Kitap Künyesi

Yazar: Gerhart Hauptmann

Çevirmen: Hüseyin Salihoğlu

Yayın Evi: İmge Kitabevi

İSBN: 9789755333120

Sayfa Sayısı: 158

--reklam--

Dokumacılar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

XIX. yüzyılın ortalarına doğru Almanya... Silezya'da çuhalar ayaklanıyor. Yoksulluğa karşı bir savaş, bir direniş, bir özsavunma. Alman natüralizminin bir başyapıtı. Yazarına Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandıran bir oyun. Polisin yasakladığı, Prusya Parlamentosu'nun günlerce tartıştığı bir olay eser.

Almanya 1848 Mart Devrimi öncesini yaşıyor. Vahşi kapitalizm. Liberalleşmeyle ve zanaatçılıktan sanayileşmeye geçişle işleri ellerinden alınan dokumacılar sefaletin kucağına itiliyor.

Sırtına geçirecek bir gömleğe, ayağına geçirecek bir çarığa muhtaç garibanlar! At leşiyle açlıklarını bastıran yığınlar! Bulabilen için köpek etinin ziyafet yemeği olduğu, cezavenin özgürlüğe yeğlendiği çaresizlik ortamı. Çağdaş gerçekçiliğin öncüsü Hauptmann, "Schopenhaur merhameti sevgi olarak anlarken, sevgiyi merhamet olarak görür. Bu biçimdeki bir merhamet duygusu Dokumacılar'ı yazmanın nedeni olabilir. Ama aynı derecede sosyal adalet düşüncesinin dürtüsü de" diyor eseri için. Dokumacılar bir edebiyat eseri olmaktan öte, çağın büyük sorununun bizzat ramp ışıklarına çıkışıdır. Zengin yoksul karşıtlığının sarsıcı tabloları perde perde gözlerimizin önünde sergileniyor. İnsan yığınlarının açlığı, sefaleti ve çığlığı canlandırılıyor; yoksulluk ve çaresizlik, suskun ağzını açarak avazı çıktığı kadar bağırıyor! Sanat eyleme dönüşüyor! Okurken, olayların tanığı değil, bizzat yaşayanı oluyor insan.

(Arka Kapak)

--reklam--

Dokumacılar Alıntıları - Sözleri

  • İnsan birazcık olsun ölmek istiyor artık!
  • Din adamlarından işkembe mütehassısı olmaz!
  • Senin o dediğin eski devirlerdeydi, şimdi tamamen değişik bir devirde, değişik bir dünyadayız, Gustav!
  • Tanrı korkusu ve eziyet var burda, buna yaşamak deniyor, bunu insan seve seve bırakır. -Fakat ondan sonra Gottlieb! Ondan sonra bi'şey var -ve insan onu da kaybederse, işte o zaman her şey bitti demektir.
  • Vaziyetleri ne kadar kötü olursa olsun gebermiyorlar yahu. İhtiyaçtan fazla çocuk getiriyorlar dünyaya.
  • Bu fani dünyada insan geriye ne bırakır ki?
  • İnsan mutlu olmalı, Gustav. İnsan mutlu olmalı!
  • Tahmin et bakalım, karnımda ne var? Soylu bir insanın yediği şeyler var karnımda. İnsan mutlu olmalı, o zaman şampanya içer, tavşan kızartması yersin.
  • ... insan bir defacık olsun nefes almak istiyor.

