Kitap Künyesi

Yazar: Hikmet Kıvılcımlı

Yayın Evi: Derleniş Yayınları

İSBN: 9789757346128

Sayfa Sayısı: 258

--reklam--

Diyalektik Materyalizm Nedir? Nasıl Kullanılır? Ne Değildir? Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

(…) Her insan işi gibi teori işi de aynı zamanda hem kafa ve hem vücut, hem ruh ve hem beden, hem sinir ve hem kas uğraşmasıyla gelişir. Bir teoriye sırf düşüncesiyle, yalnız kafasıyla bağlı olup da, bütün ruhuyla ve maddesiyle, inancı ve yaşayışıyla toptan hayat ve mukadderatıyla [yazgısıyla] girişmemiş olan bir kimse, o teorinin hayati anlamını ebediyen kavrayamamaya mahkûmdur. Çünkü, bir insan bir fikri, ancak o fikre canla başla ken￾dini verdiği zaman hakkıyla kavrar. Marks’ın Kapital’ini, saçlı sakallı profesörlerden ziyade basit işçilerin açıkça kavrayabildikleri tarihsel bir gerçektir. Bu böyle olmuştur, çünkü profesörler oradaki fikre kafa larını dolduran donmuş batıl itikatlarla [kör inançlarla], işçiler ise can gözüyle bakmışlardır.

İnsan bir fikre hayati önem vermek için, o fikri kendi derisiyle ve kemiğiyle duyacak biçimde hayati bir uğraşma ve savaşma sonucunda benimsemiş olmalıdır- . İnsan, zannedildiğinden fazla pratik ve daima iddia edildiğinden çok materyalist bir hayvandır. Derisinin ve kemiğinin karışmadığı bir fikre, bugün göz koyup, yarın kolayca şapka çıkarabilir ve Allah’a ısmarladık diyebilir. Öyle bir insan için fikir olarak her şey nihayet bir fikirdir. Ak düşünce de, kara düşünce de aynı kapıya çıkar. Öteki değilse beriki oluvermiş, ne var ki?.. Bir fikre karşı böyle enti püften bir ilgi, o fikrin gereği gibi, canevinden kavranılmasına elbet engeldir. Yarım ilgi yarım bilgi verir. Bu kaçınılmaz bir kanundur.

Diyalektik Materyalizm Nedir? Nasıl Kullanılır? Ne Değildir? Alıntıları - Sözleri

