Kitap Künyesi

Yazar: Nazlı Eray

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789755101682

Sayfa Sayısı: 128

Deniz Kenarında Pazartesi Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Edebiyat dünyamıza fantastik gerçekçilikle girerek bugüne kadar bütün yapıtlarında bunu sürdüren Nazlı Eray, anı-roman türündeki bu kitabı ile, yine çok alışılmış bir biçimde öyküsüne başlayıp alışılmamış yorumuyla okurlarını bir kez daha değişik boyutlara götürüyor.

Deniz Kenarında Pazartesinin gerçekçi ve düşsel coğrafik konumu çok engin. Çok az Türk yazarı öbür kültürler ve ülkelerle ilgilenmiştir.

-Talat Sait Halman-

Deniz Kenarında Pazartesi Alıntıları - Sözleri

  • " Hepimiz ölümü kendimizde taşırız, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi.
  • Sabah Şekspir kahvaltısı, Öğlen Sartre türlüsü Akşam Kafka omleti, Gece: Kabus.
  • "Hepimiz ölümü içimizde taşırız, meyvenin çekirdeğini taşıdığı gibi..."
  • ''Ne tuhaf şey, terasta onun yanında otururken, hem mutluluk, hem çaresizlik, bazen büyük bir acı duyuyordum.''
  • İnsan hiçbir zaman büsbütün yalnız değildir dünyada. En kötü durumda, bir çocuğu, bir delikanlıyı ve zamanla olgun bir adamı, yani kendisinin eski bir halini bulur yanında. CESARE PAVESE
  • Hepimiz ölümü kendimizde taşırız, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi.
  • "... Insan hiçbir zaman büsbütün yalnız değildir dünyada. En kötü durumda,bir çocuğu,bir delikanlıyı ve zamanla olgun bir adamı,yani kendisinin eski bir halini bulur yanında..." CESARE PAVESE
  • "Bir düşün içinde her şeyi yapabiliyor insan,ne güzel "
  • Bu sabah, her soruya mutlaka bir yanıt aramamak gerektiğine inanır gibiyim.
  • Hepimiz ölümü kendimizde taşırız, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi.
  • Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum.
  • Yazarlık dünyanın en yalnız mesleği.
  • Bir düşün içinde her şeyi yapabiliyor insan, ne güzel.
  • Artık alıştığım nesneler ve güzellikler , sevdiğim ve istediğim düzen çevremde yok. Sıradan bir odanın içindeyim.

Deniz Kenarında Pazartesi İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Bodrum'da bir otel odasında, yirmi yıl öncesi ile yirmi gün öncesi arasındaki zamanda geçen anılarını yazan bir yazar ve onun bu süreçte yaşadıkları üzerine kısa bir kitap. Odasından denize bakarken, tekrar o günlere gidiyor, yedi erkek ve yedi farklı yerde geçen bu anılar, bir kitapta toplanıyor. "Bir düşün içinde her şeyi yapabiliyor insan" diyor, Nazlı Eray. Kendi kitaplarını tarif ediyor sanki. Ama ne yazık ki, anılar değişmiyor. Bu yüzden yazar, anılarına veda ediyor. Kitabın son sayfasında, anılarıyla vedalaştıktan sonra; "belki bir arayışın kitabı bu yazdığım" diyor. Bana kalırsa bu kitap, arayışın değil, aranılanın bulunuşu olmuş. Her kitabında farklı bir dünyaya gittiğim Eray; anıları, düşleri, geçmişi ve geleceği bir araya getirip, anı-roman türünde alışılmışın dışına çıkmış. Fantastik edebiyat sevenlere tavsiye ederim. Keyifli okumalar. (KitapKadın)

Harika.. Tüm anılarla vedalaşma vakti gerçekten hüzünlü. 1 günde okudum bittilerden. Sevdiğin insanlar sana yalan söylemişlerdi. Bunlar belki de yaşadığın ilk yalanlardi. Yalan olduklarına inanmamıştın. Yücelttiğin, çevresinde dünyalar kurduğun kişilerin ufak kacamaklarini, zayıflıklarını görmüştün. Şaşırtmıştı tüm bunlar seni. (Tuçe ATAK MERAL)

Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir?

Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.

 

Nazlı Eray Kitapları - Eserleri

  • İmparator Çay Bahçesi
  • Aydaki Adam Tanpınar
  • Aşık Papağan Barı
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor
  • Orphee
  • Ömür Uzatma Kahvehanesi

  • Arzu Sapağında İnecek Var
  • Pasifik Günleri
  • Ayışığı Sofrası
  • Kız Öpme Kuyruğu
  • Sis Kelebekleri
  • Kayıp Gölgeler Kenti
  • Ah Bayım Ah

  • Aşkı Giyinen Adam
  • Farklı Rüyalar Sokağı
  • Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio!
  • Beyoğlu'nda Gezersin
  • Halfeti'nin Siyah Gülü
  • Uyku İstasyonu
  • Ay Falcısı

  • Deniz Kenarında Pazartesi
  • Frej Apartmanı'nın Esrarı
  • Ölüm Limuzini
  • Uyku İstasyonu
  • Tozlu Altın Kafes
  • Elyazması Rüyalar
  • Gece Çiçeği İstanbul

  • Aşk Yeniden İcat Edilmeli
  • Eski Gece Parçaları
  • Yoldan Geçen Öyküler
  • Rüya Yolcusu
  • Yıldızlar Mektup Yazar
  • Büyülü Beyoğlu
  • Karga Feramuz'un Aşkı

  • Geceyi Tanıdım
  • Kalbin Güney Batısı
  • Sinek Valesi Nizamettin
  • İki Kafalı Topaç Villy
  • Örümceğin Kitabı
  • Bir Böcek Sevdim
  • Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni

  • Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler
  • Hazır Dünya
  • Düş İşleri Bülteni
  • Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler
  • Ekmek Arası Rüya
  • Kuş Kafesindeki Tenor
  • Sihirli Saray

  • Naz ve Köşkteki Vampir
  • Çığlık Atan Mumya
  • Gören Gözler Duyan Kulaklar
  • Naz ve Büyülü Bahçe
  • Mırmır Osman
  • Billur Ahtapot ile Mor İnci
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor

  • Kapıyı Vurmadan Gir
  • Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi
  • Geceyi Tanıdım Erostratus

Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri

  • Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası)
  • Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni)
  • “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar)
  • Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü)
  • "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası)

  • Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu)
  • " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi)
  • "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar)
  • "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi)
  • Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu)
  • Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti)

  • "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu)
  • Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti)
  • Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah)
  • Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası)
  • ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu)
  • "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası)
  • İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı)