Kitap Künyesi

Yazar: Cemil Kavukçu

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750715181

Sayfa Sayısı: 96

--reklam--

Aynadaki Zaman Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Edebiyatımızın usta öykücüsü Cemil Kavukçu, öyküseverlerin yakından tanıdığı ve tutkuyla izlediği kocaman bir öykü dünyası yarattı. Öykücülüğümüze, daha önce hiç ele alınmamış yepyeni tipler kattı. Taşralı genç erkeklerin dünyasını, olanca yalınlık ve gerçekliği ile anlatırken, insanın kendisi için yarattığı katı evreni tüm içtenliği ile tasvir etti.

Aynadaki Zaman, yazarın, kendi öykü evrenini zenginleştirme kararının bir ürünü. Kavukçu bir yandan alıştığımız çevreleri; denizi, denizcileri, kasabayı, yapayalnız kent insanını ele alırken bir yandan da gerçekdışına, fanteziye, kelimenin tam anlamıyla "alacakaranlığa" yöneliyor bu kitabında. Okurların, gittikçe büyüyen ve zenginleşen bu olağanüstü öykü dünyasından nice hazlar derlemeleri dileğiyle...

--reklam--

Aynadaki Zaman Alıntıları - Sözleri

  • Yazacağız, çizeceğiz, duyuracağız. Duyana, anlayana dek. Bir toplumda bu yalnızlığın, bu insan acımasızlığının katılığını duyurana dek.
  • Genç görünmek için saçlarını boyuyorsan da yaşlısın Ruhi Amca. Keşke bütün sorunlar saçımızın rengiyle çözülseydi.
  • “Büyük bir silgi al ve bugüne kadar ne gördüysen, ne duyduysan hepsini sil.”
  • Çocukluğunda deniz mi gördün?” diyorsun; soruya soruyla yanıt verilmez, biliyorum ama yine de sormak istiyorum: Denizci olmak için deniz kıyısında mı doğmak gerek? Yani, çocukken kıçın deniz suyuna değmezse denizci olamaz mısın?
  • Deniz mi beni açıklara çekiyordu, rüzgâr mı itiyordu anlayamamıştım ama gittikçe karadan uzaklaşıyordum.
  • Keşke bütün sorunlar saçımızın rengiyle çözülseydi.
  • Kocaman bir kuş kondu pencereme. Gagasında taşıdığı kendisinden de büyük silgiyi pervaza bıraktı. “Her şeyi sil” dedi, “sonra ben yine geleceğim.”
  • Kimi zaman öyle olur; her şey kontrolün altındadır, gelişmiş bilincinin iradesine inancın tamdır, davranışlarına güvenirsin, koşullara güvenirsin ama ummadığın bir anda tekinsiz bir yerde kendini buluverirsin. Kontrol elinde değildir artık..
  • Her şey yolundaydı. Öyle görünüyordu. Ya da öyle olmalıydı. Çünkü her an bir aksilik çıkabilirdi.
  • Taşımaktan yorgun düştüğü geçmişin yükünden arınmıştı son zamanlarda. Unutuyordu. Unutmak güzeldi.
  • Kocaman bir kuş kondu pencereme. Gagasında taşıdığı kendisinden de büyük silgiyi pervaza bıraktı. "Her şeyi sil", dedi, "sonra ben yine geleceğim."
  • Bakışıp güldük. Bu gülüş çok bol harcanan “evet”ler içindi.
  • Bir yandan da gerçek duygularımı sesimden, yüz ifademden okumasından korktum.
  • sen istediğin kadar anlat, karşındakiler yüz değil duvardır.
  • Bir daha gelme, dedim kuşa, benim silecek bir şeyim yok.

--reklam--

Aynadaki Zaman İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Aynadaki Zaman, on tane birbirinden güzel öyküden oluşuyor. Cemil Kavukçu yine daha önceden tanımadığım bir yazardı. Kendisiyle, benim klasik 'kütüphaneden rastgele aldığım bir kitaptı' faaliyeti ile tanışma imkanı buldum. Kitaptan tek kelime ile söz edecek olsam, "deniz" kelimesini seçerdim. Şahsen, denizi ve denizciliği çok seven bir insan olarak söyleyebilirim ki, Cemil Kavukçu burnuma deniz kokusunu getiren yazar olmuştur. Öykülerin tümünün genel teması deniz üzerine kurulu değil tabii ki; deniz, öykülerinde birleştirici bir etmen görevi görüyor. Bu açıdan, benim için Cemil Kavukçu'nun diğer öykücülerden farkı, öyküleri arasında bağlantılar kurması diyebilirim. On tane öykünün hepsi de birbiriyle ilgili; birbirleriyle kimi yerlerde kesiştiğini fark ediyorsunuz, kimi yerlerde ise daha önceki öykülerde karşınıza çıkan karakterlere rastlıyorsunuz. Bu, aslında bütünleyici bir etmen görevi görüyor. Öyle ki, kimi öyküler tek başına hiçbir anlam ifade etmez iken başka bir öykü onu tamamlayabiliyor. Yazar, yazım dili olarak sokak dilini kullanmış. Argo kelimelere rastlanabiliyor. Bu, elbette ki kitabın gerçekçiliğini artırıyor. Hayatın gerçekçiliğini bir tek bununla değil birçok 'yansıma' ile yansıtmış (ki sadece argo dili ile hayatın gerçekçiliğini yansıtmış olsaydı herhangi bir yazardan farkı kalmazdı.). Hayatın insanlara küçük gelse de aslında ne denli geniş olduğu anlatılmış. Hayatta bizler için hiçbir önemi olmayan bir ayrıntının bir başkası için hayata tutunma kaynağı olduğu gözler önüne serilmiş. Deniz ve denizcilik konusuna gelecek olursam: Deniz kavramı, hikayeler arasında ayrılmaz bir yere sahip. Öykülerin birbirleri ile kesişim noktası deniz diyebilirim. Bu, hem bildiğimiz "deniz" kavramı ile, hem de insanın iç dünyasını yansıtan, insanın kendi 'yaşam denizindeki' git - gel kavramları kastedilerek yapılmış. Hem zaten, en büyük deniz insanın içindeki deniz değil midir? Okyanusları aşan insan, kimi zamanlar bir başka insanın içindeki denizleri aşamamıştır. Belki de aşamayacaktır da. Ve yine bir ihtimal insanın içindeki denizdeki gel - gitlerin sırrını asla çözemeyecektir. İşte bu 'çözemeyişleri' de anlatmış Kavukçu bizlere. Diğer kitaplarını da en kısa zamanda okumak istiyorum. Kendi adıma yeni bir öykücü daha keşfettiğim için çok mutluyum. Cemil Kavukçu'yu herkese tavsiye ederim. Sizleri kimi zaman gerçek denizlerde yolculuklara, kimi zaman da insanın iç dünyasındaki denizlerdeki fırtınalarda keşfe çıkarıyor. Kendi denizlerimizde usta bir kaptan olmamız dileğiyle... (Nympheutria)

Bir solukta okunabilecek birbirine bağlı kısa öyküler dizisi. Anıları silmeye gerek yok. Onlar ile yaşamak daha güzel. . (Ugur cildir)

Cemil Kavukçu ismi sadece duymuş olduğum kendisi veya kitapları hakkında hiçbir şey bilmediğim bir isimdi. Aynadaki Zaman kitabı ile tanışmış olduk ve iyi ki de tanışmışız. Aynadaki Zaman kitabını gördüm ve ismi merak uyandırdı bende. Evet, sırf ismi için okumak istedim. Açıkçası bu isimdeki bir kitaptan, bir öykü kitabından daha naif bir öykü bekliyordum ve kitabın tamamının tek öyküden oluştuğunu sanmıştım. Bu beklentimi karşılamamış olmasına rağmen öyle güzel öyküler okudum ki beklentimi unuttum bile. Kısa öykülerden oluşuyor kitap ama bütün öyküler birbiri ile bağlantılı. Ben bir kitaba başlamadan önce genellikle o kitapla ilgili incelemeleri okumaya çalışırım. Bu kitap hakkında iki inceleme vardı sadece. Zaten çok az kişi okumuş olduğu için iki inceleme normal aslında. Okuduktan sonra kitap hakkında fikrim oluşmaya başladı ve beklentimi karşılamayacağını anladım ama dedim ya çok beğendim ve unuttum beklentimi. Bu kitabı herkese tavsiye ediyorum. Ben de yazarın diğer kitaplarından devam edeceğim okumaya. Kitapta farklı ama birbiri ile bağlantılı öyküler olduğunu söylemiştim ve bu öyküleri oluşturan ve belki de yazarın iç dünyasını oluşturan belli başlı insanlar, nesneler, figürler ve olaylar var. Bunları size saymak istiyorum; Deniz, denizciler, balık ve balıkçılar, denizcilik ve balıkçılık ile ilgili terimler, denizden çıkan ne olduğu belli olmayan bir yaratık, martılar, Cemile, anne, nağna, Neval, kurtuluş kutlamaları(düşman Yunan), rüyalar, hayaller... Martılar demişken, yazarın martılara karşı bir antipatisi var. Bu beni bir hayli şaşırttı. Martılar hep şarkılara konu olur şiirlere, onlara hiç bu açıdan bakmamıştım. Ama hangi açıdan olduğunu söylemeyeceğim. Okuyunca görürsünüz :) Kitabın başındaki öyküler denizde geçiyor ve burnunuza yosun ve balık kokuları geliyor. Kulağınızda da dalgaların sesleri... Bana göre öykücülük romancılıktan daha zor ve değerli. Herkes roman yazsa da öykü yazamaz diye düşünüyorum(Hakkını vererek tabii) Cemil Kavukçu başarılı bir öykücü. Okuyanı çok olsun diyorum. Herkese keyifli okumalar. (Okur)

--reklam--

Aynadaki Zaman PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Cemil Kavukçu - Aynadaki Zaman kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Aynadaki Zaman PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Cemil Kavukçu Kimdir?

1951 yılında İnegöl'de doğdu. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü'nü bitirdi (1976). Öyküleri, 1980 yılından başlayarak çeşitli dergilerde yayınlandı.

Cemil Kavukçu, son yılların en usta öykücülerinden. Küçük insanların dünyasını başarıyla betimlemesini, onların iç dünyalarını olanca derinliğiyle vermesini biliyor. Eleştirmen Fethi Naci, Cemil Kavukçu için 'Elini neye değdirse öykü oluyor, tam bir anlatı ustası' diyor. Gerçekten de Cemil Kavukçu'nun öyküleri, sıradan insanları, sıradan yaşamları, küçük olayları alıp zengin dünyalar yaratıyor. Ayrıntılar ve diyaloglar (özellikle de kişiliklere özgü argo dil), onun öykülerinin vazgeçilmez öğeleri. Temiz, yalın bir Türkçeyle, kendi üslubunu yaratmayı başararak yazıyor Cemil Kavukçu. Bir başka deyişle, tutarlı bir dil ve üslup, bütün öykülerinde açıkça kendini gösteriyor. Okuru, öykünün içine çekip alıyor, sarıp sarmalıyor. Karşıdan değil, içinden okunan öyküler yaratıyor Cemil Kavukçu. Öykülerin bir kısmı da bir yap-boz'un parçaları gibi kırılıp yeniden bir araya geliyor. Son yıllarda tıkanır gibi görünen öykücülüğümüze yeni bir soluk getiren Cemil Kavukçu, 2000'li yıllarda da öykünün yollarında yürümeyi sürdürecek.

ESERLERİ

Patika adlı kitabıyla 1987 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'nü kazandı. Yayınlanmış öykü kitapları: Pazar Güneşi (1983), Patika (1987), Temmuz Suçlu (1990), Uzak Noktalara Doğru (1995), Yalnız Uyuyanlar İçin (1996), Bilinen Bir Kitapta Kaybolmak (1997), Dört Duvar Beş Pencere (1999). İlk romanı Dönüş, 1998 yılında yayınlandı.

