Kitap Künyesi
Yazar: Bekir Büyükarkın
Yayın Evi: Ötüken Neşriyat
İSBN: 9789754377781
Sayfa Sayısı: 544
--reklam--
Bozkırda Sabah Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Kurtuluş savaşımızı içine alan bir roman yazmayı düşünmüştüm. Dostlarım, gezip dolaştığım yerlerde tanıdıklarım bana anılarını anlattı, bir kısmı da özel notlarını vermek nezaketini gösterdi. O günler böylece yaprak yaprak önüme döküldü... Köylüler vardı kanla, köpükle yoğrulmuş topraklar üzerinde; yaşları çok ilerlemişti. Kimisi susuyor, kimisi de, “Ya, işte böyle!..” diyordu sadece... Ben onları deşmeye çalışıyordum; karşımdakiler ise rüyasız geçen bir uykunun sonundaki insanlar gibi tüm gecenin nasıl olduğunu anlamak için hâlâ bakışlarını gezdiriyorlardı etraflarında. Çal köyü, Zafertepe, ilerde Dumlupınar susan köylülerin yanında, “Biz buradayız” dercesine geçmişi seriyordu ufuklarımıza. Çal'da Atatürk'ün haritasını üzerine koyup savaşı izlediği kağnıyı görünce ağlamıştık için için. Bitmiyordu ki savaşın yapıldığı yerler. İnönüler, Uşaklar, Afyonlar, Aydınlar... Hep dolaşıyorduk, binlerce kilometre... Geride ise Ankara vardı. Ankara bir bozkırdı. Orada, Kalaba'da bir adam Ayaş sırtlarından gelen tüfek seslerini dinleye dinleye yalnızlığın buruk acısını, iradenin çırpınışını tadıyordu."
--reklam--
Bozkırda Sabah Alıntıları - Sözleri
- Biliyor musun insan hayvandan da beter.Hayvan kendi cinsini yemez! İnsan öyle mi? Hem kendini hem hayvanı parçalar.
- Kırk bacak, yirmi iki kol kestim… Ameliyathane hemşiresi dayanamıyor daha fazlasına. Yavrularım, evlatlarım benim… yaşatacağım hepsini, yaşatacağım!
- "Hayalle kurtarılmaz bu topraklar; bunu kafana sok!"
- Padişah efendimiz Yunan’lının dostudur. Kim ki Yunanlı’ya karşı koyarsa padişah düşmanı sayılır! Bunu böyle bilesiniz!
- Vermediler! Kendi mutlulugunuzu hep kendi gücünüzde aradınız..
- İçimi görebiliyor musun sen benim, içimi? Ben kendi kendimden kopmuşum. Bu millet de kopmuş. Koparmışlar onu, çekip çekip uzatmışlar, sonunda daha fazla gerilememiş, bölünüvermiş birçok yerinden. Hocası çekmiş, imamı çekmiş, efesi cekmiş, mutasarrıfı çekmiş, askeri çekmiş, mal müdürü, defterdarı çekmiş, ağası asılmış! Buğday ekmiş darı bile biçememiş, biçse de elinde kalmamış. Yürü demişler yürümüş, koş demişler koşmuş, çök demişler çökmüş! Göstermemişler kendisine kendini bir türlü. Görse ayılacak, öğrense bilecek. Ne olduğunu, nereden geldiğini anlayacak, değerini tartacak!..
- "Biliyor musun, insan hayvandan da beter. Hayvan kendi cinsini yemez, hiç yemez. İnsan, öyle mi; hem kendini, hem hayvanı parçalar. Baksana durmadan öldürüyoruz."
- Herkes namusu kendi önüne çekmişti. Vatanı da kimseye bırakmak istemiyorlardı ;gerçek neredeydi?
- Geleceğe nasıl bakalım diye soruyorum sana? Bir çok kişi gibi, hep geleceğin iyi olacağını mı sanalım? Yoksa kendi vatanımızda da inanacağımız, güven duyacağımız ikinci vatan mı arayalım?
- Tartsan kim bilir kaç dirhem gelir, dedi; insan yüreğiyle insan beyni! Ama kişiler ne çekerse o beyinle yürek yüzünden çeker.
