Kitap Künyesi

Yazar: Sait Faik Abasıyanık

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750815508

Sayfa Sayısı: 128

Bir Sonbahar Akşamı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Sait Faik öykülerinden özel bir seçki gençler için Doğan Kardeş Seçme Öyküler dizisinde... Yağmurun içindeki her günkü dünya: "Hadi çabuk ol. Yeter artık. Gel buraya. Bizimle beraber olman lazım. Böyle biteviye sütçü dükkânında kalıp, yeniden doğmuş numarasıyla oturamazsın. Seni bekliyoruz. Alıp götüreceğiz. Her şey, bütün insanlar seni bekliyor. Onların arasında oynadığın oyunu bitirmeye mecbursun. Yeniden doğulmaz. Doğsan bile n?'olacak? Seni iki senede, iki senede değil, iki günde aynı insan ederiz. Aynı kendini düşünen, aynı haris, aynı kıskanç, aynı kötü huylu, aynı sarhoş, aynı budala oluverirsin. Seni aynı hastalıkla yıkmak için elimizde her şey var. Hem canım sen nasıl bir dünya istiyorsun? Görülmemiş, işitilmemiş, tadılmamış, yazılmamış, yaşanmamış... Olur mu böyle şey? Hadi gel. Dön her günkü hayatına.

(Tanıtım Bülteninden)

Bir Sonbahar Akşamı Alıntıları - Sözleri

  • "Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin..."
  • “Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin.”
  • "Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin..."
  • Nefes aldığın şehir ne kadar şanslı. Kim bilir, sesini gökyüzü sanan kuşlar bile vardır. ..
  • "Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin..."
  • Otobüsün camına kafasını dayadı Yine hayal etti. Hayal etmek kadar güzel birsey yoktu. İnsanı insan eden hayal etmekti.
  • "Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin..."
  • Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin.
  • ...canım sen nasıl bir dünya istiyorsun? Görülmemiş, işitilmemiş, tadılmamış, yazılmamış, yaşanmamış...
  • Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin.

Bir Sonbahar Akşamı İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Senden bahis açılmadıkça susma...: Yazmaya şiirle başlayan ve daha sonra öykü türünde devam eden yazarımızın bir çok öyküsünü ve biyografisini içinde barındıran güzel bir derleme. Daha önce eserlerini okuyanlar için bir tekrar bir hatırlama olanağı sunuyor.Eserler yazım sırasına konularak eserden , esere yazarın toplumsal bakış açısı ve kendi kişiliğinde oluşan değişimde ortaya konmuş.Keyifli okumalar. (Haddizatînda)

