Kitap Künyesi

Yazar: Victor Hugo

Çevirmen: Tozan Alkan

Yayın Evi: Artshop

İSBN: 9789756038499

Sayfa Sayısı: 118

Denizde Gece Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Hugo'yu kralcılıkla suçlayanlar,

devrimciler,

gerçeği en iyi kendilerinin bildiğini sanırlar.

oysa her gerçekçilik devrimci değildir (...) Sanat sanat içindir âşıklarının, gerçek kaçkını gerçekçilerin koyduğu ilkelerle yetinirsek gerçekçiliği suçlu sandalyesine oturtmuş oluruz. (...) Tarihin, bilimsel toplumcu kuramın gözünü açtığı, toplumculuğu yaşayan günümüz yazarları, işte bu nedenledir ki, sanat sanat içindir görüşünü savunanlara, cumhuriyetçi olsalar bile cephe alır da.

Victor Hugo gibi

monarşistlere gönül bağlılığı duyar (...)"

Louis Aragon

Denizde Gece Alıntıları - Sözleri

  • HALKIN KURTULUŞU Bir zorbanın ayakları altında Ey Fransam sen diz çöktüğün zaman Ürperecek zincire vurulanlar Sesim yükselecek mağaralardan. Bakıp yıldızlara, sulara bakıp Sürgün, kumların üstünde ayakta Rüyalarda duyulana benzeyen Sözler söyleyecek karanlıkta. Yıldırımdan ışık alan sözleri Alev alev, tehditler yağdıracak, O sözler gecenin karanlığında Kılıç tutan güçlü eller olacak. Akşamın karattığı tepeleri Mermerleri, taşları titretecek, Kara göğün altında ağaçların Saçları korkuyla ürperecek. Çınlayan çanlar olacak sözleri Çığlık olup kovacak kargaları Ürkütecek o keskin soluğuyla Mezarların üstündeki otları. Zalimlere, insana kıyanlara Alçaklara lanet yağdıracaklar Ölü savaşçıların ruhlarını, Seslenip yardıma çağıracaklar. Şekil değiştirmiş soylar üstünden Bir kasırga gibi süzülecekler, Yaşayanlar uyanmazlarsa eğer Uyanacak mezarında ölüler.
  • GİTAR ŞARKISI Erkekler:"Nasıl kaçarız Bu küçücük teknelerle? Polise yakalanırız" Kadınlar: "Asılın küreklere." Erkekler: Unutulur mu Hiç bu çekilen acılar? Bu kavgalar, bu sıkıntı Kadınlar: "Uyuyun bir güzel." Erkekler: "Güzel kızları Nasıl büyüleyebiliriz İçirmeden aşk şerbeti? Kadınlar: "Sevmelisiniz."
  • DOKUNUYORDUM TİTREYEN KOLUNA Dokunuyordum titreyen koluna Yürüyorduk biz ikimiz seninle İkimiz de mağrur ikimiz de mutlu, Gecede çit yoktu, gece tertemiz! Bütün doğa tanrıyı soluyordu Aşkı soluyordu gönüllerimiz Kutsal bir gizem, tatlı bir esrime, Gökyüzüyle yeryüzü arasında Karanlıkta, gecenin kanatlarında Ruhlarımız usulca konuşuyordu Sen yıldızları seyrediyordun Yıldızlar da seni seyrediyordu Bu parlak kırmızı dünyaların Tatlı coşkularıyla dolduğunu Duyumsadığında senin ruhun Ey uçurumlar tanrısı diyordun Yücesin sen efendimizsin bizim Yücesin, çünkü güneşleri yarattın Sonra yıldızlar alçak bir sesle Sonsuzluğun, evrenin tanrısına Diyorlardı ki yüceden yücesin Yücesin sen efendimizsin bizim Çünkü sen güzellikleri yarattın Bize sevmenin hazzını tattırdın!
  • MEZAR VE GÜL “Senin gibi bir aşk çiçeği ne yapar Seher vakti yağdığında yağmurlar?” Diye sordu mezar güle "Ya senin o kuyu gibi ağzına Düşen insan ne yapar daha sonra?” Diye sordu ona gül de “Ey karanlık mezar, ambar ve bal Kokusuna döner o damlacıklar Anladın mı beni şimdi?” Mezar da dedi ki “ey dertli çiçek Melek olup göklerde süzülecek İçime düşen her kişi”
  • YARA Çirkin duruyor diye kabuk bağlayan yarası Jeanne kabuğunu yolup yarasını kanattı Sonra da gelip parmağıyla bana gösterdi Bak ben ufumu nasıl çıkarıp attım dedi Ben de azarlayınca ağlamaya başladı Gel barışalım dedim, bırakalım silahları Sen aglama, gül bana, ben de sana kızmayım Atıldı kollarıma, benim tatlı torunum Bağışlayan bir büyük edasıyla dedi ki: Yapmayacam bir daha, üzmeyeceğim seni Sevindik, tatlıya bağlandı tüm olup biten Ben onu bağışladım, o özür diledi benden.
