Kitap Künyesi

Yazar: Stefan Zweig

Çevirmen: Ahmet Arpad

Yayın Evi: Tekin Yayınevi

İSBN: 9789944611343

Sayfa Sayısı: 384

Dostlarla Mektuplaşmalar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Mektupları okuyacak zamanınız ve keyfiniz var mı şu sıralar? Olacağını umarım."

-Stefan Zweig-

Stefan Zweig, kişilikleri birbirinden çok farklı Rilke, Schnitzler, Bahr, Freud, Gorki ve Hesse gibi ünlü isimlerle uzun yıllar mektuplaşmış, onlarla yakın dostluklar sürdürmüştür.

Rainer Maria Rilke ile nazik ve gerçekçi görüş alışverişlerinde bulunmuş, Arthur Schnitzler ile dostça bir baba oğul ilişkisi kurmuş, aralarındaki tüm karşıtlıklara ve eleştirilere karşın Hermann Bahr ona hep yakın bir meslektaşı gözüyle bakmıştır. Kendisinden yirmi beş yaş büyük Sigmund Freud'a hayranlık besleyen Zweig'ın, Maksim Gorki'yle 1923-1936 yılları arasında süren mektuplaşmaları çok ilginçtir. Bunlar büyük sosyalist bir gerçekçi ile yürekli ve antifaşist bir hümanistin birbirlerine yazdıkları belgesel yanı yüksek mektuplardır.

(Tanıtım Bülteninden)