- - Evet!.. Ben savaşın nasıl olduğunu bilirim; kimlerin elinde nasıl savaşıldığını yakından gördüm. Yaşarsam daha da göreceğim. İnsanın savaşırken ardından emin olması gerekir! Çünkü günün birinde geri dönerse şayet, yenilmiş olsa bile, kendisini avutucak, yaralarını saracak birilerinin var olduğuna inanmalıdır o savaşçı! Nerede, söylesene bana, nerede o birileri? En ufak bir zafer hissesine bile hakkı olmayanlar paylaşırken insan, göğsünü seve seve düşmana açamaz!.. Hayalle kurtarılmaz bu topraklar; bunu kafana sok!
- Bana o zaman da söylemişlerdi, Sivas 'ta yahut şurada burada vakit geçireceğime gidip cephelerin başına geçmeliymişim. Basit bir görüş bu!.. O cephelerin durumundan evvel, yapılacak çok daha önemli işlerimiz var bizim. Mustafa Kemal Paşa, Demirci Mehmet Efe değildir! Biliniz ki efendiler; Yunan ordusu ancak maddi bir güç karşısında durdurulup denize dökülür. O güç ise buradan sağlanır! Şunu da biliniz ki, Yunan cephesi Aydın veyahut Manisa livalarının cephesi demek değildir. Yunan cephesi bütün vatan ve bütün bir memlekettir. Ne zaman bütün bu topraklar, o cephelerin gerçek değerini anlarsa Yunanlılar o zaman çökertilir. İşte ben bu gerçeği milletime göstermenin peşindeyim.
--reklam--
Bozkırda Sabah İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Bir kitap düşünün ki size sıfırdan milli mücadelenin tüm evresini sıkılmadan aktarıyor ve bunu yaparken belki de en ünlü klasik romanlarda tadabileceğiniz, karakter analiz ve gelişimini sunuyor. #bozkırdasabah Milli. Müc Dönemi Edebiyatı Okuma Grubumuzun 1. Kitabı olarak seçtiğimiz eser, tam anlamıyla okuma alanımıza bir zemin oluşturdu. Ben ve tüm üyelerimizin ilk defa tanıştığı bu yazar bizi oldukça şaşırttı esasen. Çünkü bir tarih öğretmeni olarak da değerlendirdiğim zaman üstünkörü ya da açık bir şekilde ifade edilen tüm tarihi olayların incelikle yerleştirilmesi ve kaynaklardan yararlanılarak aktarılması, aynı zamanda bunu yaparken de roman atmosferinden hiçbir ödün verilmemiş olması, yazara karşı hayranlığımı katbekat arttırdı. Çoktan bu alanda önerilecek ilk kitaplar arasına yükseldi. Anadolu coğrafyasını parsel parsel geziyoruz aslında. Ve bu göç aynı Nazım Hikmet’in eserinin adı ‘Memleketimden İnsan Manzaraları’ gibi. Her çeşit beşeri gözler önüne seriyor. Herkes bıkkın, yorgun, ümitsiz ve kurtarıcısını bekliyor. Aman Yarabbi ne büyük kargaşa! Sadece evler tarlalar değil, Anadolu’nun bağrı yanıyor! •Dört bir yanda silahını hiç indirmemiş Mehmetçiğin yorgunluğunu ‘Gayret’ Remzinin bıkkınlığından, anılarından, mücadelesinden oluyoruz. •Gayretin ‘mütemadiyen’ yanından bir an olsun ayrılmayan can yoldaşı Hinoğlu Bayram’dan, Anadolu saflığını. •Yunan’a ilk taşı atarken eli titreyen Ali’nin adam olup, kamburunu dikleştirmesinden, Milli Mücadeleye karşı olan inancı. •Gökmen Yüzbaşını ıslığında; geride kalanların, ileri atılanların sızısını. •Nihal’den, Emine’den, Gökmen Yüzbaşının karısından Anadolu kadınının yılmazlığını. •Parmağına gocuğunun deliğini sokup çeviren Dursundan, savaşın yoksul halkla yapıldığını. -Suçlu mu? -Suçludur efe! -Yaz Hefiz! Ölüm!.. diyen Demirciden, Çerkez’den tek mücadelenin Yunan’la olmadığını. İçin için bölünüpte birbirimizi yediğimizi.. •Ve Subaylar Savaşında, o meşhur tepesinden seyr-i tarih eden; toprağın emdiği kanlara, kaybedilen canlara, büyük bir yeis içinde bakan büyük savaşçıdan, savaşın tiksindiriciliğini görüyoruz. . Bu kitap hakkında daha çok yazılması, okunması belki filminin çekilmesi lazım. Tarihimizde en meşhur film konularından daha büyük zenginlik var. (Müverrihhane)
Merhaba Bu ayın başında Milli Mücadele Dönemi eserlerini okumaya karar vermiştik. İlk eserimiz de Bozkırda Sabah oldu. Güzel bir tercihti. Kitabımız İzmir'in işgali ile başlayıp İzmir'de Yunan 'ın denize dökülmesi arasında geçen olayları anlatıyor. Anlatım öyle sade ve basitti ki dönem hakkında hiç bilgimiz olmasa dahi herkes tarafından sıkılmadan ve anlayarak okunabilir. Kurtuluş Savaşı sırasında halkın durumunu karakterler üzerinden çok güzel kurgulamış yazarımız. Örneğin ; Ali karakterinin başlangıçta savaşa bakışı farklıydı. Daha ürkekti. Zaman geçtikçe, durumun ciddiyetini anladıkça bir şeyler yapmak gerektiğini anladı. Vatanı için canını ortaya koydu. Herkes öyle yaptı zaten ama insanlar bu aşamaya nasıl gelmiş ona tanık olduk aslında. Onca imkansızlık içinde bu inanç, bu gayret nereden gelmiş Ali 'den öğrendim. Nihal ve Emine karakterleri de kadınlarımızın verdikleri mücadeleyi gösterdi bizlere. Kısacası kitaptaki her bir karakter bana yeni bir şey öğretti. Yiyecek bir tas yemeği kalmamış halkımızın, delik çarıkla savaşa giden askerimizin ne türlü bir mücadelenin sonunda bu toprakları kurtardığına şahit olduk, hissettik. Onlar çok biz azken kazandık bu savaşı. Allah ülkemize tekrar böyle acılar yaşatmasın (Damla)
Bozkırda Sabah: Herkese merhaba Mükemmel bir kitap ile karşınızdayım. Bu kitabı, okurken bana hissettirdiklerini ve öğrettiklerini yeterince anlatabilir miyim, dilim döner mi bilmiyorum ama şimdiden söylemeliyim ki, şiddetle tavsiye ediyorum. Okuyun, okutun‼..... Yazar kitabın kapağında "Kurtuluş Savaşımızın Romanı" diye belirtiyor. Tam olarak da dediği gibi... Olaylar Gayret Remzi ve Teğmen Ali karakterleri etrafında 15 Mayıs 1919'da İzmir'de Yunan askerinin karaya çıkması ile başlıyor ve 9 Eylül 1922'de düşmanın denize dökülmesi ile bitiyor. İzmir'de başlayan olaylar, Menemen, Bergama, İnebolu, İstanbul, Ankara, Kula, İnönü, Eskişehir, Sakarya, Dumlupınar hattında sürdürülüp 3 yıl 3 ay 24 gün sonra başladığı yer de, İzmir'de sona erdiriliyor. Yazar kitabın ismiyle bile bir müjde belirtmiş sanki, "Bozkırda Sabah"... Milli Mücadele başarıya ulaşmış, bozkır da sabah olmuş. Sonrası aydınlık, günlük, güneşlik... Düşman işgaline uğramış bir ülkenin kararlılığını ve bağımsızlık mücadelesini, zafere inanmış bir toplumun neleri başarabileceğini çok net bir şekilde anlatıyor bu kitap. Dili sade ve yalın. O kadar akıcı o kadar sürükleyici ki bir çırpıda bitirebilirsiniz. Şiddetle tavsiyemdir‼ (Hatice)
--reklam--
Bozkırda Sabah PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Bekir Büyükarkın - Bozkırda Sabah kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Bozkırda Sabah PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Bekir Büyükarkın Kimdir?
