Kitap Künyesi

Yazar: Ivan Sergeyeviç Turgenyev

Çevirmen: Nihal Yalaza Taluy

Yayın Evi: İş Bankası Kültür Yayınları

İSBN: 9786053326472

Sayfa Sayısı: 256

Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

İvan Sergeyeviç Turgenyev (1818-1883): Avrupa'da ve ülkemizde eserleri ilkönce çevrilen 19. yüzyıl Rus yazarlarındandır. Döneminin Avrupalı bakış açısına sahip tek Rus yazarı olarak anılır. Bu kitapta Turgenyev'in sahne eserlerinin ilk komedi örneklerinden olan Başkanın Ziyafeti (1849), Parasızlık (1845) ve Bekâr (1849) adlı oyunları yer almaktadır. Turgenyev Başkanın Ziyafeti'nde taşradaki asilzadeler arasındaki bir mal taksimini, Parasızlık'ta maddi sorunlarına rağmen büyük şehirde yaşamakta ısrar eden bir asilzadeyi, Bekâr'da ise bir evlilik hazırlığı esnasında yaşananları konu eder.

Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar Alıntıları - Sözleri

  • Kalbinin yoldaşını kaybetmek çok acı. Ama kaderin lüzumsuz;insan ümitsizliğe kapılmamalı, buna inan!
  • Ne hımbıl insanlar var dünyada!
  • Ama siz de bilirsinizki en iyi elmasın bile bir miktar yontulması gerekir.
  • Fakat ne acıdır düşünmek, Gençliğin bize boşa verildiğini!
  • Bence insan, hele bu zamanda, belirli prensipleri olmadan yapamaz.
  • En iyi elmasın bile bir miktar yontulması gerekir.
  • ...ben çaysız yapamam ki!
  • ... Ama Tanrı haksızlıklara göz yummaz.
  • En iyi elmasın bile bir miktar yontulması gerekir.
  • Şair, bu dünyada her şey değişir, derken haklıymış.
  • Bir insan asla kendini düşürmemeli, kendine saygı duymalı, her hareketinin hesabını verebilecek durumda olmalıdır.
  • ‘Başkanlığa gelince, emin olun Nikolay İvoniç, başkanlığa seçilenler her zaman en değerli kimseler olmuyorlar. Seçilmemiş olmak da liyakatsizliğe delalet etmez.’
  • Size bir şey söyleyeyim mi dostum? Aşk... tabii aşka karşı hiçbir şey söylenemez. Ateştir aşk, kasırgadır, girdaptır... Tek kelimeyle fenomendir... Aşkla baş etmek gerçekten pek zordur.
  • Ne bir şey ümit ediyor, ne bir şey arzuluyorum...
  • -Ben kaderime tam bir tevekkülle boyun eğiyorum. -Yani ne demek istiyorsun? -Öyle işte. Ne bir şey ümit ediyor, ne de bir şey arzuluyorum...

Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Üç oyundan oluşan, türünün de gereği olarak hızlı ve rahat okunabilen bir kitap. • Turgenyev’in ilk oyunlarından olan Başkanın Ziyafetinde konu Rusya’daki asilzadelerden sorumlu bir başkanın evinde verdiği ziyafet. Masanın konusu ise kendilerine kalan mirası paylaşmakta anlaşmazlık yaşayan iki kardeşi uzlaştırmak. Okurken mizahla hicvin karışımına kendinizi kaptırıyorsunuz. Fakat, kardeşlerden kadın olan karaktere bakış açısının yansıtıldığı birkaç yer beni oldukça rahatsız etti metinde. Kadınlara seksist bir yaklaşım sergileniyor. Buram buram da alıyorsunuz bunu, sezgi seviyesinde değil yani. Dönemin koşullarına salıvermek istiyorum bu düşünceleri, ama bu bile rahatlatmadı beni ne yazık ki. Diğer iki oyunu tetikte okudum diyebilirim. • Parasızlık’ta, aslında asilzade olan ama şehir hayatının karmaşıklığında tüm parasını savurarak yaşayan bir genç ve bu gencin alacaklılarıyla düştüğü komik durumlar konu ediliyor. • Bekar da ise garip bir evlilik sürecini okuyoruz. • Turgenyev üç oyunda da sınıf farklarına, saçma düzene karşı tavırlar serpiştiriyor metinlerinin arasına. Yani akıcı ve mizahla doyurulmuş, gülümseten yergileri okurken kitabın nasıl bittiğini anlamıyorsunuz. İlk oyunundaki kadına bakış açısını da diğerlerinde okutmadığı için biraz sakinledim diyebilirim. Cesur diyalog sahneleriyle gülmek ve boş olmayan bir tiyatro metni okumak için ideal bir kitap. . . . Edebiyatla kalın. (dr.ilisia)