--reklam--

Dokumacılar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Dokumacılar: Sanayi devriminin pek çok anlamda Avrupa’yı geliştirmesi olumlu sayılabilecek bir durumken bu olay sonucunda işsiz kalan binlerce insanın yaşam koşullarının kötüleşmesi olumsuz yönlerini gözler önüne sermektedir. Fabrikaların kurulmasıyla insan gücüne olan ihtiyacın azalması, insanların işsiz kalmasına sebep olmuştur. Eserin geçtiği dönemi, Charles Dickens “İki Şehrin Hikayesi” adlı eserinde şu sözlerle en iyi şekilde ortaya koymuştur. “Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günlerdi; hem bilgelik çağıydı hem ahmaklık; hem inancın devriydi hem şüpheciliğin; hem aydınlık hem karanlık bir mevsimdi; umudun baharı, umutsuzluğun kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu. Beş perdelik bir tiyatro eseri olan bu kitabı, yazar gerçek hayat hikayelerini toplayarak oluşturmuş. Eserde sabahın erken saatlerinden gece yarılarına kadar çalışan dokumacı bir işçi kesimi vardır. Çocuğundan yaşlısına kadar dokuma yapan bu insanlar açlık, sefillik ve hastalıkla mücadele ederek hayatta kalmaya çalışırlar. Bunca saat çalıştıkları işte karşılığını alamaz üzerine bir de tehditlere maruz kalırlar. Böylelikle toplumun büyük bir kesimi bu olumsuz şartları yaşamaktadır. Fabrikaya karşılık el işi yaparak geçimini sağlamaya çalışan bu insanlar yiyecek kuru ekmek bile bulamaz. Sosyal sınıflar arası uçurum iyice artmasıyla bu duruma daha fazla dayanamaz isyan başlatırlar. İnsanların yaşadıkları sefaleti yakından hissedebilir onlarla birlikte olanlara isyan edebilirsiniz. Çok etkili bir eserdi. Herkese keyifli okumalar. (Sümeyye)

Hanstein, Hauptmann için " Sosyal merhamet duygusu onun iliklerine işlemişti " diyor. Ama ben muhtemelen, emeğin sermaye karşısında emansipe olma sorununu bir oyun yazarak çağa haykıran bu kitabı okuduğum için anarşist ilan edileceğim. Bencillik olmayacaksa şayet, kitabın popüler kültür etkisinden uzakta olması beni oldukça mutlu etti. Bu seslenişi sadece duyanlar okumalıydı. Ne geçmişte ne gelecekte insanlar, Tanrı'yı anlamayı kendi menfaatlerine göre şekillendirmekten asla vazgeçmeyecekler. Tanrı şayet insana şu çağda bir ayet indirmiş olsaydı bu " Hepiniz beni yanlış anladınız " olurdu. Neden mi? Yoksula sürekli Tanrı'yı hatırlatıp, şükretmesi gerektiğini anlatıp, zengine ise Tanrı yokmuş gibi davranmasını söyleyen kim? Zenginin ve yoksulun Tanrı'sı aynı değil mi? Ya da Tanrı sadece yoksulu mu görüp cezalandırıyor? Kapitalizm sadece cebi ve emeği değil değerleride sömürür. Yok edici gücü ve vahşi yanı vardır. Kan emmeyi ve düşman etmeyi sever. İşte bu dünya çarkı tam da kapitalist sisteme göre dönmekte... Zulme ses çıkaranın ilk yanına din adamlarını sonra ise üniformalıları yollarlar. Neden mi? Çünkü insanın dini duyguları ile yumuşatamadığı duygularını, fiziksel şiddet ile müdahaleci olmaya zorlayacaklardır. Çünkü sistem bu... Kitabı hangi çağa uyarlarsanız uyarlayın uyacaktır, sırıtmayacaktır. Sınıfsal ayrımlar, kan, vahşet, göz yaşı bunlar insan var oldukça olacaktır. Son sözlerim olarak; insanlar merhameti unuttuğu günden beridir iyiler mağaraya saklanıp, kötüler gövde gösterisine çıktılar. Kapitalist sistemin kölesi olduğunu ne zaman anlarız biliyor musunuz? Bir çocuğun açlıktan ölmesinin, bir insanın leş yemesinin, patronun Tanrı ilan edilmesinin, paranın insan onurunun üstünden tutulmasının normalleştiği zaman biz köle olmuşuz... (Dilan Arslan)

19.yüzyılda Silezya'da geçimlerini sabahtan akşama kadar, yaşlı-genç, kadın-erkek, hasta-engelli, çoluk çocuk demeden dokuma tezgahlarından kazandıklarıyla sağlayan yoksul kesim ile onların tam zıttı olan fabrikatörler arasındaki uçurumdan doğan eşitsizliklere bir isyanı konu edinen oyun. Kapitalizmin insanları getirdiği iki ayrı uç noktanın sonuçlarından birini tiyatro eseri olarak görüyoruz burada. Yazar, gerçeklerden yola çıkarak, natüralist bir bakışla oluşturmuş eserini ve bu da ona ödülü kazandırmış. (Sîdar Ronahî)

--reklam--

Dokumacılar PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Gerhart Hauptmann - Dokumacılar kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Dokumacılar PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Gerhart Hauptmann Kimdir?