  • GECE Günün tükendiği bu saatlerde Tüm doğa canla başla çalışıyor Gece vakti bu yıldızlardan inen Ne acayip bir korkudur kimbilir? Etkisinde kalmış nice gizemin Kaygılı, bir yandan tir tir titriyor Karanlıkta, bilinmeyen bir gücün Gözlerini üstünde hissediyor Ne büyük dehşet kendini tanımak Kaçış olmadan, durmadan çalışmak Ebediyetin içinde devinen Varlığın merhametine kalmak! Bu nasıl yaman, zor bir bulmaca Amaçlar ve çözümler birleşiyor Birileri titrerken aşağıda Yukarda birileri düş görüyor.
  • EKİN ZAMANI. AKŞAM Oturmuşum alacakaranlıkta Seyrediyorum inen şu akşamı Günün son ışıkları altında Günün son koşuşturmacalarını Karanlıkla kuşatılmış bütün köy Bir ihtiyar, yırtık giysileriyle Umut tarlasına tohum ekiyor Duygularım karışıyor geceye Uzun kara gölge toprağa hakim Tüm tarlayı ele geçirmiş sanki Ne kadar önemlidir onun için Günlerinin üreterek geçmesi Koşup duruyor o sonsuz düzlükte Tohumları birer birer saçıyor Ben; gizli tanık, düşüncelere Dalmışken, o durmadan çalışıyor İniyor karanlık bir örtü gibi Tüm sesler uğultuya dönüşünce Yoksul çiftçinin soylu gölgesi Düşüyor yıldızların üzerine.
  • Bıkkınlık getirse de hayat bazen Doğan güneştir yağmurun ardından Bak batıyor güneş, batıyor işte Yavaş yavaş ışınları ölüyor Perdeler çekilip ışıklar yanıyor Birer göz gibi pencerelerde
  • AY Gizli bir merdiveni vardır Olimpos'un Basamaklardan inerken düşer Venüs bir gün Morarır, çürür tüm bedeni yüzü dışında Düşen tanrıçayı yanlarında görünce Korku morku kalmaz, gülmeye başlar herkes 'Öyle olsun' der Venüs, 'demek gülünçtü sizce Madem ki isiz insanlar bunu fırsat bildiniz Bundan böyle beni ancak gökte görürsünüz!'
  • Oturmuşum alacakaranlıkta Seyrediyorum inen şu akşamı Günün son ışıkları altında Günün son koşuşturmacalarını Karanlıkta kuşatılmış bütün köy Bir ihtiyar, yırtık giysileriyle Umut tarlasına tohum ekiyor Duygularım karışıyor bir geceye Uzun kara gölge toprağa hakim Tüm tarlayı ele geçirmiş sanki Ne kadar önemlidir onun için Günlerin üreterek geçmesi Koşup duruyor o sonsuz düzlükte Tohumları birer birer saçıyor Ben; gizli tanık, düşüncelere Dalmışken, o durmadan çalışıyor İniyor karanlık bir örtü gibi Tüm sesler uğultuya dönüşünce Yoksul çiftçinin soylu gölgesi Düşüyor yıldızların üzerine
  • GELİNBÖCEĞİ Dedi ki: sanki üstümde Bir yaratık geziniyor Baktım kar gibi boynunda küçük pembe bir böcek var -İster bilge ister deli İnsan hoyrattır gençlikte Boynunda böcek yerine Dudakta öpüş görmeli. Cam gibi pembe sırtında Küçük siyah benekler var Bizleri seyretmek için Daldan eğilmişti kuşlar Körpe dudaklı güzelin Eğildim boynuna doğru Gelin böceğini aldım Öpücük de kaçıp gitti Gökte gördüm o böceği Dedi ki ey salak oğlum! İyilik tanrının işi Aptallık insanoğlunun!
  • İKİ KIZIM Serin bir akşam üstü, alacakaranlıkta Bir güvercin ve kuğu oturmuşlar avluda İkisi de şen mi şen, birbirinden sevimli Bu gördüğünüz ablayla küçük kız kardeşi Tepelerinde kırılgan, beyaz, ince saplı, Bir karanfil demeti mermerden kül vazoyu (1) Eğilmiş seyrediyor, sallanıyor rüzgarda Üşüyen o karanfiller sanki karanlıkta Büyülenip kendinden geçmiş birer kelebek Kutunun etrafında döne döne ölecek _________________________________ 1. Ölülerin yakılıp küllerinin konduğu çömlek
  • Böcekler çaresiz, suyun üstünde Ne kayıkları var ne kürekleri Sivrisineklerin kanatlarına Bırakıverdiler kendilerini Kimi yüzen yapraklara sığındı -Azgın denizin küçük adaları- Kiminin yüzüne talihi güldü Bir bitkinin suya uzanan ucu Tuttu yaprağı, bu gezgin kenti Uçuruma düşmekten alıkoydu
  • Bardaktan boşanırcasına yağdı Gök maviye çalıyor yine şimdi Döllenen toprak nasıl aydınlandı Gümüş bir ağın altındaymış gibi

