Kitap Künyesi

Yazar: Bekir Büyükarkın

Yayın Evi: Ötüken Neşriyat

İSBN: 9789754377699

Sayfa Sayısı: 530

--reklam--

Belki Bir Gün Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Sultan III. Selim’in saltanat yılları... Nizam-ı Cedid’in kurulmaya çalışıldığı, Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılarak yeni bir yapılanmaya gidişin başlatıldığı sancılı dönem... Devlet şuurunu ve Türkün siyasî tarihteki doğrultusunu olayların ve krizlerin değerlendirilmesinde esaslı bir ölçü kabul eden Bekir Büyükarkın, yeniden büyük devlet olma ümidini “Belki Bir Gün”de, bu kritik olayların ayrıntılarında arıyor... 200 yıl önceki atalarının devlet şuurundan ve gayretinden ilhamını almağa önem veren kahramanlarını sarayda, serhadlerde, İstanbul sokaklarında maceradan maceraya koşturarak, zevkle ve heyecanla okuyuculara bu hedefe erişmenin yollarını işaret etmeğe çalışıyor..

--reklam--

Belki Bir Gün Alıntıları - Sözleri

  • "En kötüsü, kendisi bile kendisini bırakmıştı. Bir yığın hatıranın sadece enkazı vardı ayaklarının dibinde."
  • "Ne yapsın garip; o da sevdi, sevince de batağa saplandı, saplandıkça çırpındı, çırpındıkça daha fazla gömüldü. Ah gönül! Ne demeli sana bilmem ki!"
  • "Karşısındaki insanı görünüşüyle değil, gerçek kimliğiyle anlamak istiyordu."
  • "Elbet; günün birinde hepsi düzelecek! İnanın bana; iyi günler bizi bekliyor. Kurtulacağız bu yobazlardan."
  • "Yaralarıma gelince, onların hiç önemi yok. İçim kan ağlıyor, kalbime bir sızının yayıldığını hissediyorum; bunları kim dindirecek?"
  • "Yenileceğinden korkuyorsun değil mi? Yenilmeyi de öğren biraz! Öğren ki, zaferlerinin kıymetini bilesin!"
  • "Yine içim yanar; dert anlatamamanın, laf dinletememenin acısıyla kavrulurum."
  • ...kişinin saadeti kütlenin saadetiyle tamamlanırdı. Çökmekte olan bir âlemin içinde tek başına bir insan huzurla yaşayamazdı. İnleyen, yalvaran, yardım uman, soyulan, öldürülen, ezilen nice analar, babalar, evlatlar varken, düşman ataların yadigârı bu toprakları her an bir parça daha kemirirken, Türk devletinin temelleri kökünden çatırdarken onun tek başına duyacağı mutluluğun ne kıymeti olurdu?
  • - Burası benim topraklarım, dedi, istediğim gibi dolaşamam mı; tedbir almaya lüzum mu var? Yaralarıma gelince, onların ehemmiyeti yok. İçim kan ağlıyor, kalbime bir sızının yayıldığını hissediyorum; bunları kim dindirecek?
  • - İnanıyorum; günün birinde hepsi düzelecek!.. Bu kara Kuvveti, bu yobazları, devleti çökerten bu vurguncuları er geç muhakkak yeneceğiz!.. İnanın bana; iyi günler bizi bekliyor...
  • Cihan hatunun pembe tüllerin altından bile şamdanlardan süzülüp etrafa yayılan ışıkların aksiyle görünen gözleri bal rengiydi.. Yarı keder, yarı neşe taşıyordu. Fakat bu gözler, onu süzen çakır gözlerin delici, hattâ yakıcı zalim ifadesi karşısında bir an gölgelenmiş, sonra yine kendi haline dönmüştü..
  • Sultan Selim o anda aşkı arayan, aşkı özleyen, bulamayınca rastladığı bir kadına aşk kaftanını giydirip o kadında aşka âşık olan bir erkek gibiydi.. Sabır ve cesaretin hasretini çekiyordu; bunu Refet kadında izliyor, onda görmek istiyordu..
  • Aczin yıkılan bir duvar gibi omuzlara çöktüğünü görmek ölümden de beterdi...
  • Her şey yalan, her şey boştu!.. Buna rağmen insan tutunmak istiyor, gerçeğin ötesinde de olsa, aldandığını bilse de görünüşe bel bağlamak ihtiyacıyla yanıyordu. Bu, kişinin kendi kendisini kandırması, kendi kendisine söylediği en büyük yalandı..
  • İnsan taştan yapılmış bir duvar değildi; o da yağmurun, karın, rüzgarın altında zamanla çöker, dağılırdı..