Gerhart Johann Robert Hauptmann (* 15 Kasım 1862 Szczawno Zdrój; ö. 6 Haziran 1946 Jagniątków), Alman dramatist ve oyun yazarı olup, Natüralizm akımının en önemli Alman temsilcisi olarak bilinir. Ancak çalışmalarında başka tarzlarla da bütünleşmiştir. 1912 yılında Nobel Edebiyat Ödülüne lâyık görülmüştür.

Hayatı

Çocukluğu ve Gençliği

Gerhart Hauptmann 15 Kasım 1862'de Aşağı Silezya'nın Obersalzbrunn şehrinde doğdu. Ebeveyni, yörede bir otel işleten Robert ve Marie (Straehler) Hauptmann çiftiydi. Hauptmann'ın kendinden büyük üç kardeşi vardı: Georg (1853–1899), Johanna (1856–1943) ve Carl (1858–1921). Genç Hauptmann muhitte masalcı olarak tanınıyordu.

1868'de köy okuluna başladı. 10 Nisan 1874'te Breslau'da ön yeterlilik sınavını geçtiği liseye yazıldı. Hauptmann büyükşehirde gördüğü yeni çevreye alışmakta zorluklar yaşadı. Bir papazın yanında barınmadan önce, ağabeyi Carl'la birlikte perişan bir öğrenci pansiyonunda kaldı. Bundan başka, okulu ona problemler çıkardı. Okulda onu en çok rahatsız eden şey öğretmenlerinin ona karşı sert, soylu ailelerin çocuklarına karşı ise iyi davranmasıydı. Kendinde bu sebeplerle isteksizlik ve yakalndığı hastalıklar nedeniyle derslere katılamadığından ilk yılını tekrarlamak zorunda kaldı. Hauptmann 1878 baharında amcası Gustav Schubert'in Udanin'deki çiftliğinde tarım öğrenmek için ortaokuldan ayrıldı. Bir buçuk yıl sonra bu öğrenimi tamamlamak zorunda kaldı. Fiziksel açıdan yetersizdi ve onu 20 yıl boyunca ölümle burun buruna getirecek olan bir akciğer hastalığına yakalanmıştı.

1880 yılında Breslau Sanat Enstitüsünde heykeltıraşçılık eğitimi alan Hauptmann 1883 yılında heykeltıraş olarak Roma’ya yerleşir. İki yıl sonra zengin bir işadamının kızı olan Marie Thielmann ile evlenir ve çiftin üç çocuğu olur. Berlin yakınlarında Erkner semtine yerleşirler ve Hauptmann natüralist düşünceye sahip şairlerin derneği olan “Durch” ile iletişime geçer. Hauptmann 1889 yılında “Freie Bühne” (Serbest Sahne) isimli derneği kurar ve birçok eseri burada sahnelenir. “Vor Sonnenaufgang” (Güneşin doğuşu) isimli ilk yapıtının prömiyesi bu sahnede yapılır. Böylelikle modern çağın dramasının ileri gelen temsilcisi olur. Gerhart Hauptmann 1904 yılında eşinden boşandıktan sonra müzisyen öğrencisi Margarete Marschalke ile evlenir. İkinci eşinden bir oğlu dünyaya gelir. “Die Ratten” (Fareler) yapıtının prömiyesi 1911 yılında Berlin’de bulunan Lessing tiyatrosunda sahnelenir. Birçok ödüle layık görülen Hauptmann, 1918 yılında Alman Cumhuriyetinin kuruluşunda da aktif olur. Nasyonal sosyalizm’e bir beyanatta bulunmayan Hauptmann 1933 de kamu hayatından çekilir. 6 Haziran 1946 yılında 84 yaşında Agnetendorf’ da hayata veda eden Hauptmann’ın Yahudilere uygulanan tatbikatı anlatan öyküsü “Die Finsternisse” (Karanlıklar) ölümünden sonra yayınlanır. Türkçeye çevrilmiş eserinin adı "Dokumacılar"dır.

