Kitap Künyesi

Yazar: Samuel Beckett

Çevirmen: Cem İleri

Orijinal Adı: Le Monde et le Pantolon

Yayın Evi: Sel Yayıncılık

İSBN: 9789755701066

Sayfa Sayısı: 39

Dünya ve Pantolon Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Samuel Beckett, neden iyi dikilmiş bir pantolonu, kötü tasarlanmış bir evrene yeğliyor?

Dünya ve Pantolon Alıntıları - Sözleri

  • Değişim nasıl betimlenebilir?
  • MÜŞTERİ: Tanrı dünyayı altı günde yarattı ama siz altı ayda bana bir pantolon dikmeyi beceremediniz. TERZİ: Ama bayım, bir şu dünyanın haline bakın, bir de pantolonunuza.
  • “Ben bir insan değilim, sadece bir şairim” diyen şair.
  • “Desen sanatın na­musudur.”
  • Picasso iyidir, ona güvenebilirsiniz.
  • ... sözlerimden, entelektüel domuzların tarafını tuttuğum yolunda bir anlam çıkartılmasından çekiniyorum.
  • Utanmaz rezilin amacı ne kendini yetiştirmek ne de daha iyiye gitmek; kendi zevkinden başka bir şey düşündüğü yok.
  • Alıntılamaktan başka bir şey yapabiliyorlar mı?
  • Güzellik? Bir araya getirilmiş insanoğlu. İyilik? Boğazlayın. Gerçeklik? Büyük yığınların yellenmesi.
  • Bilgisizlik, sessizlik ve devinimsiz, mavi engin gök­yüzü; işte bulmacanın cevabı, en son cevap. Kimileri için.
  • Bana Cervantes’in, “Neyi resmediyorsunuz?” soru­suna, “Fırçadan çıkan şeyi” cevabını veren ressamını hatırlatıyorlar.
  • MÜŞTERİ: Tanrı dünyayı altı günde yarattı ama siz altı ayda bana bir pantolon dikmeyi beceremediniz.  TERZİ: Ama bayım, bir şu dünyanın haline bakın, bir de pantolonunuza.
  • Pergel kullanmaksızın gökkuşağı çizmeyi becerebilirler mi?
  • Tamamlanmış ve bütünüyle yepyeni olan tablo karşımızdadır, bir anlamsızlık olarak. Çünkü o henüz bir tablodan başka bir şey değildir; çizgilerin ve renklerin yaşamı dışında bir yaşamı, yaratıcısı dışında bir izleyicisi yoktur. Buluşma, bu konumundan dolayı çok önemlidir. Tablo buradan çıkartılmayı bekler ve o bakışları, sürüp giden tek hayatın, tüysüz ayaklıların hayatının içinde, yüzyıllar boyu, çünkü bu geleceği olan bir tablodur, kendisini anlamlandıracak, karalayacak olan bakışları bekler. Ve yine orada yok olacaktır. Önemli değil. Üstünkörü onarılacaktır. Meremetlenecektir. Cinsel organlarını örtüp gerdanını uzatacaklardır. Tıpkı Dresden'de, Giorgione'nin Venüs'üne yaptıkları gibi, baldırlarının yerine bir at kabası yerleştireceklerdir. Mahzenlerden ve tavan aralarından kurtulamayacaktır. Tıpkı Dublin'de Lurçat'ya yaptıkları gibi, ona da şemsiyeler ve tükürüklerle saldıracaklardır.
  • Müşteri: Tanrı dünyayı 6 günde yarattı ama siz altı ayda bana bir pantolon dikmeyi beceremediniz. Terzi: Ama bayım, bir şu dünyanın haline bakın, bir de pantolonunuza.

Dünya ve Pantolon İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Beckett, deneme tarzında yazdığı bu eserde soyut resim üzerine ifadelerini paylaşsa da bu ifadeler, edebi alanda postmodern edebiyata uyarlanabilmektedir. İyi bir tablonun iyi niyetli seyirci üzerinde yarattığı tuhaf, konuşmaktan uzaklaştırıcı, adeta bir dilsizin karşısında onu dinlemeye zorlanma etkisi ile iyi bir postmodern yapıtın karşısına geçen eğitilmemiş bir okuru ,onu anlamaya çalışmak zorunda bırakmak paraleldir. Üzerinde düşünülmemiş hiçbir eserin varoluşsal açıdan zihin evrenlerimizde var olamayacağını, tek bir gerçek okurun dahi üzerinde düşündüğü eserin ise varoluşunu tamamlayacağını vurgulamaktadır. Soyut sanat konusunda söyledikleri postmodernizmin edebiyata yansımasıdır. Biçimlere, gerçekçiliğe, geleneklere saplanıp kalanların yenilikçiliğe nasıl düşmanca saldırdıklarını ortaya koymaktadır. Statükocu edebiyat eleştirmenlerinin dışında kimseye söz hakkı tanınmaması eleştirilmektedir. Resim yapmak İle özgün bir postmodern eser ortaya koymanın benzerliklerini, fırça izi ile metinlerarasılığı, çizgilerin simgeleri ile sözcüklerin sembolik seçimini, her tonun binlercesi arasından seçimi ile metafor yaratıcılığı, örtük anlam yağmurunu göz önüne sermektedir. Resim de edebiyat da insanlığı anlatmak için bahanelerdir Beckett'e göre. Aslolan insanlığın durumudur ki o da iç açıcı sayılmaz. İnsan ki yaşamın koşulları İle bedellerinin ayrımına kolay kolay varamayandır çünkü. Okunması zorlayıcı ve bir o kadar da irdelemeye yöneltici bir deneme. (Özlem)

Beckett'ın ressam olan Van Velde kardeşlerle ilgili yazdığı bu deneme kitabı sanata ilgi duyan kişilerce beğenilecektir. Özellikle Dali ve Picasso gibi soyut resmin kilometre taşlarını oluşturan Abraham ve Gerardus Velde kardeşlerin bazı çevreler tarafından haksız eleştirilere maruz kalmalarına karşı; Beckett'ın bu kitabı yazması çok yerinde bir duruştur. (BLACK JACK)

Resim sanatına ve tarihine ilgi duyanların okumaktan keyif alacağı ancak özellikle resim dünyasında olup bitenlere yabancı okurlara çok hitap etmeyeceğini düşündüğüm bir eser. Beckett, Van Velde kardeşlerin kendisi üzerinde bıraktığı izlenimlere yer vermenin yanı sıra sanatta muhafazakar tandanslı, yeniliklere aşağılayıcı ithamlarda bulunanlara da tabiri caizse bir güzel giydirmekte. (Ömer)

Kitabın Yazarı Samuel Beckett Kimdir?

Samuel Barclay Beckett, (13 Nisan 1906; Foxrock, Dublin - 22 Aralık 1989, Paris), İrlandalı yazar, oyun yazarı, eleştirmen ve şair. 20. yüzyıl deneysel edebiyatının önde gelen yazarlarından biridir. James Joyce'un takipçisi olduğu için "son modernistlerden", daha sonraki pek çok yazarı etkilemiş olduğu için de "ilk postmodernistlerden" biri olarak değerlendirilir. Beckett ayrıca, Martin Esslin'in "Absürd Tiyatro" olarak adlandırdığı akımın en önemli yazarı sayılmaktadır. Eserlerinin çoğunu Fransızca ya da İngilizce yazıp, diğer dile kendisi çevirmiştir. En bilinen eseri Godot'yu Beklerken'dir.

Beckett'in eserleri sade ve temel olarak minimalisttir. Bazı yorumlara göre, çağdaş insanın durumu hakkında oldukça kötümser, hatta hiççi eserler vermiştir. Gittikçe daha kısa ve özlü eserler veren Beckett, bu kötümserliği kara mizah yoluyla anlatır. "Roman ve drama türlerinde yeni formlarda oluşturduğu eserlerini, modern insanın yoksunluğu üzerine kurguladığı" için, 1969'da Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülen Beckett, ayrıca 1984'te Aosdána'da Saoi seçilmiştir.

Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Samuel_Beckett

Samuel Beckett Kitapları - Eserleri

  • Godot'yu Beklerken
  • Hiç İçin Metinler
  • Murphy
  • Mercier ile Camier
  • Aşksız İlişkiler
  • Molloy

  • Eşlik
  • Dünya ve Pantolon
  • Malone Ölüyor
  • Proust
  • Oyun Sonu
  • Adlandırılamayan
  • Üçleme

  • Acaba Nasıl?
  • Yankının Kemikleri
  • Watt
  • Echo'nun Kemikleri
  • Sıradan Kadınlar Düşü
  • Felaket ve Sair Kısa Oyunlar
  • Bana Benzer Bir Başka Aylaklık

  • Mutlu Günler
  • Tüm Kısa Oyunları
  • Son Band
  • İmge
  • All That Fall
  • Hikaye Sırasında
  • Godot'yu Beklerken - Tüm Düşenler - Oyun Sonu

  • Krapp's Last Tape & Embers
  • Li Benda Godot
  • Toplu Kısa Oyunlar 1956-1962
  • The end
  • Worstward Ho
  • Dante and the Lobster
  • Bütün Hikayeleri

Samuel Beckett Alıntıları - Sözleri

  • Hep denedin. Hep yenildin. Olsun. Yine dene. Yine yenil. Daha iyi yenil..! (Worstward Ho)
  • Eğer bir gün susarsam, söylenecek bir şey kalmamıştır bu durumda; her şey söylenmemiş olsa bile, hiçbir şey söylenmemiş olsa bile. (Malone Ölüyor)
  • [...] Kahretsin eski yerler,eski isimler (Felaket ve Sair Kısa Oyunlar)
  • İnanç duymanın en büyük nedeni daha eğlendirici olmasıdır. İnançsızlık bir boşluktur. Değişeceğimize inanç duyamayız. İnsan boşlukta kalmaya katlanamaz. (Aşksız İlişkiler)
  • "Ah, insanlar, insanlar, her şeyi açıklamak gerekiyor onlara." (Oyun Sonu)
  • düşük yapmak kısır olmaktan daha iyi değil mi dokuz gün asla yüzdüremedi batan aşkı ne de dokuz ay ne de dokuz ömür.. (Yankının Kemikleri)

  • Hamm: "Bu da ötekiler gibi bir gün o zaman." Clov: "Devam ettiği sürece. Ömür boyu hep aynı saçmalıklar!" (Oyun Sonu)
  • Sınıfta aklı hep başka yerlerde olurdu ya da boştu kafasının içi. (Malone Ölüyor)
  • Bir gün sesleneceğim ona. Ne diyeceğim, bilmiyorum, bir şeyler diyeceğim, zamanı gelince söyleyecek bir şeyler bulacağım. (Üçleme)
  • ''Bazen insan kendine soruyor şaşkınlıkla, acaba doğru gezegende miyim diye.'' (Hiç İçin Metinler)
  • “Desen sanatın na­musudur.” (Dünya ve Pantolon)
  • Çok uzun bir sürenin sonunda değer yargısı adına ne kaldıysa kendinde, onunla karanlığın ve sessizliğin hiç de değişmeyeceği yargısında bulundu. Bir gün sesi duyana kadar sürdü bu. O güne kadar! (Eşlik)
  • Bana soru sorulmasına öğle az alışkınım ki, bana bir şey sorulduğunda ne olduğunu anlamam için bir hayli zaman geçer. (Molloy)

  • Güzellik? Bir araya getirilmiş insanoğlu. İyilik? Boğazlayın. Gerçeklik? Büyük yığınların yellenmesi. (Dünya ve Pantolon)
  • Bana tutup da aydan söz etmeyin sakın, gecemde ay yoktur benim, size yıldızlardan söz edersem yanlışlıkladır. (Molloy)
  • Oysa ben para için çalışmıyorum. Peki ya ne için çalışıyorum? Bilmiyorum. İnanın pek bir şey bilmiyorum. (Molloy)
  • Bir yaşam boyunca aynı sorular, aynı cevaplar hep. Artık sona erebilir. (Oyun Sonu)
  • Hep aynı dünyanın üzerinde ışıldıyordu güneş, başka seçeneği yoktu çünkü. (Murphy)
  • ...başka bir şey bulmak varoluşu biraz daha sürdürmek için sorular bulmak kimdi onlar nasıl varlıklardı dünyanın neresindeydiler bu tür şeyler işte bu kuklalar gösterisini kim düzenliyor hiçbir anlamı yok ki git bir şeyler ye... (Acaba Nasıl?)
  • Bilemediğiniz şeyleri söylemek gücüne sahip olmadığınıza da inanmak istiyorum. Herkeste görülen bir yetersizlik bu. (Watt)