Kitap Künyesi

Yazar: Ayla Kutlu

Yayın Evi: Bilgi Yayınevi

İSBN: 9789754948462

Sayfa Sayısı: 222

--reklam--

Cadı Ağacı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

1980'li yıllarda geleni kabullenen, olaylarla karşılaştığı zaman yaşamına yön vermeye çalışmış ve görünürde özgür, güzel, güçlü, toplumsal yeri bulunan, mesleğinde uzmanlaşmış bir kadının yanlışlarla dolu ve gitgide kayganlaştığını ve inişe geçtiğini fark ettiği yaşamının hikâyesidir Cadı Ağacı. Günün birinde o da herkes gibi yaşadıklarının hesabını verme konumuna gelir. Çatal bir yol ağzındadır; ya eskisi gibi yaşayacak, bozulmayı sürdürecektir, ya da... Yaptıklarını, yaşadıklarını bu sırada özünü aldatmalarını yargılama ânına ulaştığı zaman bir aynanın karşısında bulur kendini. Sorgulama başlamıştır: İnsan değerleri, duyguları, özlemleri ve kazanımlarıyla yaptıkları arasındaki tutarsızlıkları hatırlarken Doktor Nilüfer hayatında hiç yapmadığı bir şey yapacak, özünü ön plana geçirmeyecek, kendini savunmaya kaymayacak ve gerçekleri insafsızca irdeleyecektir. Cadı Ağacı'ndaki bu içtenlik ve açıklık çok tartışıldı ve romanı okuyan hiç kimse bu çekici, çarpıcı hikâyeye kayıtsız kalamadı.