wikipedia

--reklam--

Gerhart Hauptmann Kitapları - Eserleri

  • Sevgili Wanda
  • Dokumacılar
  • Havari
  • Atlantis
  • Fareler
  • Hat Bekçisi Thiel
  • Rose Bernd
  • Yalnız insanlar
  • Güneş Batarken
  • Kunduz Kürk
  • Suana'lı Münkir
  • Elga

--reklam--

Gerhart Hauptmann Alıntıları - Sözleri

  • İnsanın en tehlikeli zararlı böcek olduğunu kavradı. Evet, buna hiç kuşku yoktu: kentler çibanlardan daha iyi değillerdi, uygarlığın tümörleriydi. Kente bakmak içini bulandırıyor ve acı veriyordu. (Havari)
  • "Sevgili Tanrım, beni dindar bir insan et. Eğer böyle olmazsam beni yeryüzünden al." (Yalnız insanlar)
  • ... öldürmek (en sıradan lahana kelebeği bile olsa) kendisine tüm suçların en ağırı olarak görünüyordu. (Havari)
  • Çok şey yitiririz… (Sevgili Wanda)
  • İnancın hasta ettiği, siyah sert bakışlı gözleri olan erkekler, kadınlar ve çocuklar. (Havari)
  • İçinde her şeye kadir bir güç vardı: Hakikatin her şeye kadirliği. (Havari)
  • “Dış alêm ona pek tesir etmiyor gibiydi. Sanki içinde bir kuvvet, karısının ona yaptığı her kötülüğü hem de fazlasiyle iyiliğe çeviriyordu.” (Hat Bekçisi Thiel)
  • Sanki benliğinin gözleri ile geçmişe değil de geleceğindeki yazgısına bakıyordu. (Sevgili Wanda)
  • İnsan birazcık olsun ölmek istiyor artık! (Dokumacılar)
  • Tahmin et bakalım, karnımda ne var? Soylu bir insanın yediği şeyler var karnımda. İnsan mutlu olmalı, o zaman şampanya içer, tavşan kızartması yersin. (Dokumacılar)
  • "Yalnızca uzaklaşmak istiyorum. Beni kimsenin tanımayacağı yerlere..." (Yalnız insanlar)
  • "Artık birlikte, seyahat eden, can yoldaşlığı eden pek kimse kalmadı,"dedi. Nedendir bilmem. Belki de herkes birbirinden korkuyor bu dünya da." (Fareler)
  • Ya şimdi ne yapıyorum? Seni sürüklüyorum peşimden! Sen bir işte tutunamazsın, hangi işe girsem, kaybettirirsin yerimi bana. İşin gücün yok, dört bir tarafa sürtüyorsun beni. Bu kadarla kalsa neyse. Başını da belaya sokarsın hep. Bir salozluk edersin, bana düşer pirincin taşını ayıklamak." (Fareler)
  • “Görünüşe göre dış dünya onu pek etkilemiyordu: Sanki içinde, kendisine yaptığı bütün kötülükleri iyi şeylerle fazlasıyla telafi eden bir güç vardı” (Havari)
  • "Beni seviyorsanız rahatsız etmeyin. İçimde neler oluyor, haberiniz yok." (Yalnız insanlar)
  • İnsan yaşamında bir şeyler yapmak istiyor, bir şeylere bağlanmak istiyor. Dinin bunda çok önemli bir rolü var. (Sevgili Wanda)
  • Hiçbir şey daha kolay anlaşılamazdı... (Havari)
  • Büyük kadın reformcular, kadınları görünüşte erkek gibi davranmaya zorlayanlar değil, erkeklerin -en kudretlisinin bile- kadından doğma olduğunun farkında olanlardır. (Atlantis)
  • İnsan mutlu olmalı, Gustav. İnsan mutlu olmalı! (Dokumacılar)
  • "Yalnızlık uzun müddet çekilmiyor. İnsan yalnız yaşayamaz. Mutlaka iki kişi olmalı." (Yalnız insanlar)