Kitap Künyesi

Yazar: Sait Faik Abasıyanık

Yayın Evi: Bilgi Yayınevi

İSBN: 9789754941876

Sayfa Sayısı: 222

Balıkçının Ölümü / Yaşasın Edebiyat Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Kitabın ikinci baskısında, Sait Faik'in kitaplarına girmemiş yazılarını daha dizgesel olarak sunmaya dönük bir düzenlemeye gidilmiştir. İlk baskıda yer alan uyarlama dokuz öykü bu kitaptan çıkarılmış, ileride yayımlanacak ve çevirilerini içeren kitaba konulmuştur. Konuşmalardan oluşan bölüm ise onuncu kitaba konulmuştur. Konuşmalardan oluşan bölüm ise onuncu kitaba alınmıştır. Şiirlerden oluşan bölüm de ayrıca değerlendirilecektir. Bu kitaba ise "Yalnızlık" ve "Sevgiliye Mektup" adlı iki öykü ile "Bir Mecmua Hakkında" ve "Yeni Neslin İddiası ve Davası" adlı iki yazı eklenmiştir. Böylece, bu kitabın öyküler ve yazılardan oluşan bir cilt oluşturması uygun bulunmuştur.

Balıkçının Ölümü / Yaşasın Edebiyat Alıntıları - Sözleri

  • Belki ömrümüzce seçemeyeceğimiz insanı bir yağmurlu havada güzel bulup seveceğiz.
  • Dünyayı güzellik kurtaracak.
  • Kabahat sende değil. Benim kötü şiirleri unutmayan hafızamda.
  • Bahar bir hevestir, başka bir şey değil.
  • Yalnız adamın baharı yoktur.
  • Baharı aramak değil, baharı getirmek lazımdır.
  • "Ne kadar kaçmak ve uzaklaşmak arzusuyla dolu isem, o kadar da bağlanmak, kalmak, bağdaş kurup oturmak istiyorum.
  • İnsansız hiçbir şeyin güzelliği yok. Hersey onun sayesinde onunla güzel.
  • Yalnız adam çimenlere yattığı ve ağzına bir yonca aldığı zaman ne kadar kederli, ne kadar bedbin olursa olsun aynı şehir içindeki sevgilisinin de aynı rüzgarı ve aynı ılık güneşi gördüğünü hissedip teselli bulur ya?
  • Senin oturduğun kara parçasındayım.
  • Issız deniz kenarında insan büyük şehirleri, büyük şehirlerin sobasını , sobasızlığının düşüncelerini düşünüyor, kurumuşa dönüyor. Hakikat çırılçıplak, avuçlarında zil, ellerinde darbuka sert rüzgarlarıyla geliyor. Şimdi her şeyi anlıyorum gibisine geliyor insanın.
  • Bu dünya kime kalmış ki balıkçıya kalsın.
  • Belki ömrümüzce seçemeyeceğimiz insanı bir yağmurlu havada güzel bulup seveceğiz.
  • Yine öyle insanlar var ki yanlarına sokulmak zehirlenmekle müsavidir. Yani öyle insanlar tanırım ki, Allah seni korusun!

Balıkçının Ölümü / Yaşasın Edebiyat İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Balıkçının Ölümü adlı ilk kitabımızda 1930 yılı Hür Gazete yayımıyla başlayan; Varlık, Kurun, Vakit, İnkilapçı Gençlik ve Büyük Doğu'daki yazılarının alındığı bir eseri görüyoruz. Biraz Spoiler vereceğim ama bence Tanıtım Yazısı. 1930 yılındaki Milliyet ve Hür Gazete Yayınları ile başlıyoruz. 1939 Vakit ve Hür Gazete Yayınları, Tan Gazetesi (1940), Akşam Postası (1940), Varlık (1941 - 1950 - 1952 - 1954), İnkilapçı Gençlik (1942), Dergi Gazetesi (1949), Yeditepe (1950 - 1951 - 1952 - 1953), Vatan - Sanat Yaprağı (1953 - 1954) ve Yenilik (1955) İkinci kitabımız "Mektuplar" diğer kitaba oranla gözüme daha dolu geldiler. Kitabın adını taşıyan hikaye de oldukça güzeldi. Bunun yanında Ölüm Hiç De Fena Değil, Değil Mi Ama ve Onunla isimli hikayeler de çok iyiydi. Hatta bu kitap bana biraz deneme kitabı görüntüsü de verdi demeliyim. Kitapta bir de belli başlı isimlere ithafen yazılmış kısımlar vardı. Bu isimler; Nurullah Ataç, Celal Sılay, Bekir Sıtkı, Memduh Şevket Esendal aklıma gelenler. Bekir Sıtkı isminden de 'Kardeşim' diye bahsetmişti sanırım. Kitabın sonunda Sait Faik hakkında kısmı ayrılmış ve ona dair Bedri Rahmi, Perihan Ergun ve Zeyyat Selimoğlu'ndan kişisel yorumlar verilmiş. Anılar diyebiliriz. Bu arada biraz konu dışına taşarsak kuzenimi askere bıraktık dönüyoruz. Bir güzel duanızı isterim. Mutlu akşamlar, iyi okumalar.. (Sadık Kocak)

