Kitap Künyesi

Yazar: Stefan Zweig

Çevirmen: İclal Cankorel

Editör: Şebnem Sunar

Editör: Emrah Serdan

Tasarımcı: Utku Lomlu

Orijinal Adı: Émile Verhaeren

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750741364

Sayfa Sayısı: 272

Emile Verhaeren Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Belçikalı ünlü şair Emile Verhaeren (1855-1916) şiirlerindeki yoğun imge dokusu ve tekniğin belirlediği modern çağı olumlayan tavrıyla Avrupa’nın Walt Whitman’ı olarak ün kazandı.

Stefan Zweig onunla 1902 yazında Belçika’da tanıştı ve tanışır tanışmaz şaire dostluk besledi. Hakkındaki ilk denemesini 1904’te yazdı, ilerleyen yıllarda Verhaeren üzerine çalışmalarını sürdürdü. Verhaeren 1916’da talihsiz bir tren kazasında öldüğünde Birinci Dünya Savaşı iki yazarın yollarını çoktan ayırmıştı.

Zweig, Verhaeren hakkındaki anılarını da derleyerek çalışmalarını yayımlamayı yeğledi.

Emile Verhaeren Alıntıları - Sözleri

  • “Bir şeyi aklımızla keşfetmek için onu sevmek gerekir.” É.V
  • Gebe bir annenin ölü bir çocuğa sarılması gibi. Her bilim de içinde şüpheyi barındırır.
  • Bugüne kadar sanki, Ölmek için yaşamıştım, yaşamak için değil.
  • “Ben kendimden memnunum Ve bu kadarı yeter.” É.V
  • İnsanı heyecanlandıracak her şey bitti: kadınlar, merak, seyahatler, güç… Geriye kalan bir tek yazı masası!
  • Bir şeyi aklımızla keşfetmemiz için onu sevmek gerekir. Hayranlık ve sevgi dünyanın en büyük güçleridir.
  • “Yanlış tanrılarla dolu bir dünya olacağına tanrısız bir dünya, yanlış bilgi yerine eksik bilgi daha iyidir.”
  • Yanlış tanrılarla dolu bir dünya olacağına tanrısız bir dünya, yanlış bilgi yerine eksik bilgi daha iyidir.
  • “Ancak hem kendisi hem dünya olmak isterse Yücelir ve aydınlanır insan.”
  • Beni kuşatan ve içime yerleşen her şeyle beraber yaşıyorum.
  • Kendin ol celladın! Bırakma kimseye Sana işkence etmek zevkini, Hiç kimseye. Asla ve asla!
  • Kızgın fırına attı İnatçı çığlıkları, Asırlardır süren sessiz öfkeyi; Som altından fırınına Attı, kendinden emin, İsyanları, yası, şiddeti, hiddeti. Sert ve aydınlık olsunlar diye Demir ve şimşek gibi.
  • Hissettiklerimi anlayacak kimse yoktu...
  • "Ah, yaşamak eşittir ıstırap çekmek."
  • "Kendin ol celladın! Bırakma kimseye Sana işkence etmek zevkini, Hiç kimseye. Asla ve asla!"