Turgenyev'in üç tiyatro eserinin bulunduğu bir kitap. Başkanın Ziyafeti'nde konu mal davası. Kendilerine miras kalan ev ve arazileri paylaşamayan iki kişinin uzlaştırılmaya çalışıldığı bir sahne anlatılmakta. Turgenyev sahnede müthiş bir kargaşa yaratıyor. Fakat bu karışıklığı harikulede bir düzenle anlatıyor. Parasızlık'ta sahnede alacaklılarıyla başı dertte olan Jazikov'un düştüğü zor durum var. Bekar ise bir evlilik sürecinin anlatıldığı, sonu hiç beklemediğim şekilde biten üçüncü tiyatro eseri. Diyalog sahnelerini akıcı bulduğumdan tiyatro eserlerini okumayı hep sevmişimdir. Birde Rus Edebiyatı eserlerinde çevirmenin büyük bir önem ve etkiye sahip olduğunu düşünüyorum. Nihal Yalaza Taluy çevirileri her zaman öncelikli tercihim olmuştur. Bahsi açılmışken Hasan Ali Ediz ve Mehmet Özgül çevirilerinin de başarılı olduğunu belirtmek isterim. Keyifli okumalar. (Bünyamin Müftüoğlu)

Rus edebiyatından en geç tanıdığım yazar olmasına rağmen kendilerini çok sevdim. Özellikle zengin bir asilzade olmasına rağmen dönemin Rusyasında çarpık düzene, sınıf farklarına, kendini bilmez aydınlara en ağır eleştirileri cesurca dile getirmiş olması takdire şayan... Öyle cesur kalemleri nedense kendime çok yakın hissediyorum. Gelelim " Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekâr " a. Kitap Turgenyev’in ilk sahne esrlerinden. İçerisinde 3 tane oyun var. Okurken güldüren, güldürürken düşündüren cinsten. Mizahla hicvi öyle dengede kullanmış ki hangisi daha ağır basmış ayıramıyorsunuz. Oyun okumayı sevmeyenlere bile tavsiye edebileceğim güzel bir eser. Zaten çabucak bitiyor. Okuyucuyu yormuyor. Oyunlardan kısacık bahsedecek olursak; Başkanın Ziyafeti' nde Rusya’nın her eyaletinde asilzadelerden sorumlu bir başkan bölgesinde kendilerine miras kalan ve bunu paylaşmakta anlaşmazlık yaşayan iki kardeşi uzlaştırmak için kendi evinde bir ziyafet veriyor. Parasızlık’ta ise asilzade bir gencin şehir hayatının debdebesine dalıp bütün parasını çarçur etmesini ve alacakları karşısındaki komik hali anlatılıyor. Bekâr 'da ise garip bir evlenme hadisesi yer alıyor. Hoş ama boş vakit geçirmemek için okunur.... (Ametistbook)

Kitabın Yazarı Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kimdir?

Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.

Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.

Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.

Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.

Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.

Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.

Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.

1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.

Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.

Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.

Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.

Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.

Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kitapları - Eserleri

  • Babalar ve Oğullar
  • İlk Aşk
  • Duman
  • Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü
  • Avcının Notları
  • El Kapısında

  • Rudin - İlk Aşk - İlkbahar Selleri
  • Asilzade Yuvası
  • Ham Toprak
  • Mumu
  • Devrimden Önce
  • Üç Karşılaşma
  • Bahar Seli

  • Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar
  • Faust
  • Hikâyeler I- II- III
  • Bozkırda Bir Kral Lear
  • Hikayeler I
  • Hikayeler II
  • Hikayeler III

  • Turgenyev'in Mektupları
  • Klara Miliç
  • Rudin
  • Rudin 2
  • Huzurlu Sessizlik (Öyküler Cilt 2)
  • Raif Efendi Hikayeler Arasında
  • Asya

  • Hayaletler
  • Taşralı Kadın
  • Bekar
  • Köyde Bir Ay
  • Kasaba Hekimi
  • Rüya
  • Seçilmiş əsərləri

