Kitap Künyesi

Yazar: Cemil Kavukçu

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750712555

Sayfa Sayısı: 112

--reklam--

Düşkaçıran Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Cemil Kavukçu, tam bir öykü ustasıdır; küçücük bir kıvılcımdan tadına doyulmaz öyküler çıkarır. Düşkaçıran, yazarın yeni öykü kitabı. Kavukçu, bundan önceki kitaplarında doğup büyüdüğü İnegöl'den yola çıkarak taşralı gençlerin öykülerini, aşklarını, umutlarını taşımıştı okura... Meyhaneleri mesken edinmiş denizcileri, yaşadığı kasabaya sıkışıp kalmış genç kızları, çocukları... Düşkaçıran, Kavukçu'nun kitaplarında bir kırılmaya işaret eden yeni, farklı öykülerden oluşuyor. Bu öyküler gerçekle gerçeküstü arasında duruyor, öykücülüğümüze fantastik, gotik tatlar getiriyor. İnanılmazı, tedirgin edici düşleri, tuhaf hayvanları, hayaletleri konu ediniyor. Düşkaçıran Cemil Kavukçu okurları için gerçek bir sürpriz.

--reklam--

Düşkaçıran Alıntıları - Sözleri

  • Attilâ İlhan'ın şiirinde olduğu gibi, yola çıkılınca gidilir, büyük kentler, büyük aşklar çığlık çığlığa terk edilirdi.
  • Erkeklerin asla olgunlaşamadığı kesin.
  • İstanbul büyülü değil, ürkütücüydü artık.
  • Attila İlhan’ın şiirinde olduğu gibi, yola çıkılınca gidilir, büyük kentler, büyük aşklar çığlık çığlığa terk edilirdi.
  • Dışarıda o kadar görkemli ve ışıltılı bir masal kenti var ki, İstanbul'un, denizle birlikte ağır ve huzurlu solumasına tanıklık ediyorum..
  • Hiçbir zaman en büyük rakibinin kendisi olduğunu göremedi.
  • Ben bir şeyi yitirdim.
  • Sen çok kitap okuyorsun, tamam; ama şunu bilmiyorsun: Okunması ve anlaşılması en zor kitap doğadır.
  • Horoz sesiyle uyandım. Ama asıl gürültüyü yapan kargalardı. Arka bahçede ve bahçenin dışındaki ağaçlarda gagalaşıp şakalaşıyor olmalıydılar. Sevinçliydiler, çünkü gece bitmişti. Hayvanlar alemi işin gece, taşınması güç bir yük olmalıydı. Her yeni günü bayram gibi karşılıyorlardı.
  • "ben kaçmıyor, kovalıyorum. Kaçan, sığınacak bir liman aradığı için teslimiyetçidir ve yaşamı ıskalar."
  • bir soz, bir muzik, bir ses kendi basina bir oyku olabilir. tipki duydugumuz tanidik bir parfum kokusunun bizi yllar öncesine goturmesi gibi
  • Erkeklerin asla olgunlaşamadığı kesin.
  • Soru soran, yanıt arayandı.
  • Sonra yorgun düşüp kendinizden geçiyorsunuz. Ölmesinden çok korkuyorsun. O senin her şeyin, hayat bağın.
  • Erkeklerin asla olgunlaşamadığı kesin. Kim söylemişse doğru söylemiş.

--reklam--

Düşkaçıran İncelemesi - Şahsi Yorumlar

O ANLATIR..: Sessizce dinlemek lazım.. Bazen yorgun bir ruhu. Huzuru aşka tercih etmiş, sorgulamalardan yorulmuş, ama her hatırayı pamuklara sarıp sarmalayan, yorgun bir ruhu.. Öfkesi, kızgınlığı, kırgınlığı kendisine, narin bir yüreği belki de. Gitmeyi, gidenleri hiç sevmeyeni.. Hırçını.. O anlatır.. Yola çıkınca geriye dönmeyenleri. Çığlık çığlığa terkedilen bir şehri. Zamana mekana sığamayan, yitirmiş ama neyi yitirdiğini bilmeyen.. Belki de yitirilmiş.. Öylesine suskun, Ve öylesine küskün, Dost kalmakla sevgili olmak arasındaki ince çizgide her ikisini de ıskalayanları. O anlatır.. İstemediğimiz halde bizim alanımıza giren, bütün hassasiyetlerimizi hiçe sayan ve her an kopmaya hazır olduğumuz sözde insanları. Keşke hiç olmasaydı dediklerimizi. Aslında hiç olmayanları.. O anlatır.. Hıncını susarak içine gömenleri.. Bir şeylerin ölçüsünü tamamen kaçıranları. Kendiyle yarışanları.. Konuşmayı ve yazmayı reddetmiş, Konuşursa ölecek, yazarsa yaşamaya dönecek, Aslında konuşan ama kimsenin duymadığı insanları.. O anlatır.. Bir rüyayı, bir müziğin nağmelerini, bir hayaleti.. Ölü bir yüzün tiz çığlıklarını ve ölümün kokusunu.. Toprağın hikayesini, Kuşların hikayesini, Gelintavuk 'u, Ve kuş büyüsünü. O anlatır.. Duruşları, gülüşleri, yaşam görüşleri bambaşka olanları. Hakkından ancak feleğin gelebileceği insanları. Hayırsızları.. Evet, o anlatır. Sessizce dinlemek lazım. Cemil Kavukçu, bütün özgünlüğüyle, ayrıntılarda sakladığı hüneriyle ve bambaşka bir tadı olan öyküleriyle kurmaca alanının en güçlü kalemlerinden. Aslında duygusal olma çabası olmadan yazmasına rağmen her öyküsünde duygulanmam, belki de gönlüme hitap etmesiyle alakalı. Enteresan bir hikayede ya da fantastik sayılabilecek bir kurmacada bile okuru yakalayabilmesi tamamen yazarın ustalığını gösteriyor. Sanki cümleleri nasıl sıraya koyarsa koysun, öykü oluyor. Öylesine doğal ve zorlamasız. Öyküler arasında ufak bağlar ve bazı çağrışım yapan cümleler, hatta ortak karakterler bulmak mümkün. Ama hep iç burkan, hep acıtan, acı kokan öyküler benim için. Dedim ya, o anlatır. Sessizce dinlemek lazım.. Keyifli okumalar.. :) (Liliyar)

Düşkaçıran: Tipik Cemil Kavukçu Öykülerii: Cemil Kavukçu edebiyatımızın ve öykü türünün usta kalemlerinden. Yalın dili, basit kurgusu ve hayatın içinden küçük bir kıvılcımla başlayan öyküleriyle edebiyatımızda saygın bir konum edinmiş durumda. Yazdıkları öykü meraklıları tarafından ilgiyle okunuyor ve izleniyor. Düşkaçıran isimli öykü kitabı konuları itibariyle diğer öykülerinden farklı bir yerde duruyor gibi gözükse de temelde tipik Kavukçu öyküleri olduğunu gösteriyor. Hayatın içinden, sıradan birazcık gerçeküstü gibi duran öyküler bunlar. Cemile Kavukçu yaşayan en büyük öykücülerimizden. Onu okumamız ve anlamamız gerekir. (Hasan Hüseyin AKKAŞ)

En sonda yazacağımı ilk başta yazayım dedim.. Cemil Kavukçu okumayı düşünenlere tavsiyemdir; yalnızsanız, bunalımdaysanız BAŞLAMAYIN! Ama biraz olsun kendi kabuğunuza çekilmek, yaşama ara vermek, düşünmek istiyorsanız hiç durmayın...sizi çok derinlerinize sürüklüyor. Aslında bu kadar uzun sürmedi okumak. Ben bunalıma girmiştim hiçbir kitap okuyamıyordum, bir kenara kaldırmıştım kitabı, sonunda bitirebildim. Bununla birlikte sanırım 6. Cemil Kavukçu kitabım olacak ve sanırım bu Cemil Kavukçu’ya elvedam... Öykücülüğün ustası yazar, şehirlerde yaşanan umutlu-umutsuz aşkları, hayatın içinden geçen yokuşları, o yokuşları tırmanan, düşen insan tasvirlerini anlatıyor her kitabında. Bilmiyorum belki de bunalıma girme sebebim Cemil Kavukçu’dur. O hüzünlü hikayelerin içinde o kadar boğuldum ki kendi dertlerimle birlikte sanki nefes alamıyor gibi hissettim uzun bi süre.. Öykülerde en çok hissedilen kahramanın yalnızlığı. Cemil Kavukçu’nun öyküleri okura çok şey yaşatan, çok şey düşündüren öyküler. Çizilen insan portreleri kırılgan ve çok inandırıcı. Yazdığı kitaplar, sadece bir öykü kitabı değil aynı zamanda kırılmaya hazır olan yaşamların işareti.. Gelelim Düşkaçıran’a.. Bir sahil kasabasında yeni bir hayata başlamak, kaçmak mıdır? Yoksa bir kişiden kaçarken, insan hayattan mı kaçar? “Kaçan”, “Kovalayan” ve “Yakalanan” başlıkları altında üç bölümde toplanmış öyküler, kaçmanın çeşitli anlamları üzerinde düşünmeye itiyor bizleri. Öyküler de kaçmak ya da tutsaklık, kovalamak ya da yakalanmak, birbirlerine dönüşüyorlar. Öyküler fantastik ve gotik tarzda, diyaloglar kestirilip atılmış gibi, anla işte der gibi... bazı öykülerin sonu açık bırakılmış hatta romanmış gibi devam edeceğini sanıyorsunuz. Farklı öyküler içinde karşımıza aynı karakterleri çıkararak bunu yapmak istemiş. Bazen de farklı karakterlerin benzer yalnızlıklarını, terk edilmişliklerini ve tutsaklıklarını ortak bir nokta olarak görmemizi sağlamış. Bir öykünün kahramanı, bir başka öyküde sadece bir sahnede görünür ama biz onun varlığıyla tanıdık bir ortam içine çekilmiş gibi oluyoruz. Altı öyküden oluşan “Kaçan” adlı ilk bölümde yaralı bir adamın kaçış öykülerini okuruz. İkinci “Kovalayan” bölümünde Madenci adlı bir gezginin masal tadında öyküleri yer alıyor. Madenci’nin gezginliği altında bir kaçış öyküsü yattığını hayal etmeden olmuyor, ama onun öyküsü bir kaçıştan kovalamacaya dönüşüyor: “’Sen aslında serüveni seviyorsun ama bir şeyden de kaçıyorsun,’ demişti. Yanılıyordu. ‘Yanılıyorsun,’ dedim, ‘ben kaçmıyor, kovalıyorum. Kaçan, sığınacak bir liman aradığı için teslimiyetçidir ve yaşamı ıskalar.’ Gözlerini kısıp yüzüme bakmıştı. ‘Yalnız kovalamıyor, arıyorsun da.’” Kaçtıklarınızdan kurtulmanız, kovaladıklarınızı yakalamanız dileğiyle.. (Menekşe)

--reklam--

Düşkaçıran PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Cemil Kavukçu - Düşkaçıran kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Düşkaçıran PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Cemil Kavukçu Kimdir?

1951 yılında İnegöl'de doğdu. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü'nü bitirdi (1976). Öyküleri, 1980 yılından başlayarak çeşitli dergilerde yayınlandı.

Cemil Kavukçu, son yılların en usta öykücülerinden. Küçük insanların dünyasını başarıyla betimlemesini, onların iç dünyalarını olanca derinliğiyle vermesini biliyor. Eleştirmen Fethi Naci, Cemil Kavukçu için 'Elini neye değdirse öykü oluyor, tam bir anlatı ustası' diyor. Gerçekten de Cemil Kavukçu'nun öyküleri, sıradan insanları, sıradan yaşamları, küçük olayları alıp zengin dünyalar yaratıyor. Ayrıntılar ve diyaloglar (özellikle de kişiliklere özgü argo dil), onun öykülerinin vazgeçilmez öğeleri. Temiz, yalın bir Türkçeyle, kendi üslubunu yaratmayı başararak yazıyor Cemil Kavukçu. Bir başka deyişle, tutarlı bir dil ve üslup, bütün öykülerinde açıkça kendini gösteriyor. Okuru, öykünün içine çekip alıyor, sarıp sarmalıyor. Karşıdan değil, içinden okunan öyküler yaratıyor Cemil Kavukçu. Öykülerin bir kısmı da bir yap-boz'un parçaları gibi kırılıp yeniden bir araya geliyor. Son yıllarda tıkanır gibi görünen öykücülüğümüze yeni bir soluk getiren Cemil Kavukçu, 2000'li yıllarda da öykünün yollarında yürümeyi sürdürecek.

ESERLERİ

Patika adlı kitabıyla 1987 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'nü kazandı. Yayınlanmış öykü kitapları: Pazar Güneşi (1983), Patika (1987), Temmuz Suçlu (1990), Uzak Noktalara Doğru (1995), Yalnız Uyuyanlar İçin (1996), Bilinen Bir Kitapta Kaybolmak (1997), Dört Duvar Beş Pencere (1999). İlk romanı Dönüş, 1998 yılında yayınlandı.

--reklam--

Cemil Kavukçu Kitapları - Eserleri

  • Yalnız Uyuyanlar İçin
  • Başkasının Rüyaları
  • Uzak Noktalara Doğru
  • Aynadaki Zaman
  • Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz
  • Tasmalı Güvercin
  • Düşkaçıran
  • Üstü Kalsın
  • O Vakıt Son Mimoza
  • Örümcek Kapanı
  • Dört Duvar Beş Pencere
  • Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak
  • Balyozla Balık Avı
  • Bir Öykü Yazalım Mı?
  • Maviye Boyanmış Sular
  • Gemiler de Ağlarmış
  • Suda Bulanık Oyunlar
  • Dönüş
  • Gamba
  • Temmuz Suçlu
  • Yolun Başındakiler
  • Pazar Güneşi
  • Nolya
  • Mimoza'da Elli Gram
  • Angelacoma'nın Duvarları
  • Masal Kurma Oyunu
  • Selo'nun Kuşları
  • Özgürlüğe Kaçış
  • Havhav Kardeşliği
  • Radde
  • Patika
  • Perişanız Gecenin Karanlığında
  • Kafeste Bir Topik
  • Nolya
  • Yeşilcik
  • Berk'in Gizli Gücü
  • İlginç Bir Şey Yapmalıyız
  • Three Stories

--reklam--

Cemil Kavukçu Alıntıları - Sözleri

  • Alıştığım bir yokluk vardı, gelip onu bozdun. (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Geceler gariplerindir (Pazar Güneşi)
  • En güzel yolculuklar, yanına hiçbir şey almadan ve bir plan yapılmadan çıkılan yolculuklardır. (Bilinen Bir Sokakta Kaybolmak)
  • Uyanıyorum. Pencereden sızan ışığa bakılırsa gün ağarmış. Serin, insanın içini ürperten, kısacık kış günlerine hazırlık yapan bir güz sabahı. Puslu ve üşengeç. (Uzak Noktalara Doğru)
  • Otoriteyle sağlanan düzenden değil dostlukla sevgiyle oluşturulan ama otoriteyi de zedelemeyen bir ilişkiden yanaydı Kemal kaptan. (Maviye Boyanmış Sular)
  • Oysa yazmak, düşüncenin yıldır­dığı yerde ("kırıldığı" demek daha doğru belki) güç veri­yor insana; hele doğaçlama yazmak, dökülebilmek, hıçkı­ra hıçkıra ağlayabilmek kağıtlara; (O Vakıt Son Mimoza)
  • Aynama dedim ki, bu rüyanın devamını göster bana. Gösteremem, dedi ayna, rüyaların devamı olmaz. O zaman bununla ilintili ikinci bir rüya göster bana. Bütün rüyalar birbiriyle ilintilidir, dedi. (Balyozla Balık Avı)
  • üç şey söyledin, dedi, parasını, umutlarını ve düşlerini; bence ilk ikisini yitirince ölünmez, ama düşler yitirilince... (Nolya)
  • Yitiren insanların yüzlerinde yaşamın çözülememiş gizlerinden biri oluşuyor;çünkü hızla değişip prizmanın öbür yüzünü görüyorlar. Kişinin kendi olma sınavının en zor basamakları... (Uzak Noktalara Doğru)
  • “… deliysen denizci olursun, denizci olduktan sonra delirmen bir şey ifade etmez …” (Yüzünüz Kuşlar Yüzünüz)
  • Kuraldır; evler ölüme terk edilince önce camları kırılır. (Dönüş)
  • " Yüzü gülen adam gösterin bana,” diye bağırıyorum, “yüzü gülen insan. Işıkları yakın,” diyorum, güneş nerde.. (Temmuz Suçlu)
  • "Yağmuru çok seviyorsun değil mi?" (Yalnız Uyuyanlar İçin)
  • Nereye varacağını bildiğin bir yolda yürümek birçok şeyi görmeden ilerlemektir. (Üstü Kalsın)
  • Eskiden bir kitabı beğensem de beğenmesem de sonuna kadar okurdum. Zaman içinde beğenmediğim bir romanı, öyküyü, şiiri bırakmak gibi hakkım olduğunun farkına vardım... (Örümcek Kapanı)
  • Bir yandan da gerçek duygularımı sesimden, yüz ifademden okumasından korktum. (Aynadaki Zaman)
  • "Hep bir şeyler , hep bir şeyler kahroluyor." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • "Yalnızlıklar, iç boşluklar. Herkes, kendini anlayacak birini arıyor. Bulunca da tutunuyor." (Gamba)
  • "İntegral. İntihar gibi bir şey." (Suda Bulanık Oyunlar)
  • Millet... Ya da annemin dediği gibi; el âlem. Bütün yaşamlar o görünmeyen güce yaranmak için harcanıyor buralarda. (Başkasının Rüyaları)