Kitap Künyesi
Yazar: Emine Işınsu
Tasarımcı: Kenan Özcan
Yayın Evi: Bilge Kültür Sanat
İSBN: 9786055261016
Sayfa Sayısı: 320
--reklam--
Bukağı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Malatyalı Niyâzî Mısrî tıpkı Yunus ve Mevlâna gibi tasavvuf kültürümüzün nirengi noktalarından. Yunus'tan dört yüz yıl sonra gelen bu ermişin kimliğini, çevresini ve dünyasını, Yunus'un dünyasına göre daha yakından tanıyoruz. Şair, din âlimi fakat en önde gelen vasfıyla bir Allah adamı. Belki bulmacayı tamamlamak için Yunus'un sevgisini, Mevlâna'nın cezbesini Mısrî'nin celaliyle birleştirmek gerek.
Emine Işınsu, Bir Ben Vardır Bende Benden İçeri'de yöneldiği hedefe yürüyüşüne Bukağı ile devam ediyor. Tasavvuf, yaşamadan öğrenilemez. Ama roman ile yaşamış kadar olmaya çalışabiliriz.
(Tanıtım Bülteninden)
--reklam--
Bukağı Alıntıları - Sözleri
- Aşkın sonu yok, dedi, tükenmez, bitmez; oldum, dedirtmez.
- Aşkın sonu yok, dedi, tükenmez, bitmez; oldum, dedirtmez...
- Kendisi de zaten bir şiirinde, "Herkes anlamaz bizi, bizler muamma olmuşuz” der, muamma, bilmece demek. Ve şöyle ilâve eder: “Lafz u sûret cism ile anlamak isterler bizi / Biz ne elfâzuz ne suret, cümle mânâ olmuşuz.” Yani bizi sözlerimizle, suretimizle, cismimizle anlamak isterler, ama biz ne sözleriz ne de suret, cümle mana olmuşuz, diyor. Evet Niyâzî Misrî'yi anlamak da, anlatmak da çok zordur efendim.
- “Sevdiğimin sevdiğinin baş üzre yeri var evimde.”
- Dünya çok güzeldi, güzel olmasına da, geçiciydi doğru, aldatıciydı doğru, kötüydü doğru fakat aynı zamanda iyiydi de. Bir denge mevcuttu iyilikle kötülük arasında, kurbanı olduğu 0 Sevgili, her şeyin zıddını yaratırken, nasıl da güzel bir denge var etmiş, nasıl da güzel bir düzen ve uyum kurmuştu. Madde, mana... zahir, batın! Keşke insanlar da şunların dengesini bir tutturabilseydi...
- Allah'ın nurunu ağızlarıyla söndürmek istiyorlar. Halbuki Allah, kafirler istemese de nurunu muhakkak tamamlayacaktır.
- “Olacak olan olur tasa eden tasasında boğulur.”
- "Dünya çok güzeldi, güzel olmasına da, geçiciydi doğru, aldatıcıydı doğru, kötüydü doğru fakat aynı zamanda iyiydi de. Bir denge mevcuttu iyilikle kötülük arasında, kurban olduğu O Sevgili, her şeyin zıddını yaratırken, nasıl da güzel bir denge var etmiş, nasıl da güzel bir düzen ve uyum kurmuştu. Madde, mana... zahir, batın! Keşke insanlar da şunların dengesini bir tutturabilseydi..."
- "Herkes anlamaz bizi, bizler muamma olmuşuz Lafz u sûret cism ile anlamak isterler bizi Biz ne elfâzuz ne suret, cümle mânâ olmuşuz"
- "Dünya içinde devamlı imtihanlara tabi olduğumuz bir tür zindandı..."