--reklam--

Cadı Ağacı Alıntıları - Sözleri

  • Düşmanlık giderek çoğalmış, onun dışında, gerçekleştirmeyi özledikleri her şey yarım kalmıştı. İnsanlar ne kadar yalnızdılar...
  • Kuşlar ne zaman, nerede olmaları gerektiğini çok iyi biliyorlardı. Onların duraksamaları, tedirginlikleri yoktu. Hangi grupla nereye gideceklerini, oraya gidene kadar nerelerde konaklayacaklarını biliyorlardı. Hızlanmak, öne geçmek, yarı yoldan dönmek, gitmekle gitmemek arasında bocalamak, düzenden kopmak yahut onu bozmak, yoktu.
  • Tüm yaşamı bir cadı ağacının görünümüne dönmüşse bütün dalları, gövdesi kurumuşsa ağacın, yağlı, karmakarışık, yapışık ip benzeri saçları yahut dalları herkesi korkutuyorsa ayakta kalmanın yararı yoktu.
  • İnsan nedensiz sertleşmiyor, nedensiz yitmiyor duyguları. Kendi istediği için kötü olmuyor ve kötü olduğunun farkına ya varmıyor, yahut da çok geç varıyor. Bir doğa olayı bu. Vurgun yemek gibi, yıldırım çarpması, üç beş saniyelik titreşimle yerin açılıp kapanması gibi.
  • Zaten insanların kendi dışlarında oluşan şeyler, tadına bakıldıktan sonra yüz buruşturulup bırakılacak, daha sonra tatsızlığı yüz burușturarak anımsanacak içkiler gibiydi.
  • “Amipe benziyorsun. Önüne çıkan her şeyi yutuyorsun. Parçalara bölüyorsun kendini. Yeni parçalar da önüne gelen her şeyi yutuyor. Ama sen artmıyorsun. Bin parçasın, hiçbiri bir arada değil. Boyuna dağılıyor, yayılıyor, özünden uzaklaşıyorsun. Gerçekte, özün var mı senin, bir yoğunluk oluşur mu sende, bilmiyorum. Yazık sana. Acıyorum ama, acınmaya değer bir yanın var mı, bundan kuşkuluyum. Sen hep böyle miydin, yoksa sonradan mı değiştin, onu da bilmiyorum. Hep böyle idiysen, nasıl saklayabildin kendini? Senin varlığın bile kuşku verici, kaypak, ele geçmez bir şey sanki...”
  • "Uyandı, uyandığına sevindi. Acıyı yenen yaşamın gücü, acının en yoğun anında bile varlığını duyuruyordu. Nilüfer, bu gücü çok kötü günlerinde algılamıştı. Bir şeyleri yendiyse, acılarını ve başkalarının acılarını o güne kadar büyütmemeyi öğrendiyse, nedeni, bunu görmesindendi. İnsanın yaşam sürecinde, hiçbir koşulda içi tümden kararmıyordu. Işıklı nokta hep vardı: Bir embriyon gibi."
  • Halil, yitirdiğini sanarken bulduğu sevgiliydi yine...
  • Gece soğuyuvermişti ansızın ve soğuğun kendilerinden kaynaklandığını anlayacak kadar deneyimliydiler.
  • İnsanlar ne kadar yalnızdılar...
  • Ama, âşık olmuştu...
  • Yaşamanın salt bir ilkel eylem olarak her canlı için büyük değer taşıdığını unuttuğu bir zamanda, hazırlıksız ve isteksizken yoğun bir sevgiye düşmüştü. Düşmek... Kendi dışında oluşmuş bir anlamı vardı bu sözcüğün. Oysa böyle değildi. Dışardan gelmemişti. İçinde doğmuş, serpilmiş, duyu organlarının boyutlarını büyütmüş, bir tür hastalık gibi, kol budak salarak içini kuşatmıştı.
  • Adamın iyice kaynamamış suyun içine daldırdığı adaçayı çiçeğiyle yaptığı o kötü kokulu çayı içmek, bayat bisküvilerinden yemek, yalnız insanların hemen hepsinde olduğu gibi, önemliyle önemsizi birbirlerinden ayırmaksızın sürdürdüğü saçma sapan anılarını dinlemek zorunda kalmıştı.
  • Hele bir bak, doktor hanım, çocuk kızsa al gitsin. Oğlansa dokunma.>> «Bu iş o kadar kolaysa, sen karının karnına istediğin gibi saplı birini koysaydın ya aslanım.» O tiksindiği boyun büküşler : «Sen bilirsin doktor hanım. Yani fen ilerlediğinden, varsa bir çaresi diye, dedikti...>>
  • «Ah benim saf kızım,» demişti. «Bütün bunlar, bu tabanı toprak dükkân, bu pis pencereler, dahası, benim şu pis kılığım bile müşteriyi artıran şeyler. Benim fiyatlarımı Kızılay'ın en lüks stüdyosuyla karşılaştır, daha ucuz olmadığını görürsün. Aynı fiyata yaparım ben işi. Ankara'nın köylüsü buraya gelir. Ona göre Ankara hâlâ babasından, dedesinden duyduğu eski Ankara'dır. Yenişehir onun yeri değildir. O buralara gelir. Benim dükkânımı görünce, böyle bir yerde hele yaşlı başlı bir adamın kendisine kazık atmayacağına inanır. Buraya, kovulmayacağından emin, rahat rahat girer. Beş on kuruş tenzilat yapmamı isterse hatırını kırmayacağımı, "peki, şimdi öyle olsun da ayağın alışsın.' diyeceğimi bilir. Hiç boş kalmaz bu dükkân. Çünkü, köylü gelir, gece konduda oturan gelir. Çokturlar onlar be kızım. Üstelik öyle ince eleyip sık dokumazlar. Ne verirsen ellerine, sevinir giderler. Benim büyük oğlum, buralara burun kıvırdı, gitti, Kızılay'ın göbeğinde bir stüdyo açtı. Benim yarım kadar bile kazanamaz. Halbuki benim dükkanımın adı bile yok. FOTO...

