Kitap Künyesi

Yazar: Heinrich Böll

Çevirmen: Ahmet Cemal

Orijinal Adı: Haus Ohne Hüter

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789755106748

Sayfa Sayısı: 376

--reklam--

Babasız Evler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

“O”, yani çocuk dünyaya geldi ve Leo korkutmaya başladı: “Görevinden ayrılırsan, çocuğu bakımevine veririm.” Ama anne, sonunda görevini bırakmak zorunda kaldı. Uygun koşullarda belediye memurlarına verilmekte olan çorba, artık verilmiyordu. Karaborsa diye bir şey de kalmamıştı. Kimsenin çorba peşinde koştuğu yoktu. Yeni bir para sürülmüştü ortaya ve dükkânlarda, bir zamanlar karaborsada bile bulunmayan şeyler belirmişti. Anne, ağlıyordu sık sık. “O”, küçücüktü; adını, annenin adı olan “Wilma” koymuşlardı. Anne, bir fırıncının yanında yeni bir iş bulana kadar Leo’nun kızgınlığı sürdü.

“Olay ellili yılların başında, Rhein Irmağı kıyılarında bir kentte geçer. Anlatılanlar, beş ayrı kişinin bilinç düzeyinden yansıtılır; bu beş kişinin de düşünce ve davranışlarını belirleyen olgu aynıdır: Kadınların kocaları, çocukların da babaları savaşta ölmüştür; bu insanlar artık yaşamlarını koruyucusuz sürdürmek zorundadırlar. Yazar, savaş sonrası için tipik sayılabilecek bu konumdan temellenen aksaklıkları değişik toplumsal kesimlerden gelen iki aile ve bu ailelerdeki değişik yaşta insanlar aracılığıyla betimler.”

AHMET CEMAL

--reklam--

Babasız Evler Alıntıları - Sözleri

  • Susmak iyi bir silahtır.
  • Belki de günün birinde bugüne dek adına aşk denegelen o şey, ani bir yağmur, ani bir fırtına gibi başımızın üstünde patlak verebilirdi.
  • Bəzən tamaşa etdiyi filmlər ona həyatın özü kimi görünür, bir marka səksən pfenniq verib özü də həmin həyatın iştirakçısına çevrilirdi və bu həyat ona pis bir filmi xatırladırdı.
  • "Bir çocuğu babasız bırakmak ne demektir, bilir misin?" "Evet." Bunun ne demek olduğunu biliyordu.
  • "Yeryüzünde varoluşumuzun nedeni nedir ?"
  • Aşktan söz etmek, muhakkak ki çok saçma olur. Günün birinde ben sana 'seni seviyorum' demeye kalkışsaydım, ikimiz de buna kahkahalarla gülmez miydik?" "Sanırım gülerdik."
  • Müharibə dramatik səhnələr üçün həmişə əlverişli olub,çünki onun arxasında çox böyük məfhumlar gizlənir. Məsələn, ölüm kimi! Bütün hadisələr ətrafında cərəyan edir,gərginləşir, barabanın dərisi kimi tarıma çəkilir, guruldayır.
  • Zaman, hiç sezdirmeksizin ve hiç acı vermeden akıp gidiveriyordu. Oysa gerçekte aman vermeyen bir nesneydi zaman denen şey.
  • Aslında yaptıkları, yapmak istediklerinden çok farklıydı. İlginç insanlarla tanışmak gibi bir istek de yoktu içinde. Her şeyin az ya da çok anlamını yitirdiği bir noktada, kendini akıntıya bırakıvermek, teslim olmak çekici geliyordu ona.
  • İlahi,əgər sən bizim günahlarımızdan keçməsən,kim qarşında təmiz qalar?!
  • Her şeyin az ya da çok anlamını yitirdiği bir noktada, kendini akıntıya bırakıvermek, teslim olmak çekici geliyordu.
  • yaşamın akışını sürdürmesine razı olduğunuz, buz üzerine kül serper gibi, cinayetleri unutulmanın perdeleri arkasına ittiğiniz için siz erkeklerden tiksiniyorum. çocukların uğruna diyorsunuz. kulağa ne denli hoş geliyor, değil mi? yeni dullar yetiştirmek, yeni kocalar öldürüp onların karılarını dul bırakmak, yeni evlilikler için dört başı mamur bir bahane. siz ki yalnızca yıkmayı bilir, yapmaktan hiçbir şey anlamazsınız, bundan daha iyisi gelmiyor mu aklınıza?
  • Aşktan söz etmek, muhakkak ki çok saçma olur. Günün birinde ben sana 'seni seviyorum' demeye kalkışsaydım, ikimiz de buna kahkahalarla gülmez miydik?" "Sanırım gülerdik."