Belki!: Biz görmemiş olabiliriz, ama belki de Sait Faik’in dediği gibi olmuştur. Şu anda Sait Faik’in 9. Kitabını okuyorum. İnceleme yazmak için yazarı daha iyi tanıyana kadar beklemek istedim. Bu kitapların arasından da Bir Sonbahar Akşamını seçtim. Neden sürekli Sait Faik okuduğuma dair küçük bir açıklamayla giriş yapmak isterim. Mecburiyetten efendim) Ali Ural’ın Yazı ve Şiir Atölyesi’nde ilk öykümü okuduktan sonra Hoca kimleri okuduğumu sordu, söyledim. “Sen Haldun Taner’in “Şişhaneye Yağmur Yağıyordu” eserini ve Sait Faik’in tüm eserlerini oku” dedi. Ben o zamana kadar Sait Faik’in bir kitabını okumuştum sadece. Argoya kaçan ifadeleri ve konu seçimlerindeki bana hitap etmeyen yönleri nedeniyle Sait Faik’e karşı mesafeliydim. İlaçta lezzet sorgulanmaz diyerek “Sait Faik kürüne” başladım. İlk birkaç kitapta daha önceki fikrim canlılığını korudu. Öykülerin, Rum nüfusun ağırlıkta olduğu yerlerde geçmesi kilise, papaz ve Rum ağırlıklı kahramanların ön planda olmasını açıklayabilir. Fakat Öykülerin seçildiği mekânların genelde meyhane ağırlıklı oluşu ve sigaradan içkiye ve daha sonrasına doğru bir güzelleme göze batıyor. Zaten yazara sağlığında verilmiş olan lakapları; “Sorumlu avare”, “gözlemci balıkçı”, “çakırkeyf sirozlu”, “küfürbaz şair”, müflis tüccar”, züğürt yazar” gibi isimlerden oluşmaktaydı ve hiçbiri hayra alamet değildi! Bununla birlikte inceleme yazmaya gayret ettiğim yedinci kitaba gelince hocanın ne demek istediğini anladım. İster gerçek hayattan alınmış kesitlerle, isterse gerçeküstü öğelerle anlatılmış olsun bütün hikâyelerde son derece yalın, etkili ve akıcı bir üslup ön plana çıkıyordu. Gördüğü kahramanları sorgulamadan olduğu haliyle, hatta olmasını istediği hayaliyle bizlere aktaran güçlü bir anlatım ön plandaydı. İşte Türk öykücülerinin peşinde olduğu ve bir ekol haline gelmiş bir üsluptu bu. Bu üslup hakkında Sabahattin Kudret Aksal’ın; “Okurunu sarsan, alışılmadık anlatışıyla şaşırtan, gerçeğin o güne kadar görmediğimiz değişik bir görünümünü çizerek insanda bir büyücü etkisi yapan yazar…” ifadesini sizinle paylaşmak isterim. Bilindiği üzere öykü; Durum öyküsü Çehov tarzı) ve olay öyküsü (Maupasant tarzı) olarak iki ana başlıkta değerlendirilmektedir. Durum öyküsü denildiğinde Türk edebiyatında ilk akla gelen isimdir Sait Faik. Bununla birlikte “Alemdağ’da Var Bir Yılan” öyküsü ile birlikte Sait Faik’te “Gerçeküstü” öykücülük ön plana çıkmaya başlar. İşte bu hikâyeler kurgu ve hayal gücü açısından en beğendiğim hikâyeler oldu. Bir adada sevdiği kızdan bahsetmiş olduğu öyküde o kadar detaylı ve canlı bir anlatım ortaya çıkıyor ki, sevdiği kızla evlenme aşamasında olduğunu sanabilirsiniz. Hikâyelerinin sonunda öğreniyorsunuz ki, kızı sadece vapurda görmüştür. Oysa kızın aile yaşamı ve evi hakkında o kadar detaylı bilgiler verir ki, belki de öyledir, dersiniz. Yine “Kameriyeli Mezar” hikâyesinde bir mezar taşından başlayarak öyle varsayımlar ortaya koyar ki, size farklı sonlara dair seçenekler bile sunabilir. Siz de bu kadar güzel kurgulanmış bir hikâyeye hayır diyemezsiniz, belki de öyle olmuştur diyebilirsiniz. İşte bu “belki” ihtimalini çok sevdim, yazarlık gücü beni hayran bıraktı. Bir Sonbahar Akşamı kitabına dönecek olursak, önce bu kitabı okumaya başladığımda kitapta yer alan bütün hikâyeleri okumuş olduğumu gördüm. Yapı-Kredi yayınları da böyle oyunlar mı yapıyor? Kitap başlığını değiştirip okur çekmeye çalışıyor derken kitabın ön sözünü tamamlayınca şikâyetimi geri aldım. Şöyle diyordu önsözde; “Bu kitaptaki Sait Faik hikâyeleri, Türk edebiyatının gelmiş geçmiş en bilinen hikâyecilerinden biriyle ilk tanışma için en uygun hikâyeleri seçme umuduyla hazırlandı. Yazarın sağlığında yayımlanmış dokuz hikâye kitabından seçilen hikâyelerden dokuzu, aynı zamanda Sait Faik’in o kitaplara adını vermiş hikâyeleridir”. Bu yüzden ben de Sait Faik’in en güzel hikâyelerini bir arada bulup tanışmak isteyen okurlar için incelememde bu kitabı tercih ettim. Bütün güzel hikâyeler bir araya gelince yazarın sıradanlığın içine nasıl bir ustalık sığdırdığı daha yoğun olarak ortaya çıkmaya başladı. Konu Sait Faik olunca “Hişt Hişt” öyküsünü hatırlatmak ve buradaki final cümlelerini hatırlatmak isterim. “Nereden gelirse gelsin; dağlardan, kuşlardan, denizden, insandan, hayvandan, ottan, böcekten, çiçekten… Gelsin de nereden gelirse gelsin!... Bir «hişt hişt» sesi gelmedi mi fena. Geldikten sonra yaşasın çiçekler, böcekler, insanoğulları...” İncelemeye birkaç hatırlatmayla son vermek istiyorum. Birincisi, yolu Burgazadaya düşen olursa Sait Faik müzesine uğramalarını tavsiye ediyorum. http://saitfaikmuzesi.org İkincisi, Darüşşafaka Cemiyeti ve İş Bankası Kültür Yayınları işbirliğiyle bu yıl 65. Düzenlenecek olan “Sait Faik Hikaye Armağanları” https://www.darussafaka.org/haberler/2019/65-sait-faik-hikaye-armagani-sahibini-ariyor Artık bundan sonra etrafımızda olup biten her şeye biraz daha farklı gözle bakma çabası içindeyim. Belki de Sait Faik'in gördüğü gibidir her şey. Kimbilir? İyi okumalar... (Resul Bulama)

