Kitap Künyesi

Yazar: Jostein Gaarder

Çevirmen: Kari Çağatay

Çevirmen: Yasemin Çağatay

Orijinal Adı: I Et Speil, I En Gate

Yayın Evi: Pan Yayıncılık

İSBN: 9789757652892

Sayfa Sayısı: 136

Aynadaki Muamma Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Sofi'nin Dünyası, İskambi Kağıtlarının Esrarı, Hayat Kısa romanlarıyla Türk okurlarının yakından tanığı Norveçli yazar Jostein Gaarder bu romanıda, ölüm döşeğindeki bir kız çocuğu ile bir melek arasında geçen konuşmalarla, etten kemikten bir beden içinde bu dünyada yaşamakla, Tanrı'ya yakın olan meleklerin dünyasında yaşamak arasındaki benzerlik ve farkları ele alıyor.

"Cennetteki melekler asla parçalanmazlar. Çünkü, ruhun ayrılacağı etten ve kemikten bir vücutları yoktur. Dünyada bu böyle değildir. Burada her şey gayet kolay bir şekilde bozulur. Bir dağ bile zamanla aşınır, taşa ve toprağa dönüşür. Doğada olan her şey yavaş bir yangın gibidir. Tüm yaratılış için için yanmaktadır.

Yaratılan her şeyi her zaman tümüyle anlamak mümkün değildir. Mesela ben bir kağıda resim çizebilir veya boya yapabilirim. Ama bu, çizdiğim şey olmayı anlıyorum anlamına gelmez.

Zaten çizdiğim şey canlı değil ki. Garip olan da bu: Ben canlıyım!"

(Arka Kapak)

Aynadaki Muamma Alıntıları - Sözleri

  • "Belki de güzel bir şey karşısında ağlamamızın nedeni, bunun uzun sürmeyeceğini bilmemizdir."
  • Gök deniz ve yıldız aşkına!
  • sevilen çocukların çok ismi olmaz. sokakta bulunan çocukların çok ismi olur; merdivenlerde bulunanların, nereden geldiklerini tam bilmediklerimizin, boşlukta gezinenlerin.
  • tanrının elinden uçmuş, göz kamaştırıcı bir kelebeğe benziyorsun
  • insan beyninin evrendeki en sır dolu şey olduğunu düşündün mü hiç?
  • Yaratılan her şeyi her zaman tümüyle anlamak mümkün değildir. Mesela ben bir kağıda resim çizebilir veya boya yapabilirim. Ama bu, çizdiğim şey olmayı anlıyorum anlamına gelmez. Zaten çizdiğim şey canlı değil ki. Garip olan da bu: Ben canlıyım!
  • Bütün yıldızlar günün birinde düşer. Fakat bir yıldız, cennetteki büyük ateş topunun sadece küçük bir kıvılcımıdır.
  • Bugün bu gezegen kendi gürültüsünü duyabiliyor. Venus ya da Mars bunu yapamaz. Eğer bize çok sessiz gelirse Johann Sebastian Bach'in 1org konserini çalabiliriz...
  • -Yetişkinler her şeye o kadar alışmışlar ki var olan hiçbir şeyin değişmeyeceğini sanıyorlar, diye belirtti Ariel. Bunun düşüncesi biraz komik tabii çünkü onlar bu dünyada kısa bir süre için ziyaretçiler.
  • “Tüm yaratılış bir bir aynadır Cecilie. Tüm dünya da bir muamma.”
  • -Evrende canlı bir beyin olmak ilginç bir duygu olmalı.Bu büyük evrende,kendine has küçük bir evren olmak gibi.Çünkü senin beyninde evrendeki yıldız ve gezegenler kadar atom ve molekül var... Cecilie sözünü kesti. -Belki de en içteki düşüncelerime olan mesafe en uzaktaki yıldızlara olan kadar uzundur.
  • Şimdi her şeyi aynada Bir muamma olarak görüyoruz; Ama o zaman yüz yüze geleceğiz. Şimdi bilgim sınırlıdır; Ama o zaman bilindiğim gibi Tam bileceğim.
  • -Sevilen çocukların çok ismi olmaz. Sokakta bulunan çocukların çok ismi olur; merdivenlerde bulunanların, nereden geldiklerini tam bilmediklerimizin,boşlukta gezinenlerin.
  • Bazen güzel bir şey karşısında çok üzülmemizin nedeni belki de bunun ebediyen sürmeyeceğini bilmemizdir
  • Eğer bir şeyi çizecek olsam ve çizeceğim şeyin canlanacağını bilseydim, bir tek çizgi çizmezdim. Bütün renkli ve hırslı kalemlere karşı kendilerini savunamayacak bir şeye hayat vermeye hiçbir zaman cesaret etmezdim.