  • Mutsuz Kız
  • Tuhaf Bir Hikaye
  • Düellocu
  • Parasha
  • Первая любовь

Ivan Sergeyeviç Turgenyev Alıntıları - Sözleri

  • Bülbül bize tarif edilemez bir coşkuyla dolu anlar bahşederken, gırtlağında yarı yarıya ezilmiş mutsuz bir böcek acılar içinde ölmektedir. (Avcının Notları)
  • Büyük bir sözcüktür, anne..! (Köyde Bir Ay)
  • ... Ama Tanrı haksızlıklara göz yummaz. (Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar)
  • İlk aşk, ihtilâlden farksızdır. (Bahar Seli)
  • Ruhunda tuhaf bir yorgunluk hissediyordu. (Ham Toprak)
  • Aşağıda ufku boydan boya kaplayan çam ormanının görkemli görünüşü denizi andırıyordu. Denizin de, çam ormanının da verdiği izlenim aynıdır; aynı dokunulmamış, el değmemiş bir güç engin, uçsuz bucaksız uzanır önünüzde. Yüzyıllık ormanın derinlerinden de, suyun ölümsüz diplerinden de aynı ses yükselir: “Benim seninle işim yok," der insana; “ben egemenim, sen ise ölmemek için çabala dur!” Ama orman (özellikle de her zaman yalnız, neredeyse sessiz, suskun çam ormanı) denize oranla çok daha tekdüze, hüzünlüdür. Deniz korkutur, okşar, her türlü renkleriyle oynar, her çeşit sesle konuşur; onun gibi yine sonsuzluk esintisi olan ama sonsuzluğu bize hiç de yabancı olmayan gökyüzünü yansıtır... Durağan, karanlık çam ormanı kasvetlice susar ya da insanoğlunun yüreğine önüne geçilemez bir güçle işleyerek boğuk, homurdanır. Bir günlük insan için, dün doğmuş, bugün ölecek olan insan için zordur ölümsüz İsis’in soğuk, doğrudan kendisine dikilmiş bakışına dayanmak. Doğal afetlerin buz gibi soluğu karşısında insanın yalnızca cesur gençlik umutları, hayalleri durulmaz, sönmez; hayır, bütün ruhu çöker, taş kesilir; son kardeşinin de yeryüzünden silinebileceğini ama bu çamların dallarında tek iğnenin titremeyeceğini hisseder insan. Yalnızlığını, zayıflığını, çaresizliğini hisseder ve telaşlı, gizli bir korkuyla kendini günlük küçük kaygılara, yaşamın endişelerine verir; kendi yarattığı bu dünyada yaşamak daha kolay gelir ona, burada kendi evindedir, burada kendi anlamına, gücüne inanmaya hâlâ cesaret etmektedir. (Huzurlu Sessizlik (Öyküler Cilt 2))

  • Onunla tartışmaya bayılıyorum, çünkü birbirimize söyleyebileceğimiz bütün ateşli sözcüklere rağmen birbirimize duyduğumuz dostluk hiç bizi terk etmiyor ve her sözcükte yer alıyor, oysa başkalarıyla her konuda anlaşabilirsiniz ve tartışacak bir şey bulmayabilirsiniz ama aranızda bir uçurum vardır. (Turgenyev'in Mektupları)
  • Ve önünde saygıyla eğildiğim her şeyi yaktım, yaktığım her şeyin önünde saygıyla eğildim..." (Asilzade Yuvası)
  • Kalbim...içimde olup bitenleri kim ve niçin öğrensin? (Rudin)
  • Kalbinin yoldaşını kaybetmek çok acı. Ama kaderin lüzumsuz;insan ümitsizliğe kapılmamalı, buna inan! (Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar)
  • "Bilindiği üzere insan çok mutluyken beyni az çalışır. Huzur verici ve keyifli bir his, tatmin duygusu, tüm varlığa nüfuz eder; bu his kişiyi tüketir, benlik bilincini kaybettirir ve kötü huylu şairlerin dediği gibi, kişi artık salt mutluluğa ulaşmıştır." (Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü)
  • Öyle sanıyorum ki böyle gözlerle sadece ölümsüz ruhlar bakabilir... (Hayaletler)
  • "Ay, benim düşmanım," diye mırıldandı. "Sırıtması, canlılığı, ödünç alınmış ışığı, bir şeye yaramıyor olmasına rağmen gösterişli oluşu canımı sıkıyor. Yukarıda durmuş, dünyayla eğleniyor." (Raif Efendi Hikayeler Arasında)

  • Ruhunda tuhaf bir yorgunluk hissediyordu. (Ham Toprak)
  • Həyatda elə anlar və elə hisslər var ki... Bunları ancaq göstərmək və yanından ötüb keçmək olar. (Seçilmiş əsərləri)
  • Bu kadının yemek pişirmeden haberi bile yok. (Devrimden Önce)
  • Nelerde, kimlerde yanılmadım, hayal kırıklığına uğramadım ki!... Kaç kez boşuna sevindim, umuda kapıldım, öfkelendim, küçük düştüm! Kaç kez şahin gibi yükselirken , kabuğu ayaklar altında parçalanmış bir sümüklüböceğe döndüm!.. (Rudin - İlk Aşk - İlkbahar Selleri)
  • Onun için en gürültülü, patırtılı gün bile o kadar sessizdi ki, bize göre en sakin gecede bile sessizliğin bu derecesi bulunamaz.. (Mumu)
  • ... "Bu kadar üzgün görünmeye çalışmayın. Acınmaya katlanamam." ... (İlk Aşk)
  • Mutsuz çocuklar hayatın gerçeklerini mutlu çocuklara göre daha erken öğrenir... (Mutsuz Kız)