--reklam--

Belki Bir Gün İncelemesi - Şahsi Yorumlar

YUH Kİ NE YUH. Bende diyorum hakkinda fazla bilgi olmayan bı kitap neden bu kadar begenı aldı. 88sayfada bıraktım. Yavuz Sultan Selim donemini anlatıyor ancak bu kadar alçakça anlatılır hani. YSS bı bolümde devlet sıkıntısı anlatıyor ancak bır anda bu sıkıntı kadınsızlıga donuyor. Oyle boyle degil sayfalarca anlatılıyor. İlerleyen sayfalarda abartmıyorum en az 3_4 sayfa kadın vücudundan bahsediyor. Boyle rezillik olamaz ya . Yazar 1998 de ölmüş. Kemikleri sızlıyor mu acaba cok merak ediyorum. Bu yazıyı bu kitabı okumayın dıye yazıyorum, bir suru eseri var hepsi boyle ise boşa caba harcamış. (Fadime)

Kitabı beyni ve duygularıyla okumayıp başka taraflarıyla okuyanlar bu romanın Yavuz Sultan Selim`i anlattığını yazmışlar. Yahu gerçekten bu platformunda giderek cahil ve akp taraftarlarıyla dolduğunu üzülerek görüyorum. Gidin Osmanlı tarihini Kadir Mısıroğlun`dan okuyun demiş birisi yahu! Düşünebiliyor musunuz? :) Sevgili cahil kardeşim; bu roman 3.Selim ve kurmak istediği Nizam-ı Cedid ordusunu anlatır. Yeniliğe karşı olan, cahil kesimde buna karşı çıktığı zaman Selim tahtan indirilir ve sarayın kanlı entrikalarıyla karşılaşırız. Siz bence roman okumayın, boşver gitsin ne yapacaksınız okuyunca :))) Sevgiler... (Mert Ekim)

--reklam--

Belki Bir Gün PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Bekir Büyükarkın - Belki Bir Gün kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Belki Bir Gün PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Bekir Büyükarkın Kimdir?

Bekir Büyükarkın, (d. 1921 İstanbul ö. 7 Ağustos 1998) Yazar, şair.

İstanbul Vefa Lisesi'nden 1939 yılında mezun oldu. Daha sonra İstanbul Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nden 1942 yılında mezun oldu. Türk Ticaret Bankası'nda devlet memuru ve serbest muhasebeci olarak çalıştı.

Yayımlanmış 2 adet şiir kitabı olmasına karşın; daha çok romanları ve oyunları ile bilinir. "Dökmeci" isimli oyunu CHP'nin tiyatro yarışmasını kazanmıştır(1947).

--reklam--

Bekir Büyükarkın Kitapları - Eserleri

  • Kutlu Dağ
  • Son Akın
  • Bozkırda Sabah
  • Tanyeri
  • Suların Gölgesinde
  • Bir Sel Gibi
  • Belki Bir Gün
  • Yoldaki Adam
  • Gün Batarken
  • Gece Yarısı İşgal Altında İstanbul
  • Kervansaray
  • Tarihten Hikayeler
  • Kutlu Dağ
  • Cadıların Kırbacı
  • Gece Yarısı İşgâl Altında İstanbul
  • Bozkırda Sabah
  • Gece Yarısı
  • Kutludağ
  • Yoldaki Adam
  • Belki Bir Gün
  • Son Akın
  • Kervansaray
  • Bir Sel Gibi
  • Son Akın
  • Suların Gölgesinde