--reklam--

Cadı Ağacı İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Cadı Ağacı, Ayla Kutlu.. "Cadı ağaçları ne ölü değildirler, ne de hiç yaşamazlar." https://hizliresim.com/j0nA1s Ayla Kutlu Antakya doğumlu bir kadın yazarımız. İlk olarak onun ismini "Kadın Destanı" kitabını bir arkadaş okurken görmüştüm. Daha sonrasında bir sahafın listelerinde dolaşırken Cadı Ağacı kitabı ile karşılaştım ve Ayla Kutlu ile tanışma zamanının geldiğini düşündüm. Ayla Kutlu, 1980 sonrasında roman ve öykü türlerinde yazdığı eserleri ile ön plana çıkmışsa da daha sonrasında Çocuk Edebiyatına yönelik eserler üretmeye başlamıştır. "Cadı Ağacı", yazarın üçüncü kitabıdır. Bu eserinden önce iki romanı daha Bilgi Yayınevi'den çıkmıştır. (Kaçış, Islak Güneş) Genel itibariyle "Yalnızlık ve Kaçış" temalarını ele alan yazar satır aralarında toplumsal olaylara göndermeler ve toplumun farklı sınıflarından insanlara yönelik yaptığı başarılı tespitlerle bilinmektedir. Kitaba başlamadan önce "Cadı Ağacı"nı intrenette tarattım ilk başta linke eklediğim ağaç fotoğrafı ve Edip Cansever'in aynı adı taşıyan şiiri çıktı karşıma ve kitabın içinde Edip Cansever'in şiirine atıfta bulunacak mı diye beklerken ortalara doğru Edip Cansever'in ismi geçti. Edip Cansever'in Şiirini de ekleyelim: "Cadı Ağacı I Doğanın unuttuğum ya da hiç rastlamadığım parçaları Bir bir oluyor Ben kendi yarattığım bir yoldan geçiyorum Yolun üstünde kurumuş bir cadı ağacı Kurumuş, kansız, bembeyaz bir cadı ağacı Kenarından bir düş sallantısının ağıyor Dinliyorum bu ölümsel sesi de -ne ister benden bu doğa- Dinler gibi bakıcıların tıpkı Hışırtısını meşe yapraklarının Yüce tanrı Zeus’un tapınağında Bilmek için ne düşündüğünü bu delişmen tanrının Dinliyorum ben de yıkıntısını ağacın Oysa biliyorum, ne olacak bir şey var Ne görünmezlerde bir tanrı Ki yarattığım bir yolda duruyorum. öyle Hepimiz duruyoruz: ilk durak cadı ağacı." Romanın baş karakteri olan Doktor Nilüfer'in hikayesini okuduktan sonra bu şiir daha anlamlı hale geliyor. Ayla Kutlu'nun yarattığı karakter (ki Ayla Kutlu eserlerinde kadın karakterler ön plandadır.) Yalnız, mutsuz bir kadındır. Şermin Yaşar bu eser için şu cümleyi kurmuştur: "Eser, baştan sona Nilüfer'in iç çatışmaları ve konuşmaları üzerinde yapılandırılmıştır." Eser aynı zamanda 1994 yılında yönetmen Fide Motan tarafından beyaz perdeye aktarılmıştır. Eserde genel olarak Hâkim Bakış Açısı (Üçüncü tekil anlatıcı) kullanılmışsa da bazı bölümlerde Nilüfer'in iç monologları ile bu anlatım yer değiştirmektedir. İç monologları okurken Nilüfer'in geçmiş ve şimdi ile olan hesaplaşmalarını, yalnızlık durumlarıyla sık sık karşılaşıyoruz. Eserin yapısından biraz bahsetmek istiyorum. Farklı bir kurgu ile ilerleyen Ayla Kutlu eserin ilk bölümlerinde Nilüfer'in "şimdiki" hayatından izlenimler verirken ilerleyen bölümlerde geçmiş yaşantısına dahil olan kişiler ve olayları da ekleyerek kişi kadrosunu genişşleterek kendi içsel hesaplaşmalarının boyutunu büyütmektedir. Üçüncü dördüncü bölümde esere yeni kişilerin katılması ve aslında yaşadığı trajediye neden olan ana olayların metnin ilerleyen kısmında yer alıyor oluşu metnin okunurluğunu benim için daha da cazip kıldı. Yalnızlığını hafifletmek adına kendine bir muayenehane açan Nilüfer bu mekanı Ankara'nın Ulucanlar semtinde açar. Sınıf farklarına değinmek için Ulucanlar mekan olarak seçilmiştir. Nilüfer Ulucanlar ve çevresinde yaşayan halk ile bağ kurabilmek konusunda çok zorlanır çünkü kendisine göre daha alt sınıflara mensup olan bir halkın bulunduğu bir yerdedir ilk izlenimlerini de kırık dökük bir dükkanı