- - Pekâlâ, dedi Çavdaroğlu, asıl konudan uzaklaştık. Dervişler söyleyin bakayım, bir şeyin eserlerini, izini, belirtilerini görmek, aslını görmek gibi olur mu? - Olmaz, dediler. - Olmaz, dedi Mısrî, ama günlük hayatta aksini çok kullanırız. Güneş ışığını görünce ben güneşi gördüm diyebiliriz ve yalan söylememiş oluruz. Aslında güneşi değil sadece ışığını görmüşüzdür. Sen eline aynayı alıp baktığında, kendimi gördüm diyebilirsin, aynadaki suret yüzünün aslı olmadığı hâlde, ama kendini görmüş olman da yalan değildir. Yoksa Yaratan'ın belirtileri her yerde; senin, benim, herkesin yüzünde, dağda, taşta, suda... Kâinatta hiçbir şey yoktur ki, yüzünde, üstünde Hakk'tan bir görüntü, belirti taşımasın.
- . "Allah'a giden yollar mahlukâtın nefesleri sayısınca çoktur. Yol ehli birbirinin tercih edilemez..." .
- İnsanların bazıları yıldızlarla süslenmiş sema gibidir, bazıları da işte bu insanlarla hidayet bulur, gayeye vardıran yolu tutarlar.
- O kız seni hatırlamaz bile. Sen nesin ki onun için? Belki de tiksinirdi senden...
- Şu önümüzdeki günler, sana niçin gelecek sanıyorsun, öğrenmen için!
--reklam--
Bukağı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Onca ayrılığa onca uzaklığa rağmen çocukken başlayan bir arkadaşlık, bir dostluk bütün zorluklarına rağmen bir ömür süren birbirlerindeki tüm zıtlıkları içine sindiren ve her daim güvenilen sadece ölümle son bulabilen bir dostluk Kasım ve Mehmet aynı yıl (1618) aynı günde farklı şehirlerde doğan iki bebek. Kasım'ın babası sarayda hekimbaşı. Mehmet'inki ise Malatya'da Nakşibendi şeyhi. Hekimbaşının Malatya'ya sürgüne gönderilmesiyle kesişen hayatları ve bir ömür süren kadim dostlukları. Oysa çocukluktan itibaren o kadar farklılar ki birbirlerinden. Kasım dünyaya bağlıdır sıkı sıkıya, gülmek, eğlenmek, hat sanatçısı olarak sarayda kendine bir yer edinmek en büyük hayalidir. Mehmet'se alabildiğine öfkelidir sürekli bir arayış bir sorgulama içindedir ama en büyük hayali Yunus Emre gibi içten ve coşkulu şiirler yazarak iyi bir şair olmaktır. Birlikte günler büyük bir mutlulukla geçerken ve bu iki can bütün farrklılıklarının üstüne bir çizgi çekip ortak noktalarda buluşup dostluğun ve sevginin letafetine her yeni gün bir yenisini eklerken ne yazık ki Kasım'ın babasının vefatı üstüne tekrar İstanbul'a dönmeleri sebebiyle bu dostluk kesintiye uğrar belki fakat hiç bitmez. Bundan sonra mektuplar bağlar iki dostu birbirine. Oysa ikisi de henüz on yaşındadır. Kasım Enderun mektebine gitmekte hayaline kendini bir adım daha yakın hissetmektedir. Mehmet'in ise arayışı hâlâ sürmektedir. Babasının beklentisinin aksine Nakşiliği değil Halvetiliği seçmiştir ruhu ancak orada huzur bulmaktadır. 