Bir defa Sait Faik okuyan bahar yaklaştıysa, şehir bunalttıysa onun hikayelerine koşar. Bu kitap, yazarın çok bilinmeyen, dergilerde, gazetelerde kalmış eserlerinin kronolojik olarak sunumu biçiminde. Yani gelişim çizgisini de eş zamanlı takip edebiliyorsunuz. Eleştirmenler, edebi polemikler ve sevenlerinin anlatımları da kitaba dahil edilmiş. 1930'lu yıllardan 50'lere kadar öykü ve fikir yazıları tek parti döneminde siyaset biçimlerinden kentleşme sancısına kadar pek çok konuda da bilgi veriyor. Orhan Veliye ilişkin anı aktarımları pek hoştu, bana Mahmut Şevket Esendal'ı merak ettirdi, Bedri Rahmi'nin yazarı anlattığı bölüm de çok tatlıydı. Karabaş'ın Hakkını Yediler, Şopar Hüseyin içinizi cız ettiren öykülerden, çocuklara o kadar saygı ve merhamet duyuyor ki, bu öyküleri okuyanlar çocuklara kötülük edemez diye düşünüyor ki yazar kendisi de benzer şeyleri şiir üzerine düşünüyor. Şiir okuyanın kötülük edemeyeceğine inanıyor. "Sait Faik sevilmez mi hey dost, deli misin sen?" minvalinde bir kapanış elbette zaruri ama ustalık eserlerine giden yolu aynalaştıran bu kitap muhakkak tavsiyedir. (burcu)

Kitabın Yazarı Sait Faik Abasıyanık Kimdir?

Sait Faik Abasıyanık ya da Sait Faik (18 Kasım, 22 Kasım ya da 23 Kasım 1906 -11 Mayıs 1954), Türk öykü, roman ve şiir yazarıdır. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından sayılan Abasıyanık, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılarla Türk edebiyatında bir dönüm noktası sayılır. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yeniliklerle "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir.

Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, hem iyi hem kötü taraflarıyla oldukları gibi fakat şiirsel ve usta bir dille anlatmıştır. Bunu yaparken diğer çoğu Cumhuriyet sonrası sanatçısı gibi Batı'daki gelişmelere bağlı kalmamış, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmemiş ve belli bir tarzın takipçisi olmamıştır. Toplumun problemlerine değil bireyin toplum içindeki sorunlarına yönelen yazar, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkıp bireyler hakkında yazarak insan gerçeğini anlamaya çalışır. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını yazan Abasıyanık, balıkçı, işsiz, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlatır. İnsanların yaşama biçimlerini, isteklerini, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek, toplum meselelerinden çok "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer alır.

1930'larda başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Abasıyanık'ın tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içermektedir. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırmıştır. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir. Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont, Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Abasıyanık, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu, Demir Özlü gibi pek çok yazara da öncülük etmiştir. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene öykü ödülü de verilmektedir.

Sait Faik Abasıyanık Kitapları - Eserleri

  • Mahalle Kahvesi
  • Semaver
  • Şahmerdan
  • Havuz Başı
  • Lüzumsuz Adam
  • Seçme Hikayeler

  • Havada Bulut
  • Sarnıç
  • Kayıp Aranıyor
  • Alemdağ'da Var Bir Yılan
  • Son Kuşlar
  • Büyüyen Eller
  • Hikâyecinin Kaderi

  • Mahkeme Kapısı
  • Karganı Bağışla
  • Şimdi Sevişme Vakti
  • Kumpanya
  • Sevgiliye Mektup
  • Medarı Maişet Motoru
  • Bir Sonbahar Akşamı

  • Semaver Sarnıç
  • Yaşamak Hırsı
  • Balıkçının Ölümü / Yaşasın Edebiyat
  • İstanbul Öyküleri Antolojisi
  • Tüneldeki Çocuk
  • Sait Faik'ten Çocuklara Hikayeler
  • Havuz Başı - Son Kuşlar