--reklam--

Babasız Evler İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Bu kitabı okuduğunuzda savaşın ne denli korkunç bir şey olduğunu bir kez daha anlıyorsunuz. Babalarını hiç tanımamış çocukların baba özlemi, onların psikolojileri, çok etkileyici. İnsan hayatında baba faktörünün önemini bir kez daha kavrıyorsunuz. (Güler Bilkay Aygün)

1972’de Nobel Edebiyat Ödülü kazanmış Heinrich Böll’ün “en az bilinen” eserlerinden. IG platformunda bile arattığımda, umduğumdan çok az gönderi gördüm, şaşırdım. Şaşırma sebebim ise, güzelliğinden, vuruculuğundan. Orijinal ismi “Şapkasız/Çatısız Evler”e denk gelen roman, Ahmet Cemal “Babasız Evler” demeyi ne de güzel uygun görmüş. Almanya, iki büyük dünya savaşı görmüş bir ülke olarak, maddi açıdan belini düzeltmiş ülkelerin olabilir, ama şimdinin çocuk sahipleri, geçmişten günümüze değin “babasız evlerde” yaşamaya mahkûm edildi. Romanda da, savaşım iki büyük yıkıcı gücü olan “maddiyat ve maneviyat”ı iki erkek karakter, Martin ve Heinrich üzerinden anlatıyor. Martin ekonomik sorun yalamayan, annesinin görünmezliğinden bunalmış manevi kısmı, Heinrich ise, maddi güçlükler yüzünden kendisinin nefret ettiği bir erkekle yaşayan annesini konu alıyor. Harp sonrası meydanları terk eden savaşın evlere girdiği, toplumsal yıkımların devam ettiği ve darmadağın olmuş ailelerin psikolojik savaşların da okuyoruz Böll’ün kaleminden. Romanda Albert , dünyaya karşı sönen umut ışığımı tekrar parlak tutmayı başarmış nadir güzellikte yazılmış, çok gerçekçi bir karakter. Babasız Evler, sosyolojik ve psikolojik alt yapısı gerçeklere dayanan, gerçekçi yazılmış çok iyi bir eser. Sabit Kalem’ce okuduk. Size tavsiyem ıskalamamanız gereken eserlerden. (Sezer Akın)

Kitabın isminden savaş sonrası babasız kalan evleri çok iyi anlatacağını düşünmüştüm. Fakat Cemal Süreya'nin şu iki dizesi kadar etkileyici bir bölüm ya da cümle yok."Sizin hiç babanız öldü mü?/ Benim bir kere öldü kör oldum" Kitap iki çocuğun merkezde olduğu yasantilardan oluşan ve herhangi bir bütünlük saglanmayan bir kurguya sahip. Çocukların bazen hatta genellikle gerçek olamayacak kadar olgun davranmaları beni rahatsız etti. Son donemde bu ülkede yaşanan travmatik olaylardan kaynaklı olduğunu düşünerek kitapta anlatılan yoksulluk, açlık, dul kalan kadınların yaşadığı olumsuzluklar basit bir düzeyde kalıyor. En beğendiğim kısım sayfa 347 de öğretmenlerle ilgili tespitiydi. (Ahmet bilen)

--reklam--

Babasız Evler PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Heinrich Böll - Babasız Evler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Babasız Evler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Heinrich Böll Kimdir?

1972 Nobel Edebiyat Ödülü'nün sahibi. 1917'de Köln'de doğdu. 1924 yılında okula gitmeye başladı. 1937'de liseyi bitirdi. 17 yaşında şiir yazmaya başladı. 1938 yılının sonbaharında çalışma kampına, bir yıl sonra da askere alındı. Piyade olarak, doğu ve batı cephesine gönderildi. 1945 yılının nisan ayından eylül ayına kadar, İngilizlerin ve Amerikalıların elinde savaş esiri oldu. Savaş bitip Köln'e döndükten sonra, hem üniversite öğrenimini sürdürdü hem çalıştı. 1947 yılında ilk kısa öyküsü Haberci, sonra ilk romanı Ademoğlu Neredeydin?, Ve O Hiç Bir Şey Demedi yayınlandı. Yapıtlarında İkinci Dünya Savaşı'nı, özellikle de insanların nasıl savaştıklarını, savaşın yıkıntılarını ve acılarını anlattı.