Emile Verhaeren İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Modern Bir Şairin Portresi: Zweig, Emile Verhaeren (Modern Bir Şairin Portresi) kitabında Fransızca yazan bir şairin Almanya'da nasıl karşılandığını ve ne ifade ettiğini; dönemin Fransızca yazan yazarlarının Verhaeren'e bakış açılarını, kendine has cümlelerle bizlere aktarıyor. Bize uzak diyarlardan olan bu kişiyi bizim tam olarak edebi (nesir - nazım) yönünden anlayabilmemiz çok zor. Zweig yaşadığı dönemde Verhaeren'i tanımış ve engin bilgiye de sahip olduğu için etkilendiği akımlar ve kişiler hakkında da bilgi veriyor. Emile Verhaeren, 1855 yılında varlıklı bir aile de doğar ve 1916 yılında ölür. 1883 yılında ilk şiir kitabı Les Flamandes (Flaman Kadınları)'i yayımlar. Kitabın başında Zweig önsöz olarak kısa bilgilendirme ile şairin hem içerde hem de dışarda yaşadıklarını yansıttığı kitapları hakkında bilgi veriyor. Zweig kitabın 'Birinci Bölümünde' (1883 - 1893), Verhaeren'in çevresinde yaşadığı fiziksel değişimlerden bahsediyor. 'Gerçeğin değiştiği yerde görecelilikte değişir (s.28)' diyerek daha önceki insanların hayatlarını süsleyen ya da çok uzak olan mekanların, yerlerin artık yanı başlarında olduğunu, (Zweig bir de bu günleri görebilseydi neler neler derdi?), 'zaman, mekana üstün gelmektedir (s.29)' diyerek ifade eder. Eski dönem ile yeni dönem arasındaki farklara değiniyor. Artık yeni bir şey söylemek gerekir diyerek, eskiler güzel olmakla beraber hep anılardan bahsedildiğini, doğayı anlatmak ya da efsaneleri anlatmak yerine şiire yeni anlam yüklenmesini ister. Bu yeni anlam içinde de toplumun tüm katmanlarının yer alması gerektiğini de söyler. Zweig sonra 'Tutkulu Fransa ile ağırbaşlı Almanya arasında (s.34)' kollanan Belçika'yı anlatmaya başlar. Biz tüm yolların Bağdat'a çıktığını söylerken Zweig burada Belçika için de 'Belçika, Avrupa'nın dört yol ağzındadır (s.34) diyerek siyasi, kültürel, ekonomik, tarih, din, ırksal, sosyal bilgilerle bizi Belçika'da dolaştırır. Kitabın son bölümü ise Zweig'in anılarından oluşmaktadır. Önceki bölümlere oranla daha canlı bir anlatım ile hem mektuplaşmaları hem evlerinde kalması hem de ortak seyahatleri ile Emile Verhaeren'in sosyal hayatına da dokunuyor. Öncelikle şiirleri ve bu şiirlerin arka planı hakkında bilgi veriyor. Edebiyata eski bakış yerine çağın değişmesiyle birlikte yeni bir bakış açısı da olması gerektiğinden, bakış açısının sosyal, bireysel durumu da ele alır. Bahsettiği şiirleri kitaplarından bağlantı kurarak örneklendirir. Bu kitap edebiyatçılara yönelik diyebilirim. Zweig'in anlattıkları, kurduğu bağlantılar normal okurdan (yani benim gibi) ziyade bu konularda bilgisi olan kişiler tarafından daha rahat bir şekilde anlaşılabilir. Bu yazıyı yazmadan önce uzun bir süre, bir inceleme yazısının yazılmasını bekledim (mart ayında bir kişi yazmış). Çünkü bu sitede edebiyata gönül veren, meraklı, hisli, şiir seven onlarca kişi mevcut. O yüzden onlardan bir yazı ve onların gözüyle bir şeyler okumak istedim ama olmadı. Emile Verhaeren konusu beni aşan bir çalışma. O yüzden de kısa bir şeyler aktarmak istedim. Biyografi seviyor ve Zweig'dan bunu okumak isterseniz o zaman bu kitabı düşünebilirsiniz. Not: Bence yayınevi bu kitaba müdahale edip çevirmenin bahsetmediği ve kitabın içinde ayrık otu gibi duran kavramları sayfanın altında dipnot olarak verebilseydi çok daha makbule geçerdi. Bu kitabı çevirdiğiniz ve yayımladığınız için teşekkür ederim. Lakin sayfalar arasında kalan ve okuyucunun tabii ki hiç bir şey anlamadığı çeşitli söz, kavram ya da tarihi bilgileri açıklamamanın sebebi nedir? Bu kitabın arka kısmında 5 sayfa boş ve bu kısımda dolmuş olurdu. Yani bu dipnotlar ekstra forma arttırmayacak gözüküyor çünkü 5 sayfa boş. Bazı okuyucular için bir şey ifade etmeyebilir ama benim gibi düşünen kişi sayısı da fazla. Okuduğum kitap: 1.Basım Kasım 2019, Can Yayınları, Tercüme eden: İclal Cankorel. Bu kitabı 4 Şubat - 14 Mart 2020 tarihleri arasında okuyup inceleme yazısı ise 4 Nisan 2020 tarihinde 1000Kitap sitesine eklenmiştir. (S. Ali)

Zweig’ın ‘novellalarından’ ziyade biyografileri ile haklı bir ilgiye sahip olmasını dileyenlerdenim. • Basımı yakın zamanda Can Yayınları’ndan yapılan Emile Verhaeren portre denemesi-biyografisi yer alıyor burada. • Émile Verhaeren (1855-1916) Belçikalı sembolist şair. Benim bakabildiğim kadarıyla parça parça olmak dışında şiirleri dilimize kazandırılmış değil. • Benim gibi onun şiirlerini okuyamadan esere başlamak yorucu olacak ve alacağınız zevki aşağılara çekecektir. • Verhaeren’in şiirde izlediği yolu anlatmak için şunları yazıyor Zweig: “Şiir de dünyayı ısrarla soktuğu dört köşeli hapishanesinden çıkartır, kendini her duyguya, her ritme, her melodiye bırakır; uyum sağlar, esnekleşir, köpüren bir zevk içinde şehirlerin müthiş gücünü içinde saklayabilir.” • Ve yine onun sanattaki arzu ve özlemini ‘Dünya’yı seyretmek değil, hissetmektir.’ olarak açıklıyor. • Şairin doğumundan başlayıp gelişimine, farklı meslek gruplarını tanımasından zevklerine, gösteriş ve abartıdan uzak yaşamına kadar birçok detayı anlatıyor Zweig. • İfade ettiği cümleler arasında onun şiirlerinden bazı alıntılara da yer veriyor. • Eserin son sayfalarında Verhaeren’le dostluklarına, anılarına ve bazı kişisel özelliklerine değinip sonlandırıyor. • Naçizane görüşüm Verhaeren için kısa bir araştırma yapıp okumanız yönünde. Çünkü 250 sayfa kadar Verhaeren okuyacaksınız. Tabiki yine Zweig’ın usta kalemiyle. (Adem Kara)

“Yaşam ustası bir şair - Coşkusu sayesinde her şeyi sevince ve varlığa dönüştürebiliyordu.” Kitabın farklı yerlerinde fakat “Emile Verhaeren’le İlgili Anılar” kısmında yer alan iki cümle bendeki incelemenin büyük kısmını içeriyor. Belki de ilk defa Zweig’ın derin cümlelerinin arasında kaybolmak yerine; gerçekten de modern bir şairin portresinin anlamlı hissine ve onunla tanışmanın bahtiyarlığına bıraktım kendimi. Onun yaşam sevgisi, heyecan ve coşku tutkusu, onu tanıyormuşçasına doldu içime. Pek tabii bu bir bağlamda yine Stefan Zweig sayesinde. (Burak Samancı)

Kitabın Yazarı Stefan Zweig Kimdir?

Babası varlıklı bir sanayici olan Stefan Zweig, küçük yaşlardan itibaren kültür ve edebiyat alanında eğitim görmeye başladı. İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Latince ve Yunanca öğrendi. Viyana ve Berlin üniversitelerinde felsefe öğrenimi gördü. İlk şiirlerini lisedeyken, Hugo von Hofmannsthal'ın ve Rainer Maria Rilke'nin eserlerinin etkisiyle yazdı. 1901'den sonra Fransızca yazan Paul Verlaine ve Baudelaire'in şiirlerini Almanca'ya çevirdi. 1907-1909 yılları arasında Seylan, Gwaliar, Kalküta, Benores, Rangun ve Kuzey Hindistan'ı gezdi, bunu, 1911'deki New York, Kanada, Panama, Küba ve Porto Riko'yu kapsayan Amerika yolculuğu izledi. 1914 yılında Belçika'ya Émile Verhaeren'in yanına gitti.

I. Dünya Savaşı'nda (1914-1917) gönüllü olarak Viyana'da savaş karargâhında "Savaş Arşivi"nde memur olarak çalıştı. Savaştan sonra Avusturya'ya dönerek Salzburg'a yerleşti. 1920 yılında, Frederike Von Winternit ile evlendi. Stefan Zweig Salzburg'da yaklaşık 20 yıl yaşadı. Kapuzinerberg'in yamacındaki villasında geçirdiği yıllar, Zweig'ın en verimli yıllarıdır. Kapuziner yokuşu, 5 numaradaki villayı, Friderike ile evli olduğu yıllarda satın aldı. Salzburg'da geçirdiği yıllar Zweig'ı edebiyatta doruğa tırmandırdı, en güzel eserlerini, kente ve Salzach’a yukardan bakan iki katlı, ağaçlar arasına gizlenmiş villada yazdı. Kısa sürede ünlü insanlarla dostluk kurdu, onları sık sık Salzburg'da konuk etti. Romain Rolland, Thomas Mann, H.G. Wells, Hugo von Hofmannstahl, James Joyce, Franz Werfel, Paul Valery, Arthur Schnitzler, Ravel, Toscanini ve Richard Strauss, Zweig'in konuğu oldu. Salzburg'da geçen yıllarında Zweig, Avrupa'nın düşünsel birliği için ağırlığını koydu; makaleleriyle ve konferanslarıyla aşırılıklara karşı uyarılarda bulundu; diplomatik çevrelere, akıl ve sabır çağrısı yaptı. 1927'de Almanya'nın Münih şehrinde "Duygu Karmaşası", "Yıldızın Parladığı Anlar" ve "Tarihsel Baş Minyatür" adlı kitapları yayımlandı, yine 1927'nin 20 Şubat tarihinde "Rilke'ye Veda" başlıklı konuşmasını yaptı. 1928'de Leo Tolstoy'un 100. Doğum Yıldönümü Kutlamaları'na katılmak üzere, Sovyetler Birliği'ne gitti. 1933'de, Nazilerin yakmaya başladıkları kitaplar arasında Yahudi kökenli Zweig'ın eserleri de yer alıyordu. 1934'te Gestapo'nun villasını basıp, silah araması üzerine Zweig ülkesini terk etmek zorunda kaldı ve İngiltere'ye, Londra'ya yerleşti. Ancak, kendini burada da rahat hissedemedi ve taşındı.

Zweig, 1937'de ilk karısı Frederike'den ayrıldı ve bir yıl sonra Portekiz'e yanında Lotte Altman adında bir kadınla gitti. O sıralarda Avusturya, Alman Reich'ına katılmıştı ve Zweig da İngiliz vatandaşlığına geçmek için müracaat etti. 1939'da "Kalbin Sabırsızlığı" adlı romanı yayımlandı ve Zweig da, Portekiz seyahatine birlikte çıktığı Lotte Altman ile evlendi. 1940'ta İngiliz tabiiyetine girdi, II. Dünya Savaşı sırasında New York'a, Arjantin'e, Paraguay'a ve Brezilya'ya gitti. Zweig konferanslar için gittiği Brezilya'ya yerleşmeye karar verdi. Orada ünlü "Bir Satranç Öyküsü"nü kaleme aldı. Stefan Zweig, 1941'de Montaigne üzerine çalışmaya başladı ve "Dünün Dünyası - Avrupa Anıları" adlı otobiyografisini kaleme aldı. "Dünün Dünyası" kitabı, 1900’lerin başında gençliğini yaşamış bir yazarın yaşadığı dünyanın asla eskisi gibi olmayacağını farkettiğinde eski günlere düzdüğü bir övgüdür.

Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve yaşamındaki düş kırıklıkları nedeniyle 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'da, karısı Lotte ile birlikte intihar etti. Buna Hitler’in dünya düzenini kalıcı sanmasının verdiği karamsarlığın yanı sıra, kendi dünyasının asla bir daha varolmayacağı düşüncesi neden oldu.

Üretken bir yazar olan Zweig, birçok konuda denemeler yaptı. Lirik şiirler yazdı, trajedi ve dram türünde sahne eserleri denedi, özellikle biyografi alanında önemli eserler ortaya koydu. Freud ve psikolojiye olan ilgisi onu bu alana yöneltti. Biyografi alanındaki çalışmaları, dönemin birçok ünlü kişisinin hayatlarını gözler önüne serdi. Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski; Kendi İçindeki Şeytanla Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche; Romain Rolland; Marie Antoinette; Magellan, Stendhal, Erasmus, Fouche eserleri bu biyografilerden birkaçıdır.

Stefan Zweig Kitapları - Eserleri

  • Satranç
  • Amok Koşucusu
  • İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar
  • Sabırsız Yürek
  • Dünün Dünyası
  • Değişim Rüzgarı

  • Geleceğe Güven
  • Yolculuklar
  • Unutulmuş Düşler
  • Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Balzac
  • Montaigne
  • Clarissa

  • Macellan
  • Rotterdamlı Erasmus
  • Amerigo
  • Günlükler
  • Joseph Fouche
  • Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat
  • Kendileriyle Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche

  • Marie Antoinette
  • Vicdan Zorbalığa Karşı ya da Castello Calvin'e
  • Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski
  • Ay Işığı Sokağı
  • Avrupa'nın Vicdanı
  • Amok - Usta İşi
  • Ruh Yoluyla Tedavi

  • Korku
  • Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy
  • Yarının Tarihi
  • Yakıcı Sır
  • Mektuplaşmalar
  • Sahaf Mendel - Bir Kadının Yirmi Dört Saati
  • Olağanüstü Bir Gece

  • Gömülü Şamdan
  • Dostlarla Mektuplaşmalar
  • Freud - Cinselliğin Yeryüzü
  • Mürebbiye
  • Mary Stuart
  • Korku Ruhu Kemirir
  • Buluşmalar

  • Karmaşık Duygular
  • Alacakaranlıkta Bir Öykü
  • Kurşun Mühürlü Tren
  • Mecburiyet
  • Bir Çöküşün Öyküsü
  • Seçilmiş Öyküler
  • Hikayeler

  • Geçmişe Yolculuk
  • Freud - Mutluluğun Mimarı
  • Kuş Kapanı ve Dönüşüm
  • Kaçak ve Sahaf Mendel
  • Dadı ve Leporella
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Geç Ödenen Bedel

  • Sanatta Yaratıcılığın Sırrı
  • Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri
  • Rilke'ye Veda
  • Görünmez Koleksiyon - Unutulmuş Düşler - Karda
  • Cenevre Gölü'ndeki Olay
  • Kadın ve Manzara
  • Nietzsche

  • Kızıl
  • O muydu?
  • Bir Kalbin Çöküşü
  • Bizans'ın Fethi
  • Gölge Kadınlar
  • Zalimce Bir Oyun
  • Dürüst Aptal Efsanesi Verlaine

  • Satranç
  • Lyon'da Düğün
  • Satranç Ustası - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor
  • Stefan Zweig'ın Mektupları
  • Erika Ewald'ın Aşkı
  • Efsaneler

  • Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi
  • Toplu Öyküler 1
  • Toplu Öyküler 3
  • Toplu Öyküler 2
  • Unutulmaz Bir İnsan
  • İki Yalnız
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2

  • Ormanın Üzerindeki Yıldız
  • Leporella
  • Aylak
  • Emile Verhaeren
  • Hayatın Mucizeleri
  • Brezilya
  • Kitapçı Mendel

  • Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler
  • Stefan Zweig Kutulu Set
  • Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma
  • Leman Gölü Kıyısındaki Olay
  • Benimle Dostluk Zordur
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Seçme Eserler

  • Hikayeler 2
  • Bir Hayat
  • Öz Nəğməsini Oxuyanlar
  • Novellalar
  • Seçilmiş Əsərləri
  • Tolstoy - Û ronahî di tarîye de dibirike
  • Oradan Uzakta

  • Twenty-Four Hours in the Life of a Woman and The Royal Game
  • Wondrak. Der Zwang. Zwei Erzählungen gegen den Krieg
  • Stefan Zweig Seti

Stefan Zweig Alıntıları - Sözleri

  • Verdiği kararın uygulanmasını engelleyecek her şeyi önlemek istiyordu... (Stefan Zweig - Seçme Eserleri)
  • Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu. (Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma)
  • Karakteri gereği kendini hiçbir şeyden yoksun bırakmaz, insan arasına karışmaktan hoşlanan biri olarak her yerde aranırdı. Arkadaşları, onun yalnızlığa hiç alışık olmadığını bilirdi. (Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2)
  • Sana yardım edemem Boris. İnsanlar artık birbirine yardım etmiyor. (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Unutuldu ve öyle de kaldı. (O muydu?)
  • Doğanın cömert davranarak engin topraklar, sonsuz zenginlikler bahşettiği, güzellikle ve akla hayale gelebilecek her türlü potansiyel güçle kutsanmış bu ülkenin kuruluşundan beri görevi hep aynıdır: Kalabalık bölgelerden aldığı insanlara geniş topraklarında kök saldırmak, eskiyle yeniyi birleştirerek yeni bir medeniyet kurmak. (Brezilya)

  • Ancak gerçeklik tüm düşlerden daha güçlü ve daha sağlamdır. (Aylak)
  • "...bu adam konuşmak istiyordu, konuşmalıydı. Ve biliyordum ki ona ancak sessiz kalarak yardım edebilirdim." (Toplu Öyküler 3)
  • ... eski acısını iki kat daha fazla duyuyordu. (Hayatın Mucizeleri)
  • "...darbeyi yiyen ancak bilir onun ne olduğunu, darbeyi vuran değil ve acı çekmeyi sadece acı çekenler bilir." (Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri)
  • Ruhlarının kapısını kapattıkları için kimse onlara ulaşamıyordu ve bu belki de yıllarca sürecekti. Herkesle savaş halindeydiler. Bir günde, kısacık bir günde büyümüşlerdi! (Dadı ve Leporella)
  • Buralardan çekip gittiğimizde tozun üzerindeki ayak izlerimizi bir rüzgar süpürüp götürecekse yaşamanın ne anlamı var ki? (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Yoksun kalınan şey öylesine kaybedilmiştir ki, artık sadece bir ağrı gibi hissedilir ve acı verir. (Alacakaranlıkta Bir Öykü)

  • Bir Rus için tek bir şey vardır: ya hep, ya hiç! Rus insanı varoluşun o kozmik gücünü hissetmek ister. (Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi)
  • "İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ.." . (Satranç)
  • Ne de olsa, güzellik kadınlardan kaçıp gittiğinde ondan boşalan yere bilgelik yerleşirmiş. (Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler)
  • Derimin altında akışını hissettiğim kan gibi bu karanlık yaşamın etrafımı yavaş yavaş kapladığını hissediyordum. Sanki hiçbir şey bana göre değildi, ama hepsi benim içindi. (Zalimce Bir Oyun)
  • Sevgili bay Zweig, Okumam için ödünç vermis olduğunuz kitaplari geri yollamadigim icin affiniza rica ediyorum... R.M. Rilke (Dostlarla Mektuplaşmalar)
  • Yalnız yaşayan biri yalnızca kendine ders verebilir. (Efsaneler)
  • İki hafta boyunca kitap okumak , yürüyüşe çıkmak , hayal kurmak , rahatsız edilmeden uzun uzun okumak , iki hafta boyunca telefonsuz ve radyosuz yaşamak, konuşmak zorunda olmamak , bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum ... (O muydu?)