olan "Fotoğrafçı" komşusundan alır. gonderi/93503296 Kitabın bazı bölümlerinde "aydın" diye nitelendirilen kesimlerin onlara göre daha az eğitimli olan insanlara karşı düşüncelerini (küçümseme, alay etme, dışlama) görebiliyoruz. Nilüfer'de arayış dönemlerinde TİP'e katılıp alt tabaka diye nitelendirilen insanlara meramını anlatabilecek olduğunu düşünür, kendi çevresinde sınıfsal farklardan oluşan o iletişim sorunlarını sona erdirmek gibi bir "fantazi" sahibidir. Lakin sonrası Ulucanlar'dan ayrılıp bMeşruiyet caddesinde (kendi sınıfına, özüne) dönmeyi tasarlayarak geçici hevesini sona erdirir. TİP dönemi sona erince bu kez de "Feminist" alana ilgi duymaya başlayan Nilüfer Kate Milett'i "Cinsel Sapkınlık" ile bir araya getirerek Kız Kardeşlik davasından da uzaklaşan bir kadındır. Bu iki örneği Nilüfer'in yalnızlıklarını örtmek adına yaptığı girişimlerin bazılarını ifade etmek için paylaştım. Nilüfer mesleki olarak iyi statüye sahip olmasına rağmen, en büyük hayali olan Göl kenarında ev almasına rağmen içinden yalnızlıklarını, karşı cinse ile olan yakınlıklarını-uzaklarının arasında mekik okuyan bir kadındır. Her kadının yaşayabilir olduğu olaylara sahip olsa da onu aykırı kılan noktaları da vardır. Ataerkil toplumda yaşayan kadınların baskı altına alınışını ve bu baskıdan kaynaklı olarak toplumdan kopan romanda da geçtiği haliyle duygusuzlaşan bir kadın görüntüsü de çizer. Ayla Kutlu'nun erkek egemen sisteme olan eleştirilerini satır aralarında okumak benim hoşuma gitti araştırdığım kadarıyla da romanlarının genelinde bu eleştiriler bulunuyor. Kadın yazarların ataerkil düzene karşı koyuşları, farkındalık yaratmak adına edebiyat alanında uğraş vermeleri gerçekten önemlidir. Yalnız Ayla Kutlu'nun sloganlara taşacak kadar sivrilen bir dil kullanımı olmasa da okura toplumsal olaylara olan eleştirileri, sınıfsal farklardan oluşan kopuklukları, kadın dünyasının buhranlarını satır aralarında belirtiyor. 200 sayfalık bir eser olmasına rağmen içinde hem insana dair hem insan dışında kalan durumlara dair değinilecek bir sürü nokta mevcut. Bazı noktaların üzerinde durarak Ayla Kutlu'nun bu eserine kayıtsız kalmak istemedim. İçi boş eserler üreten bir sürü kadın yazar on binlerce okunma oranına sahipken Ayla Kutlu'nun çok az okunmuş olmasına da üzüldüm. Bence kesinlikle göz atılması gereken bir kadın yazar. Sona erdirmeden önce kitabın 1999 basımından sonra kapak fotoğrafı değiştirilmiş ve son baskıda Frida Kahlo'nun "Yaralı Geyik" resmi kapak fotoğrafı olarak kullanılmış ki bence mükemmel bir seçim olmuş başkişi Nilüfer bu tablonun bir yansıması diyebilirim. Nilüfer ekseninde kaldım olaylara pek girmek istemedim çünkü bir sürü kişi (erkek) var kitapta ve onlarla geçen duygu durumlarına ipuçları vermek istemedim. Genel olarak değinmek istedim. Umarım kitabı okur ve bu incelemede eksik bırakılan noktaları tamamlarsınız.. Nilüfer'in gelenekselliği yerdiği bir alıntısı ile bitiriyorum: "Kadın özgürlüğü yoktu da, erkek özgürlüğü var mıydı? Böylesi özgürlüklerin gerekliliği bile tartışılabilirdi. Erkeklerin daha çok dışarı kaymalarında toplumun onlara kadınlara göre belli ve artık bir oranda özgürlük vermiş olmasının etkisi vardı ama, esas neden, evliliğin oluşturduğu inanılmaz yalnızlık duygusuydu. Yalnızlıktan kurtulmayı amaçlayanlar giderek öyle kalın duvarlı bir yalnızlığın içinde tutuklanmış olduklarını anlıyor ve öyle bitmez bir kendi özlerini savunma duygusu içine itiliyorlardı ki, evlilik giderek her şeyin savunmasını yapmaya önceden hazırlanmış yahut savunmaya zorlanan kişilerin beraberliğine dönüşüyordu." (Adem Yüce)