Bekir Büyükarkın, (d. 1921 İstanbul ö. 7 Ağustos 1998) Yazar, şair.
İstanbul Vefa Lisesi'nden 1939 yılında mezun oldu. Daha sonra İstanbul Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nden 1942 yılında mezun oldu. Türk Ticaret Bankası'nda devlet memuru ve serbest muhasebeci olarak çalıştı.
Yayımlanmış 2 adet şiir kitabı olmasına karşın; daha çok romanları ve oyunları ile bilinir. "Dökmeci" isimli oyunu CHP'nin tiyatro yarışmasını kazanmıştır(1947).
--reklam--
Bekir Büyükarkın Kitapları - Eserleri
- Kutlu Dağ
- Son Akın
- Bozkırda Sabah
- Tanyeri
- Suların Gölgesinde
- Bir Sel Gibi
- Belki Bir Gün
- Yoldaki Adam
- Gün Batarken
- Gece Yarısı İşgal Altında İstanbul
- Kervansaray
- Tarihten Hikayeler
- Kutlu Dağ
- Cadıların Kırbacı
- Gece Yarısı İşgâl Altında İstanbul
- Bozkırda Sabah
- Gece Yarısı
- Kutludağ
- Yoldaki Adam
- Belki Bir Gün
- Son Akın
- Kervansaray
- Bir Sel Gibi
- Son Akın
- Suların Gölgesinde
--reklam--
Bekir Büyükarkın Alıntıları - Sözleri
- Batan güneş elbet doğar. (Gece Yarısı İşgâl Altında İstanbul)
- "Bey! Sen Alevileri ve Türkmenleri kötü göremezsin! Onları bu milletten ayrı bir parça imiş gibi gösteremezsin. Zaten senin gibi davrananlarla açlık, sefalet ve cahillik böyle ayaklanmalara, böyle ayrılıklara yol açar! Sonu gelmez bunun..." (Tanyeri)
- Aczin yıkılan bir duvar gibi omuzlara çöktüğünü görmek ölümden de beterdi... (Belki Bir Gün)
- Bir kere daha savaştan nefret ettiğini anladı. Kaybolan, ölen insanlar için, yüreği dağlı anne babalar için, çöken devletler, parçalanan vatanlar için savaştan tiksinmekte olduğunu derin derin hissetti. Hâlbuki kendisi savaşın içindeydi; vuruyor, hatta öldürüyordu. Bundan sonra da vuracak, öldürecekti. Bunu ancak kendi vatanı tehlikede olduğu için yapıyordu. Bir de devlete inanma inancı, yasalara duyduğu saygı, belki de emsalinden geri kalmama duygusu kendisini savaş içinde adam öldürmeye sevketmiş olabilirdi. Ayrıca bu davranışta ölmemek için öldürmek de gizliydi.. (Gün Batarken)
- Saadet sık da gelse, ender de uğrasa, uzun müddet insanlarla beraber kalmıyordu. Hakiki saadet, onun geldiği anı görebilmekteydi. (Son Akın)
- Yeter ki kafanın içindekileri, nereden gelip nereye gittiğini, ve bir de kendini unutma. Ayrıca herkese yol sorma; yanıltırlar, çıkmaza sokarlar, bataklığa gömerler. (Kutlu Dağ)
- Eğer, yaralanmasaydım, eğer aylarca kendimi bilmeden yatmasaydım çökeni yakından takip edecektim, hiç değilse hemen duyacaktım. Bu ise beni büsbütün yıkacaktı; insan bir felâketin geleceğini önceden hisseder, hattâ sezebilir. Yine de içindeki bir ümit, bu geleceğin gerçekleşmemesi yönüne doğru iter o insanı. Bu hâl, insanın kendisini avutmasıdır! Ben de öyleydim. Aşı boyalı evde, Musa'ların bahçesinde, Feride'yle konuşurken Darülfünün'da okurken bu korkunç geleceği görüyor, yine de unutmaya çalışıyordum. Yavuz'la, Midilli'ye Türk Bayrakları çekildiği gün, düşüncelerimi ayaklarımın dibinde gördüm. İyiki Tiflis'te yakaladılar bizi; yoksa seninle şurada konuşacak gücüm bile kalmayacaktı. İstanbul'a sadece cesedimi götürürdün. Dinlenmek, hattâ düşünmek imkânını buldum. Şimdi anlıyorum ki, biz yeniden doğmalıyız. (Gün Batarken)