--reklam--

Bekir Büyükarkın Alıntıları - Sözleri

  • Batan güneş elbet doğar. (Gece Yarısı İşgâl Altında İstanbul)
  • "Bey! Sen Alevileri ve Türkmenleri kötü göremezsin! Onları bu milletten ayrı bir parça imiş gibi gösteremezsin. Zaten senin gibi davrananlarla açlık, sefalet ve cahillik böyle ayaklanmalara, böyle ayrılıklara yol açar! Sonu gelmez bunun..." (Tanyeri)
  • Aczin yıkılan bir duvar gibi omuzlara çöktüğünü görmek ölümden de beterdi... (Belki Bir Gün)
  • Bir kere daha savaştan nefret ettiğini anladı. Kaybolan, ölen insanlar için, yüreği dağlı anne babalar için, çöken devletler, parçalanan vatanlar için savaştan tiksinmekte olduğunu derin derin hissetti. Hâlbuki kendisi savaşın içindeydi; vuruyor, hatta öldürüyordu. Bundan sonra da vuracak, öldürecekti. Bunu ancak kendi vatanı tehlikede olduğu için yapıyordu. Bir de devlete inanma inancı, yasalara duyduğu saygı, belki de emsalinden geri kalmama duygusu kendisini savaş içinde adam öldürmeye sevketmiş olabilirdi. Ayrıca bu davranışta ölmemek için öldürmek de gizliydi.. (Gün Batarken)
  • Saadet sık da gelse, ender de uğrasa, uzun müddet insanlarla beraber kalmıyordu. Hakiki saadet, onun geldiği anı görebilmekteydi. (Son Akın)
  • Yeter ki kafanın içindekileri, nereden gelip nereye gittiğini, ve bir de kendini unutma. Ayrıca herkese yol sorma; yanıltırlar, çıkmaza sokarlar, bataklığa gömerler. (Kutlu Dağ)
  • Eğer, yaralanmasaydım, eğer aylarca kendimi bilmeden yatmasaydım çökeni yakından takip edecektim, hiç değilse hemen duyacaktım. Bu ise beni büsbütün yıkacaktı; insan bir felâketin geleceğini önceden hisseder, hattâ sezebilir. Yine de içindeki bir ümit, bu geleceğin gerçekleşmemesi yönüne doğru iter o insanı. Bu hâl, insanın kendisini avutmasıdır! Ben de öyleydim. Aşı boyalı evde, Musa'ların bahçesinde, Feride'yle konuşurken Darülfünün'da okurken bu korkunç geleceği görüyor, yine de unutmaya çalışıyordum. Yavuz'la, Midilli'ye Türk Bayrakları çekildiği gün, düşüncelerimi ayaklarımın dibinde gördüm. İyiki Tiflis'te yakaladılar bizi; yoksa seninle şurada konuşacak gücüm bile kalmayacaktı. İstanbul'a sadece cesedimi götürürdün. Dinlenmek, hattâ düşünmek imkânını buldum. Şimdi anlıyorum ki, biz yeniden doğmalıyız. (Gün Batarken)
  • Hıristiyanlık telâş içindeydi... Avusturya İmparatoru Rudolf’un emriyle, bütün kiliselerde Türklerden intikam alınmasını hatırlatmak ve Allahın yardımını sağlamak için günde üç defa çanlar çalınıyor ve bunun adına (Türk çanı) deniyordu. (Son Akın)
  • Tarih 1496 yılının haziran ayı idi. Seneler geçmişti aradan... Kurdoğlunun altı parçalılık filosu Akdenizde ağır ağır seyrediyordu. Artık Müslihittin'in peşinde Rodos'un diğer harp gemileride vardı. Kurdoğlu adı Rodosluların rüyalarına bile girmeye başlamıştı. Kurdoğlu Müslihittini bütün gemiciler tanıyor, kurt başlı forsu etrafa dehşet saçıyordu. (Suların Gölgesinde)
  • Hüseyin Bey oturdu. Aklına nereden geldiyse belki de Ahmet'i unutabilmek için: "İttihatçılar vatanlarını severler!" dedi. Sonra ekledi, "Yalnız nasıl sevileceğini bilmezler. Bunun için de tırmalayıp dururlar." (Gün Batarken)
  • Her şey faydasızdı, ne yapsalar hakikati değiştiremezlerdi, belki de en iyisi gerçeği daha fazla kurcalamamak, derinliğine inmemekti... (Son Akın)
  • Yarın! Acaba dünden daha mı iyi olacaktı? (Son Akın)
  • Sonbahar yağmurlarının insana hüzün verdiği zamanlarda ben, daima mazimi hatırlarım. (Cadıların Kırbacı)
  • Giden gelmez, gelen bulmazdı. (Yoldaki Adam)
  • -Tankut Alp, diye tekrarladı. Ağlıyor musun hâlâ? -Hayır. -Ağla istersen. Sabretmek için belki de gerekli bu. (Kutlu Dağ)
  • Ne güzel şey sevmek, sevilmek. Bir arzuyu paylaşmak. İnsana güven verir. İnsana insan olduğunu hatırlatır. En koyu ihtiraslarda bile bir şeyler yapma, yenilenme, yeniden doğma isteği vardır. Çok düşündüm, çok tarttım, anladım ki ben bunlardan uzağım. Nasibimi almamışım, alamamışım... (Gün Batarken)
  • _Diyor ki , " Bir kimse herhangi bir huya alışıp, bunu nefsine iyice yerleştirirse ondan ayrılması son derece zor olur .Lakin zor olmak, olamaz demek değildir!" (Tanyeri)
  • Şeyh Edebalı tane tane söyledi ve talip eskisine nazaran daha sakin ve daha inançla tekrarladı: "Hırs kapısını bağlayıp cömertlik kapısını açacaksın. Kahır kapısını bağlayıp iyilik kapısını açacaksın. Kin kapısını kapatıp hoşgörülük kapısını açacaksın. Tokluk kapısını bağlayıp riyazet kapısını açacaksın. Halktan ümit kapısını kilitleyip Hak'tan rica kapısını aralayacaksın. Boş laf söyleme kapısını bağlayıp bilgi kapısını açacaksın. Şeytanlık kapısını kapatıp Tanrı'ya inanış kapısını açacaksın..." (Kutlu Dağ)
  • Takvimler, 20 Aralık 1522 cumartesi gününü gösteriyordu. Kuşatıldıktan beş ay, sefere çıkıştan yedi ay sonra Rodos alınmıştı... 2 Ocak 1523 cuma günü, Rodos kalesinde Türk bayrakları dalgalanırken, Kurdoğlu Muslihittin büyük bir gururla Sultan Süleyman'ı selamlıyordu! (Suların Gölgesinde)
  • — Ya, tanımadığına nasıl kefil olursun? — Anasını çok sever. Anasını seven, karısını, kısrağını, toprağını da sever. Hep böyle olmuştur... Ondan kötülük gelmez. (Son Akın)