  • Olayları doğru yorumladıktan sonra, gerçekten bilgili ve namuslu insana, en elverişli biçimde değiştirmek düşer. Teşhis üzerine, kaçan yahut ellerini kavuşturan hekim: ya bilgisizdir, ya vicdansızdır, ya canidir. Olayı açıklayıp yorumladıktan sonra: ''Değiştirmek bize düşmez'' diyen sözde bilgin ya da aydın: beceriksiz, vicdansız bir caniden başka bir şey sayılamaz. İnsan emeğinin ekmeği ile yetişip, olayları aydınlatmak olanağına kavuştuktan sonra, yorumdan kaçınmak ve insana yararlı işi göze almamak, en büyük nankörlük, namus yitikliği olur...
  • İnsanın kendisi (vücudu ve kafası) sosyal bir varlıktır. Bu varlık yaşarken, gerek Ekonomi temeli, gerek üstyapı üzerine birçok izlenimler edinir. Bunlara duygular, düşünceler denilir. Diyalektik daha çok düşüncelerle uğraşır. İnsan, Toplum ölçüsünde edindiği düşüncelerle, fikir ve kanılarla evrene bakar. Yani düşünce insana kişi olarak doğuşundan gelmiş gizli bir güç değildir. Toplumdan gelmiş bir kalitedir [niteliktir]. Fikirler gökten inmemiştir. Toplum olmasa, düşünce olmazdı. Nitekim, hiçbir hayvan düşünemez. Çünkü, Toplum yaratığı değildir. Öyle ise, insanın düşüncesi, ister istemez içinden çıktığı Toplumun damgasını taşır. İnsanın şu veya bu fikri taşıması; içinde yaşadığı Topluma göre şöyle veya böyledir. Düşünce sosyal çevreye ve şartlara uygun olur. Bu yüzden insanın yalnız Toplum üzerine olan izlenimleri sosyal bir damga taşımakla kalmaz. Doğa üzerine edindiği fikirler de ister istemez bağlandığı Toplumun taktığı gözlüklerle görülür. İşte bütün o Doğa ve Toplum üzerine edinilmiş sosyal izlenimlerin Duygu dışında kalan topuna birden DÜŞÜNCE denir. Sosyal Varlık: yani insanlar, ekonomi araçları ve insan ilişkileri, Düşüncemizin dışında ve Düşüncemize uymayarak varoldukları için, onlara OBJEKTİF (nesnecil) varlıklar diyoruz. Düşünce ise, tam tersine SÜBJEKTİF (kimesnecil) [öznel] sayılır. Düşünce sübjektiftir, çünkü: Fikirler insan dışında, kimi nesnenin [öznenin] ötesinde bulunan Varlıktan, yalnız insanın kafasında yankı uyandıran bir sıra izler ve izlenimlerdir. İnsanın kafasındaki izlenimler mutlak ve her zaman aynı biçimi almazlar. İnsan, içinde yaşadığı Toplumun şartlarına ve Toplum içinde tuttuğu duruma ve savunduğu çıkara göre, kafasına çarpan izlenimlere biçim ve anlam verir. Yani, insanın kafası, beyni, ne bir fotoğraf makinesidir, ne de bir gözdür. İnsan, Doğada ve Toplumda her gördü-ğünü olduğu gibi almaz. Daha doğrusu her şeyi olduğu gibi görmez yahut kavramaz. Ancak görebildiği gibi kavrar. Yani, görmek istediği gibi, daha doğrusu kendisine gösterildiği gibi kavrar. İşte bütün bu özellikler Düşüncenin sübjektif olmasını gerektirir. Düşüncemiz niçin sübjektiftir? Çünkü, insanın her çabası gibi Düşüncesi de sosyal durumundan ve tutumundan çıkar. İnsan Toplumdan aldığı olanaklar ve müsaadeler ölçüsünde görür, duyar, sezer, kavrar. İnsanın görmesi, kişi gözü ile olmaktan çok, Toplumun ona verdiği düşünce yordamı ve düzeyi ile belli olur. İnsan evreni Sosyal gözü ile görür. Bir babanın çocuğunu kesmesi bugün en büyük cinayettir. İslamlıktan önceki Araplıkta kutsal bir ibadet, bir tapınç töreni idi. Tek insanın göz fotoğrafı için görünen şey, bugün de, İslamlıktan önce de aynı olaydır: Baba çocuğunu keser. Ne var ki, görülen çocuğun kesilmesi, Sosyal gözümüz demek olan Düşüncemiz için aynı olamıyor. İçinde bulunduğumuz Topluma göre, aynı olaya, ya cinayet yahut ibadet adını veriyoruz.
  • Zekice bilgiden ve düşünceden bu kadar uzak tutulmak istenen yığınlar, bilgiden soğudukça, o bilginin gelişmesi de geriler. Ne de olsa; Marifet iltifata tabidir, müşterisiz meta zayi'dir." Sonra, gerçeğin sahiden gerçek olup olmadığını anlamak için, onu her seyden önce kitlelere mal etmek, büyük yığınların laboratuarı içinde hal ve hamur eylemek lâzimdir. Marksizm, herhangi bir fikrin kitleye mal edildikten sonra gerçek bir maddi kuvvet haline girdiğini söyler. Gerçek de ancak kitle mali oldugu zaman elle tutulur, gözle görülür, Yoksa Ortaçağ simyagerlerinin büyülerinden öteye geçilemez. Her düşünceyi, tarihi yaratan kitleler bakımından ölçmek, bütün toplumsal "Değer Ölçülerinin kaynağinı kitlede bulmak şarttir." Aksi tez de doğrudur: Bilgiyi nasıl kitlelere mal etmek zorunlu ise, insanlar ölçüsünde kuvvetlendimek ise, tıpkı öyle, kitleleri de bilgi seviyesine ulaştirmak zorunludur. O zaman insanlığın kültürü pısırık bireylerin veya kast kafalı dar zümrelerin tekelinden çıkar, kitlesel, yüce bir sey olur, Kitleleri cahil birakan, kitle bilgisizliğini ve akılsızlığını kendisine temel bilen, kitlelerin ciddi bilgiye karşi yalnız iğrenme hissini ayaklandıran bir toplumsal düzen çerçevesi içinde mahpus kalmış bilgi, hiçbir vakit toplumsal bir yenilik ve gerçek getireme. Belki yeniligi ve gerçeği örtbas etmeye calışir. Hatta gerçekten bir gerçek bulduğu zaman bile onun doğruluğunu ispat edemez.