Dostlarla Mektuplaşmalar Alıntıları - Sözleri

  • Biz Avrupalılar sabun ve kitap sayesinde üstün bir medeniyete sahip olduğumuza uzun yıllar inandık durduk, sadece okulda değil. Ancak 1914 yılına gelindiğinde şöyle bir dokunuverince incecik örtü yırtılıp da, içimizdeki kasabın adaleleri çırılçıplak ortaya çıktığında, ne kadar yoksul olduğumuzu kavradık.
  • İnsanın yaratıcılığı, aklından çok kişiliği ile bağlantılıdır. Bu sizin görüşünüzün çekirdeğini oluşturuyor, ben de buna inanıyorum.
  • Benim için en önemli olan niteliktir, nicelik karşısında boyun eğmemek gerekir...
  • Her zaman aşırılığa kaçmayı seven politikadan, gerçekçiliğin karşıtı olduğu için nefret etmesini öğrendim.
  • Mektuplar günün birinde yine anımsanır. -Stefan Zweig-
  • Son zamanlarda eleştirilere, başkasına yazılmış mektuplar gözüyle bakıyorum, içerikleri beni ilgilendirmiyor.
  • Saygıdeğer Bay Zweig, Size teşekkür etmek istememin nedeni bana yapmış olduğumuz değişik öneriler değil. Mektuplarınızdaki içtenlik dolu satırlarınız da değil. Onları hep havada süzülür görmek, gözümde canlandırmak ve ruhuma sindirmek istiyorum. En son mektubunuzdaki dostluk dolu içtenlik beni çok mutlu etti. İşte size bunun için çok teşekkür borçluyum.
  • Saygıdeğer Bay Rilke, Çok değerli satırlarınız için teşekkür ederim. Pazartesi günü bir süre için Paris'ten ayrılacak Verhaeren, çok iyi niyetli ve çok değerli insan Romain Rolland (onu mutlaka tanımalısınız, Jean Christophe adlı eserini sanırım okudunuz) ve eski dost Léon Bazalgette için küçük bir öğle yemeği veriyorum. Dört kişi bir aradayız, siz de beşinci kişi olarak aramıza katılırsanız beni çok mutlu edersiniz.
  • Ancak Jean Christophe'u henüz okumamış olduğum için utanç duyuyorum. Şu sıralar okumaya pek zaman ayıramadığımı itiraf etmekten başka özrüm yok.
  • Bizleri uzun süre için yabancılaştıracak olan bu olaylar başladığında Belçika'daydım. Verharen'e yıllık ziyaretimi yapmıştım. Şimdi görüşlerimi aşırı kabul etmeyin fakat iftira ve kötü niyet dolu açıklamalarını geri almadığı sürece onunla olan ilişkimi devam ettirmem olanak dışı. Verhaeren'e olan yakınlığımı siz biliyorsunuz, bu nedenle de nasıl bir dostu yitirdiğimi sanırım çok iyi anlıyorsunuzdur. Fakat insanların binlerce babayı ve kocayı yitirdiği şu günlerde insanın bir dostunu yitirmesi o kadar önemsiz ki! Duyduğu acılara ne kadar saygım olsa da, onları ne kadar kavrasam da, yaptığı o açıklamaların ardından bende büyük bir güvensizlik uyandırdı.
  • Günümüzde en önemli şey gerçekçi kalmak, pazar yeri çığırtkanlarının söyledikleri karşısında ürküp sinmemektir.
  • Bu arada Rilke konusunda size danışmak, önerilerinizi de öğrenmek istiyorum. Bildiğiniz gibi onu da askere aldılar, şu sıra sayısız nedenle, çok ızdırap çekiyor. Belki ortak bir girişimle ona yardım edebiliriz. O da bunu hak etmediyse başka kim etsin?
  • Bu zor günlerde beni gerçekten teselli eden tek bir insan var, o da Romain Rolland! Onun yarattıkları, gün gelecek, insanların yüz yıl süreyle kendilerine örnek alacağı bir destan olacak. Yaşamının en yüce inancını, Avrupa idealini yitirmemek için Fransa'yı terk etti. Şimdi Cenevre'de Kızılhaç'ta görevli, savaş esirlerinden gelen mektupları düzene koyuyor, onları gereken yerlere iletiyor. Almanya'ya karşı çıktı ve Fransa'ya da. Bu bilinçli yiğitçe çabaları nedeniyle şimdi o ülkelerde Rolland'dan nefret ediyorlar. Almanya için o bir "düşman", Fransa'da gazeteler ondan "hain" diye söz ediyor. Olağanüstü bir düşüncesi vardı: Tarafsız topraklarda, Cenevre'de tüm Avrupalıların en iyilerini bir araya getirmek istiyordu: Hauptmann'ı, van Eeden'i, Gorki'yi, Ellen Key'i...Fakat benim daha ilk yazışmalarıma, Gerhart Hauptmann'ın dostlarına yolladığım mektuplara olumsuz yanıtlar gelmişti. Rolland'ın tek bir isteği vardı. Savaşın ateşler içinde yanan vücudundan yayılan zehirli suçlamaları toplu bir girişimle çıkarıp atmak, onları yok etmek istiyordu. Fakat bunu gerçekten isteyen tek insan da oydu!
  • Bana göre düşler dünyasının insanı olan İstrati, aynı yetenekleri kullanarak politika yapınca züccaciye dükkânına girmiş bir filden hiç de farkı kalmıyor.
  • Sevgili bay Zweig, Okumam için ödünç vermis olduğunuz kitaplari geri yollamadigim icin affiniza rica ediyorum... R.M. Rilke

Dostlarla Mektuplaşmalar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

20. Yuzyilin en önemli Alman Edebiyatcisi S. Zweig... Ve en cok da mektup yazmayi seven biri. Ayrica bu kitapta 6 cok degerli sanatci ile mektuplasmalari ele alinmis olup hepsi birbirinden incedir. Rilke ile cok nazik bir mektuplasmalar gerceklestirmistir Zweig. Kendisinden 25 yas büyük olan Freud' a ise hayranlik beslemistir. Birbirlerine yazilan mektuplarin icerigi genellikle bilimseldi. Maksim Gorki'yle 1923- 1936 yillari arasindaki mektuplasmalar cok ilginctir. Sosyalist bir gerceklikle; antifasist bir humanistin birbirlerine yazdiklari mektuplardir. [önsözden] Herman Hesse ise pek az mektuplastigi bilinir edebiyat camiasinda, onlardan biri de Zweigdir. O genellikle, ressamlar ve muzisyenlerle yazismayi severdi. Herman Bahr' a yolladigi mektuplarinda ise; "yasamda mektuplarin tuhaf bir rolü vardir, onlari severiz ve sonra onlar unutulur., yitirilir. Fakat günün birinde yine animsanirlar." Cok degerli belgeler gercekten, insanin icini ısıtacak icten yazılmış bir mektup gibisi var midir? Eger cevabi hakkında hala kusku icindeyseniz, cevaplari bu kitapta bulacaginiza eminim... Keyifle ve ruhla okuyunuz... (İbrahim Demiröz)

Kitabın Yazarı Stefan Zweig Kimdir?