Cadı Ağacı Üzerine: Ayla Kutlu'nun okuduğum üçüncü kitabı Cadı Ağacı. Okuduğum diğer eserleri Bir Göçmen Kuştu O ve Emir Bey'in Kızları idi. Bu kitaplarını beğenmiştim. Cadı Ağacı'ndan daha sürükleyici olay örgüleri vardı. Bu kitap varlıklı, aydın bir kadının yaşadığı acı kayıplar neticesinde içerisine düştüğü derin yalnızlığı ve bunalımı anlatıyor. Yıllarca süren bir yalnızlık bu. Maddesel her şey olumlu veya olumsuz denenmiş ancak bu yalnızlık bir türlü doldurulamamış. Kitabın başkarakterinin dünyasını okurken onun için büyük bir üzüntü hissettim. Umarım böylesi bir yalnızlık içinde ömrünü akıtıp geçiren insanlar çok azdır ve kısa zamanda şifa bulurlar. Gelelim Ayla Kutlu'ya. Kitaplarıyla yeni tanışmış ve okumaya devam etme kararlılığımı sürdürüyorum.İnsanları iyi tahlil ediyor ve kitaplarında sağlam portreler çıkarıyor. Hikayelerinin başarılı temellendirildiğini düşünmekle birlikte kitaplardaki zamansal atlamaların can sıkıcı olduğunu söylemeliyim. Olay örgüsü tek parça halinde sürüp gitmiyor. Hikayenin farklı karakterleri ve zamanları arasında atlamalar yapıyor. Bu durum dikkati dağıtıyor, olay örgüsüne odaklanmayı ve anlamayı zorlaştırıyor. (Karakura'nın Öykücüsü)

Artık olgun çağını süren Doktor Nilüfer'in geçmişiyle hesaplaşmasını okuyoruz. Önce eşi, kızı, annesi ve erkek kardeşiyle, sonra da sevgilisi ve yakın bir arkadaşıyla olan ilişkilerine bakıyoruz. Başlangıçta okuması çok zor bir metindi ama alışınca devamı akıcı geliyor. Bir kadının kendi özünü kabulleniş ve reddedişleriyle ayakta tutmaya çalıştığını okumak ilham verici olsa da, bir noktada direncinin kırılabileceğini görmek gerçekçi ve bir o kadar üzücüydü. Herkese tavsiye edebileceğim bir kitap değil, okumak isteyenlerin de sakin bir ruh hâlindeyken okumasını tavsiye ederim. =) (G. İlke)

--reklam--

Cadı Ağacı PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Ayla Kutlu - Cadı Ağacı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Cadı Ağacı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Ayla Kutlu Kimdir?

Ayla Kutlu (d. 14 Ağustos 1938), Türk yazar. Türk edebiyatı'nda 1990'larda yerini alan kadın edebiyatının öncülerindendir. Yapıtlarında, öznel psikolojik olayları anlatırken Türk toplumundaki tarihsel ve toplumsal gelişmeleri aktarmıştır. Türk edebiyatının önemli ödüllerini kazanan Ayla Kutlu'nun bazı yapıtları senaryolaştırılmış ve filme alınmıştır.

