Kitap Künyesi

Yazar: Yusuf Atılgan

Yayın Evi: Can Çocuk Yayınları

İSBN: 9789750735790

Sayfa Sayısı: 64

Ekmek Elden Süt Memeden Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

— Hızlı gideceğiz. Boynuma sarıl. Bacaklarını sık. Tamam.

Hadi bakalım… Kocaman sarı bir köpeğin sırtına bineceğiz ve sonra ver elini gökyüzü…

Usta yazar Yusuf Atılgan’ın kaleminden çıkan bu öyküleri okumanın yaşı yok; her sayfayı büyük bir beğeniyle okuyacaksınız. Başlayın sayfaları çevirmeye...

“Kitaplar çocuklar için yazılmamalıdır ama kişi, yetişkinler için yazılmış eserler –yani gerçek sanat eserleri– arasından uygun olanları seçmesini bilmelidir.”

Anton Çehov

Ekmek Elden Süt Memeden Alıntıları - Sözleri

  • Ağzıma ağızlık taktılar, boynuma ip bağladılar. Yanar'la oğlu ite kaka, sürükleye sürükleye götürdüler. Giderken Çoban Sülo ağladı. İlk günler çok güçtü. Sonraları alıştım. Köpek kısmı nelere alışmaz ki.
  • Konuşmam yetmiyormuş gibi düşünmeye de başladım. En kötüsü buydu.
  • "Uslu bir hayvan gibiydim. Gittikçe daha yakınlara geliyordu Alaca ceren; güveni artıyordu. Sonunda bir gün yanıma gelip durdu. Ağır ağır doğruldum. Başını uzattı. Sarıldım, gözlerini öptüm; sonra iki elimle boynunu sıkıp öldürdüm. Toprağa düştü. Arkama bakmadan ayrıldım oradan."
  • " Gülerken senin kadar güzel, ağlarken senin kadar çirkin bir çocuk görmedim."
  • "Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım."
  • Doğmak için böylesine telaşlanmıştım ya, büyümek için hiç acele etmiyordum. Rahatım beyde yoktu: Mama elden, süt memeden.
  • Konuşmam yetmiyormuş gibi düşünmeye de başladım. En kötüsü buydu. Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım.
  • Çocuklar istedikleri bir şeyi yaptırmak için kime nasıl davranılacağını, neyi kime soracaklarını bilirler.
  • ... insanların "ulan aşağılık köpek" dedikleri gibi boz köpek de "ulan aşağılık insan" dedi de Sarıbaş'ın kanına mı dokundu nedir, birden dişlerini hasmının sol kulağına geçirip sırtına atlayıverdi.
  • ... babam okula verdi beni. Yıllarca sürdü bu. Hiç hoşlanmıyordum; arkadaşlarla itişip kakışmak, öğretmenleri dinlemek yüzünden elimde olmadan büyüyordum.
  • Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım.
  • Söylendiğine göre yeryüzünden yakınmalar, istekler, yakarmalar büyük bir gürültüyle vururmuş yukarıya; ulu varlığın eli kulağında habercileri bu gürültüde tek tek insan sesini ayıramazmış.
  • "Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım."
  • "Konuşmam yetmiyormuş gibi düşünmeye de başladım. En kötüsü buydu. Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söyleme kalktım."
  • Konuşmam yetmiyormuş gibi düşünmeye de başladım. En kötüsü buydu. Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım. Yukarıya bildirildi; başöğretmen beni getirtip ağzıma acı biber sürdü. “Böyle gidersen beynine de biber sürülür” dedi.

Ekmek Elden Süt Memeden İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Çocuk kitabı olarak elime aldım fakat yetişkinlere daha fazla hitap ettiğini düşünüyorum ya da çocuklara "Aman ha, sakın hemen büyüme! Bu yetişkinler çok sıkıcı, tekdüze ve güvenilmez insanlardır." diye nasihat veriyor da olabilir. Kitapta yer alan her iki hikaye de okurken eğlenilecek hikayeler. Korkut'un Sarıbaş ile maceraları, sohbetleri o kadar neşeli ki. Yusuf'un garip büyüme serüveni de okunmaya değer. Derine girdiğimizde ise bence yetişkinler eleştiriliyor. Yetişkin olmanın getirdikleri... Çocuk gözüyle bakamıyoruz hayata. Resim çizemiyoruz duvarlara. Oysaki daha renkli olmaz mı öyle duvarlar? Çocukları hiç dinlemiyoruz. "Onlar çocuk ne de olsa. Ne anlayabilirler ki?" diyoruz ama onların bizden çok daha güçlü dünyaları olduğunu bilmiyoruz. Sarıbaş biliyor o yüzden sadece çocuklara sevdiriyor kendini. Sarıbaş da her ne kadar işini çok iyi yapsa da rengi yüzünden çoban köpekliğinden atılmış bir köpek. Irkçılığı hatırlatıyor bana. Rengi yüzünden eşit olmayan insanları hatırlatıyor. Yusuf'un da Alaca'nın güvenini kazandıktan sonra onu öldürmesi dünyamızın kısa özeti gibi.. Büyüdükçe sevgimizin de büyüdüğü, çocukluğumuzdan hiçbir şey kaybetmediğimiz günler görmek umuduyla... (Dilan)

Amcam gile misafirliğe geldim. Küçük kuzenim kitap okuyalım mı diyince kabul ettim ve bu kitabı seçtim. Edebiyatın her alanı okunmaya değer hele ki çocuk kitaplarının bu bağlamda farklı bi özelliği var. Çünkü onlar gibi bakabilmek ve düşünebilmek için güzel birer araç hikaye kitapları. Ki bu kitapları usta kalemler yazıyorsa nükteleri ile tatlı tebessümler kondurabiliyor yüzünüze. Küçük prenste olduğu gibi bu kitapta da şunu fark ettim ki yazarlar sırf çocuklar için yazmıyor bu kitapları : bu kitapları çocuklara okuyanlara da dersler vermek istiyor. Kitaba gelecek olursak, biri diğerine göre uzun iki hikaye karşılıyor biz okuyucuları. Hikayeler sempatik, tadında, güzel hikayeler. Bir iki saatinizi verip okuyacağınız hoş bir kitap diyebilirim. Keyifli okumalar... (Hakan Tekin)

En sevdiğim yazarlardan biri Yusuf Atılgan’ın var olan çocuk masalları kitabını duyar duymaz hemen edindim. Benim “Aylak Adamım”ın yazarı bir kitap daha yazmış hiiiç bekletir miyim? Tatlı,tatlı, tatlı okuyorum birinci masalı bitiriyorum, aaa sonuna geldim, geldim de pek iyi gelmedim yani sonunu pek beğenemedim. O güzelim Sarıbaş ahhh güzel Sarıbaş hiç habersiz bırakılır mı? :( Hadi trende (yolculukta) rahat değildin, mesajı alamadın dedim geçtim, eee ikinci masal ne ya? İkinci masala geçtim çocuklardan ziyade büyükler için inceden bir eleştiri var onu da sezdim de sonu böyle mi olacaktı be sayın yazarım Atılgan. Hani diyorsun ya “büyükler resimlerden anlamaz” masalları anlamayacak kadar büyüdüm mü ben de ola ki? Payımıza düşen bu kadar demek ki... Neyse ki seni okumak benim için değerli Yusuf Atılgan, sağlıcakla... :)) (çiçek) ~~~~ (Sonradan okuduğum ‘Bütün Öyküler’ kitabının içeriğinde bulunuyor masallar. Düşüncem: Çocuklar için görünen aslında yetişkinler için yazılmış hikayelerdir.) (Güneş)

Kitabın Yazarı Yusuf Atılgan Kimdir?

Yusuf Atılgan (d. 27 Haziran 1921, Manisa - ö. 9 Ekim 1989, İstanbul) Türk roman ve öykü yazarı.

1936 yılında Manisa Ortaokulu'nu, 1939 yılında ise Balıkesir Lisesi'ni ve ikinci sınıftan sonra askeri öğrenci olarak devam ettiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. Nihat Tarlan'ın yönetiminde hazırladığı bitirme tezinin konusu Tokatlı Kani: Sanat, şahsiyet ve psikoloji idi. Aynı dönemde Akşehir'de Maltepe Askeri Lisesi'nde bir yıl edebiyat öğretmenliği yaptı. Üniversite öğrenciliği sırasında Türkiye Komünist Partisi'ne katılarak faaliyette bulunduğu iddiasıyla sıkıyönetim mahkemesince tutuklanarak ceza kanunu'nun 141. maddesi uyarınca hapse mahkûm edildi. altı ay Sansaryan Han'da, dört ay da Tophane Cezaevi'nde olmak üzere on ay hapis yattı.

26 Ocak 1946'da serbest kalmış, öğretmenliği elinden alınmıştır. 1946 yılında Manisa'nın Hacırahmanlı Köyü'ne yerleşerek çiftçilik yaptı. 1976'da İstanbul'a döndü danışmanlık, çevirmenlik ve redaktörlük yaptı. Yazımı devam eden "Canistan" adlı romanını tamamlayamadan 9 Ekim 1989'de kalp krizi nedeni ile İstanbul, Moda'da öldü.

Aylak Adam ve Anayurt Oteli adlı romanlarında psikolojik yabancılaşma ve yalnızlık temasını başarıyla işleyen bir yazar olarak tanındı ve modern Türk edebiyatının önde gelen ustaları arasında yer aldı. 1987'de Anayurt Oteli romanı, Ömer Kavur tarafından aynı adlı sinema filmi olarak çekildi.

Yusuf Atılgan Kitapları - Eserleri

  • Aylak Adam
  • Anayurt Oteli
  • Canistan
  • Bütün Öyküleri
  • Sevgili Halil Kardeş
  • Ekmek Elden Süt Memeden

  • Bodur Minareden Öte
  • Siz Rahat Yaşayasınız Diye
  • Eylemci

Yusuf Atılgan Alıntıları - Sözleri

  • Başkaları bizi, baca dumanı gibi dışarıya bıraktığımız belirtilere göre tanırlar. (Bütün Öyküleri)
  • Herkesin kendini göreceği bir ayna olmaktansa, bir aynada kendimi görmeyi yeğlerim; ve görüntümün iğrençliği ya da korkunçluğu beni korkutmaz. (Siz Rahat Yaşayasınız Diye)
  • ... babam okula verdi beni. Yıllarca sürdü bu. Hiç hoşlanmıyordum; arkadaşlarla itişip kakışmak, öğretmenleri dinlemek yüzünden elimde olmadan büyüyordum. (Ekmek Elden Süt Memeden)
  • Ben seni seviyorum ki O kadar tarif edemem. (Siz Rahat Yaşayasınız Diye)
  • "Konuşmam yetmiyormuş gibi düşünmeye de başladım. En kötüsü buydu. Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söyleme kalktım." (Ekmek Elden Süt Memeden)
  • Yağmurun durup durup yağdığı günler insanlar yapacak bir iş bulamamanın sıkıntısından evleniyorlar burda; bir değişiklik isteğiyle. Geleceğin daha kurtuluşsuz tekdüzeliğini hazırlayan tuhaf bir değişiklik bu. (Siz Rahat Yaşayasınız Diye)

  • Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım. (Ekmek Elden Süt Memeden)
  • " Çiftçinin işi bitmez ; yalnız yağmurda , karda , bir de arifede , bayramda dinlenir ..." (Canistan)
  • Kalkıp düşmanlıklarla dolu bir güne başlamakta ne var? (Bütün Öyküleri)
  • insan tükenmez (Sevgili Halil Kardeş)
  • “Hiçbişey olmaz, bunca patırtıda canımı almayan Tanrı bizi kayırır. Korkma.” (Canistan)
  • "Sıkıştık mı yalnızlığımız daha koyulaşıyor." _______ (Bütün Öyküleri)
  • Elinde olmadan kirleniyordu insan. (Anayurt Oteli)

  • Merhaba Halil Kardeş, senden ve köyden haber almak beni pek sevindirdi. Artık köye sık sık gelemeyeceğim için ara sıra anama uğrayıp yine bana yazarsan daha da sevinirim. Önce TYS konusu: Devlet memurları sendikaya giremiyormuş; ayrıca kısıtlayıcı bir ilke kararı da almışlar yakında; kitabı olmayan yazarları da almıyorlarmış. Ben Vedat Türkali ve Alpay Kabacalı’ya (Yönetim Kurulu Üyeleri) söylemiştim; ama senin üyeliğin kabul edilmemiş. Beni üyeliğe aldılar ve hemen kültür kurulu üyeliğine atadılar. Ara sıra toplanıp çoğu lak lak yapıyoruz. Orada Mehmet Başaran'la tanıştım; o da Anadolu yakasında oturduğu için vapurla birlikte dönüyoruz. İyi ve kafalı bir insan. Çocuk Dergisi sorumlusu ile görüşüp senin "Keloğlan" öyküsünü buldurdum. Birkaç sayı sonra derginin biçimi ve kapsamı değişecekmiş, yeni öykülerin konusunda Ülkü'yle konuşmamı söyledi. Durumu Ülkü'ye anlattım; senin öyküleri göndermeni söyledi. İstersen benim adıma gönder; ben götürüp vereyim, böylece çabuk yayınlanma olasılığı belirir belki. Benim yayınlardaki işim çok rahat ve iyi. Çoğu kitap okuyorum; ara sıra dergilerden çeviri yapıyorum. Parası da çok iyi. Yayınlanan yazılarım için de ayrıca telif ücreti ödüyorlar. Bu pahalılıkta İstanbul'da geçinmek için doğrusu bizim için büyük bir şans bu. Mehmet Hamdi iştahlı, keyifli bir oğlan. Yürümeye başladı. Boyunun ve elinin eriştiği her şeyi yere indirip incelemek istiyor. Televizyonu, pick-up'ı ve elektrik sobasını bir türlü yere indiremediği için çok üzgün. Onları da kurcalamak için beni ve anasını bıkmadan kandırmaya çalışıyor. Milliyet Yayınları bize parasız veriliyor. Köye gelirken sana bir hayli kitap getirebilirim. Sanıyorum 19 Mayıs tatilinde birkaç günlüğüne köye geleceğim. Ayhan'la konuştum; yüzde 90 gideriz diyor. Onun arabasıyla gidip dönmek çok rahat elbet. İlk fırsatta anama uğrayıp iyilik haberimizi verirsen onu sevindirir. Ben her hafta yazıyorum ama bir ek haber almak iyi olur onun için. Şimdilik başka bir diyeceğim yok. Sevgiyle gözlerinden öperim. Habibe' ye selam. Oğlanların da gözlerinden öperim. Umarım hepiniz iyisinizdir. Postacı Mehmet'e, Sema'ya, Akif'e, genç arkadaşlarım Fevzi ile Recep'e selamlar. Serpil de selamlarını gönderiyor. (Sevgili Halil Kardeş)
  • Değişmez tek bir kesinlik vardı insan için: Ölüm. (Anayurt Oteli)
  • İnsan kendine acır mı? Ben acıyorum. (Bütün Öyküleri)
  • Tanrım, dostum düşman olmuş. Katlanabilecek miyim acıya? (Canistan)
  • İçim daralıyor. Yorganın altına büzülüyorum. İyi şeyler düşünmek istiyorum. (Bütün Öyküleri)
  • Neden bu daracık kasabadayız sanki. Yoksa bütün dünya mı böyle. Kitapların dediği yalan mı? (Bütün Öyküleri)
  • Yoksa bütün dünya mı böyle. Kitapların dediği yalan mı? _____ (Bütün Öyküleri)