  • Değiştirmeye girişmeyen bir aydınlatma, tekerleksiz motor gibi, olduğu yerde istediği kadar gürültü ve duman çıkarsın, nihayet kendi kazanını çatlatmaktan başka bir sonuca ulaşamaz. Yani en sonunda kendi kendine zarar verir, kendi kendini yer, tüketir. Lakin değiştirici bir aydınlatma, daima yeni yönlerde eserler verir. Ve bu eserler suç sayılır...
  • Niçin düşüncesiz" ve "çok zeki" olmayan insan isteniyor? Demek insan düşünür ve akıl erdirirse çalışmayacağından korkuluyor. Demek insanları ahmakça çalıştırmak, “ölünceye kadar yorulmaksızın" hazır yiyicileri beslemek üzere çalıştırmak isteniyor. Ancak hayvandır ki, çalışmasından kimlerin hazırca faydalandığını düşünmeksizin çalışır. İnsan, emeğinin bir hayra yaradığını görmek ister. Ve ne kadar bilinçli olursa, emeğinin kendi aleyhine dönmediğine aklı ne kadar ererse, o kadar çok çalışır...
  • Yani, günün meselesi: Kapitalizm çağında, Sosyalizm tarafından kapitalizme karşı yürütülen iddialardı. Diyalektik Maddecilikten önce bir sosyalizm vardı. Bu “Hayalci” veya “Ütopici” denilen sosyalizm, kapitalizmi yalnız “İstemiyorum” diyordu. Hatta kapitalizmi bile değil de, onun kötü yanlarını istemem diyordu ve bazı tekliflerle düzeltmeye çalışıyordu. Bu, çocukça ve duygusal bir eleştiriydi. 1- İlkin: bir toplumsal düzen, senin veya benim isteyip istemeyişimle var yahut yok olmaz. Toplumsal bir düzen Mademki vardır: şu halde, onu ister istemez doğuran bir zorunluluk vardır. O zorunlu sebebi bulmak, yani toplumsal rejimi açıklamak ilk yapılacak iştir. Ancak ondan sonra, aynı sebebin hangi sonuçlara varmakta olduğu ve varacağı kestirilerek, o toplumsal rejimin bütün rejimler gibi tarihsel niteliği, yani: ister istemez geldiği gibi, ister istemez gideceği gerçekten kavranılabilir. 2- İkincisi: bir toplumsal düzenin kötü yanlarını düzeltmek, o rejimi eleştirmekte üstünkörü kalmaktır. Çünkü: İnsan elbette günün kötülükleriyle ve kusurlarıyla savaşır. Bu kaçınılmaz bir şeydir. Pabucumun tabanı sökülür, pantolonumun kıçı yırtılırsa, oralara birer dikiş vurmadan gezemem. Fakat bu yamacılıkla elbisemi ve pabucumu yenileştirdiğimi söyleyebilir miyim? Eskiyen ve çürüyüp dökülen bir rejimin zararlı sonuçlarını eleştirmek de buna benzer. İnsanlarda, sebepler kalkmadan sonuçların giderilebileceği yalan hissini doğurur. Bu sefer, eleştireyim denen rejimin, dolayısıyla savunması yapılmış olur. Yamacılık bir hadde kadar gider. Ondan sonra, artık elbise yama kabul etmez.
  • "Insan bir fikre hayati önem vermek için, o fikri kendi derisiyle ve kemiğiyle duyacak biçimde hayati bir uğraşma ve savaşma sonucunda benimsemiş olmalıdır. İnsan, zannedildiğinden fazla pratik ve daima iddia edildiğinden çok materyalist bir hayvandır. Derisinin ve kemiğinin karışmadığı bir fikre, bugün göz koyup, yarın kolayca şapka çıkarabilir ve Allah'a ismarladık diyebilir. Öyle bir insan için fikir olarak her şey nihayet bir fikirdir: Ak düşünce de, kara düşünce de aynı kapıya çıkar... Öteki değilse beriki oluvermiş, ne var ki?.. Bir fikre karşı böyle entipüften bir ilgi, o fikrin gereği gibi, can evinden kavranılmasına elbet engeldir. Yarım ilgi yarım bilgi verir. Bu kaçınılmaz bir kanundur. "Bir bilimde yarım kalmamak için, bütün maddi manevi varlığıyla ona kendini mal etmek lazımdır. Yarım bilgi toplumsal doktorlarin kitlelere olduğu kadar, teoriye de yaptıklari: öldürücü kötülükten öteye geçemez. "Yarım hoca dinden, yarım hekim candan” sözü boşa söylenmez. Tam bilgi için, tam ilgi: Maddesiyle ve anlamıyla bağlanmak şarttır. Teori, kitapta okunup geçilen bir şey gibi kaldıkça, teorinin hayata yaptıkları bilinmedikçe ve denenmedikçe, üstünkörü bir meraktan başka şey yaratamaz. Onun için, bugün, sosyal bilimlere her kendini veren kimse, biraz Galile olmalıdır: Ateşte yanma fedaîliğini göze alarak, "Dünya dönmez'' diyen Engizisyon papazları önünde, zorla diz çöktürüldükten sonra dahi, "E pursi move: Ne çare ki dönüyor” diyebilmelidir. Eskilerin "Ermişlik” dedikleri, bütün bilimlerin üstündeki insancıl olgunluk: araştırmaların sonucu ne olursa olsun korkmayan ve bu sonuçlarda zincirlerinden başka hiç kaybedecek bir şeysi olmayan kimsenin bilgi aşkıdır, gerçek aşkıdır."
  • Bugün Medeniyetin gelişimi, zenginliklerin basitçe üst üste yığılmalari, yapıların ve nüfusun gittikçe artması, vb. gibi gözükür, Oysa Tarihte sürüyle Medeniyetler gelmiş geçmiştir. Bunların gelişimleri zaman zaman batıp çıkmalarla doludur. Bugün içinde yaşadığımız için sürekli görünen Modern Medeniyet sermaye uygarlıgıdır. Kapitalizmin gelişimi hiç de öyle basit bir birikisle olmaz, Sermaye birikiminin iç hareketi yaman zıtlıkların kaynas- ması ile olmuştur ve olmaktadır. Kapitalizmöncesi binlerce yıl Tefeci-Bezirgan ilişkilerinin destanları dolduran savaşlarıyla göze çarpar. Kadim Medeniyetlerin sonuna doğru derebeyleşme ağırlaşır. Derebeyi zulmünden kaçan toprakbent köylüler avantüryeleşirler, haydutluktan, uşaklıktan, kahyalıktan para yapanlar tüccarlaşırlar. Tüccarlar derebeyini, esnafı ve köylüyü borçlandırıp iflasa sürüklerler. Pazar ilişkileri genişleyip siparişler arttı mı, tüccar eski küçük köylü ve esnaf üretiminin Ürünleriyle talebi karşılayamaz. Müflisleşen esnafları, işsiz kalfaları bir çatı altında çalıştırıp MANİFAKTÜR (El-imalathanesi) denilen makinesiz ilkel fabrikayı kurar. Manifaktürde bir yandan işbölümü, bir yandan işbirliği ve elbirliği işin verimini arttırır. Daha ucuza mal eden imalathanenin sahipleriyle esnaf arasındaki rekabet büsbütün yamanlaşır. Bazen esnaf arasında bir avuç açıkgöz sivrilirken, çoğunluk topu atarak işçiliğe düşer. Aynı farklılaşma köyde de görülür. Ağalar ve Tefeciler ve kasaba Esraf ve Ayanı köylüyü borçlandırarak, elindeki toprağı satmak zorunda bırakırlar. Zenginlik bir yanda derebeylerin, öbür yanda küçük Ortacağ üretmenlerinin mülkiyetinden çıkar, Kapitalistlerin elinde birikirken, ne çekişmeler, ne çatışmalar, ne davalar, ne cinayetler, hatta ne ayaklanmalar ve isyanlar olur. Bütün bu çekişme ve savaşların sonu büyük sosyal sıçramalara kapı acar. Fransız Ulu Ihtilâli gibi devrimlere dökülür. Kapitalizm iktidara gelir gelmez görülmedik üretim gelişimi geniş pazarlar ister. O zaman zıtlıklar ve savaşlar bir bölgeden veya bir derebeyi malikânesinden, teşekkül etmiş Pazar ilişkileri kadar geniş ülkelere, oradan da bütün dünyaya dal budak salar. Bu sefer sermayedarlar arasında daha az yaman olmayan çekişmeler başlar. Bir yanda kapitalistlerin kendi aralarında fiyat kırma rekabeti olur, bir yanda iscilerle patronlar arasında ücret indirme ve çıkarma dövüşü yapılir. En sonra işçilerin kendi aralarında iş bulmak için rekabet alır Başını yürür.. Bütün bu zıtlıklar ekonomi alanında ardı kesilmez gelişimlere yol açar. Rekabetler ve ücret kavgaları daha mükemmel aletlerin ve makinelerin keşfedilip sanayiye uygulanmasını gerektirir. Böylece FABRİKA cehennemi baş gösterir. Eski zıtlıklar çözümlenmemiş, büsbütün yamanlaşmıştır. Ülke için- de isçiler ilkin makineleri kendilerine düşman sayıp kırmaya kalkışırlar. Sonra kabahatin patronlarda olduğunu görüp ayaklanırlar. Sinif kavgasi büyür. Dışarıda kapitalizm vaktiyle korsanca çapullar yapardı. Geri memleketleri sömürgeleştirirdi. Sömürgeler tükenince kapitalist ülkeler arasında sömürgeleri ve pazarları paylaşmak için büyük savaşlar gerekti. O zaman dünya ölçüsünde rekabet yapabilmek için büyük banka veşirket sermayeleri tekelleştirildiler. Tröstler, Karteller ortaya çıktı. Bu tekelci Finans-Kapital grupları arasında Emperyalist Evren Savaşları belirdi. Birinci Büyük Evren Savaşı 1914'ten 1917'ye dek emperyalistlerarası bir dış savaş olarak başladı. Sonunda yurttaşlar arasına girmiş iç savaşa döndü. Çarlık Rusyası'nda kapitalist rejimi Kızıl İhtilal devirerek Sosyalist bir düzen ilan etti. Görüyoruz. Toplum süreci tipki Doğanın ve Organizmanın gidişini andırıyor. Yalnız o gidişten binlerce kat daha çok karışık oluyor. Ve bütün çekişme, çatışmaların uzun bir evrim geçirmeleri, gün geliyor ansızın büyük nitelik değişikliklerine, devrimlere dökülüyor. Medeniyetin ve bayındırlığın apaçık mekanizması budur. Kapitalizmden önce Toplum içindeki evrim bir Sosyal Devrimle yeni bir nitelik ve senteze ulaşamadı mi, Tarihçe en uygun durumda bulunan Barbarların saldırılarına uğradı. O zaman Sosyal Devrimin yerine TARİHÇİL DEVRİM adını verebileceğimiz ihtilâller oldu. Ve 7 bin yıl insanlık en kahredici klasik biçimiyle Barbarlarin Medeniyetleri yıkmaları demek olan Tarihçil Devrimlerin boyuna "tekerrürü”nü gördü. Toplumun üst kabuğunda görülen şeyler hep: Derebeylerle Derebeyler arasında, Tüccarlarla Tüccarlar ve Esnaflar arasında, Modern Tarihe doğru Kapitalistlerle Büyük Toprak Beyleri arasında, en sonra Milletlerle Milletler arasında, Metropollerle Sömürgeler arasında uçsuz bucaksız çatışma ve çarpışmalar görüldü. Bunlar tıpkı Tarihçil Devrimi yapan Barbarlık'tan Medeniyet'e atlayışlar gibi, ansızın patlak vermiş inkarların inkarları, nitelik değişiklikleri oldular..
  • Herhangi teorik bir fikir ortaya atmak, akıldan, yani "işkembe-i Kübra"dan atmakla olmaz. Kitaptan da olmaz: Kitaplar arasında cirit oynamak nasıl ciddi bir teori bilgisi kazandırmazsa, tipkı öyle, ciddi bir "Bilim yapmak" sonucuna da varamaz. Hayatın büyük çapta mihenk taşına vurulmayan her soyut fikir, görüntüden ibaret kalır. Onun için, her bilgin, eğer bilinen şeyleri iyi kötü tekrar edip yerinde saymak istemiyorsa, hayatla hem şahsen, bilfiil ilgilenecek, hem de hayata dair kafadan dolma hükümler vermeyecek, hayatı bizzat olay ve tecrübelerden (olgu ve deney'lerden) okuyup, yeni dersler çıkarmayı bilecektir.
  • Her varlığın temelli biçimleri zaman ve mekandır. Zaman dışında bir varlık, mekan dışında bir varlık kadar büyük bir saçmalama olur.

