Kitap Künyesi

Yazar: Romain Gary (Emile Ajar)

Çevirmen: Gülderen Bilgili

Yayın Evi: Agora Kitaplığı

İSBN: 9786051031705

Sayfa Sayısı: 512

--reklam--

Cennetin Kökleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Romain Gary'nin romanları içerisinde apayrı bir yerde duran "Cennetin Kökleri", 2. Dünya Savaşı'nda toplama kamplarında kalırken insanın doğasına dair ciddi şüpheler duyan bir idealistin, Morel'in, savaştan sonra Afrika'ya gelip fillerin koruyuculuğunu üstlenmesini, filleri savunurken insanlığın temel meselelerini ortaya koyuşunu anlatıyor. Agora Kitaplığı "Cennetin Kökleri"ni, büyük romancı Mehmet Eroğlu'nun takdimiyle sunuyor...

--reklam--

Cennetin Kökleri Alıntıları - Sözleri

  • "Halkın duyarlılığı diye bir şey vardır, bilirsiniz. Size söyleyeyim, hükümetleri düşüren şeylerdir bunlar. Halk için gerekli tek şey bilmektir."
  • "Yazgımızı mücadele etmeden kabullenmemizi gerektirecek hiçbir sebep yok" Aynı anlarda on dört yaşlarında zenci bir delikanlının başı yoldan geçen bir beyaz kadına ıslık çaldığı için eziliyor; güvercin meraklısı Ruslar Büyük Britanya'dan daha geniş bir toprak parçasını bir anda yerle bir eden kıtalararası bir roket hazırlıyor; Mau Maular ulusların kaderlerini belirleme hakkı üzerine yemin ederken içtikleri iksirin içine yeni doğmuş bebek beyni karıştırıyor; Fransız İskan Bakanı kısa bir süre önce bir gecekonduda soğuktan ölen çocuğun cenaze törenine katılıyor ve anne babanın ellerini sıkıyordu.
  • Yıldızlara o saf ve güzel görünümü veren yalnızca uzaklıklarıydı.
  • 'Köpekler yeterli değil artık; bakın, insanlar nasıl da yal­nızlık duyuyorlar; dostluğa ihtiyaçları var, dayanacak daha büyük, daha güçlü bir şeye ihtiyaçları var. Köpekler yeterli değil: Bize filler gerek ... Tümüyle yok olmadan, onların vu­rulmasını önleyin.
  • "İnsanlığa karşı hastalıklı bir nefret duyarak, Morel gibi fillerin yanında yer almaya çalışmıyordu demek? Hayır, elbette hayır - insanlığın kendisini bu denli tiksindirdiğini düşünmek saçmaydı. Yoksa, hayatının en güzel yıllarını insanlığa önce hidrojen, sonra bazalt bombası yapmak için harcar mıydı?"
  • "Kişi, görevini ülkesi uğruna yapıyorsa o görev soyludur; ama bir ülkeye sahip olmak için çabalayan insanlara karşı yapıyorsa o görev çirkindir."
  • "Eski, çok eski bir aldatmaca bu. Artık sökmüyor. Dünyanın onda dokuzu bağımsız uluslardan oluşuyor; ama durumlarına bir bak... Hayır dostum, benim açımdan yeterli değil. Daha çoğunu istiyorum. Daha çok şey bekliyorum. Artık insanlaşmalarını istiyorum; daha azına razı değilim."
  • Yıldızlara o saf ve güzel görünümü veren yalnızca uzaklıklarıydı
  • "Onu dinlerken yüzü sakalının elverdiği ölçüde bir küçümseme ifadesiyle doluydu. İnsanlar, herhangi birinin kendilerinden, görünümlerinden ve kokularından bıkıp, yalnızca dünyada daha iyi bir birliktelik bulunmadığı için fillerin arasında yaşamaya karar verebileceğini hiç mi hiç anlayamayacak kadar kendi benlikleriyle sarmalanmışlardı."
  • ...bildiğiniz gibi, içgüdüsel dürtülerini doyurmak için gerekli karşılığı ödemeye her zaman hazır ki­şiler vardır.
  • Gitmek isteyen olursa, bırakın...
  • Düş gücünü çok çalıştırmış olmalıydı; şimdi düş kırıklığı duyuyordu.
  • Bütün hayatı kendi önemsizliğine bir karşı çıkıştan ibaretti.
  • ... yalnızlık üzerine kırılan rekorlar söz konusu olduğunda, hepimiz bu alanda birer şampiyonuz.
  • "Biri özel bir aşı icat etmeli" diyordu. "Ya da bir hap. Bugünlerde bulacaklar bu hapı. Hep inançlı bir adam oldum ben. İlerlemeye inanıyorum. Bugünlerde piyasaya erdem hapları, insanlık hapları sürecekler. İnsanlar, her sabah işe gitmeden önce, bir bardak suyla birlikte bir hap yutacaklar O zaman her şey birden ilginçleşecek, siyaset bile olabilirlik kazanacak."