Babası varlıklı bir sanayici olan Stefan Zweig, küçük yaşlardan itibaren kültür ve edebiyat alanında eğitim görmeye başladı. İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Latince ve Yunanca öğrendi. Viyana ve Berlin üniversitelerinde felsefe öğrenimi gördü. İlk şiirlerini lisedeyken, Hugo von Hofmannsthal'ın ve Rainer Maria Rilke'nin eserlerinin etkisiyle yazdı. 1901'den sonra Fransızca yazan Paul Verlaine ve Baudelaire'in şiirlerini Almanca'ya çevirdi. 1907-1909 yılları arasında Seylan, Gwaliar, Kalküta, Benores, Rangun ve Kuzey Hindistan'ı gezdi, bunu, 1911'deki New York, Kanada, Panama, Küba ve Porto Riko'yu kapsayan Amerika yolculuğu izledi. 1914 yılında Belçika'ya Émile Verhaeren'in yanına gitti.

I. Dünya Savaşı'nda (1914-1917) gönüllü olarak Viyana'da savaş karargâhında "Savaş Arşivi"nde memur olarak çalıştı. Savaştan sonra Avusturya'ya dönerek Salzburg'a yerleşti. 1920 yılında, Frederike Von Winternit ile evlendi. Stefan Zweig Salzburg'da yaklaşık 20 yıl yaşadı. Kapuzinerberg'in yamacındaki villasında geçirdiği yıllar, Zweig'ın en verimli yıllarıdır. Kapuziner yokuşu, 5 numaradaki villayı, Friderike ile evli olduğu yıllarda satın aldı. Salzburg'da geçirdiği yıllar Zweig'ı edebiyatta doruğa tırmandırdı, en güzel eserlerini, kente ve Salzach’a yukardan bakan iki katlı, ağaçlar arasına gizlenmiş villada yazdı. Kısa sürede ünlü insanlarla dostluk kurdu, onları sık sık Salzburg'da konuk etti. Romain Rolland, Thomas Mann, H.G. Wells, Hugo von Hofmannstahl, James Joyce, Franz Werfel, Paul Valery, Arthur Schnitzler, Ravel, Toscanini ve Richard Strauss, Zweig'in konuğu oldu. Salzburg'da geçen yıllarında Zweig, Avrupa'nın düşünsel birliği için ağırlığını koydu; makaleleriyle ve konferanslarıyla aşırılıklara karşı uyarılarda bulundu; diplomatik çevrelere, akıl ve sabır çağrısı yaptı. 1927'de Almanya'nın Münih şehrinde "Duygu Karmaşası", "Yıldızın Parladığı Anlar" ve "Tarihsel Baş Minyatür" adlı kitapları yayımlandı, yine 1927'nin 20 Şubat tarihinde "Rilke'ye Veda" başlıklı konuşmasını yaptı. 1928'de Leo Tolstoy'un 100. Doğum Yıldönümü Kutlamaları'na katılmak üzere, Sovyetler Birliği'ne gitti. 1933'de, Nazilerin yakmaya başladıkları kitaplar arasında Yahudi kökenli Zweig'ın eserleri de yer alıyordu. 1934'te Gestapo'nun villasını basıp, silah araması üzerine Zweig ülkesini terk etmek zorunda kaldı ve İngiltere'ye, Londra'ya yerleşti. Ancak, kendini burada da rahat hissedemedi ve taşındı.

Zweig, 1937'de ilk karısı Frederike'den ayrıldı ve bir yıl sonra Portekiz'e yanında Lotte Altman adında bir kadınla gitti. O sıralarda Avusturya, Alman Reich'ına katılmıştı ve Zweig da İngiliz vatandaşlığına geçmek için müracaat etti. 1939'da "Kalbin Sabırsızlığı" adlı romanı yayımlandı ve Zweig da, Portekiz seyahatine birlikte çıktığı Lotte Altman ile evlendi. 1940'ta İngiliz tabiiyetine girdi, II. Dünya Savaşı sırasında New York'a, Arjantin'e, Paraguay'a ve Brezilya'ya gitti. Zweig konferanslar için gittiği Brezilya'ya yerleşmeye karar verdi. Orada ünlü "Bir Satranç Öyküsü"nü kaleme aldı. Stefan Zweig, 1941'de Montaigne üzerine çalışmaya başladı ve "Dünün Dünyası - Avrupa Anıları" adlı otobiyografisini kaleme aldı. "Dünün Dünyası" kitabı, 1900’lerin başında gençliğini yaşamış bir yazarın yaşadığı dünyanın asla eskisi gibi olmayacağını farkettiğinde eski günlere düzdüğü bir övgüdür.

Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve yaşamındaki düş kırıklıkları nedeniyle 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'da, karısı Lotte ile birlikte intihar etti. Buna Hitler’in dünya düzenini kalıcı sanmasının verdiği karamsarlığın yanı sıra, kendi dünyasının asla bir daha varolmayacağı düşüncesi neden oldu.

Üretken bir yazar olan Zweig, birçok konuda denemeler yaptı. Lirik şiirler yazdı, trajedi ve dram türünde sahne eserleri denedi, özellikle biyografi alanında önemli eserler ortaya koydu. Freud ve psikolojiye olan ilgisi onu bu alana yöneltti. Biyografi alanındaki çalışmaları, dönemin birçok ünlü kişisinin hayatlarını gözler önüne serdi. Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski; Kendi İçindeki Şeytanla Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche; Romain Rolland; Marie Antoinette; Magellan, Stendhal, Erasmus, Fouche eserleri bu biyografilerden birkaçıdır.

Stefan Zweig Kitapları - Eserleri

  • Satranç
  • Amok Koşucusu
  • İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar
  • Sabırsız Yürek
  • Dünün Dünyası
  • Değişim Rüzgarı

  • Geleceğe Güven
  • Yolculuklar
  • Unutulmuş Düşler
  • Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Balzac
  • Montaigne
  • Clarissa

  • Macellan
  • Rotterdamlı Erasmus
  • Amerigo
  • Günlükler
  • Joseph Fouche
  • Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat
  • Kendileriyle Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche

  • Marie Antoinette
  • Vicdan Zorbalığa Karşı ya da Castello Calvin'e
  • Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski
  • Ay Işığı Sokağı
  • Avrupa'nın Vicdanı
  • Amok - Usta İşi
  • Ruh Yoluyla Tedavi

  • Korku
  • Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy
  • Yarının Tarihi
  • Yakıcı Sır
  • Mektuplaşmalar
  • Sahaf Mendel - Bir Kadının Yirmi Dört Saati
  • Olağanüstü Bir Gece

  • Gömülü Şamdan
  • Dostlarla Mektuplaşmalar
  • Freud - Cinselliğin Yeryüzü
  • Mürebbiye
  • Mary Stuart
  • Korku Ruhu Kemirir
  • Buluşmalar

  • Karmaşık Duygular
  • Alacakaranlıkta Bir Öykü
  • Kurşun Mühürlü Tren
  • Mecburiyet
  • Bir Çöküşün Öyküsü
  • Seçilmiş Öyküler
  • Hikayeler

  • Geçmişe Yolculuk
  • Freud - Mutluluğun Mimarı
  • Kuş Kapanı ve Dönüşüm
  • Kaçak ve Sahaf Mendel
  • Dadı ve Leporella
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Geç Ödenen Bedel

  • Sanatta Yaratıcılığın Sırrı
  • Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri
  • Rilke'ye Veda
  • Görünmez Koleksiyon - Unutulmuş Düşler - Karda
  • Cenevre Gölü'ndeki Olay
  • Kadın ve Manzara
  • Nietzsche

  • Kızıl
  • O muydu?
  • Bir Kalbin Çöküşü
  • Bizans'ın Fethi
  • Gölge Kadınlar
  • Zalimce Bir Oyun
  • Dürüst Aptal Efsanesi Verlaine

  • Satranç
  • Lyon'da Düğün
  • Satranç Ustası - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor
  • Stefan Zweig'ın Mektupları
  • Erika Ewald'ın Aşkı
  • Efsaneler

  • Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi
  • Toplu Öyküler 1
  • Toplu Öyküler 3
  • Toplu Öyküler 2
  • Unutulmaz Bir İnsan
  • İki Yalnız
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2