Yaşamı

Ayla Kutlu, 14 Ağustos 1938 günü Antakya'da dört çocuklu bir ailenin ikinci çocuğu ve tek kızı olarak dünyaya geldi. Babası cumhuriyetin ilk kuşak öğretmenlerinden Selahattin Kutlu, annesi Sabriye Kutlu idi.

İlk ve orta öğrenimini İskenderun'da tamamladıktan sonra lise öğrenimi için Gaziantep'e gitti. Liseyi bitirdikten sonra İçişleri Bakanlığı'ndan burs alarak Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde okudu, 1960 yılında mezun oldu. Mezuniyetin ardından İçişleri Bakanlığı'nda zorunlu hizmet nedeniyle görev yaptı. Personel eğitimi, yöntem ve organizasyon gibi çeşitli uzmanlık alanlarında çalıştı. Yazar, 1964 yılında evlendi, 1965 yılında bir oğlu dünyaya geldi.

Ayla Kutlu, yazarlığa 35 yaşında iken başladı. İlk öykü ve yazıları Özgür İnsan dergisinde Aygen Berel adıyla yayımlandı. İlk romanı Kaçış'ı 1977'de tamamladı. 1980'de 20 yıllık hizmet süresi dolduktan sonra kamudaki görevinden ayrıldı, tamamen yazarlığa yöneldi ve ardı ardına romanlar yayımladı. Romanlarındaki karakterleri toplumsal ve tarihi gelişmelerle içiçe anlattı.

1985 yılında Bir Göçmen Kuştu O adlı romanıyla Madaralı Roman Ödülü'nü kazanan Ayla Kutlu, artık eşinden ayrılmış, yaşamını sanata endekslemiştir. Bu romanında bir Osmanlı aydının yaşam öyküsünü daha çok kadınlara yansıyan bölümüyle anlattı. Bir Göçmen Kuştu O romanının devamı niteliğindeki Emir Bey'in Kızları romanını 1999 yılında yayımladı.

1990 yılında Sen de Gitme Triyandafilis adlı yapıtıyla Sait Faik Hikâye Ödülü'nü aldı. Bu öykü senaryolaştırılmış , yazara En İyi Senaryo dalında Altın Koza ödülünü getirmiş; Sen de Gitme adıyla film yapılmış, 1996'da Altın Portakal ve Altın Koza Film Şenliklerinde toplam 14 ödül toplayarak büyük bir başarı kazanmıştır. Hoşçakal Umut ve Solgun Sarı Bir Gül yazarın filme çekilen diğer yapıtlarındandır.

Ayla Kutlu, 1990'larda çocuk kitaplarına yöneldi ve yirmiye yakın çocuk kitabı yazdı. Aynı dönemde, kadın sorunlarına eğilen yapıtlar verdi. Kadın sorunlarını açıkça ortayan koyan yapıtlarından Kadın Destanı adlı manzumesini klasik destan yapısı ve koşuk biçiminde kaleme aldı. Bu yapıt, Gılgamış Destanı 'na bir gönderme idi; Kutlu, Kadın Destanı'nda kadının mitolojik (Söylencebilim) çağlardaki öyküsünü bugünkü öyküsüne bağlamıştı.

1992 yılında Türkistan'da resmi bir görevde bulundu, 1995'te Kadın Kurultayında üye olarak bulundu.

1995 yılında yazdığı 'Mekruh Kadınlar Mezarlığı' Yunus Nadi Roman Armağanına değer bulundu.

Ayla Kutlu, yaşamının ilk 22 yılını Zaman da Eskir adlı yapıtında anlatmıştır. Yaşamını Ankara'da profesyonel yazar olarak sürdürmektedir.