--reklam--

Cennetin Kökleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Artık insanlaşmalarını istiyorum; daha azına razı değilim!: Romain Gary’nin başyapıt olarak nitelendirilen eserlerinden biri “Cennetin Kökleri”. Savaşın o korkunç anılarının hala taze olduğu 1956 yılında Fransa’da yayınlanan ve hemen akabinde, 1958 yılında, Hollywood’da sinemaya uyarlanan bu kitabı uzun süredir merak ediyordum. Ayrı bir hayran kitlesi var bu kitabın; yayınlandığında Avrupa’da çok beğenilmiş, filmi de Amerikan kamuoyunu etkilemiş ve uzun süre manşetlerden inmemiş. Platoncu,“Akılcı” Batı Dünyası’nın üzerinde yükseldiği temelleri sorgulayan eseri bunca beğenmesi ve eser ile yazarının çabucak, romanın mesajının aksine, popüler dünyanın figürlerine dönüşmesi bence çok ironik. Tam da bu yüzden; Romain Gary’nin samimiyetinden emin olamayıp romanı da gereğinden uzun bulduğumdan, beni o ölçüde etkilemedi; ancak yine de yazarın insanlık değerlerini sorgularken kurduğu metaforları ilgi çekici bulduğumu söylemeliyim. Hikaye Fransız Ekvator Afrika'sında geçiyor. Tutkulu bir çevreci olan Morrel, tüm varlığı ile fillerin neslinin tükenmesini önlemek için çalışıyor. Batılı zenginlerin av tutkusu, Batılı tüccarların fildişi ticareti, Afrikalıların ise et ihtiyacı nedeniyle kıyasıya öldürdükleri filleri ne pahasına olursa olsun kurtarmak, Morrel’in hedefi. Bu amaçla ilk başlarda otoritelere şikayet dilekçeleri yazmak ve uluslararası çevreci oturumlarda konuşmalar yapmak ile yetinirken kısa sürede bu girişimlerinin hoş birer anı olmak dışında etkisi olmadığını fark ediyor. “Çevre” dendiğinde güya akan suların durduğu, Morrel’in bu romantik girişiminin ayakta alkışlandığı Batı dünyası fildişi tutkusundan da, av tutkusundan da vazgeçmiyor. Afrikalılara gelince, Batılı dünyayı yakalama çabasındaki bu koca kıta için filler hem yiyecek, hem de silah almak için para demek. Dolayısıyla oyunu mevcut kurallara göre kazanamayacağını anlayan Morrel, çareyi eline silah alıp filleri avlamaya çalışan herkesi vurmakta buluyor. Kendisine katılan kimi kaybedenlerle -gece kulübü hostesi olan Minna, gözden düşmüş bir İngiliz askeri subayı olan Forsythe- birlikte kurduğu anarşist düzen, aslında sadece filler için değil, tüm insanlık için kurtuluşu arıyor. Bu anarşist yolculuğu boyunca trene inenler-binenler o kadar çok ki. Açıkçası hiç kimse Morrel’in tek amacının filleri kurtarmak olduğuna inanmıyor. Bir nevi modern dünya peygamberi Morrel; her bakan onda kendi yansımasını bulmaya çalışıyor. Tüccar Habib için fildişlerini bulmasını kolaylaştıran bir aracı o, Peder Fargue için insanlığı dine yaklaştıracak bir elçi, Waitari için Afrika’nın ulusal bağımsızlık savaşına dikkatleri çekecek kuvvetli bir destek, Forsthye için kendi kurtuluşunun öncüsü, Minna için karşılıksız sevgi. Ancak, İsa’nın kaderi Morrel’i de takip ediyor; o kendisine yakıştırılan bu kimlikleri reddettikçe, dün yanında olanlar ertesi gün karşısına geçiveriyorlar. Morrel sadece ikiyüzlü Batı dünyası ve özgürlüğe kavuşmak için para kazanma peşindeki Afrikalılardan değil, kendi büyüttüğü bu şeytanlardan da kaçmak zorunda kalıyor. Peki “Neden filler için bunca çaba?” derseniz… Eski bir toplama kampı sakini olan Morrel’in küçücük hücrelerde aklını kaçırmamak için arkadaşı Duparc ile oynadığı oyunun bir parçası filler. O eziyet günlerinde, insanlıklarından uzaklaştıkları o ortamda, devasa cüsseleri ile kimseleri yanına yaklaştırmayan ve çöllerde kaygısızca, özgürce dolaşan filleri hayal ederek tutunuyorlar hayata. Nitekim Morrel’in insanlık değerlerini yüceltmeyi fillerin kurtuluşu ile özdeşleştirdiği bu macerasındaki ana dönüm noktası da, eski hücre arkadaşı Duparc’ı para için filleri avlarken görmesi; Morrel’in yanındaki çantasında taşıdığı dilekçelerinden vazgeçip eline silah almasında can yoldaşı Duparc’ın para için ortak değerlerini satması ana rolü oynuyor. “Fillerin yok oluşu gibi, insan haklarının ve insan özgürlüğünün yok oluşunun, geri dönüşsüz bir gelişme, yeni, modern, acımasızca yeterli bir dünya ülküsü uğruna insanlığın ödediği bir bedel olduğu gerçeğine sırt çevirip insan hakları ve özgürlük üzerine düş kurmayı sürdürüyorlardı.” Morrel ve arkadaşları. Çevrelerindeki herkesin materyalist bakışlarının yanında küçümsenen, aşağılanan, arkasında başka niyetler aranan bir bakış bu. Dünyevi olmaktan çok uzak, dinlerin sunduğundan bile daha uhrevi bir hayali bu dünyada hayata geçirmeye çalışan bir çılgın o. "Eski, çok eski bir aldatmaca bu. Artık sökmüyor. Dünyanın onda dokuzu bağımsız uluslardan oluşuyor; ama durumlarına bir bak... Hayır dostum, benim açımdan yeterli değil. Daha çoğunu istiyorum. Daha çok şey bekliyorum. Artık insanlaşmalarını istiyorum; daha azına razı değilim.” diyor Morrel. Afrika’ya ulusal bağımsızlık hayaliyle silah satan tüccarların, tek tanrılı dini getirme bahanesi ile sömürgeleştirmenin, medeniyet adı altında özünden kopmanın karşısında cesurca duran bu modern zaman Don Kişot’u, bence akışı çok sürükleyici olmasa da, okunmayı hak ediyor. (AkilliBidik)

Romain Gary'nin ilk Goncourt ödülünü aldığı ve benim bir başyapıt olarak nitelendirebildiğim muhteşem kitabı. Kitapta, esas olarak Morel isimli bir kişinin, ikinci Dünya Savaşını izleyen yıllarda, Fillerin öldürülmesini önlemek için Fransız Ekvator Afrikasında verdiği mücadele anlatılıyor. Ama tabiiki anlatılanlar sadece fillerle sınırlı kalmıyor. Finlandiya ormanlarından, balinalara kadar, mayıs böceklerinden Almanya'daki köpeklere kadar, gergedanlardan kuşlara kadar tüm doğanın korunmasının insanlık için ne kadar önemli olduğu çeşitli örneklerle de vurgulanıyor. Ayrıca, o dönemdeki sömürgecilik Afrika'sının siyasi,sosyal,ekonomik,çevresel, doğal kaynaklar ve insanların düşünce yapısı hakkında geniş bir şekilde bilgi de veriliyor. Özellikle, Morel karakterinin verdiği insanlık dersleri bence kitabın asıl amacını oluşturmaktadır. Doğayı korumak amacıyla verdiği bu mücadelede kendisine samimi olarak destek verenler olduğu gibi, bu mücadeleyi çeşitli amaçlarla kullanmak isteyen kişi ve gruplar da vardır. Hatta bunlar daha da fazladır. Ama bu durum, Morel'i yıldırmamış,umudunu kaybettirmemiştir. En zorda kaldığı durumlarda bile karşısındakilere insan olabilmelerinin şartları hakkında adeta dersler vermesi, kendisini, inandığı şeye ne kadar adadığını bize göstermektedir. Kitabı, ben mutlaka okunması gereken bir kitap olarak değerlendiriyor ve incelememi, Morel'in söylediği gibi 'keşke bir gün insanlar için ''erdem ilacı'' bulunsa da insanların bu ilacı içmesi sağlansa' dileğimle bitiriyorum. (mehmet temiz)