Aynadaki Muamma İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Aynadaki Muamma: "Evrende canlı bir beyin olmak ilginç bir duygu olmalı. Bu, büyük evrende, kendine has küçük bir evren olmak gibi" Aynada ki muamma kitabını duymamış olsanız bile sofi'nin dünyasını muhakkak duymuş Olmalısınız. Aynı yazarın eseri olan bu kitap Norveçte geçiyor. Hasta yatağında ölüm döşeğinde olan küçük bir kız çocuğu cecilie ile hastabakıcısı melek ariel arasında ki diyaloglardan oluşuyor. Okuyucuyu enteresan düşüncelere sürüklüyor aynada ki muamma. Dünya ve cennet arasında ki farklar ve benzerlikler bir insan ile meleğin birbirlerinin dünyasını merak sonucu oluşan diyaloglar insanı kendi yaratılışı ile ilgili de sorgulatabilir. Tavsiye edilir mi bir yere kadar çünkü yazarın öteki kitaplarını okumadıysanız bununla başlamanızı tavsiye etmem. (Mâhi)

Hiç hisleri olmayan bir meleğe kartopuna dokunmayı tarif etmek ne kadar zorsa, yaşamı anlamaya çalışan ölüm döşeğindeki küçük bir kıza "yaşam ve ötesini" anlatabilmenin de bir o kadar zor olduğunu gözler önüne seren enfes roman. Jostein Gaarder muazzam kurgusu ve hayatı sorgulatan aforizmalarıyla kısacık hikayesinde okuyucuyu hem gülümsetip hem gırtlağında bir yumruyla bırakabiliyor. Keşke bitmese denilen hikayelerden. (Poqui)

Bütün yıldızlar günün birinde düşer.: Küçük bir kızın, yatağında ölümü beklerken bir melekle olan konuşmaları ve yaşamı, dünyayı, uzayı, bilinmeyenleri sorgulamaları üzerine, kendi kısa ama etkileri uzun bir kitap. Jostein Gaarder, felsefik cümleleriyle dünya ve ötesini sorgulamaya itiyor. Melek, insanı anlamaya çalışıyor, insan da meleği. Basit anlatımlar altında yatan derin anlamlar. Her yaşa hitap eden, aslında sonunu bildiğimiz ama bitmesin dediğimiz bir öykü. Tıpkı yaşam gibi. Bazen tanrının sağ elinde yaşayan bir insan olsak da, yine de aynadaki muamma olmaktan öteye gidemiyoruz. Ve Cecilie ekliyor günlüğüne, " Bütün yıldızlar günün birinde düşer. Fakat bir yıldız, cennetteki büyük ateş topunun sadece küçük bir kıvılcımıdır.. " (KitapKadın)

Kitabın Yazarı Jostein Gaarder Kimdir?

Annesi, Inger Margrethe Gaarder öğretmendi ve çocuk kitapları yazarıydı. Babası, Knut Gaarder Oslo'da kolej müdürlüğü yapıyordu. 1971'te Oslo Katedral Okulunu bitirdi. 1974'te evlendi. 1976 ve 1983 yıllarında iki oğlu oldu. 1976'da Oslo Üniversitesinde İskandinav dilleri (Norveççe), düşünce tarihi ve dinler tarihinden lisans eğitimini tamamladı. 1981'de Ailece Bergen'e yerleştiler. Jostein Gaarder Fana Kolejinde on yıl boyunca felsefe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. 1991'de Jostein Gaarder tam zamanlı yazar oldu. Sofie'nin Dünyasını yazdı. 1994 yılından beri doğduğu yer olan Oslo'da yaşıyor.

Jostein Gaarder Kitapları - Eserleri

  • Sofie'nin Dünyası
  • Aynadaki Muamma
  • Hayat Kısa 'vita Brevis'
  • İskambil Kağıtlarının Esrarı
  • Maya
  • Sirk Müdürünün Kızı

  • Orada Kimse Var Mı?
  • Acaba
  • Portakal Kız
  • Pireneler'deki Şato
  • Das Orangenmädchen
  • Mercan ile Alican
  • Dukkeforeren