Diyalektik Materyalizm Nedir? Nasıl Kullanılır? Ne Değildir? İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Diyalektik Materyalizm Nedir? Nasıl Kullanılır? Ne Değildir? PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Hikmet Kıvılcımlı - Diyalektik Materyalizm Nedir? Nasıl Kullanılır? Ne Değildir? kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Diyalektik Materyalizm Nedir? Nasıl Kullanılır? Ne Değildir? PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Hikmet Kıvılcımlı Kimdir?

Babası Priştine'de posta telgraf müdürü Hüseyin Bey, annesi Münire Hanım'dır. 17 yaşında gönüllü olarak Kurtuluş Savaşı'na katıldı,Yörük Ali Efe çetesinde Kuvayı Milliye gönüllüsü oldu, Köyceğiz Kuvayı Milliye Askerî Kumandanlığı görevinde bulundu. Liseyi Vefa Lisesi'nde okuduktan sonra sınavla İstanbul Tıp Fakültesi'ne girdi. Öğrencilik süresince direniş faaliyetlerini sürdürdü, Kurtuluş, Aydınlık gibi TKP yayınları yoluyla giderek komünist fikirlerle tanıştı ve 1920'lerin başında Türkiye Komünist Partisi (TKP) üyesi oldu. 1925'de TKP'nin Beşiktaş Akaretler'de gerçekleştirdigi 2. kongrede TKP Merkez Komitesi'ne seçildi. Merkez Komite içerisinde gençlik sorumlusu olarak görev aldı. Aynı yıl Aydınlık gazetesinde ilk yazıları yayınlanmaya başladı. 1925'ten hayatının sonuna kadar kadar sürekli kovuşturmalara, işkencelere maruz kaldı ve toplam 22,5 yıl hapis yattı.