"Sonbaharda her zaman senden bir şey vardır...": Nedir bu kuş, bilmem ki? Sonbaharda bulutlar turunç renklidir. Sonbaharda yapraklar konuşur. Lodoslu İstanbul denizi ne baş döndürücü şeydir! Bir lodoslu günde vapura atlayıp her ipin, her madenin ıslık çaldığı bir vapurda Adalara gidip gelirim. Akşamüstü bazen Köprü´nün ortasında durup Sultan Selim´in arkasındaki bulutlarda kırmızı rengin oyunlarını seyrederken, bir sahra vahasında muazzam bir şehir, bir eski Bağdat, bulutlardaki deniz muharebesini seyrederdim. Tramvaylar o şehri taşır, vapurlar o bulutlar şehrinin muhariplerini götürür, biz, bu hakikî şehrin sakinleri, tiyatro seyircileri gibi sessiz, âdeta geçenler bile durmuş gibi olur, seyrederiz. Minareden minareye asılı kırmızılıklar, portakala, Trabzon hurmasına benzer yemişler sarkıtan sonbahar akşamlarında ben bıldırcını hatırlarım. Hepsini, bulutlardaki eski Bağdat´ı, minarelerdeki ananasları, insanların eski elbiselerindeki şaşaayı, hamal çocuğunun çıplak ayaklarındaki renkten çizmeleri, ayyaşın etrafını saran eski şarap hâlesini, hepsini; bütün bu yalancılığı, binbir gece hikâyelerinin ancak çocukları saran rûyasını, hepsini bir tarafa bırakıp bir beli kuşaklı adamın iplere dizip meyve hevengi gibi götürdüğü bıldırcınları düşünürüm. Ben, serçeleri de, atmacaları, saka, florya, isketeleri de severim, hattâ uzak memlekete kuşlarını rûyalarımda görür, bazan şiir yazacak gibi olduğum zamanlarımda, papağan, tavuslar, cennet kuşları da görür gibi olurum... (Halil Ercan)

Kitabın Yazarı Sait Faik Abasıyanık Kimdir?

Sait Faik Abasıyanık ya da Sait Faik (18 Kasım, 22 Kasım ya da 23 Kasım 1906 -11 Mayıs 1954), Türk öykü, roman ve şiir yazarıdır. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından sayılan Abasıyanık, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılarla Türk edebiyatında bir dönüm noktası sayılır. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yeniliklerle "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir.

Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, hem iyi hem kötü taraflarıyla oldukları gibi fakat şiirsel ve usta bir dille anlatmıştır. Bunu yaparken diğer çoğu Cumhuriyet sonrası sanatçısı gibi Batı'daki gelişmelere bağlı kalmamış, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmemiş ve belli bir tarzın takipçisi olmamıştır. Toplumun problemlerine değil bireyin toplum içindeki sorunlarına yönelen yazar, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkıp bireyler hakkında yazarak insan gerçeğini anlamaya çalışır. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını yazan Abasıyanık, balıkçı, işsiz, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlatır. İnsanların yaşama biçimlerini, isteklerini, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek, toplum meselelerinden çok "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer alır.

1930'larda başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Abasıyanık'ın tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içermektedir. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırmıştır. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir. Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont, Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Abasıyanık, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu, Demir Özlü gibi pek çok yazara da öncülük etmiştir. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene öykü ödülü de verilmektedir.

Sait Faik Abasıyanık Kitapları - Eserleri

  • Mahalle Kahvesi
  • Semaver
  • Şahmerdan
  • Havuz Başı
  • Lüzumsuz Adam
  • Seçme Hikayeler

  • Havada Bulut
  • Sarnıç
  • Kayıp Aranıyor
  • Alemdağ'da Var Bir Yılan
  • Son Kuşlar
  • Büyüyen Eller
  • Hikâyecinin Kaderi

  • Mahkeme Kapısı
  • Karganı Bağışla
  • Şimdi Sevişme Vakti
  • Kumpanya
  • Sevgiliye Mektup
  • Medarı Maişet Motoru
  • Bir Sonbahar Akşamı

  • Semaver Sarnıç
  • Yaşamak Hırsı
  • Balıkçının Ölümü / Yaşasın Edebiyat
  • İstanbul Öyküleri Antolojisi
  • Tüneldeki Çocuk
  • Sait Faik'ten Çocuklara Hikayeler
  • Havuz Başı - Son Kuşlar