19 yaşındayken bağlı olduğu şeyhi vefat eder yeni şeyhi ise pek sevmez büyük bir boşkuktadır. Arayışını ve gönlündeki boşluğu zahiri ve batınî ilimleri beraber öğrenmek suretiyle dolduracağı fikriyle her şeyi geride bırakarak yollara düşer. Diyarbakır'da tasavvuf ehlinden pek hoşlanmayan bir hocadan, evinde hizmetini yapma karşılığında kelâm, mantık, tefsir ve Arapça dersleri alır. Tek izin gününde Halveti tekkesine devam eder. Sonrasında Mardin'e giderek eğitimine orada devam eder. Şiirler yazmaya başlar ve Niyazî mahlasını kullanır. İskenderiye, Kahire... aldığı onca derse rağmen aradığı mürşidi bulamaması ve gördüğü bir rüya üzerine Anadolu'ya dönüş ve mürşit arayışı...Yaş 26 gurbette sevdiklerinden uzakta geçirilen onca yıl. Ve neredeyse yirmi yıl sonra İstanbul'da Kasım'la tekrar görüşme... Ruhundaki öfkeyi boşluğu doldurmak için 40 gün süreyle girdiği çilehaneler ve orada mahlasına eklenen Mısrî kelimesiyle bundan sonraki yaşamına Niyazî-i Mısrî olarak devam edişi... Ama arayışı son bulmamıştır ve yeniden düşer yollara. Nice uğraş ve çabadan, onca çileden sonra nihayet aradığı mürşide kavuşması ve onun gözetiminde verdiği nefis mücadelesi 9 yıl dile kolay ve artık o şiirleri her yerde bestelenen, tanınan ama nefsiyle mücadelesi hiç bitmeyen 38 yaşında bir adam. En nihayetinde mürşidinden aldığı icazetle irşat vazifesini yüklenmesi ve yeniden yollara düşmesi mürşidinden ayrılmanın verdiği hüzünle. Osmanlı'nın en karışık dönemleri, saltanatın sürekli el değiştirmesi, yeniçeri ayaklanmaları, Padişah 4. Mehmet'in hocası olan Vani Efendi'nin düşmanlığı altında yapmaya çalıştığı irşat vazifesi aldığı tehditler Rodos'a sürgün edilşi. Tekrar Bursa'ya dönüş anlaşmazlıklar, yanlış anlamalar sürtüşmeler ve ayaklarında bukağılarla Limni'ye sürgün ediliş. Oradaki irşat faaliyetleri Hristiyan ve Müslüman halktan gördüğü teveccüh affedilip Bursa'ya dönüşü.Arayış ve mücadeleyle geçen bir ömür ve ömrünün son demlerinde 2. Ahmet devrinde müritleriyle sefere katılmak isteyişi ve neticede 74 yaşında Limni'ye tekrar sürgün.... Adada ayağında bukağılarla gömülmeyi vasiyet edişi ve ömrünün geri kalan günlerini eserlerine ve ibadetlerine vakfederek 76 yaşında Hakk'a yürümesi. Tasavvuf anlayışının açıklanması, arka planda Osmanlı'nın ve o süreçteki padişahların anlatımıyla su gibi akan keyifli bir eser. Mısrî'nin şiirlerine yer verilmesi ayrı bir güzellik katmış kitaba. "İlim ve arayış yolunda bunca çileyi çekebilir miydim?" diye sormadan edemiyor insan kendine. (Sabriye Yabancı)
Niyazi Mısrî, Yunus Emre'nin izinden giden onun gibi sade ve coşkulu şiir yazmaya çabalayan mert ve eğilmeyen mübarek bir isim. Gerçek ismi Mehmet, Nakşi şeyhi bir babanın oğlu olarak Malatya'da dünyaya gelmiş. Niyazi şiirde kullandığı mahlası, Mısrî ise Mısır'da eğitim aldığı için o nisbetle anılmış. Babası Nakşi olsa da kendisi sesli zikir ve devranın karakterine ve coşkunluğuna daha uygun olduğunu düşündüğü için Halvetilik yoluna intisap ermiştir. Kitapta her ne kadar Niyazi Mısrî anlatılmış olsa da hikâyenin arka kısmında Osmanlı Devleti'nin adeta koşar adım çöküşe gidişini izliyorsunuz. Merhume Emine Işınsu Abla'nın sade ve akıcı kaleminden Niyazi Mısrî'yi okumak gerçekten büyük şans. Emine Işınsu bu kitaptan bahsederken "Niyazi Mısrî benim için büyük lokmaydı" demişti. Yine de kıvrak kalemiyle bu zor lokmanında üstesinden geldiği söyleyebilirim. (Muhammet BÜLBÜL)
Mevlana, Yunus Emre gibi Tasavvuf şairlerimizi herkes tanır. Ancak bu topraklar sadece bu iki zatı değil daha nice şair ve düşünürü de yetiştirmiş olabileceği hiç düşündünüz mü? Bu isimlerden belkide en önemlisi Niyazi Misri'dir. Kendisi birçok döneminin en büyük şairi ve düşünürüdür. Birçok camide verdiği vaazlar ve tekkelerde yetiştirdiği derviş alimler ile etrafına adeta ışık saçmıştır. Ancak şunu belirtmek isterim. Kendimi bu milletin değerlerini seven biri olarak gördüğüm halde böyle bir zatı bu kitabı okuyana kadar bilmiyordum. Ben bu durumdan utanç duydum. Bu kitap bu utancımı az biraz geçmesine zatın hayatı hakkında iyi bir bilgi sahibi olmamı sağladı. Üstelik Emine Işınsu'nun muhteşem anlatımı sayesinde sıkılmadan hatta kitabı elden bırakmadan. Herkese okumalarını tavsiye ederim (Muhammet Çelik)
--reklam--
Bukağı PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Emine Işınsu - Bukağı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Bukağı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Emine Işınsu Kimdir?
Emine Işınsu (Öksüz), çağdaş Türk yazarı. Gazete köşe yazarlığı, dergi editörlüğü ve yayıncılığı yapan, ödüllü oyunları bulunan yazar, en çok romancılığıyla tanınmıştır.
Işınsu, 17 Mayıs 1938’de babasının Tümen Komutanı olarak görev yaptığı Kars’ta doğdu. Cumhuriyet döneminin tanınmış şair ve yazarı Halide Nusret Zorlutuna ile Tümgeneral Aziz Vecihi Zorlutuna’nın kızıdır. Annesinden dolaylı sürekli edebiyattan söz edilen, şiir okunan bir çevrede, babasının görevlerinden ötürü de Sarıkamış, Urfa, Karaman gibi yurdun çeşitli yerlerinde ve her birinde birkaç yıl yaşayarak büyüdü.
Yetiştiği okullar, bu sık yer değiştirmeleri yansıtır. İlk okulu Urfa, Sarıkamış ve Ankara’da okudu. Liseden mezun olduğu okul TED Ankara Koleji’dir. Bir yarı yıl AFS bursiyeri olarak ABD’de bulundu. Ankara Üniversitesi Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı, aynı fakültenin Felsefe bölümlerinde ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi İşletme Bölümü’nde bir süre okudu. İngiliz Dili ve Edebiyatı’nda okurken bir yarı yıl AFS bursuyla A. B. D.’ne gitti.
İlk eseri 17 yaşında iken basılan şiir kitabı İki Nokta’dır. 1963’de ödül kazanan Küçük Dünya’dan sonra yoğun şekilde romana yöneldi. Roman yazmanın dışında 1970’lerin önemli fikir ve sanat süreli yayınlarından Töre Dergisi’ni 1971- 1981 yılları arasında çıkardı. Birçok dergi ve gazetede yazıları yayınlandı; Yeni İstanbul ve Sabah gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. 2008'den beri Alzheimer hastalığı ile mücadele etmekte olan yazarın yazdığı son kitabı "Kendimden Kendime" adıyla 2020 yılında yayınlanmıştır.
Yazar evli ve üç çocuk annesidir.
Işınsu’nun romanlarında mekân tasvirlerinden çok insan psikolojisi öne çıkar. Birinci tekil şahıs anlatımıyla yazılan ilk romanı Küçük Dünya’da her şey romanın kahramanın ruh halinden süzülerek aktarılır. Diğer romanlarında birinci tekil şahıs terkedilse de yine olayları ve mekânları kahramanların duygu süzgecinden geçtikten sonra ve onların algılamalarıyla görürüz. Bu psikolojik ağırlık zaman zaman şuur akımını andırır.