1925 yılında Kürt ayaklanmaları ile çıkan Takrir-i Sükun çıktıktan sonra İstiklal Mahkemesi'nde yargılandı ve 10 yıl kürek cezası aldı. 1 yıl hapis yattıktan sonra çıkan afla serbest kaldı. 1927 yılında Vedat Nedim Tör ve Şevket Süreyya Aydemir'in partiden ayrılması ve parti arşivini polise teslim etmesi ile diğer parti üyeleriyle birlikte tutuklandı. 3 ay tutuklu kaldı.

1929 yılında İsmail Bilen'in (Laz İsmail) İzmir Davası'ndaki provokasyonu nedeniyle 4,5 yıl yeni bir mahkûmiyet aldı 1938 yılındaNazım Hikmet'le birlikte yargılandığı Donanma Davası'nda 15 yıl hapis cezasına çarptırıldı, 12 yıl yattıktan sonra tahliye oldu. 1954 yılında legal Vatan Partisi'ni kurdu. 1965 yılında Tarihsel Maddecilik Yayınları'nı kurdu ve yönetti, Marx, Engels ve Lenin'in eserlerinden birçok çeviriler yaptı ve yayınladı, Das Kapital'in bir bölümünü çevirdi. 1967'de İşsizlik ve Pahalılıkla Savaş Derneği'ni (İPSD) kurdu. İktisattan antropolojiye, Marksist düşüncenin tarihsel ve kuramsal gelişiminin açıklanmasına ve Türkiye'de bir işçi sınıfı devriminin strateji ve taktik sorunlarına kadar çeşitli konularda çok sayıda telif eseri ve Aydınlık, Türk Solu, (kendisinin kurduğu) Sosyalist, Ant gibi dergilerde makaleleri yayınlandı. En önemli eserleri olan Tarih Tezi kitabını 1965, Yol: TKP'nin Eleştirel Tarihi kitabını da 1932 yılında yayınladı.1971 yılında ağır hasta olduğu için yoldaşları tarafından tedavi için yurt dışına çıkarıldı. 11 Ekim 1971'de Belgrad'da öldü.