Denizde Gece İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kitabın Yazarı Victor Hugo Kimdir?

Victor Hugo 26 Şubat 1802'de Fransa'da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra kendini tümüyle edebiyata adadı. 1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı. Romanları, tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu. 1831'de Notre Dame de Paris (Paris'in Notredame Kilisesi) adlı büyük romanını yayımladı. 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. 1848 Devrimleri'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. 3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı, başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı.

Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı. 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi. O dönem yazarlığının en üretken yılları olmuştur. 1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi.

Fransa'da Cumhuriyet yeniden kurulunca Paris'e döndü. Ulusal Meclise seçildi. Artık Fransa'nın en gözde kişilerinden biriydi. Paris Komünü'nün ezilmesinden sonra komüncülerin bağışlanması için çok uğraştıysa da sonuç alamadı. Giderek siyasal ve toplumsal yaşamdan elini eteğini çekti.

1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.

Victor Hugo Kitapları - Eserleri

  • Sefiller (2 Cilt Takım)
  • Notre Dame'ın Kamburu
  • Bir İdam Mahkumunun Son Günü
  • Nişanlıya Mektuplar 1820-1822
  • 1793 Devrimi
  • Hernani

  • Tapner Davası
  • Seçme Şiirler
  • Küçük Gavroş
  • Bug-Jargal
  • Gördüklerim İşittiklerim
  • Bir Nutuk Bir Mektup
  • Denizde Gece

  • Les Contemplations
  • Şairin Görevi
  • Şeytanın Kemanı
  • Sefiller - Goriot Baba
  • Notre Dame'ın Kamburu - Eugenie Grandet
  • Robin Hood - Sefiller
  • Ruy Blas

  • Deniz İşçileri
  • Marion de Lorme
  • Anılar
  • Kozet
  • Claude Gueux
  • Bir İdam Mahkumunun Son Günü ve Claude Gueux
  • 1871 Paris Komünü Günleri