Roman konuları arasında kadının tutsaklığı, Türklerin tutsaklığı (Bulgaristan, Kerkük, Batı Trakya), Türkiye’nin sancıları öne çıkar. Son dönem eserlerinde Türk tasavvufunun zirveleri Yunus Emre,Niyazi Mısri, Hacı Bayram Veli ve Hacı Bektaş Veli’nin hayatları ele alınmıştır.
Ödüller:
• ‘’’Küçük Dünya’’’ ile T. C. Turizm Bakanlığı Sanat Armağanı
• ‘’’Ak Topraklar’’’ ile Türk Edebiyatı Vakfı Roman Ödülü
• ‘’’Bir Yürek Satıldı” oyunu ile Türkiye Radyo Televizyon Kurumu Radyofonik Oyun Yarışması’nda dram dalı birinciliği.
• ‘’’Sancı’’’ ile Türkiye Millî Kültür Vakfı Roman Ödülü
• ‘’’Canbaz’’’ ile Türkiye Yazarlar Birliği Roman Ödülü
• Türk Ocakları Hamdullah Suphi Tanrıöver Armağanı
• Karaman Türk Dili Ödülleri, “Türkçeyi Doğru ve Güzel Kullanan Yazar Ödülü”
• İLESAM (Türkiye İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği), “Şeref Ödülü”
• Türkiye Yazarlar Birliği- İstanbul Şubesi, “Ömür Boyu Roman Ödülü”
Üyelikler:
• Türk Edebiyatı Vakfı Mütevelli Heyeti üyesi
• İlim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Merkez Birliği (İLESAM) üyesi
• Türkiye Yazarlar Birliği Üyesi
--reklam--
Emine Işınsu Kitapları - Eserleri
- Sancı
- Çiçekler Büyür
- Bir Ben Vardır Bende Benden İçeri
- Azap Toprakları
- Bukağı
- Küçük Dünya
- Hacı Bayram
- Ak Topraklar
- Tutsak
- Kaf Dağı'nın Ardında
- Canbaz
- Hacı Bektaş
- Kendimden Kendime
- Nisan Yağmuru
- Cumhuriyet Türküsü
- Atlıkarınca
- Bir Gece Yıldızlarla
- Havva
- Bir Yürek Satıldı
- Bir Aile
- Adsız Kahramanlar
- Dost Diye Diye
- Tutsak
- Ne Mutlu Türküm Diyene
- Bir Milyon İğne
- Sancı
- Alparslan
- Canbaz
--reklam--
Emine Işınsu Alıntıları - Sözleri
- Kafamda sevgi dolaşıyordu. “Vermeyen, almayan” aynı zamanda “Hem veren, hem alan” olgun, dört dörtlük bir duygu, bir formül lâzım! (Kaf Dağı'nın Ardında)
- İnsan nefsiyle değil, akıl ve gönül penceresinden bakabilmeli. (Havva)
- Ümit yalnız çiçeklerin tazeliğinde bir ümit. (Tutsak)
- "Istersek hürriyetimizi kazanabiliriz."" Ve Türkler,istediler...Kazandılar!.. (Adsız Kahramanlar)
- KADIN:Sen hiç düşünmez misin kuzum? ADAM :Hiç! KADIN :Ah senin gibi olabilseydim. (Bir Yürek Satıldı)
- "Bir nesil gitti Çanakkale'de, hem de okuyup yazmış, münevver bir nesil!" (Cumhuriyet Türküsü)
- Unutmayın ki bütün nesneler gönül ile, gönül ise bilgi ile dirilir. (Hacı Bektaş)
- " baş eymezüz edaniye dünya-yı dûn içün , Allah 'adur tevekkülümüz, i'timadumuz." ( Bu alçak dünya için, alçaklara boyun eğmeyiz , Allah ' adır tevekkülümüz, güvenimiz) (Nisan Yağmuru)