--reklam--

Hikmet Kıvılcımlı Kitapları - Eserleri

  • Kısaca Marksizm Düşünüşü
  • Dinin Türk Toplumuna Etkileri
  • Diyalektik Materyalizm
  • Üretim Nedir?
  • Devrim Nedir?
  • Türkiye’de Sınıflar ve Politika
  • Allah Peygamber Kitap
  • Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler
  • Finans-Kapital ve Türkiye
  • Leninizm Nedir?
  • Devrimci Aydın Nedir?
  • Tarih Devrim Sosyalizm
  • Diyalektik Materyalizm Nedir? Nasıl Kullanılır? Ne Değildir?
  • Emperyalizm Geberen Kapitalizm
  • Türkiye'de Kapitalizmin Gelişimi
  • Marks-Engels Hayatları
  • Eyüp Konuşması
  • Osmanlı Tarihinin Maddesi Cilt:1
  • Kadın Sosyal Sınıfımız
  • Fetih ve Medeniyet
  • Uyarmak İçin Uyanmalı Uyanmak İçin Uyarmalı
  • Metafizik Sosyolojiler
  • Bilimsel Sosyalizmin Doğuşu
  • Anarşi Yok! Büyük Derleniş!
  • Oportünizm Nedir - Halk Savaşının Planları - Devrim Zorlaması Demokratik Zorlama
  • Türkiye Köyü ve Sosyalizm
  • Karl Marks’ın Özel Dünyası
  • Hürriyetimiz ve Birinci Emperyalist Evren Savaşı Faciamız
  • Osmanlı Tarihinin Maddesi Cilt:2
  • Durum Yargılaması
  • Soğan Ekmek Kongresi
  • Dev-Genç Seminerleri
  • Anayasa
  • Türkçe’nin Üreme Yolları ve “Dil Devrimciliğimiz”
  • İkinci Kuvayimilliyeciliğimiz
  • İlkel Sosyalizmden Kapitalizme Son Geçiş Japonya
  • Eyüp Sultan Konuşması
  • Genel Düşünceler - Yol Dizisi 1
  • Finans Kapital ve Türkiye
  • Müttefik: Köylü - Yol Dizisi 5c
  • Türkiye İşçi Sınıfının Sosyal Varlığı
  • Yol 1
  • Osmanlı Tarihinin Maddesi
  • Demokrasi - Türkiye Ekonomi Politikası
  • Osmanlı Tarihinin Maddesi Cilt: 3
  • Düşman: Burjuvazi - Yol Dizisi 5b
  • Strateji Konusu - Yol Dizisi 5a
  • Yakın Tarihten Birkaç Madde - Yol Dizisi 2
  • Gençliğe Yazılar
  • Toplum Biçimlerinin Gelişimi
  • Yol Anıları
  • Üç Seminer
  • Hikmet Kıvılcımlı'nın PDA Eleştirileri
  • Yedek Güç : Ulus (Doğu)
  • İlkel Sosyalizmden Kapitalizme: İlk Geçiş İngiltere
  • Günlük Anılar
  • 27 Mayıs ve Yön Hareketinin Sınıfsal Eleştirisi
  • Parti ve Fraksiyon - Yol Dizisi 4
  • Parti'de Konaklar ve Konuklar - Yol Dizisi 3
  • Marksizm Kalpazanları Kimlerdir?
  • 27 Mayıs ve Yön Hareketi’nin Sınıfsal Eleştirisi
  • Emperyalizmin Loş Gücü
  • Ekonomik Mücadele ve Sendikalar Üzerine
  • Diyalektik Materyalizm Nedir? Ne Değildir?
  • Hegel ve Felsefe Notları
  • Oportünizm Nedir?
  • Yedek Güç: Milliyet (Doğu) - Yol Dizisi 5d
  • Siyasetimiz
  • Legaliteyi Kullanma - Yol Dizisi 5e
  • Fetih ve Medeniyet
  • Devrimci Aydın Nedir?
  • Türkçe'nin Üreme Yolları ve Dil Devrimciliğimiz
  • Komün Gücü
  • Deccal Kapımızı Nasıl Çalıyor!
  • Bergsonizm: Göçen Sermaye Dervişliği
  • Kim Suçlamış
  • Devrim Zorlaması Demokratik Zortlama
  • Hapishanenin İç Yüzü
  • Yol 2
  • Sayın İ.İ. Paşa'ya Açık Mektup
  • Edebiyatı Cedide'nin Otopsisi
  • Türkiye Ekonomi Politikası
  • Kuvayimilliyeciliğimiz ve 2. Kuvayimilliyeciliğimiz
  • Karl Marks'ın Özel Dünyası
  • Durum Yargılaması ve 5 Mart Toplantısı
  • Halk Savaşının Planları
  • Vatan Partisi Tüzük ve Programı
  • Sosyalist Gazetesi Yazıları
  • Tarihte Büyük Devrimciler
  • Diyalektik Nedir?
  • Hürriyetimiz Ve Birinci Cihan Savaşı Faciası
  • Uyarmak İçin Uyanmalı Uyanmak İçin Uyarmalı
  • Tip Seminerleri