  • Alemdağda Var Bir Yılan / Az Şekerli
  • Az Şekerli
  • Açık Hava Oteli
  • Bitmemiş Senfoni Ve Sait Faik Kaynakçası
  • Tüneldeki Çocuk - Mahkeme Kapısı
  • Müthiş Bir Tren
  • Mahalle Kahvesi - Havada Bulut

  • Kumpanya - Kayıp Aranıyor
  • Bütün Eserleri
  • Toplu Öyküler 1
  • Öyle Bir Hikâye
  • Stelyanos Hrisopulos Gemisi

Sait Faik Abasıyanık Alıntıları - Sözleri

  • Gelmeyeceğini çok iyi biliyorum. Onu beklemek , bilhassa güzel… (Az Şekerli)
  • “Kafa dediğin eskir, ihtiyarlar, ölür bile insan ölmeden, dedi. Sonra kalbini gösterdi: — Eskimeyen, eksilmeyen şey buradadır.” Alıntı: Sait Faik Abasıyanık. “Alemdağ'da Var Bir Yılan”. Apple Books. (Alemdağ'da Var Bir Yılan)
  • Dünyada her şeyle alay edilir , şaka yapılır ama şiirle asla ! (Az Şekerli)
  • Sevgilim sen, sen de mi şu havayı kokluyorsun? (Mahalle Kahvesi - Havada Bulut)
  • Gülmek, dünyanın en güzel şeyidir. (Bitmemiş Senfoni Ve Sait Faik Kaynakçası)
  • Zaten dünya kan ağlıyor, birde biz ağlatmayalım. (Kumpanya)

  • Atatürk'ü Niçin Severiz? Atatürk'ü, 'niçin severiz' diye düşünmeden sevmeliyiz... (Açık Hava Oteli)
  • Ben bir acayip oldum. Gözüm kimseyi görmüyor, kimsenin kapımı çalmasını istemiyorum... (Lüzumsuz Adam)
  • O sevilmek için yaratılmışların en mükemmeliydi. (Kumpanya)
  • Yalnızlık dünyayı doldurmuş.Sevmek,bir insanı sevmekle başlar her şey.Burda her şey bir insanı sevmekle bitiyor. (Alemdağ'da Var Bir Yılan)
  • Keyfim kaçmış, üzgün, ağlamaklı gibiydim. Canım bir taraftan acı bir türkü söylemek çekiyordu. (Sait Faik'ten Çocuklara Hikayeler)
  • ' Mühim ' diyoruz ama, bu kendi kendimize verdiğimiz bir peşin hükümden başka bir şey değildir. (Medarı Maişet Motoru)
  • "Bırakın beni ey hakikatler! Yürümek istiyorum." Cennetlerin olduğu yere doğru." (Bütün Eserleri)

  • "Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin..." (Bir Sonbahar Akşamı)
  • "İnsanın içinden bir başka insanın kalkıp yürüdüğü görülür." (Mahalle Kahvesi)
  • Aklıma sanki bir yerde bir şey unutmuşum, birisine bir söz vermişim, hani bir ismi unuturuz da ararız bulmadan rahat edemeyiz. Öyle bir hal oldum. Evet bu unutulmuş bir isim değildi, ama bunun ne olduğu hakkında da kafamda hiçbir fikir yoktu. (Müthiş Bir Tren)
  • Anası: -Ali be, günah be yavrum, dedi. Günah yavrucuğum, yapma! Ali: -Allah affeder ana, dedi. Sonra saf, masum sordu: -Allah hiç gülmez mi? (Öyle Bir Hikâye)
  • Kimse kimsenin aslını, kafatası içinin meselesini anlamak için uğraşmıyordu. (Kayıp Aranıyor)
  • - Nasıl bir dünya arzuluyorsunuz? - Nasıl bir dünya mı? Haksızlıkların olmadığı bir dünya... İnsanlarının hepsinin mesut olduğu, hiç olmazsa iş bulduğu, doyduğu bir dünya... Sokaklarda sefillerin bulunmadığı bir dünya... Kafanın, kolun çalışabildiği zaman insanın muhakkak doyabildiği, eğlenebildiği bir dünya... İçinde iyi şeyler söylemeye, doğru şeyler söylemeye salahiyetle kıvranan bir adamın, korkmadan ve yanlış tefsir edilmeden bu bir şeyleri söyleyebildiği bir dünya... (Havada Bulut)
  • Dünyada hiçbir şeyden, zalimlikten iğrendiğim kadar iğrenmem. İnsanoğlunun en büyük savaşı zalimliğe karşı açılmalı. (Kayıp Aranıyor)