  • Ormanın Üzerindeki Yıldız
  • Leporella
  • Aylak
  • Emile Verhaeren
  • Hayatın Mucizeleri
  • Brezilya
  • Kitapçı Mendel

  • Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler
  • Stefan Zweig Kutulu Set
  • Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma
  • Leman Gölü Kıyısındaki Olay
  • Benimle Dostluk Zordur
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Seçme Eserler

  • Hikayeler 2
  • Bir Hayat
  • Öz Nəğməsini Oxuyanlar
  • Novellalar
  • Seçilmiş Əsərləri
  • Tolstoy - Û ronahî di tarîye de dibirike
  • Oradan Uzakta

  • Twenty-Four Hours in the Life of a Woman and The Royal Game
  • Wondrak. Der Zwang. Zwei Erzählungen gegen den Krieg
  • Stefan Zweig Seti

Stefan Zweig Alıntıları - Sözleri

  • Verdiği kararın uygulanmasını engelleyecek her şeyi önlemek istiyordu... (Stefan Zweig - Seçme Eserleri)
  • Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu. (Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma)
  • Karakteri gereği kendini hiçbir şeyden yoksun bırakmaz, insan arasına karışmaktan hoşlanan biri olarak her yerde aranırdı. Arkadaşları, onun yalnızlığa hiç alışık olmadığını bilirdi. (Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2)
  • Sana yardım edemem Boris. İnsanlar artık birbirine yardım etmiyor. (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Unutuldu ve öyle de kaldı. (O muydu?)
  • Doğanın cömert davranarak engin topraklar, sonsuz zenginlikler bahşettiği, güzellikle ve akla hayale gelebilecek her türlü potansiyel güçle kutsanmış bu ülkenin kuruluşundan beri görevi hep aynıdır: Kalabalık bölgelerden aldığı insanlara geniş topraklarında kök saldırmak, eskiyle yeniyi birleştirerek yeni bir medeniyet kurmak. (Brezilya)

  • Ancak gerçeklik tüm düşlerden daha güçlü ve daha sağlamdır. (Aylak)
  • "...bu adam konuşmak istiyordu, konuşmalıydı. Ve biliyordum ki ona ancak sessiz kalarak yardım edebilirdim." (Toplu Öyküler 3)
  • ... eski acısını iki kat daha fazla duyuyordu. (Hayatın Mucizeleri)
  • "...darbeyi yiyen ancak bilir onun ne olduğunu, darbeyi vuran değil ve acı çekmeyi sadece acı çekenler bilir." (Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri)
  • Ruhlarının kapısını kapattıkları için kimse onlara ulaşamıyordu ve bu belki de yıllarca sürecekti. Herkesle savaş halindeydiler. Bir günde, kısacık bir günde büyümüşlerdi! (Dadı ve Leporella)
  • Buralardan çekip gittiğimizde tozun üzerindeki ayak izlerimizi bir rüzgar süpürüp götürecekse yaşamanın ne anlamı var ki? (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Yoksun kalınan şey öylesine kaybedilmiştir ki, artık sadece bir ağrı gibi hissedilir ve acı verir. (Alacakaranlıkta Bir Öykü)

  • Bir Rus için tek bir şey vardır: ya hep, ya hiç! Rus insanı varoluşun o kozmik gücünü hissetmek ister. (Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi)
  • "İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ.." . (Satranç)
  • Ne de olsa, güzellik kadınlardan kaçıp gittiğinde ondan boşalan yere bilgelik yerleşirmiş. (Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler)
  • Derimin altında akışını hissettiğim kan gibi bu karanlık yaşamın etrafımı yavaş yavaş kapladığını hissediyordum. Sanki hiçbir şey bana göre değildi, ama hepsi benim içindi. (Zalimce Bir Oyun)
  • Sevgili bay Zweig, Okumam için ödünç vermis olduğunuz kitaplari geri yollamadigim icin affiniza rica ediyorum... R.M. Rilke (Dostlarla Mektuplaşmalar)
  • Yalnız yaşayan biri yalnızca kendine ders verebilir. (Efsaneler)
  • İki hafta boyunca kitap okumak , yürüyüşe çıkmak , hayal kurmak , rahatsız edilmeden uzun uzun okumak , iki hafta boyunca telefonsuz ve radyosuz yaşamak, konuşmak zorunda olmamak , bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum ... (O muydu?)