  • Aforizmalar
  • Gülen Adam
  • Sefiller 2. Cilt
  • Mary Tudor
  • Sefiller 3. Cilt
  • Sefiller 4. Cilt
  • Sefiller 5. Cilt

  • Küçük Erkekler - Notre Dame 'in Kamburu
  • Claude Gueux

Victor Hugo Alıntıları - Sözleri

  • MEZAR VE GÜL “Senin gibi bir aşk çiçeği ne yapar Seher vakti yağdığında yağmurlar?” Diye sordu mezar güle "Ya senin o kuyu gibi ağzına Düşen insan ne yapar daha sonra?” Diye sordu ona gül de “Ey karanlık mezar, ambar ve bal Kokusuna döner o damlacıklar Anladın mı beni şimdi?” Mezar da dedi ki “ey dertli çiçek Melek olup göklerde süzülecek İçime düşen her kişi” (Denizde Gece)
  • Ne yana baksam, kendimi yapayalnız görüyorum. (Nişanlıya Mektuplar 1820-1822)
  • Bu hep böyle olmuştur. Ünlü olma, düşmanı ve sevmeyeni olmadan olmuyor. (Claude Gueux)
  • “…İndi mən doğrudan da, koram. Əvvəl mən gecənin nə olduğunu bilmirdim. Gecə ayrılıqdır”. (Gülen Adam)
  • Mutluluk, herkesi mutlu görmek ister. (Sefiller 5. Cilt)
  • "Ana baba sevgisi tatmadan, ot gibi yaşıyordu çocuk. Sevilmediğine üzülmüyordu. Zaten bir ana babanın nasıl davranması gerektiğini bilmiyordu ki!" (Küçük Gavroş)

  • "İnsanların hayatını kurtarıp sonra unutuyorsunuz! Yazık, yazık! Oysa onlar sizi her zaman hatırlıyorlar." (Kozet)
  • "Tanrı aşkına acı bana! Bir kadını sevmek! Üstelik papaz olmak!..." (Notre Dame'ın Kamburu - Eugenie Grandet)
  • ''Böylece yiğit Türkler geleneksel giysilerini, insan giysilerinin bu en güzel ve en gösterişlisini bir kenara attılar , ve bizim giysilerimizi yalan yanlış benzetlemeye başladılar. Türklerin bizden fazla bir şeyleri, güzellikleri vardı; biz onlara kendi çirkinliğimizi vermeyi başardık. Bizim uygarlık taslayan bilgiçlerimiz ise buna ilerleme adını veriyorlar. '' (Anılar)
  • "Tıpkı bir sürgün gibiyim." (Nişanlıya Mektuplar 1820-1822)
  • "Bir günlük mutluluk, mutsuz bir yaşamdan çok daha değerlidir." (Nişanlıya Mektuplar 1820-1822)
  • "Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç..." . (Sefiller (2 Cilt Takım))
  • Mantıksız ceza, suçu suçun üstüne mühürlemek ve perçinlemektir... (Claude Gueux)

  • Duygulara kelimeler yetmiyor (Bir İdam Mahkumunun Son Günü ve Claude Gueux)
  • "Bu adam o kadının var olduğunun farkına vardığı ve o kadın bu adamın orada olduğunu görmediği andan itibaren, felaket artık kaçınılmazdır." (Gördüklerim İşittiklerim)
  • "Hayat böyledir işte. İnsana hep en iyi dostları çelme takar." (Notre Dame'ın Kamburu - Eugenie Grandet)
  • Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık! Ölüm her şeyi yok edecek. Ruhları sevmeyi deneyin, onlara yeniden kavuşursunuz. (Sefiller (2 Cilt Takım))
  • Sokak çocuğu demek Paris demektir, Paris demek dünya demektir. (Sefiller 3. Cilt)
  • Efendilerin nefreti kölelerin tutkusundan her zaman daha fazla olur... (Claude Gueux)
  • Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç. (Sefiller (2 Cilt Takım))