Afrika’daki fillere saygı duyulmasına hayatını adayan, filleri insanlardan daha çok seven Morrel’in destansı hikayesini anlatan Romain Gary romanıdır. Aynı zamanda romain gary'nin ilk goncourt ödülünü aldığı (kendi adıyla) romandır. İkinciyi Emile Ajar takma adını kullanarak Onca Yoksulluk Varken ile almıştır ki o da muhteşem bir başyapıttır. 2. Dünya Savaşı’nın etkileri sürerken, sömürgeci “uygar” ülkelerin Afrika üzerinde uyguladıkları katliamlara ek olarak yardımcı kahramanların trajik geçmişleri aracılığıyla insanoğlunun en çirkin yüzleri gözler önüne seriliyor. Bilim ve sanayinin gelişmesinin “uygarlık” seviyesini belirlediği toplumlarda “insanlık” seviyesini ölçen bir kıstas kalmamıştır. İnsanların en çirkin yüzlerinin anlatıldığı romanda, Morrel’in neden onları değil hayvanları tercih ettiğinin temeli 2. Dünya savaşında yaşadıklarına dayandırılsa da filleri korurken verdiği mücadelede (aslında tüm hayvanları) karşılaştığı zorluklar onu davasında daha da haklı çıkarır. Afika insanının açlığı sürdükçe filler için hiçbir umut kalmayacaktır. Bu yüzden Afrika insanının hayat düzeyini yükseltmek de Morrel’in mücadelesinin de bir parçasıdır. Ancak Afrika insanının fillere bakışı, açlıklarından dolayı onları birer "et yığını" olarak görmeleridir; beyazlar içinse fillerin dişlerinden dolayı para ve kazanç demektir. Ayrıca Afrika yerli kabileleri için erkek fillerin öldürülmesi, genç yerliler için erkekliğe geçiş sembolü, ilk adımı olarak görülür. Yani fillerin yaşaması için MorRel’in mücadele etmesi gereken çok şey vardır. Siyasi, tarihi ve kültürel “arka planıyla” insanı Afrika’ya batırıp çıkaran bu romanı okumak sancılı bir süreç geçirmenize sebep olabilir ama insan olmak için sancı çekmek gerekir. (Elif Osmanoğlu)

--reklam--

Cennetin Kökleri PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Romain Gary (Emile Ajar) - Cennetin Kökleri kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Cennetin Kökleri PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Romain Gary (Emile Ajar) Kimdir?

1914, Litvanya doğumlu. On dört yaşında Fransa’ya geldi, hukuk öğrenimi gördü, 1940 yılında ‘Fransa’ya Özgürlük’ ekibine ve savaşa katıldı. Fransa’nın 2. Dünya Savaşı’ndaki kahramanlarından biriydi, Legion d’honneur nişanına layık görüldü. Yazarlığı yanında diplomatlık yaptı.

 

İlk romanı Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi, dışişleri bakanlığında çalışmaya başlamasıyla aynı zamanda yayınlandı. Onca Yoksulluk Varken‘de olduğu gibi ‘Émile Ajar’ takma adıyla da kitaplar yazdı ve her iki kimliğiyle iki ayrı Goncourt Ödülü sahibi oldu. Eşi ünlü Fransız oyuncu Jean Seberg’in 1979′daki trajik ölümünün ardından 1980’de kendi eliyle hayatına son verdi.

 

Yazarın kaleme aldığı çok sayıda romandan Agora Kitaplığı’nda yayınlananlar şunlardır: Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı (2012), Cennetin Kökleri (2012), Kadının Işığı (2012), Biletiniz Buraya Kadar (2012), Polonya’da Bir Kuş Var – Avrupa Eğitimi (2012), Uçurtmalar (2012) ve Emile Ajar takma adını kullanarak kaleme aldığı Onca Yoksulluk Varken (2009), Yalan-Roman (2011), Koca Tembel (2011) ve Kral Salomon’un Bunalımı (2011).