"Ve O Hiçbir Şey Demedi" adlı en ünlü romanını yazarken aklında tek bir gerçek vardı. Savaş yanında yoksulluk ve zor koşullar getirmiş, hayatını değiştirmişti. Mayına bastığı için yaralanan dizini iyileştirebilmek için para gerekliydi. O yüzden Böll, 5 gün evden çıkmadan bu eseri yazdı. Yayınevinden aldığı para ile de dizini eski hale getirmeyi başardı ve yazar olarak kariyeri devam etti.

Daha sonra yazdığı Babasız Evler adlı romanını, kendi babasını yitirmesinin ardından değil; ama çevresinde savaş yılları sonrasında acı çeken onlarca çocuğu gördükten sonra yazmıştır. Kendisi, savaş sonrası koşullardan, yoksulluk, açlık ve hastalık gibi sıkıntılardan hem kendi geçtiği, hem de çevresinde bu durumlardan acı çeken birçok insan gördüğünden, hiçbir zaman çocuk sahibi olmak istememiş, kendi deyimiyle "Böyle bir dünyaya çocuk getirmek" istememiştir.

16 Temmuz 1985 tarihinde, çalan kapı ziline koşarken merdivenden yuvarlanarak hayatını kaybetmiştir.

--reklam--

Heinrich Böll Kitapları - Eserleri

  • Palyaço
  • Katharina Blum'un Çiğnenen Onuru
  • Ve O Hiçbir Şey Demedi
  • İlk Yılların Ekmeği
  • Trenin Tam Saatiydi
  • Ademoğlu Neredeydin?
  • Babasız Evler
  • Cüce ile Bebek
  • Dokuz Buçukta Bilardo
  • Fotoğrafta Kadın da Vardı
  • Yolcu, Sparta'ya Varırsan Eğer
  • Balık Tutma Dersi
  • Doktor Murke'nin Suskunluk Külliyatı
  • Solgun Köpek
  • Frankfurt Dersleri
  • Savaş Bitince
  • Melek Sustu
  • İrlanda Güncesi
  • Gül ve Dinamit
  • Nehir Kıyısı Kadınları
  • Denemeler
  • Hekayələr
  • The Stories of Heinrich Böll
  • Групповой портрет с дамой
  • Seçilmiş Əsərləri
  • Cüce ile Bebek - Ve O Hiç Bir Şey Demedi
  • Frankfurt Konferansları
  • Die Spurlosen