- ADAM : Nasıl ördün bunu böylesine ince ve zarif? KADIN : Sen balığa çıktığın zaman o kadar yalnız kalıyorum ki... ADAM : Yalnızlığını ördün ha! KADIN : Evet saçlarımı ve yalnızlığımı sana veriyorum. Artık mutluyum biliyor musun? ADAM : Demek mutluluk bu kadar basit. (Bir Yürek Satıldı)
- Doğru, dağılan varsa, benim. (Bir Gece Yıldızlarla)
- "... çeşitli insanlar arasında, ne yaptığını, ne aradığını bilen ve o bilgiyi kullanabilen kişilerin tümüne saygılıyım..." (Bir Aile)
- Sevgili dinleyiciler, bugün size, Türklere Anadolu kapılarını açan Malazgirt savaşının bir adsız kahramanından söz açmak istiyoruz... Orta Asya'dan bozkırdan kaynayıp gelen, yeşilce toprakları az bulan, serinde pınarları az yetmez sayan Oğuzlara, Anadolu işaret ediliyordu. Türkler için, Anadolu, yeşili ve suyu bol, bereketli bir ak ülke idi. Bu yüzden, ak topraklara sayısız akınlar yapıldı... Ve bu akıncılar bakıp gördüler ki, kendilerinden evvel buralara gelip, Türklerin akınlarına yol hazırlayanlar var. Onlara; dervişler ozanlar başka bir deyişle alperenler demek gerekir. Alp-erenler Anadolu halkına Türk ve İslâm törelerini anlatıyorlar, muhtemel akınlara müsait zemin hazırlıyorlardı. Alp-erenler arasında kendi gönülleri ne uyup gidenleri olduğu gibi, Sultan Tuğrul'un, Çağrı Başbuğ'un ve Başbuğ Alparslan'ın da gönderdikleri vardı... Bayındır Bey, biz ona Malazgirt'in adsız kahramanı diyoruz, 1054 yılında Sultan Tuğrul'un Anadolu seferine katıldı ve geri dönmedi. Ne şehit olduğu söylendi, ne başka haberi geldi Bu bir garip sırdı, kimseler bilemedi. Yalnız Sultan Tuğrul ondan haber aldı, Bayındır Bey, İstanbul'daydı!.. (Adsız Kahramanlar)
- Kafası ve bedeni ile ağır bir yükü taşıyordu.. (Sancı)
- Allah iki fabrika yapmış, birinden ben çıkmışım; diğerinden bütün öbürleri, eskiden bu benim fabrikadan bir de erkeğin çıktığını ümit eder, mutlaka onu bulacağım sanırdım. Sonra, Ferit beni sevince, bak bu odur, dedim. Meğer değilmiş! (Küçük Dünya)
- Aşk evrenin özüdür. (Hacı Bektaş)
- Her şey benim, hiçbir şey benim değil... (Tutsak)
- Bir bağırabilsem. Ba-ğı-ra-bil-sem Allah’ım. (Bir Gece Yıldızlarla)
- Önce aynada buldum dostu. “Nefsini bilmeyen Allah’ı bilmez, nefsini sevmeyen Allah’ı sevmez!” (Canbaz)
- "Ağlamak istiyorum kahkahalarla.." (Bir Gece Yıldızlarla)
- "Peygamberimiz, hep iyi görür; iyiyi, güzeli söylermiş. Bir gün sahabeden bir kaç kişiyle yolda yürüyorlarmış, bir köpek leşi görmüşler, yanındakiler, burunlarını tutup öp pöf edip, kaçarlarken, Peygamberimiz, 'Ne de güzel dişleri varmış bu hayvanın." demiş, bunun üzerine Hazreti Ali utanıp, dönmüş, sevabına leşi sürükleyip, bir yere gömmüş. Sonra o da yavaş yavaş her şeyin iyi ve güzel tarafını görmeye başlamış." (Hacı Bektaş)
Yorumlar
0 yorum