- Hıristiyanlık telâş içindeydi... Avusturya İmparatoru Rudolf’un emriyle, bütün kiliselerde Türklerden intikam alınmasını hatırlatmak ve Allahın yardımını sağlamak için günde üç defa çanlar çalınıyor ve bunun adına (Türk çanı) deniyordu. (Son Akın)
- Tarih 1496 yılının haziran ayı idi. Seneler geçmişti aradan... Kurdoğlunun altı parçalılık filosu Akdenizde ağır ağır seyrediyordu. Artık Müslihittin'in peşinde Rodos'un diğer harp gemileride vardı. Kurdoğlu adı Rodosluların rüyalarına bile girmeye başlamıştı. Kurdoğlu Müslihittini bütün gemiciler tanıyor, kurt başlı forsu etrafa dehşet saçıyordu. (Suların Gölgesinde)
- Hüseyin Bey oturdu. Aklına nereden geldiyse belki de Ahmet'i unutabilmek için: "İttihatçılar vatanlarını severler!" dedi. Sonra ekledi, "Yalnız nasıl sevileceğini bilmezler. Bunun için de tırmalayıp dururlar." (Gün Batarken)
- Her şey faydasızdı, ne yapsalar hakikati değiştiremezlerdi, belki de en iyisi gerçeği daha fazla kurcalamamak, derinliğine inmemekti... (Son Akın)
- Yarın! Acaba dünden daha mı iyi olacaktı? (Son Akın)
- Sonbahar yağmurlarının insana hüzün verdiği zamanlarda ben, daima mazimi hatırlarım. (Cadıların Kırbacı)
- Giden gelmez, gelen bulmazdı. (Yoldaki Adam)
- -Tankut Alp, diye tekrarladı. Ağlıyor musun hâlâ? -Hayır. -Ağla istersen. Sabretmek için belki de gerekli bu. (Kutlu Dağ)
- Ne güzel şey sevmek, sevilmek. Bir arzuyu paylaşmak. İnsana güven verir. İnsana insan olduğunu hatırlatır. En koyu ihtiraslarda bile bir şeyler yapma, yenilenme, yeniden doğma isteği vardır. Çok düşündüm, çok tarttım, anladım ki ben bunlardan uzağım. Nasibimi almamışım, alamamışım... (Gün Batarken)
- _Diyor ki , " Bir kimse herhangi bir huya alışıp, bunu nefsine iyice yerleştirirse ondan ayrılması son derece zor olur .Lakin zor olmak, olamaz demek değildir!" (Tanyeri)
- Şeyh Edebalı tane tane söyledi ve talip eskisine nazaran daha sakin ve daha inançla tekrarladı: "Hırs kapısını bağlayıp cömertlik kapısını açacaksın. Kahır kapısını bağlayıp iyilik kapısını açacaksın. Kin kapısını kapatıp hoşgörülük kapısını açacaksın. Tokluk kapısını bağlayıp riyazet kapısını açacaksın. Halktan ümit kapısını kilitleyip Hak'tan rica kapısını aralayacaksın. Boş laf söyleme kapısını bağlayıp bilgi kapısını açacaksın. Şeytanlık kapısını kapatıp Tanrı'ya inanış kapısını açacaksın..." (Kutlu Dağ)
- Takvimler, 20 Aralık 1522 cumartesi gününü gösteriyordu. Kuşatıldıktan beş ay, sefere çıkıştan yedi ay sonra Rodos alınmıştı... 2 Ocak 1523 cuma günü, Rodos kalesinde Türk bayrakları dalgalanırken, Kurdoğlu Muslihittin büyük bir gururla Sultan Süleyman'ı selamlıyordu! (Suların Gölgesinde)
- — Ya, tanımadığına nasıl kefil olursun? — Anasını çok sever. Anasını seven, karısını, kısrağını, toprağını da sever. Hep böyle olmuştur... Ondan kötülük gelmez. (Son Akın)
Yorumlar
0 yorum