--reklam--

Ayla Kutlu Kitapları - Eserleri

  • Sen de Gitme Triyandafilis
  • Bir Göçmen Kuştu O
  • Mekruh Kadınlar Mezarlığı
  • Emir Bey'in Kızları (Bir Göçmen Kuştu O 2)
  • Hoşça Kal Umut
  • Cadı Ağacı
  • Yedinci Bayrak
  • Kaçış
  • Başı Kuşlu Çocuk
  • Kadın Destanı
  • Zehir Zıkkım Hikayeler
  • Merhaba Sevgi
  • Islak Güneş
  • Asi... Asi
  • Hüsnüyusuf Güzellemesi
  • Zaman da Eskir
  • Tutsaklar
  • Eyvah Kardeşimi Sevmeye Başladım
  • İkizlerin Sırrı
  • Küçük Mavi Tren
  • Zavallı Mideler
  • Mavi Saçlar Pembe Gözler
  • Yıldız Yavrusu Ramram'ın Dünya Serüvenleri
  • Artık Çok Oldunuz
  • Minik Sultan ile Denizkızı
  • Huvava İlk Çevre Koruyucusu
  • Beceriksizler Sirki
  • Kendini Köpek Sanan Ayakkabılar
  • Melek ve Dostları
  • Akıllı Çocukla Yaramaz Kedi
  • Balina Aydın'ın Türk Dostları
  • Minik Sultan Sihirbaz
  • Minik Sultan Beceriksiz Palyaço
  • Çiçek Elli Robot
  • Gezgin Kertenkele İle Kutup Ayısı
  • Ateş Üstünde Yürümek
  • Ayla Kutlu Edebiyatı