--reklam--

Hikmet Kıvılcımlı Alıntıları - Sözleri

  • "Çılgın sevecenlikler besliyen; "Yıldızlı bir şevkle uçan gönlüm için "Sözler büyük bir rahatlık veriyor; "Halbuki ben, henüz konuşmuyorum." (Devrimci Aydın Nedir?)
  • Diyalektiğe uyarak zihinleri geliştirmek istersek, derhal göz önünde şunları tutmaya mecburuz. Kafamız boş bir çömlek, fikirlerimiz o çömleğe doldurularak saklanan birer mücevher değildirler. Hayatta her yeni olay yeni bir fikir yaratır. Her yeni fikir, eski tez halindeki fikirlerimize karşı çıkan birer antitezdir. Yeni fikirle eskileri arasında, temasla beraber az çok uzun bir "derunî mücadele" [iç savaş] başlar. Biz, çok defa, o mücadelenin bilinçaltımızdaki belli belirsiz, sürekli, her yerde ve şiddette kendini gösteren evrimini açıkça hissedemeyiz. Çünkü, o mücadelenin başlattığı zihnî gelişim, evrim merhalesinde [aşamasında] kaldıkça, fikirlerimiz eski çerçevelerini muhafaza ederler. Fikirlerimizin niteliği, hassası [özelliği] hâlâ eskisi gibidir. Fakat günün birinde, en umulmadık bir vesile üzerine, zihnimizde ani bir şimşek çakar. O şimşeğin aydınlığında birdenbire yepyeni bir hakikat görürüz. Eski fikirlerden yenilerine atlarız. İşte yeni kanaatler edinmek böyle olur. Bizi yeni kanaate getiren şey bazen pek önemsiz bir olaydan çıkar. Ona "bardağı taşıran damla" diyebiliriz. Fakat taşırandır, yoksa dolduran o damla değildir. Kafamızın bardağı içinde anaforlar çeviren niceliksel birikiş aşaması olmasa, bardak dolmasa, o damla ile bir düşünsel devrime taşamazdık. (Diyalektik Materyalizm Nedir? Ne Değildir?)
  • "Şimdiye kadar maalesef büyük hakikatler daima küçük insanlardan uzak kalmıştır. Uzak bırakılmıştır." (Eyüp Sultan Konuşması)
  • "Bir toplum gelişiminin doğal yasasını keşfeder etmez -ki bizim amacımız da modern toplumun gelişim yasası üstündeki perdeyi kaldırmaktan başka bir şey değildir- gelişimin doğal aşamalarını ne bilmezlikten gelebilir ne de iradesinin bir vuruşuyla yasak edebilir. O ulusun bütün yapabileceği şey, doğum sancılarını kısaltmak ve ılımlılandırmaktır." - kitap/kapital-1-cilt--118325 (Genel Düşünceler - Yol Dizisi 1)
  • Türkiye’nin mali tutsaklık tarihi, 1854’te Londra ve Paris’te iki mali gruptan ilk kez aldığı 3 milyon sterlinlik borçla başlar. (Yol 2)
  • Fakat, bugün genellikle savaş dendi mi, başkalarının toprağında ve ekmeğinde gözü olan emperyalist savaşları muradolunur. Ve bunlar, ancak, silah fabrikatörlerine yarar. Amerika'da, silah ticaretini tetkik eden komisyon, "Harbiye ve Ticaret nezaretlerinin silah fabrikalarının emrinde bulunduklarını" ve Eski Cumhurreisi Hoover'in 1925'te silahları sınırlama anlaşmasına nasıl engel olduğunu meydana çıkarmıştı. (Türkiye Ekonomi Politikası)
  • Tam 25 yıldır Amerikan filmlerinde, çocuk ağzın sulana sulana, özenle seyrettiğin bütün o "heyecanlı", "cinayet" ve kovboy filmlerinden en sansasyonelinde esrarengiz kahraman faka basmaz, vaktiyle Nat Pingerton'du, şimdi Bophop mu, Ceymis Bond mu, ne istersen ol. Hatta, "-Ne iş yaparsın?" "-Devrimci!" ol. Neden olmayasın? İsteyen nasıl mühendis olur, avukat, doktor, ya mezeci, meyhaneci olursa kendi başına. Olamaz mı? Bir kaç yıl çıraklık, on onbeş yıl okul, beş altı yıl üniversite, dört beş yıl staj mı gerek öteki meslekler için? "Devrimcilik" hepsinden kolay. Nasıl olsa işçi-köylü "atıl kitle". Yerinden kıpırdayamaz ağır baş belası yığın. Onunla ömür boyu uğraşacak kimse, sabır taşı olsa ortasından çatlar. Yüksek öğrenim gençliği ise, kapıkulu olacağım diye, tonla pahalı kitap parası yüzünden kıt kömür aile ocağına incir dikiyor. Gene de Profesörün, Mevzuat Hazretlerinin afur tafurundan sınıfta çaktırılıp duruyor. (Günlük Anılar)
  • "İstanbul'un Fethini sırf bir Müslümanlık ve Hıristiyanlık savaşına bağlamak, en az beş yüzyıl evvelki kafa ile düşünmek olur." (Fetih ve Medeniyet)
  • Ölü gözünden yaş çalmakta usta özel sermayeci ecnebi devletler; Türkiye'de işçi yöneticilerinin kara gözleri için balıklara inci atan Osmanlı Padişahı kadar deli, hele işçi hareketine metelik verecek enayi hiç değildirler. Verdikleri paraları çarçur ettiğimizi onlara çaktırmıyoruz sanırsak, kurnazlığımızdan beynimiz ufalmış demektir. Onların Allah'tan istedikleri bir gözdür (işverenlerimiz), ama birkaç milyonla işçilerimizi de yağma hırlaşmasında soysuzlaştırabilirlerse, Allah vermiş olur iki göz! Bu toprakta, ecnebi önünde işverenler gibi başları kel işçi yöneticileri üreyip, türememelidir. (Ekonomik Mücadele ve Sendikalar Üzerine)
  • "Marx ve Engels adlı ülkücüler, modern işçi sınıfını, proletaryayı keşfettiler. İşçi sınıfı, önüne geçilmez devrimci bir yığındır. Antika tarihi de, modern tarihi de, yığınlar yaratmıştır. Öyleyse proletarya yığın hareketi, kişi kerametlerine kapılamaz. İnsan insandan başka bir şey değildir. Üstinsan ya da insanüstū gösterişleri, hep çalışan namuslu insanları kandırıp kul etmek için uydurulmuştur. En sinsi ve namussuzca yalan dolan, yığının yaptığını kişi kuklalarına mal etmektir. Bu gerçeği Marx-Engels, yıkılamaz maddecil temelleri üzerine oturttular." (Leninizm Nedir?)
  • Gene de ben: İt gibi yalan söyleyerek baş tacı olmaktansa, parça parça kan pıhtılarıyla kan işeyerek sürünmeyi seçtim. (Kim Suçlamış)
  • "Neden yüzlerimiz daima solgun? İşsizlikten. Neden herşey ateş pahası? Gene işsizlikten vatandaşlarım. Bu meseleler o kadar at ve deve, müşkül meseleler değil. Eğer bizim fakir fukara halkımız, şu önümde gördüğüm, beni dinlemek zahmetine katılan sevgili vatandaşlarım oylarını kendi menfaatleri için hakkı ile kullanabilseler, oraya kendi içlerinden kasketli çarıklıları gönderebilseler, emin olun ki çarçabuk düzelir. Bu kadar basit. Karışık iş değil." (Eyüp Sultan Konuşması)
  • Batı Avrupa insanları, Barbarlıktan kurtulup da Antika Medeniyet yıkıntıları üzerinde Modern Kapitalizmi kurdular kuralı; Avrupa'nın coğrafya ve Tarih Üretici Güçleri bakımından belirlendikleri bölgelerde yaşayan (Ekonomi-dil-zihniyet) birlikli kümeleşmelere Millet adını verdiler. Kapitalizmden önceki toplumlarda en geniş birlik Ümmet idi: Hangi Ekonomi - Dil - Zihniyetten olursa olsun, aynı inancı benimseyen toplum insanlarına ümmet deniyordu. Kapitalizm ilk defa Avrupa'da, aynı Hristiyan inancını benimsedikleri halde, Ekonomi - Dil - Zihniyet bakımından farklı toplulukları, ayrı milletlere böldü. Demek, bir ülkede Millet'ten konu açmak; orada Kapitalizmin geliştiğini gösterir. Kapitalizm bulunmayan bir yerde millet aramak saçmalıktır... Gelin görün ki, batı bilginleri, kapitalist bilginleri oldukları ve kafa yapıları millet kavramı ile doygun bulunduğu için, değil dünkü Ortaçağ'da, Medeniyet öncesinde bile "Millet" aramaktan ve bulmaktan hoşlanırlar. Japon Tarihini mi yokluyorlar? Onlar için en önemli konu; Japonya'da hangi milletin bulunduğunu seçmektir. Japon Milletinin 1868 yılından sonra oluştuğunu unuturlar. 1868 yılından önce Japonya'ya has bir millet bulamayınca kalkarlar "Irk" peşine düşerler. Japon Toplumunun yapısını bir yana atıp, hangi ırktan geldiğine saplanırlar. O yüzden her milletin Tarihöncesi gibi, Japonya'nın Tarihöncesi de, bulmacalaşır. (İlkel Sosyalizmden Kapitalizme Son Geçiş Japonya)
  • "Kadın da erkek kadar insandır" mı? Onu söylediğiniz gün, Türkiye'nin bütün erkekleri, bir merkezden kumanda almışça, tek cepheli olurlar, katır katır direnirlerdi. Bu erkeklerden hiç birisi, -en homoseksüelleri bile- anasız dünyaya gelinemeyeceğini, kızkardeşsiz, eşsiz, kadınsız yaşanmadığını bilirlerdi. Ancak: "Kadın da sokakta gezebilir, ister bastonla, ister pantolonla... size ne oluyor?" diyemezdiniz. Yedisinden yetmişine erkek cinsi daha kundakta iken o çalımla eğitilmişti. (Kadın Sosyal Sınıfımız)
  • Bu üretim ilişkileri ortasında işçi artık makinenin hizmetkarı olmuş otomat bir bostan korkuluğudur. Otomatların daha çok yıpranarak verim sağlamaları için gözeticileri ve uzmanları sayıca artırmak gerekir. Gözeticilerle uzmanların çıkarları artığeder sömürüsünü artırmakta toplanır. Durumları işçi sınıfını kılını kıpırdatamaz hale getirmekte toplanır. Düşünce, duygu ve davranışlarında bunaltılmış İşçi Sınıfına karşı, aristokrat işçi ile uzman aydın kendisini o çıkar ve durum bakımından kapitaliste paralel sayar. (Genel Olarak Sosyal Sınıflar ve Partiler)
  • Para oyunu, memleketin en büyük politika oyunudur. Eğer, vatandaşımız bu oyunları hesaba katarak siyasete el koymazsa, yani bu oyundan zarar gören vatandaşlarımız, artık bu oyuna son vermek için, siyasette söz ve tesir sahibi olmazsa, bu gidişin sonu gelmez. (Eyüp Sultan Konuşması)
  • Türkiye'de, eskiden beri var olan tefeci-bezirgan sermaye ile 19. yy ortasında sokulan modern sermaye birbirine karıştırılmamalıdır. Hepsi ortak SERMAYE adını taşırlar ama tarihsel ve sosyal çağlara göre bambaşka üretim tarzlarına karşılık düşerler. (Gençliğe Yazılar)
  • Yani, savaş artık milletlerin değil, bir avuç finans kapitalistinin kanlı politikasıdır. (Türkiye Ekonomi Politikası)
  • -Saray" nedir? -Siyasî iktidar Başını, halkın senli-benliliğinden uzak tutmak bahanesiyle halka düşman etmek için kurulmuş bir şatafatlı tuzaktır. (Osmanlı Tarihinin Maddesi)
  • “…Şimdi inanılmaz atılganlık gösteren bombalaşmış küçükburjuva, az sonra en küçük başarısızlık önünde çatlayarak en korkunç paniklere uğrayıverir. Bu yüzden ölümü de göze alır da, tutarlı ve sürekli kararlılığı göze alamaz. Olmadık verile ile yanardağlaşır; akla gelmedik bir bahaneyle söner, kül olur gider. 27 Mayıs ihtilalcilerinin sonuna dek kurtulamadıkları kararsızlık ve istikrarsızlıklarına bakıp da, şu veya bu kişinin özel davranışlarını suçlamak yanlıştır. ‘Birbirine düşmek’ diye tanımlanan ve adım başında rastladığımız davranış çaprazlığı, kişileri belirlendiren sosyal sınıf olamamak veya sosyal bir sınıfın oturaklı durumunu bilincine çıkaramamış olmak yüzündendir.” (27 Mayıs ve Yön Hareketi’nin Sınıfsal Eleştirisi)