--reklam--

Heinrich Böll Alıntıları - Sözleri

  • Günümüzde belli nedenlerden ötürü şeyhler kovboylardan daha çok seviliyor. (Katharina Blum'un Çiğnenen Onuru)
  • Mezarlıklara gitmek çocukken bile hoşuma giderdi. Genç bir adama hiç yakışmıyor dedikleri bu tutkuya daha o zamanlar kaptırmıştım kendimi. Ama bütün bu isimler, bu çiçek tarhları, her harf her koku ... Hepsi bana, bir gün benim de öleceğimi hatırlatıyor... (Ve O Hiçbir Şey Demedi)
  • Nasıl ölürsen öl, mektupta hep şu yazılı olacak: Büyük Almanya uğrunda ölmüştür. (Trenin Tam Saatiydi)
  • Sıklıkla dünyayı değiştirmek gibi bir amaç gütmeyen yazarların kitaplarının, böyle bir amaç güden yazarlarınkinden daha çok dünyanın değişmesine katkıda bulunması, yazma eyleminin cilvelerinden biridir. (Gül ve Dinamit)
  • İnsanlar an­cak kendilerini güven içerisinde hissettikleri zaman rahat ve neşeli olabilirler; en önemli şey güven duygusudur. (Katharina Blum'un Çiğnenen Onuru)
  • "Öyle harika kafayı buldum ki kendimi neredeyse mutlu hissediyordum. " .... "... sonra savaşı hiç aklıma getirmezdim." (Yolcu, Sparta'ya Varırsan Eğer)
  • "Göğün karanlık kubbesinde yıldızlar kurşuni gümüşten donuk noktalar gibi duruyordu. " (Yolcu, Sparta'ya Varırsan Eğer)
  • Anımsanan yalnızca düşlerdir aslında. (Solgun Köpek)
  • Kimin bakabilecek gözleri varsa, o kimse için saydamlık kazanır nesneler ve böyle biri nesnelerin içyüzünü görmeye, onların içine göz gezdirmeye kalkışabilir. (Gül ve Dinamit)
  • Ben her şeyin fiyatını öğrenmek zorunda kaldım; çünkü hiçbir zaman ödeme gücüm olmadı. On altı yaşında bir çırak olarak kente geldiğim zaman açlık bana bütün fiyatları öğretmişti. (İlk Yılların Ekmeği)
  • Benimle neden evlendin, mesela bunu söyle. “Kahvaltı için “dedim. Ben birisini arıyordum, kendisiyle ömrüm boyunca kahvaltı edebileceğim birisini.. (Ve O Hiçbir Şey Demedi)
  • Adam düzenden hoşlanır ancak düzenli olamazdı. (Dokuz Buçukta Bilardo)
  • Sanat için ilginç olan, yanmış, kavrulmuş şeydir, küldür, anımsamaların külüdür beri yandan, geleceğin külüdür. Hal (şimdiki zaman) diye bir şey yoktur. Benim bir satır önce söylediklerim geçmişe karışır, bir anıya dönüşür. Hal'de tutunmaya çalışan, geçiciliklerden bir parça kalıcılık koparmaya çalışan tek şey varsa, o da sanattır, külden, bir avuç toz ve topraktan ya da pislikten bir şeyler kotarmak için çırpınıp duran sanat. (Gül ve Dinamit)
  • Yasal ve iyi organize olmuş bir hayır kurumu dışında dinsel ve sosyal alanlar arasında herhangi bir insani ilişki aranıp bulunsa,kiliseler yalnızca Tannı'ya inandıkları için kendilerini topluma değil de insani olana adayan bir kişiyi ya da grubu yok etmek için ateist bir toplumla birlik olsalardı, doğrusu buna hiç şaşırmazdım. (Frankfurt Dersleri)
  • artık bağımsız olmak ve işimi serbest meslek biçiminde yürütmek istiyordum. (Katharina Blum'un Çiğnenen Onuru)
  • "Yağmur yağdı, güneş açtı, ben yaşlandım ve buradan gidiyorum. " (Yolcu, Sparta'ya Varırsan Eğer)
  • "Yeryüzünde varoluşumuzun nedeni nedir ?" (Babasız Evler)
  • Genç yaşlarında ihtiyarlamış böyle dedeleri ne yapmalı? (Frankfurt Dersleri)
  • Aylar öncesi atom denemelerinde radyoaktif ışınların saldırısına uğrayan Japon balıkçıları neredeyse unutulmuş bulunuyor; oysa resimlerini gazete ve dergilerden kesip kartonlara yapıştırmamız ve odalarımızın duvarlarına asmamız gerekirdi. Çünkü adı geçen balıkçılar, yeni bir tür ölümün kurbanlarıdır. Birkaç gün güncel kalmış, bir dehşet dalgası kısa bir süre dünyayı gezip dolaşmış, Japonya'daki geçenlerin anlamı sezilmeye başlanmıştır. İnsanlığın topluca intihar olasılığı, ilk kez açığa vurmuştur kendini. Japon balıkçıları ve onların başına gelenler, pek çok şey gibi kısa bir süre güncellik kazanmıştır. Ama söz konusu tarihte gerçekten olup bitenler anlaşılamamıştır pek; üzerimize düşen yağmur, soluduğumuz hava bu yeni ölümü içinde taşıyabilir. Fırınlarda hamur yoğuranlar, farkında olmadan ekmeğimizin içine katabilir bu yeni ölümü; postacılar, onu postayla evimize kadar alıp getirebilir. (Gül ve Dinamit)
  • Haksız kazanılmış parayla kendinize dostlar edinin!Bu durum da ruhu etkiler. (Fotoğrafta Kadın da Vardı)