Kitap Künyesi

Yazar: Emil Michel Cioran

Çevirmen: Haldun Bayrı

Orijinal Adı: Entretiens

Yayın Evi: Metis Yayıncılık

İSBN: 9789753426022

Sayfa Sayısı: 232

Ezeli Mağlup Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Burukluk, Tarih ve Ütopya, Çürümenin Kitabı. Cioran'dan yayımladığımız bu üç kitap da Türkçede okurlardan hatırı sayılır bir ilgi gördü, hatta belli bir müdavim kuşağı yarattı. Ezeli Mağlup, Cioran'la yapılmış söyleşileri bir araya getiriyor. Romanya'da, Karpat Dağları'ndaki çocukluğunu, aile hayatını, etkilendiği ve beslendiği kaynakları, Paris'e gidişi ve yakın çevresiyle ilişkilerinin hikâyesini, Fransızca yazma, dil ve düşünce, din ve mistisizm, insanlık tarihi üzerine hınzır tespitlerini buluyoruz bu söyleşilerde.

Her Cioran okurunun er ya da geç aklına düşen şu soru "diğer konuşanlardan, yorumlayanlardan, vaaz verenlerden bunca şikâyetçiyseniz ve bütün bunlara hiçbir inanç ve güven duymuyorsanız, siz kendiniz niye yazıyorsunuz?" sorusu da yer alıyor söyleşilerde. Hak veriyor Cioran, ezeli bir mağlubiyet gibi görüyor yaşamını.

Diğer yandan, "intihar fikri olmasa, kendimi çoktan öldürmüş olurdum," diyen bir düşünürün, kimi zaman çağımızın en koyu kötümseri olarak algılanan, kimi zaman insana Diogenes'i hatırlatan bir şekilde "gölge etmeyin" diyen, sürekli terk etmeyi, bırakmayı telkin eden bu yaşlı adamın, nasıl kendine özgü bir yaşam sevincine ve neşeye sahip olduğunu, nasıl Balkanlar'a vergi bir kadercilikle varoluşu "olduğu gibi" kabullendiğini de görüyoruz.

(Tanıtım Yazısından)

Ezeli Mağlup Alıntıları - Sözleri

  • Neden hayatım boyunca hiç harekete geçmedim? Çünkü anlama inanmıyorum.
  • Bir yaşam öyküm olmamasına rağmen, yaşadım.
  • Kendi kendimize çizdiğimiz bir çemberin içinde kapalı kalırız.
  • En büyük hayranlığı, çökme noktasına varmış olanlara duyuyorum.
  • Yaşamın olumsuz tarafını en baştan beri sezinledim ve hisset­tim; her şeyin boş olduğunu ... Can sıkıntısının ıstırabını tepeden tır­nağa çektim.
  • İnsanın giriştiği her şey, tasarlamış olduğunun tam tersine varıyor.
  • İnsan kendini çevreleyen her şeyi kirle­tiyor ve yozlaştırıyor.
  • . “Bildiğimle hissettiğim arasında daima bir çatışma olacak.” .
  • Ben şahsen, düşüncelerini yaşayanlara değil de, yaşama doğrudan karışmış kimselere saygı duyuyorum.
  • “Dünya’da insan diye bir şey yok”dedim.”Hayatım boyunca Fransızlar, İtalyanlar, Ruslar gördüm. Birinin İranlı olabileceğini dahi biliyorum, fakat insana gelince, hayatım boyunca hiç onunla karşılaşmadım. Şayet insan varsa benim haberim yok.”
  • Vaktiyle, insanlık için bir gelecek oldu­ğu kesinliğiyle yaşıyorduk. Durum artık böyle değil. Gelecekten söz ederken, sık sık,"eğer o zaman hala insanlar olursa," diye ekliyoruz.
  • Müzik, kavranılmaz olmasına ve buharlaşıp gitmesine rağmen son derece gerçek bir evrendir. Onun büyüsü karşısında duyarsız olduğu için müziğe giremeyen bir birey, bizzat varolma nedeninden mahrum kalır. En yükseğe erişemez. Bunu ancak müziğin elzem olduğu kimseler anlarlar. Müzik, ya sizi delirtir ya da hiçbir şeydir.
  • Yazmak olağanüstü bir tesellidir. Yayımlamak da. Bu size gülünç görünebilir, halbuki çok doğru. Çünkü bir kitap hayatınızdır, ya da hayatınızın bir bölümüdür.
  • İnsanlar beni ilgilendiriyor, ama sadece kaçık oldukları zaman, ya da iyiye gitmedikleri zaman.
  • Bir şeyi bir ke­re okumak, bir şeyle tanışmaktır, o kadar. Hayatımda önemi olan tüm yazarları tekrar tekrar okudum.
  • Bildiğimle hissettiğim arasında daima bir çatışma olacak.

Ezeli Mağlup İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Ve bir Cioran'ı okumak daha bitti.. üzüldüm bittiğine biraz hızlı oldu sanki. Söyleşi olduğundan beni çok fazla dağıtmasada her Ciorandan sonra araya bir klasik yada herhangi bir kitap sıkıştırma adetini yerine getirmem gerek.. böylece hem Cioran'la olma vakti artıyor... ve Cioran'a kavuşma arzusu ile diğer kitaplarıda okuyabilmiş oluyorum. (Elif R.)

yazar/emil-michel-cioran'ı okuyup.da kendini sorgulamayan da ne bileyim... Kendi umutsuzluğunuzdan bir umut var edebilme girişimindeyken bile sizi terso durumlara sokabilecek bir yazar. Yazarın ( kitap/curumenin-kitabi--7849 )bu kitabını okuyanlar zaten beni anlayacaklardır.. (Şa)

Yaşamını "ezeli mağlup" diye nitelendiren, ölüm hakkını kendinde saklı tutan, şüphenin doruklarında gezerken; şüphe duymaktan, şüphe eden düşünür. Oldukça kinik bir tavrı var her kavrama karşı. Bunu diğer kitaplarında da görüyoruz, fakat bu kitapta nedenlerine dayalı anlatım, sunduğu anekdotlar, hayatından kareler sunan Cioran'ı anlamak, ve iç dünyasındaki renkli kıyıları gezmek mümkün. O kendini bir düşünür, bir yazar olarak sıfatlandırmıyor. Sadece ortaya koyduğu şeyin, ruh halinin sayıklamarı olduğunu söylüyor. Yazmanın ihtiyaç halinin tatmini olarak nitelendiriyor. Yazdıkça bağları çözülen bir sıkıntı hâli, yaşamın ağırlığından sıyrılmak ve biraz olsun özgürleşmek.. Özgürlüğün pahalıya mâl olacağını, bunu isteyen herkesin hakaretlere ve eleştirilere hazırlıklı olmasını tavsiye eden Ciaron, kitaplarının intihara sürüklediği iddialarının tam aksini savunuyor. Okuyanlara coşku, hayata tutunma duygusu aşıladığını hatta intihar isteyen kişilere verdiği tavsiyelerle onları bu fikirden nasıl vazgeçirdiğinden bahsediyor. Ezeli mağlupda ; Beckett, Nietzsche, Schopenhauer, Dostoyevski ve birçok düşünür, yazar hakkındaki fikirlerini, hayatını, dil değiştirmesini, Paris yaşantısını, dinîn hem içinde hem de kenarında duruşunu, yazmaktan vazgeciş sebeplerini okurken, eğlenceli yanını da göreceğiniz bir Cioran var.. (â.)

Kitabın Yazarı Emil Michel Cioran Kimdir?

Emil Michel Cioran (Emile Michel Cioran), Rumen yazar. (8 Nisan 1911 Răşinari, Romanya - 20 Haziran 1995 Paris) filozof, deneme yazarı ve tanınmış 20. yy. retorik sentezcisidir. Eserlerinin bir bölümünü Fransızca bir bölümünü ise Rumence kaleme almıştır.

Ortodoks bir papazın oğlu olarak dünyaya gelen Cioran, Sibiu şehrinde Colegiul National Gheorghe Lazăr Lisesi'nde okumuş ve on yedi yaşından itibaren Bükreş'de felsefe ve estetik öğrenimi görmüştür. 1928 yılında burada iken Eugéne Ionesco ve Mircea Eliade ile tanışmış ve onlarla sıkı bir dostluk kurmuştur. 1932'den itibaren düzenli olarak bazı dergilerde yazmaya başlamıştı. Bükreşli entellektüeller Eiserne Garde adlı radikal, faşist, anarşist partinin kabartması gibiydiler. Cioran, diğer bazı entellektüeller gibi bu gerçeği inkâr etmiyordu. Ve bolşevizmin boğdurucu şiddet ruhuna doğru yanılsamayla çekildiklerini görüyordu. Daha sonra bu düşüncelerindeki samimiyetin sıkıntılarını kendi öz eleştirisinde verirken etki altında kalmasından ve buna olan şaşkınlığından dolayı özür dileyecekti.

2. Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar Eiserne Garde'nin sempatizanı, Hitler'in ve antisemitizmin takipçisiydi. 1933'de Hitler hakkında yazdığı şey çarpıcıdır: "Hitler kadar bugün bizi etkileyen, sempati uyandıran ve hayranlık bırakan başka bir politikacı lider göremiyorum!" Daha sonra bu açıklamasını şu şekilde soruyla karşılamıştır: "Öyleyse hümanizm nedir, neyini kaybetmiştir eğer Röhm-Putsch katliamında o denli moral ve ruhen zaten her şeyini kaybedenler öldürülüyorsa?!" 1933'den 1935'ye kadar Cioran, Berlin'de kalır. 1937'den sonra ömrünün geri kalan kısmını çatı katında bir evde yaşadığı Paris'de geçirir.

Önceleri Rumence yazan Cioran, 1945'den itibaren de Fransızca yazmaya başladı. Bir filozof olarak Fransızca dilinde isminin ilk duyulduğu, ya da okunduğunda etkileyici ve sürükleyici bir yumuşaklığı olamadığını düşünerek ismine M. kısaltmasını yani Michel eklemesini koydu. Bu isim değişikliği böylece tarihe E. M. Cioran olarak kaydoldu ve yazılarındaki etnik muhalifliğinin belirgin karakteri oldu. Cioran, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki tarihteki deneme yazarları ve radikal kültür eleştirmenleri içerisinde önemli bir yere sahiptir. Gerek denemelerinde, gerekse eleştirilerinde öncesinde pesimistçe yola çıkarken şaşkınlık yaratan yanılgılarının ve özdeyişlerinin vardığı zirve çaresizliktir. Bu tespite istinaden şunu söylemiştir: "Hiç bir kriterin olmadığı bir dünyada yaşamak isterdim" Hiç bir prensibin ve formun olmadığı bir dünya! Bir dünya ki, belirsizlikler diyarı; çünkü bizim şu ana dek yaşadıklarımız tamamen formlara, kriterlere bağlı o kadar yavan.

Lisansını Bergson üzerine hazırladığı bir tezle aldı. 1934'te Bükreş'te yayımlanan ilk kitabı Sur les cimes du d'sespoir Ümitsizliğin Doruklarında, kendisinin de kabul ettiği gibi, sonradan Rumence ve Fransızca yazdığı her şeyin özünü barındırır. Hayatın trajik boyutundan habersiz olmakla suçladığı Bergsonculuk'tan o dönemde koptu. 1937'de, dini bir krizin ürünü olan ve tartışmalar yaratan kitabı Gözyaşları Ve Azizler Üzerine yayınlandı. Aynı yıl, Bükreş Fransız Ensititüsü'den bir burs alarak Paris'e gitti ve oraya yerleşti.

1995 yılında Alzheimer hastalığından öldü. Cioran konservatif felsefeye olan ilgisini ilk gençlik yıllarında kaybetmiş, kişisel düşünce ve lirizm adına sistematik düşünce ve soyut spekülasyonlarda bulunmayı reddetmişti; "Hiçbir şeyi keşfetmedim. Ben sadece kendi hislerimin sekreteri olmaya devam ettim" Son dönem eserlerinde kötümser hava çoğu eleştirmen tarafından çocukluğundaki olaylarla ilişkilendirilmiştir. Ancak ondaki septiklik, nihilizme yakın duruşun tek bir sebebe irca edilemeyeceği de söylenebilir. Jean-Paul Sartre ve Albert Camus gibi tanınmış varoluşçu yazarların eserlerindeki beşeri yabancılaşma teması henüz 1932'lerde genç Cioran'ın eserlerinde görülmektedir. "Varoluşun kendi evimizin hiçliği kendi sürgünlüğümüz olması mümkün mü?" diye sormaktaydı Cioran o yıllarda. Cioran insanlığın trajedisini değil fakat kendisi gibi hem düşünen hem hisseden bir ontolojik vatanından sürgüne gönderilmişliğin kolay kolay kimsenin hesabını yapmadığı iç çekişleriyle , bir yurtsuz kimliğiyle yaşamış ve yazmıştır. Dünyanın her günkü işleyişini, acılarını, sevinçlerini genelden ayrı düşen yönüyle kimi zaman buruklukla kiminde de kahırla yorulmuş bir farkındalıkla ilmek ilmek kitaplarına işlemiştir. Koyunun derdinden geçenlerin, hatta koyunun derdinde bile olmayanların hayatı muştulamalarının, rezilliklerinin ve kaybolmuş bir vicdanla bu hayatı olurlamalarıyla bir kez daha bu temele harç atanların asla anlayamayacakları bir yanlış yerde aranan 'cephane' olarak bilinmektedir. Öteden beri aynı döngünün aynı kıvrak zekayla birer parçası olmuş adam gibi adamların adam olmayan adamlıklarının ipliğini pazara çıkarmış ve aynı kahpeliği masallardan oluşmuş fazilet, uluhiyet ve vicdan tarzı tanımı kendi ellerinde oyuncak olmuş kutsal yaftalı aşağılık kavramları zihinlerin harcı yapan devridaim işbirlikçilerinin uyuttuğu bir insanlığı sersemliklerinden silkinmeye ömrünü adanmış eşsiz bir bilge.

Emil Michel Cioran Kitapları - Eserleri

  • Tarih ve Ütopya
  • Çürümenin Kitabı
  • Burukluk
  • Ezeli Mağlup
  • Doğmuş Olmanın Sakıncası Üstüne
  • Gözyaşları ve Azizler

  • Var Olma Eğilimi
  • Yeni Tanrılar
  • Umutsuzluğun Doruklarında
  • Parçalanma
  • Zamana Düşüş
  • Aveux et Anathèmes
  • Avare Düşünceler

Emil Michel Cioran Alıntıları - Sözleri

  • Siyasî mücadelelere zarara uğramadan karışılamaz; çağımız, kanlı görüntüsünü o ilkelerin tabulaştırılmasına borçludur: Yakın geçmişteki sarsıntılar o ilkelerden, onların bir yanılgıyla çiftleşmesi ve bu yanılgıyı kolayca fiiliyata dökmesinden doğmuştur. (Tarih ve Ütopya)
  • L’homme est libre, sauf en ce qu’il a de profond. À la surface, il fait ce qu’il veut; dans ses couches obscures, «volonté» est vocable dépourvu de sens. İnsan derin alanlar dışında özgürdür. Yüzeyde istediğini yapar; karanlığın katmanlarında "irade" anlamsız bir kelimedir. (Aveux et Anathèmes)
  • "Keşfedilmemiş bir gezegen kadar uzaksın kendinden." (Çürümenin Kitabı)
  • "Zaman, ancak kalabalığı ayaklar altına alarak, ezerek ilerler." (Tarih ve Ütopya)
  • Istırap nedir? - Silinmek istemeyen bir his, hırslı bir his. (Parçalanma)
  • «Tu n’as pas besoin de finir sur la croix, car tu es né crucifié» Çarmıha gerilmene gerek yok çünkü çarmıha gerilmiş olarak doğdun. (Aveux et Anathèmes)

  • "Geçicilik duygusu her şey geçip gidiyor diye fısıldar hiç durmadan - her şeyin geçip gittiğini belirtmek için." (Avare Düşünceler)
  • Je ne peux parler que de ce que jéprouve; or, je néprouve rien en ce moment. Sadece hissettiklerimden bahsedebilirim; Ancak şu anda hiçbir şey yaşamıyorum. (Aveux et Anathèmes)
  • Sağlıklı olma hali duyum-dışı, hatta gerçeklik dışı. Acı bittiği anda varlığın da bitiyor. (Parçalanma)
  • “Biraz olsun kasvet barındırmayan her şey, mutlaka bayağıdır.” (Parçalanma)
  • Ben şahsen, düşüncelerini yaşayanlara değil de, yaşama doğrudan karışmış kimselere saygı duyuyorum. (Ezeli Mağlup)
  • On ne peut consoler quelqu’un qu’en allant dans le sens de son affliction. Birini ancak ıstırabına eşlik ederek teselli edebilirsiniz. (Aveux et Anathèmes)
  • “Dünya’da insan diye bir şey yok”dedim.”Hayatım boyunca Fransızlar, İtalyanlar, Ruslar gördüm. Birinin İranlı olabileceğini dahi biliyorum, fakat insana gelince, hayatım boyunca hiç onunla karşılaşmadım. Şayet insan varsa benim haberim yok.” (Ezeli Mağlup)

  • Sorun bir şey için nasıl ölüneceğini bilmek değil, hiç için nasıl yaşanacağını açıklamaktır. (Avare Düşünceler)
  • Bitip giden bir aşk öylesine zengin bir felsefi sınavdır ki, Bir berberi Sokrates’in dengi yapar. (Burukluk)
  • “Put gibi yarına taparak yaşayanların hiç geleceği yoktur.” (Zamana Düşüş)
  • İnsan, köklerine ihanet etmiş bir hayvandır. (Umutsuzluğun Doruklarında)
  • Çünkü çok fazla bilgelik öfkemizi artırır ve çok fazla bilgi acımızı artırır. (Gözyaşları ve Azizler)
  • İnsanı yıldıran süreç mi? (Umutsuzluğun Doruklarında)
  • "Hayat Yasalarının başında çürüme gelir! (Çürümenin Kitabı)