--reklam--

Ayla Kutlu Alıntıları - Sözleri

  • İnsan aptallıklarını zaman içinde zeka gösterisine çeviremezse unutmayı seçer. (Zaman da Eskir)
  • Yoksulluğun derinliği vardır. Dışarıdan bakan göz onun enini boyunu görür yalnızca. Asıl olan onun derinliğidir. Bir mecidiye büyüklüğünde kalmış sabun parçasını bile hane halkına kullandırmayıp, gelebilir olduğu düşünülen konuğa saklamak yoksulluk demektir. (Yedinci Bayrak)
  • Hayvanlar birbirini incitmezler.Karın doyurmak dışında birbirlerine kötülükleri dokunmaz. (Merhaba Sevgi)
  • «Ah benim saf kızım,» demişti. «Bütün bunlar, bu tabanı toprak dükkân, bu pis pencereler, dahası, benim şu pis kılığım bile müşteriyi artıran şeyler. Benim fiyatlarımı Kızılay'ın en lüks stüdyosuyla karşılaştır, daha ucuz olmadığını görürsün. Aynı fiyata yaparım ben işi. Ankara'nın köylüsü buraya gelir. Ona göre Ankara hâlâ babasından, dedesinden duyduğu eski Ankara'dır. Yenişehir onun yeri değildir. O buralara gelir. Benim dükkânımı görünce, böyle bir yerde hele yaşlı başlı bir adamın kendisine kazık atmayacağına inanır. Buraya, kovulmayacağından emin, rahat rahat girer. Beş on kuruş tenzilat yapmamı isterse hatırını kırmayacağımı, "peki, şimdi öyle olsun da ayağın alışsın.' diyeceğimi bilir. Hiç boş kalmaz bu dükkân. Çünkü, köylü gelir, gece konduda oturan gelir. Çokturlar onlar be kızım. Üstelik öyle ince eleyip sık dokumazlar. Ne verirsen ellerine, sevinir giderler. Benim büyük oğlum, buralara burun kıvırdı, gitti, Kızılay'ın göbeğinde bir stüdyo açtı. Benim yarım kadar bile kazanamaz. Halbuki benim dükkanımın adı bile yok. FOTO... (Cadı Ağacı)
  • Zaman, sen ne almış olursan ol, tüm renkleri renksizliğe boyayarak geçiyor üstümüzden. (Sen de Gitme Triyandafilis)
  • Nice yıldan beri kadınlar akıyor kente. Kimi pazara geliyor, kimi pazarlanıyor. (Kadın Destanı)
  • “Amipe benziyorsun. Önüne çıkan her şeyi yutuyorsun. Parçalara bölüyorsun kendini. Yeni parçalar da önüne gelen her şeyi yutuyor. Ama sen artmıyorsun. Bin parçasın, hiçbiri bir arada değil. Boyuna dağılıyor, yayılıyor, özünden uzaklaşıyorsun. Gerçekte, özün var mı senin, bir yoğunluk oluşur mu sende, bilmiyorum. Yazık sana. Acıyorum ama, acınmaya değer bir yanın var mı, bundan kuşkuluyum. Sen hep böyle miydin, yoksa sonradan mı değiştin, onu da bilmiyorum. Hep böyle idiysen, nasıl saklayabildin kendini? Senin varlığın bile kuşku verici, kaypak, ele geçmez bir şey sanki...” (Cadı Ağacı)
  • Biraz soluk al. İnsanları suçlamayı bırak. Onlar sana hoşgörüyle bakmak için gelmediler dünyaya. Kendilerini beğenmek için yaşarlar. Acımasızlıkları ondan... (Sen de Gitme Triyandafilis)
  • "Ya bu işığı herkese saç yada bırak dünya karanlık kalsın" (Mekruh Kadınlar Mezarlığı)
  • Önce ateş vardı. Sonra hava oldu. Ateş yandı, yandı ve söndü. Toprak oldu. Topraktan su çıktı. Ateş suyu yaktı, buhar oldu. Buhar toprağa değdi, yağmur oldu. Toprak ağacı verdi. Ağaç doğurdu, orman oldu. İçinde hayvan oldu. Sonra insan geldi, ormanı bitirdi. Yine toprak oldu. Toprağı ekti, ekin oldu. Ekini yedi, arttı. Daha çok ekti, daha çok arttı. Çok olan şeyi sattı, zengin oldu. Toprağı ev yaptı, arttı. Yine ev yaptı, yine arttı. Yine ev yaptı... Toprak yetmez oldu, evleri yıktı... (Islak Güneş)
  • Her insanın içinde çiğlik vardır. (Emir Bey'in Kızları (Bir Göçmen Kuştu O 2))
  • Başlarını kaldırmadan ve kımıldatmadan dudaklarını, Bütün Tanrılara küfrettiler. Onlar da aşağılıktı, onlar da adiydi en az yarattıkları kadar. (Kadın Destanı)
  • bütün dünyayı unutup, mızıka yorumlana, yavaş bir iç çekişle kapanana kadar onun karşısında dönüp duranlar; Batu'nun omuzlarından gerili açık kollarının altından nazlı bir kaynak suyu gibi süzülerek akan, gözleri parlak, yanakları pembe, adımları serçe kızlar. (Bir Göçmen Kuştu O)
  • "Gençlik dediğin nedir ki gerçekte? Yaşandığının farkına bile varılmayan bir duyarlılık. Görünüşteyse, ablak suratlılık, çizgilerin belirsizliği, anlamsız çıkışlar, ağıtlar ve sevinçler ... Velhasıl eblehliktir gençlik." (Sen de Gitme Triyandafilis)
  • Duygularımız, en büyük zenginliğimizdi. (Mekruh Kadınlar Mezarlığı)
  • Bütün insanlar yalnız galiba. Kendini düşünmekle, irdelemekle başlıyor yalnızlık. Bunu yapmadığın sürece yalnızlık duymazsın. (Hoşça Kal Umut)
  • O kız seni mutsuz edecekti ,yaşasa da gitse de hatta olmaz ya seninle kalsa bile (Sen de Gitme Triyandafilis)
  • Kan öfkeyi artırır. (Emir Bey'in Kızları (Bir Göçmen Kuştu O 2))
  • "İnsanlara sevgiyi öğretmek de bir gülünç düş aslında. Belki, öfkenin değil sevginin egemen olacağı bir düzenin koşullarını hazırlamaktır sorun; insanlara, savaşmanın değil, barış içinde, birinin ağzındaki lokmayı kapmak yerine, daha çok lokma üretmenin doğru olduğunu öğretecek bir düzen içinde yaşamanın güzelliğini anlatabilmekti asıl mesele." (Kaçış)
  • İnsanlar birinin ardına takıldıklarında, başkalarının oyunlarına geldiklerinde, sürüye dönüşüyorlar.Tek insana tek kahramana kinim ondan.İnsanları insan olarak yaşamaya çağırmaya kimsenin gücü yetmez. Çevresi kirletir onu. (Bir Göçmen Kuştu O)