Jostein Gaarder Alıntıları - Sözleri

  • "Yol yürürken oluşur." (Sirk Müdürünün Kızı)
  • Bir anda, seni bütün kalbim ve ruhumla sevebileceğimi anladım. (Hayat Kısa 'vita Brevis')
  • -Evrende canlı bir beyin olmak ilginç bir duygu olmalı.Bu büyük evrende,kendine has küçük bir evren olmak gibi.Çünkü senin beyninde evrendeki yıldız ve gezegenler kadar atom ve molekül var... Cecilie sözünü kesti. -Belki de en içteki düşüncelerime olan mesafe en uzaktaki yıldızlara olan kadar uzundur. (Aynadaki Muamma)
  • "Yalnızlık ve özlem aynı madalyonun iki yüzüdür. " (Sirk Müdürünün Kızı)
  • "Her zaman en korkulan kişiler soru soran kişilerdir." (Sofie'nin Dünyası)
  • Eğer bir şeyi çizecek olsam ve çizeceğim şeyin canlanacağını bilseydim, bir tek çizgi çizmezdim. Bütün renkli ve hırslı kalemlere karşı kendilerini savunamayacak bir şeye hayat vermeye hiçbir zaman cesaret etmezdim. (Aynadaki Muamma)

  • İnsanların, dünyadaki her bitkiye ve her hayvana bir isim vermeleri binlerce yıl aldı, üstelik henüz bitiremediler. O halde yaşam, bütün bu isimleri öğrenmek için biraz kısa değil mi? (Orada Kimse Var Mı?)
  • "Burada da özümü narahat hiss edirəm. Yenidən gəmini dolaşmağa başlayıram. Elə bil nəsə axtarıram. Birdən başa düşürəm ki, hazırda içərisində olduğum gəmi nəhayətsizliyin, sonsuzluğun özüdür. Nə axtarıramsa, onu burada tapa bilərəm." (Dukkeforeren)
  • insan beyninin evrendeki en sır dolu şey olduğunu düşündün mü hiç? (Aynadaki Muamma)
  • Kendine saygı,artık gitgide daha az rastlanan bir ruhsal durumun adıdır. (Sirk Müdürünün Kızı)
  • Ve mucizeler zamanı geçmiş olsa da bu büyülü bir gün,her şeyin mümkün olduğu büyülü bir gün. (Portakal Kız)
  • Günümüzde, pek çok kişi dinozorların, uzaydan düşen koskocaman bir meteorun Dünya'ya çarpmasının sonucunda yok olduğunu düşünüyor. Olmamış olsaydı, dinozorlar mutlaka evrimleşmeye devam ederdi. Belki de, şehirlerle uzay mekiklerini, bilgisayarlarla hastaneleri, üniversitelerle jimnastik salonlarını onların çocukları yaratırdı. (Orada Kimse Var Mı?)
  • "Tüm pencereler kapalıyken kuşlar evin içine giremez." (Pireneler'deki Şato)

  • Biraz garip bir şey bu. Şu gezegende belki beş milyar insan yaşıyor. Ama işte tutup birini seviyorsun ve onu başka hiç kimseyle değişemiyorsun. (İskambil Kağıtlarının Esrarı)
  • Önce yaram yandı tutuştu ve dehşetli acılar çektim ama sonra çürüdü ve ben acıya daha az duyarlı oldum. (Hayat Kısa 'vita Brevis')
  • Yaratılan her şeyi her zaman tümüyle anlamak mümkün değildir. Mesela ben bir kağıda resim çizebilir veya boya yapabilirim. Ama bu, çizdiğim şey olmayı anlıyorum anlamına gelmez. Zaten çizdiğim şey canlı değil ki. Garip olan da bu: Ben canlıyım! (Aynadaki Muamma)
  • Denizi göremezsem, hapsedilmişim gibi gelir bana. (İskambil Kağıtlarının Esrarı)
  • "Bu dünyanın biliminin sadece bu dünyada olan biteni göstermesi hiç de tuhaf birşey değil bence." (Pireneler'deki Şato)
  • "Annem öldüğünde şöyle düşündüğümü çok iyi hatırlıyorum: Annem artık beni göremeyecekti, o halde beni kim görecekti?" (Sirk Müdürünün Kızı)
  • - Bir yanıt asla önünde eğilmeye değmez. Zekice ve doğru gibi görünse bile, bunu hak etmez. Hemen başımı salladım ama bunu yaptığıma derhal pişman oldum. Çünkü Mika bana vermiş olduğu yanıt karşısında eğildiğimi sanabilirdi. - Eğildiğinde, diye devam etti, pes edersin. Bir yanıt karşısında asla pes etmemelisin. - Neden? - Yanıt ister istemez daha önceden katedilmiş bir yoldur. Sadece sorular katedilecek yolu gösterirler. (Orada Kimse Var Mı?)