--reklam--

Cemil Kavukçu Kitapları - Eserleri

  • Yalnız Uyuyanlar İçin
  • Başkasının Rüyaları
  • Uzak Noktalara Doğru
  • Aynadaki Zaman
  • Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz
  • Tasmalı Güvercin
  • Düşkaçıran
  • Üstü Kalsın
  • O Vakıt Son Mimoza
  • Örümcek Kapanı
  • Dört Duvar Beş Pencere
  • Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak
  • Balyozla Balık Avı
  • Bir Öykü Yazalım Mı?
  • Maviye Boyanmış Sular
  • Gemiler de Ağlarmış
  • Suda Bulanık Oyunlar
  • Dönüş
  • Gamba
  • Temmuz Suçlu
  • Yolun Başındakiler
  • Pazar Güneşi
  • Nolya
  • Mimoza'da Elli Gram
  • Angelacoma'nın Duvarları
  • Masal Kurma Oyunu
  • Selo'nun Kuşları
  • Özgürlüğe Kaçış
  • Havhav Kardeşliği
  • Radde
  • Patika
  • Perişanız Gecenin Karanlığında
  • Kafeste Bir Topik
  • Nolya
  • Yeşilcik
  • Berk'in Gizli Gücü
  • İlginç Bir Şey Yapmalıyız
  • Three Stories

--reklam--

Cemil Kavukçu Alıntıları - Sözleri

  • Alıştığım bir yokluk vardı, gelip onu bozdun. (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Geceler gariplerindir (Pazar Güneşi)
  • En güzel yolculuklar, yanına hiçbir şey almadan ve bir plan yapılmadan çıkılan yolculuklardır. (Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak)
  • Uyanıyorum. Pencereden sızan ışığa bakılırsa gün ağarmış. Serin, insanın içini ürperten, kısacık kış günlerine hazırlık yapan bir güz sabahı. Puslu ve üşengeç. (Uzak Noktalara Doğru)
  • Otoriteyle sağlanan düzenden değil dostlukla sevgiyle oluşturulan ama otoriteyi de zedelemeyen bir ilişkiden yanaydı Kemal kaptan. (Maviye Boyanmış Sular)
  • Oysa yazmak, düşüncenin yıldır­dığı yerde ("kırıldığı" demek daha doğru belki) güç veri­yor insana; hele doğaçlama yazmak, dökülebilmek, hıçkı­ra hıçkıra ağlayabilmek kağıtlara; (O Vakıt Son Mimoza)
  • Aynama dedim ki, bu rüyanın devamını göster bana. Gösteremem, dedi ayna, rüyaların devamı olmaz. O zaman bununla ilintili ikinci bir rüya göster bana. Bütün rüyalar birbiriyle ilintilidir, dedi. (Balyozla Balık Avı)
  • üç şey söyledin, dedi, parasını, umutlarını ve düşlerini; bence ilk ikisini yitirince ölünmez, ama düşler yitirilince... (Nolya)
  • Yitiren insanların yüzlerinde yaşamın çözülememiş gizlerinden biri oluşuyor;çünkü hızla değişip prizmanın öbür yüzünü görüyorlar. Kişinin kendi olma sınavının en zor basamakları... (Uzak Noktalara Doğru)
  • “… deliysen denizci olursun, denizci olduktan sonra delirmen bir şey ifade etmez …” (Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz)
  • Kuraldır; evler ölüme terk edilince önce camları kırılır. (Dönüş)
  • " Yüzü gülen adam gösterin bana,” diye bağırıyorum, “yüzü gülen insan. Işıkları yakın,” diyorum, güneş nerde.. (Temmuz Suçlu)
  • "Yağmuru çok seviyorsun değil mi?" (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Nereye varacağını bildiğin bir yolda yürümek birçok şeyi görmeden ilerlemektir. (Üstü Kalsın)
  • Eskiden bir kitabı beğensem de beğenmesem de sonuna kadar okurdum. Zaman içinde beğenmediğim bir romanı, öyküyü, şiiri bırakmak gibi hakkım olduğunun farkına vardım... (Örümcek Kapanı)
  • Bir yandan da gerçek duygularımı sesimden, yüz ifademden okumasından korktum. (Aynadaki Zaman)
  • "Hep bir şeyler , hep bir şeyler kahroluyor." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • "Yalnızlıklar, iç boşluklar. Herkes, kendini anlayacak birini arıyor. Bulunca da tutunuyor." (Gamba)
  • "İntegral. İntihar gibi bir şey." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • Millet... Ya da annemin dediği gibi; el âlem. Bütün yaşamlar o görünmeyen güce yaranmak için harcanıyor buralarda. (Başkasının Rüyaları)