  • Alemdağda Var Bir Yılan / Az Şekerli
  • Az Şekerli
  • Açık Hava Oteli
  • Bitmemiş Senfoni Ve Sait Faik Kaynakçası
  • Tüneldeki Çocuk - Mahkeme Kapısı
  • Müthiş Bir Tren
  • Mahalle Kahvesi - Havada Bulut

  • Kumpanya - Kayıp Aranıyor
  • Bütün Eserleri
  • Toplu Öyküler 1
  • Öyle Bir Hikâye
  • Stelyanos Hrisopulos Gemisi

Sait Faik Abasıyanık Alıntıları - Sözleri

  • Gelmeyeceğini çok iyi biliyorum. Onu beklemek , bilhassa güzel… (Az Şekerli)
  • “Kafa dediğin eskir, ihtiyarlar, ölür bile insan ölmeden, dedi. Sonra kalbini gösterdi: — Eskimeyen, eksilmeyen şey buradadır.” Alıntı: Sait Faik Abasıyanık. “Alemdağ'da Var Bir Yılan”. Apple Books. (Alemdağ'da Var Bir Yılan)
  • Dünyada her şeyle alay edilir , şaka yapılır ama şiirle asla ! (Az Şekerli)
  • Sevgilim sen, sen de mi şu havayı kokluyorsun? (Mahalle Kahvesi - Havada Bulut)
  • Gülmek, dünyanın en güzel şeyidir. (Bitmemiş Senfoni Ve Sait Faik Kaynakçası)
  • Zaten dünya kan ağlıyor, birde biz ağlatmayalım. (Kumpanya)

  • Atatürk'ü Niçin Severiz? Atatürk'ü, 'niçin severiz' diye düşünmeden sevmeliyiz... (Açık Hava Oteli)
  • Ben bir acayip oldum. Gözüm kimseyi görmüyor, kimsenin kapımı çalmasını istemiyorum... (Lüzumsuz Adam)
  • O sevilmek için yaratılmışların en mükemmeliydi. (Kumpanya)
  • Yalnızlık dünyayı doldurmuş.Sevmek,bir insanı sevmekle başlar her şey.Burda her şey bir insanı sevmekle bitiyor. (Alemdağ'da Var Bir Yılan)
  • Keyfim kaçmış, üzgün, ağlamaklı gibiydim. Canım bir taraftan acı bir türkü söylemek çekiyordu. (Sait Faik'ten Çocuklara Hikayeler)
  • ' Mühim ' diyoruz ama, bu kendi kendimize verdiğimiz bir peşin hükümden başka bir şey değildir. (Medarı Maişet Motoru)
  • "Bırakın beni ey hakikatler! Yürümek istiyorum." Cennetlerin olduğu yere doğru." (Bütün Eserleri)

  • "Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin..." (Bir Sonbahar Akşamı)
  • "İnsanın içinden bir başka insanın kalkıp yürüdüğü görülür." (Mahalle Kahvesi)
  • Aklıma sanki bir yerde bir şey unutmuşum, birisine bir söz vermişim, hani bir ismi unuturuz da ararız bulmadan rahat edemeyiz. Öyle bir hal oldum. Evet bu unutulmuş bir isim değildi, ama bunun ne olduğu hakkında da kafamda hiçbir fikir yoktu. (Müthiş Bir Tren)
  • Anası: -Ali be, günah be yavrum, dedi. Günah yavrucuğum, yapma! Ali: -Allah affeder ana, dedi. Sonra saf, masum sordu: -Allah hiç gülmez mi? (Öyle Bir Hikâye)
  • Kimse kimsenin aslını, kafatası içinin meselesini anlamak için uğraşmıyordu. (Kayıp Aranıyor)
  • - Nasıl bir dünya arzuluyorsunuz? - Nasıl bir dünya mı? Haksızlıkların olmadığı bir dünya... İnsanlarının hepsinin mesut olduğu, hiç olmazsa iş bulduğu, doyduğu bir dünya... Sokaklarda sefillerin bulunmadığı bir dünya... Kafanın, kolun çalışabildiği zaman insanın muhakkak doyabildiği, eğlenebildiği bir dünya... İçinde iyi şeyler söylemeye, doğru şeyler söylemeye salahiyetle kıvranan bir adamın, korkmadan ve yanlış tefsir edilmeden bu bir şeyleri söyleyebildiği bir dünya... (Havada Bulut)
  • Dünyada hiçbir şeyden, zalimlikten iğrendiğim kadar iğrenmem. İnsanoğlunun en büyük savaşı zalimliğe karşı açılmalı. (Kayıp Aranıyor)