Kitap Künyesi

Yazar: Emily Barr

Çevirmen: Alp Levi

Yayın Evi: Pegasus Yayınları

İSBN: 9786052994849

Sayfa Sayısı: 312

--reklam--

Flora Banks'in Tek Anısı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Flora geçirdiği bir hastalık sonucu kısa süreli hafıza kaybı yaşamaktadır.

Bu yüzden gündelik hayatta arkadaşının esprileri, ailesinin tembihleri veya kaç yaşında olduğu gibi en basit şeyleri bile hatırlamamaktadır.

Sonra bir gün öpmemesi gereken birini öper… Ve ertesi gün her şeyi hatırlar.

On yaşından beri hatırladığı ilk şey bu öpücüktür.

Fakat çocuk artık çok uzaklardadır.

Hafızası olmayan genç kız, hafızasında iz bırakmayı başarabilen çocuğu bulmak için imkânsız bir yolculuğa çıkacaktır…

Ellerime baktım. Birinin üzerinde FLORA, CESUR OL yazıyordu.

“Büyüleyici, heyecan verici ve acı verecek kadar güzel. Flora Banks’in Tek Anısı akıllardan çıkmayacak. Uzun zamandır okuduğum en iyi gençlik romanlarından.”

Jennifer Niven, The New York Times çoksatanı Hayatın Kıyısında’nın yazarı

“Barr’ın kitabı ışıltılı ve sürükleyici bir hikâyeye sahip, son sayfaya kadar elinizden bırakmayacaksınız.”

Entertainment Weekly

“Olağanüstü bir biçimde dokunaklı ve özgün; gizemler ve yalanlar, aşk ve ayrılık üzerine hem yürek sızlatan hem de hayata hoş dokunuşlar yapan bir öykü.”

Daily Mail

“İnanılmaz bir yolculuk, büyüleyici bir hikâye, ustaca kaleme alınmış bir gizem.”

Booklist

“Gençlik romanları ve psikolojik gerilim hayranları için mükemmel bir kitap.”

Bustle

“Amneziyle yaşamanın ve kendini keşfetmenin etkileyici tasviri.”

Kirkus Reviews

“Okurlarda iz bırakacak.”

VOYA

“Sürükleyici… Hikâyenin sonunu tahmin edemeyeceğinizi temin ederiz.”

HelloGiggles

“John Green ile Rainbow Rowell tarzı başarılı bir öykü. Esprili ve dokunaklı olsa da satır aralarında daha karanlık bir atmosfere sahip. Kişinin kendini bulması üzerine, tüyleri diken diken eden bir roman.”

View Magazine

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Flora Banks'in Tek Anısı Alıntıları - Sözleri

  • Hepimizin böyle hissetmediğini mi sanıyorsun? Delirmişiz gibi, gerçek bir insan değilmişiz gibi, bu dünyada yokmuşuz gibi? Herkes bazen böyle hisseder.
  • "Bir kumsalda bir erkekler öpüştüm. Bunu hatırlıyorum. "
  • "Cesur ol Flora"
  • Her şeye rağmen kahkaha attım...
  • “Mümkün olduğunca anı yaşa.Bunun için hafızaya ihtiyacın yok.”
  • Normal insan dediklerinde daha iyisin çünkü üstesinden gelecek o kadar çok şey var ve sen bunu başardın.
  • Paniğe kapılma çünkü her şey muhtemelen yolunda ve eğer değilse, paniğe kapılmak durumu daha kötü hale getirir.
  • Mümkün olduğunca anı yaşa. Bunun için hafızaya ihtiyacın yok.
  • “ CESUR OL “
  • Mümkün olduğunca anı yaşa. Bunun için hafızaya ihtiyacın yok.
  • Mümkün olduğunca anı yaşa. Bunun için hafızaya ihtiyacın yok.
  • Bunun nasıl veya neden olduğunu bilmiyorum ama bütün hayatım boyunca başıma gelen tek iyi şey olduğunun farkındayım.
  • Burada olsan her şey farklı olurdu.
  • Benimle yaşamak sinir bozucu bir şey olmalıydı.
  • Hayal edeceğimden daha fazlasını yapabilirdim.

--reklam--

Flora Banks'in Tek Anısı İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kitaplıkta uzun zamandır beklettiğim sonunda okuduğum kitaba yol arkadaşı olsun diye seçtiğim bir kitap oldu benim. Flora yaşadığı olayları unutan geçmişte kalan ve her şeyi not alarak yaşama tutunmaya çalışan bir genç kızdır sürekli olarak annesinin ve babasının gözetiminde kalmış tek bir arkadaşa sahip sıradan bir hayatı varken gittiği parti de aslında hayatının dönüm noktası oldu. Her şeyi unutan beyni o partide öpüştüğü çocuğu unutmaz ve onun peşinden kuzey kutuba gitmeye karar verir. Yolda başına gelenler güçlü duruşu ve saklanan gerçeklerin ortaya çıkması ile ilk sayfadan son sayfaya kadar harika bir kitap oldu benim için. (Ebru kılıç)

Gerçekten şu son okuduğum kitaplarda yaşadığım durum şaka gibi. İlk iki yüz sayfa insanı deli edip eziyet eden yazarlar, son yüz sayfa kitabı muhteşem bir duruma sokuyorlar ve siz ‘e şimdi ne oldu?’ diye kalıyorsunuz. Son yüz sayfa daha yeni olduğu için kitabı seviyormuş gibi hissediyorsunuz ama ilk iki yüz sayfayı da göz ardı etmek gerçekten zor oluyor yani. Ama ben yine de hafiften göz ardı ediyorum çünkü son yüz sayfalar gerçekten çok güzeldi. O ki iki yüze gelene kadar bu kitabın incelemesinin başında benim için kocaman bir ‘BERBATTI’ yazısı düşlüyordum ama sevgili Emily Baar bunu yazmaktan beni alıkoydu. İlk iki yüz sayfanın eziyet olmasının nedeni tamamen karakterlerdi. Kitabın arkasını okuduğumda Flora onu öpüp bazı hatıralarını hatırladığı ve çocuğu bulabilmek için onun peşinden gitmeye karar verdiğinde, çocuğun çok tatlı biri olacağını düşünmüştüm. Çünkü Flora ileriye dönük amnezi hastasıydı, yani on yaşına kadar olan bazı şeyleri hatırlıyor ama on yaşından on yedi yaşına kadar olan şeyleri birkaç saatte bir unutuyordu. Ama kitabın daha ilk başlarında Flora gidip dünyadaki en yakın ve tek arkadaşı olan Paige’in daha yeni ayrıldığı erkek arkadaşını öptüğünde, bu kitabı sevmeyeceğime karar vermiştim çoktan. Bu saatten itibaren Flora’dan da pek haz etmiyordum. Flora Drake ile öpüştükten sonra (Drake, Paige’in erkek arkadaşı) sebebini bilmediği bir şekilde onu öptüğünü unutmaz, her daim aklındadır. Ve Drake’e aşık olmaya başladığını hisseder. Ancak bir sorun vardır, Drake eğitim için dünya’nın öbür ucuna, Kuzey Kutup Bölgesindeki Svalbard’a gitmiştir. Bu nedenle Drake ile e-postalaşmaya başlarlar. Bu noktada Drake’ten tiksinmeye başladım diyebilirim. Yazdığı şeyler iğrençti çünkü. Gerçekten iğrençti. Çok sinirliyim hala. Tatlı çocuk beklerken çocuk şerefsizin teki çıktı ya… Tüm beklentiler çöpe gitti yani. Neyse, devam ediyorum.. Tabii bu süreç içerisinde Paige Flora olan arkadaşlığını gayet haklı bir nedenle sonlandırmıştır. Ve Flora’nın ailesi ağabeyi Jacob hastalandığı için istemeye istemeye Flora’yı Paige’in onunla kalacağını bilerek bırakıp Fransa’ya ağabeyinin yanına gittiklerinde ve Drake e-posta yoluyla Flora’ya, ‘Bu ilişki buradan yürümez, burada olsaydın her şey farklı olurdu’ dediğinde Flora ne yapar? Hadi, çok zor değil. Svalbard’a gider… Eğer Drake uğruna gidilecek biri olsaydı hiç sorun olmazdı. Ama Drake gibi bir gerizekalı için ta oraya gitmek, beni çok sinirlendirdi. Flora böyle bir salağı sevdiği için ona öyle öfkelendim ki, dayanılmazdı. Ki Flora Drake’ten adres bile almamıştı, sürpriz olsun diye. Flora’nın ileriye dönük amnezi hastası olduğunu bir kez daha hatırlatmak istiyorum. Neyse bu oraya gittiğinde, her yerde Drake’i aramaya başlıyor. Adres bile bilmeden, insanlara sanki Drake kayıpmış gibi fotoğraflarını göstererek… En sonunda bir kafe de, kafenin sahibi adam onu gördüğünü söylüyor ve Flora doğru yerde olduğunu anlıyor. Sonra kaldığı otelde Agi adında bir kızla arkadaş oluyor ve Flora’nın orada tanıştığı herkes başlarda onu normal sanmasına rağmen daha sonra ondan bir takım gariplikler olduğunu fark etmeye başlıyor. İlki, Flora’nın bir şeyleri unutmamak için kollarına yazdığı yazılar. İkincisi Flora’nın çantasını kafe de unuttuğunda sokakta birden çıldırıp ağlamaya başlaması. Bir noktadan sonra aynı insanlar onun sürekli bu hallerini gördüğünde onun sorununu anlıyorlar. Daha doğrusu Flora çıldırdığı bir anda ambulansı aramaması için Agi’ye defterini okutuyor ve Agi de kafenin sahibi vs diğer insanlara söylüyor durumu. Ve hep birlikte gerizekalı Drake’in peşine düşüyorlar. Buralar kitabın güzelleşmeye başladığı yerler çünkü Flora’nın Kuzey Kutbundaki maceraları, orada tanıştığı insanlar o kadar tatlı ve güzel ki, insan özenmeden edemiyor. Flora’nın hastalığı hepsini birbirine bağlıyor ve o küçücük yerde insanlar belki de hayatlarındaki en garip macerayı yaşıyorlar. Asla unutamayacakları bir şey. En sonunda Flora Drake’i buluyor. Heyecanlısınız. Her şeye rağmen bende heyecanlıyım. Ama tabii Drake gibi bir şerefsiz ne yapıyor, kapıyı Flora’nın suratına kapatıyor. Allahtan kız arkadaşı (evet, bir kız arkadaşta edinmiş çoktan) Flora’yı içeriye alıyor ve o evde yaşananlar şeyleri şöyle özetleyebilirim: Fantastik bir kitap okudunuz ve en sonunda hepsinin aslında karakterin komadayken gördüğü şeyler falan olduğunu öğrendiniz. Aynen böyle bir şey yaşanıyor ve siz yine şok geçiriyorsunuz. Kitap böyleydi. Son yüz sayfa gerçekten güzeldi çünkü bir süre Flora bile yaşadığı maceralara o kadar çok kendini kaptırıyordu ki, Drake’in dayanılmaz varlığını unutuyordunuz. Oradaki Kış güneşi’ne, foklara, kutup ayılarına kendinizi kaptırıyordunuz. Son yüz sayfada ‘bir sahilde Drake ile öpüştüm. Bana siyah bir taş verdi’ yazısını okumuyordunuz. Şaka yapmıyorum bunu iki yüz sayfanın her sayfasında en az bir kere olmak üzere okudum. Hatta Toby (kafenin sahibi), Flora Drake tarafından hüsrana uğratılınca ona buraya kadar Drake’i bulmak için değil, aslında kendini bulmak için geldiğini ve onun cesur birisi olduğunu söylemişti ki, bence de öyleydi. Birçoğumuz bu haldeyken bile bilmediğimiz bir yere korkarak gidiyorken o, yaşını bile kendine her gün hatırlatması gerektiği halde sırf bir çocuk ona bir şeyi hatırlattı diye onca yolu gitmeyi göze aldı. Ama bana kalırsa da, bu sadece bir bahaneydi. Flora, cesur ol. Yola çıkarken de çıkmadan önce de elinde hep bu yazılıydı ve o bundan hep güç aldı ve bu çok güzeldi. (Burayı yazdıktan sonra aniden elektrikler gitti ve belgeyi kaydetmemiştim ama neyse ki otomatik kaydetmeye almış… mutluluktan ağlayarak devam ediyorum..) Her maceranın bir sonu vardır ve Floranın ki de babasının onu almak için Fransa’dan oraya gitmesiyle son buluyor. Flora eve geri dönüyor ama herkes annesinin onu yeniden ilaçlara boğacağını ve ona zarar gelmemesi için her şeyi yapacağını biliyor. Ölüm döşeğinde olan abisi Jacob da biliyor ve bu yüzden ölmeden önce Flora’nın özgürce yaşayabilmesi için Paige ile bir plan yapıyor. Paige, yaşanan olaylardan dolayı Flora’yı affetmiş, pisliğin biri varsa o da Drake. Burada herkes sonunda hemfikir. Ve Paige, Flora geri döndüğünde onun elinden tutuyor ve Jacob’un planını uygulamaya başlıyorlar. Hikaye burada bitiyor. Jacob’un sonunda her şeyi açıklayan mektubu gerçekten çok güzeldi. Birçok merakınızı giderir nitelikteydi. Kitabın sonu gerçekten çok karmaşıktı ama kötü mana da değil. İyi mana da. Her şey iç içe girdi sanıyordunuz ama aslında çözülüyordu. Bana sorarsanız, ben sevdim ama tavsiye etme noktasında okumasanız da olur sanırım. İki yüz sayfa kolay göz ardı edilemiyor her şeye rağmen… Kitapla ilgili tek temennim, umarım Flora elindeki Flora, cesur ol dövmesini sildirmez. Evet, kitap boyunca eline bunu hangi sebeple yazdığını merak etmiştim ve nasıl bu kadar uzun süre silinmeden kaldığına da ve Jacob mektupta hikayesini anlattığında merakım gitti ve bu gözüme daha güzel gözüktü. O zaman… hepimiz cesur olalım. (summer)

Kitabın son 150 sayfasını tenzih ediyorum ama başlarda o kadar fazla tekrar var ki... Tamam karakter ileri dönük amnezi hastası ama o kendine her tekrar edişte biz de okuyoruz. Bu da okuru sıkıyor. Evet başına geçtiğinizde okunuyor ama birkaç gün kitabı elime almak istemedim. Yani kimseye ısrarla tavsiye edebileceğim bir kitap değildi. (eskikelimelerdükkanı)

--reklam--

Flora Banks'in Tek Anısı PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Emily Barr - Flora Banks'in Tek Anısı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Flora Banks'in Tek Anısı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Emily Barr Kimdir?

Observer ve Guardian için köşe yazıları ve seyahat günlükleri yazmıştır. The Backpack, The First Wife ve Stranded gibi ondan fazla çok satan kitabın yazarı olan Emily Barr, Fransa’da yıllarca yaşadıktan sonra kocası ve çocuklarıyla Cornwall’e taşınmıştır

--reklam--

Emily Barr Kitapları - Eserleri

  • Flora Banks'in Tek Anısı
  • Yolcu

--reklam--

Emily Barr Alıntıları - Sözleri

  • Normal insan dediklerinde daha iyisin çünkü üstesinden gelecek o kadar çok şey var ve sen bunu başardın. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Onun istediği benim (Yolcu)
  • Paniğe kapılma çünkü her şey muhtemelen yolunda ve eğer değilse, paniğe kapılmak durumu daha kötü hale getirir. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Her şeye rağmen kahkaha attım... (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Göz teması kamçılayıcı ve özeldi. (Yolcu)
  • Emin misin? diye sorduğunda hemen cevap verdi. Kesinlikle.. (Yolcu)
  • Hepimizin böyle hissetmediğini mi sanıyorsun? Delirmişiz gibi, gerçek bir insan değilmişiz gibi, bu dünyada yokmuşuz gibi? Herkes bazen böyle hisseder. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • "Cesur ol Flora" (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Burada olsan her şey farklı olurdu. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • “ CESUR OL “ (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Mümkün olduğunca anı yaşa. Bunun için hafızaya ihtiyacın yok. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Hayal edeceğimden daha fazlasını yapabilirdim. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Mümkün olduğunca anı yaşa. Bunun için hafızaya ihtiyacın yok. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Mümkün olduğunca anı yaşa. Bunun için hafızaya ihtiyacın yok. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • “Mümkün olduğunca anı yaşa.Bunun için hafızaya ihtiyacın yok.” (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Benimle yaşamak sinir bozucu bir şey olmalıydı. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • Bunun nasıl veya neden olduğunu bilmiyorum ama bütün hayatım boyunca başıma gelen tek iyi şey olduğunun farkındayım. (Flora Banks'in Tek Anısı)
  • "Bir kumsalda bir erkekler öpüştüm. Bunu hatırlıyorum. " (Flora Banks'in Tek Anısı)