 

--reklam--

Romain Gary (Emile Ajar) Kitapları - Eserleri

  • Onca Yoksulluk Varken
  • Yalan-Roman
  • Kadının Işığı
  • Polonya'da Bir Kuş Var
  • Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı
  • Cennetin Kökleri
  • Kral Salomon'un Bunalımı
  • Uçurtmalar
  • Biletiniz Buraya Kadar
  • Koca Tembel
  • Beyaz Köpek
  • Yıldızyiyiciler
  • Partizan Nadejda

--reklam--

Romain Gary (Emile Ajar) Alıntıları - Sözleri

  • İnsanların hüznü her zaman, en çok gözlerinin içindedir. (Onca Yoksulluk Varken)
  • "İnsanlığa karşı hastalıklı bir nefret duyarak, Morel gibi fillerin yanında yer almaya çalışmıyordu demek? Hayır, elbette hayır - insanlığın kendisini bu denli tiksindirdiğini düşünmek saçmaydı. Yoksa, hayatının en güzel yıllarını insanlığa önce hidrojen, sonra bazalt bombası yapmak için harcar mıydı?" (Cennetin Kökleri)
  • Sevmek, aç kalmamak ve sıcak bir yer edinmek. Zosia'nın hayattan bekledikleri bunlardı. Ve Zosia, huzur içinde sevmenin, açlıktan ölmemenin, soğuktan donmamanın neden bu kadar zor olduğunu düşünüyordu şimdi. (Polonya'da Bir Kuş Var)
  • Açıkça belirtmem gerekiyor ki ben hep kolsuz oldum. İki kol, benimkiler, boşluktan başka bir şey değil. Bana iki kol daha gerekliydi. Bu, vitaminlerden söz edilirken, eksiklik denilen şeydir. (Koca Tembel)
  • ...insan istese de istemese de en içten, en gerçek yanı çatlak yanıdır. (Yalan-Roman)
  • “Ve ben size, 'Sizi seviyorum/ demiyorum. Deneyelim, diyorum. Mutsuzluğa saygılı olmak için hiçbir sebep yoktur. Hiçbir.” (Kadının Işığı)
  • "Bir gün aç kalmak, üşümek yasaklanacak." (Polonya'da Bir Kuş Var)
  • Karşıdakinin canını sıktığını bile bile konuşmayı sürdürüp insanın yüzüne bön bön bakmak; bunlar kesinlikle katlanamadığım şeylerdi. (Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı)
  • Hüzünlü görünüyordu..Gözlerinden ötürüydü bu. İnsanların hüznü her zaman, en çok gözlerinin içindedir. (Onca Yoksulluk Varken)
  • "Onu dinlerken yüzü sakalının elverdiği ölçüde bir küçümseme ifadesiyle doluydu. İnsanlar, herhangi birinin kendilerinden, görünümlerinden ve kokularından bıkıp, yalnızca dünyada daha iyi bir birliktelik bulunmadığı için fillerin arasında yaşamaya karar verebileceğini hiç mi hiç anlayamayacak kadar kendi benlikleriyle sarmalanmışlardı." (Cennetin Kökleri)
  • Ben de gülümsüyordum ama, içimden gebermek geliyordu. (Onca Yoksulluk Varken)
  • Dinle beni, Lila, bu tür suçluluklar hiçbir şey değil bu zamanda; gerçi her zaman için de öyle ya. Bu belden aşağı suçluluklar, ermişlik gibi kalır öbürlerinin yanında. (Uçurtmalar)
  • Deli damgası yediğiniz andan itibaren herkes size iyi niyetle yaklaşır, çünkü delilik politik değildir. (Yalan-Roman)
  • İnsanın kendi kendisiyle, barış anlaşması yapması çoğu zaman en zor olanıdır. (Biletiniz Buraya Kadar)
  • Sevdiğin yüzünden deli oldun, dediler. Yaşamın tadını yalnız deliler bilir, dedim. (Onca Yoksulluk Varken)
  • İnsanın çocukluğunu büyüdüğünde bile içinde taşıması tuhaf. (Şafakta Verilmiş Sözüm Vardı)
  • ...umut beni yiyip bitirmeyi sürdürdü, zaten başka işe de yaramaz... (Yalan-Roman)
  • “Hileden, aldatmacadan bıktık artık. Kimi zaman dublajdan geçmiş bir film içinde yaşıyormuşuz gibi oluyor, herkes dudakların oynatıyor; ama bu, ağızdan çıkan sözle bağdaşmıyor. Her şey sonradan seslendirirmiş ve kimi zaman çok da iyi yapılmış , o kadar ki insan doğal sanıyor.” (Koca Tembel)
  • İyi bir eğitim dedikleri şeyden geçtim: Bizi engellerle çeviren şey. (Kadının Işığı)
  • “Ekmeğin icat edilecek bir şeyi yok, suyun kaynağa verecek dersi yok, kalp neyle yaşadığını kana açıklamaz...” (Kadının Işığı)