Naz ve Büyülü Bahçe
  • Mırmır Osman
  • Billur Ahtapot ile Mor İnci
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor

  • Kapıyı Vurmadan Gir
  • Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi
  • Geceyi Tanıdım Erostratus

Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri

  • Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası)
  • Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni)
  • “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar)
  • Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü)
  • "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası)

  • Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu)
  • " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi)
  • "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar)
  • "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi)
  • Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu)
  • Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti)

  • "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu)
  • Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti)
  • Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah)
  • Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası)
  • ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu)
  • "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası)
  • İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı)