Kitap Künyesi

Yazar: Irmak Zileli

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9786051417783

Sayfa Sayısı: 336

--reklam--

Gölgesinde Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

“Topukluları çıkarıp da ayağıma yürüyüş ayakkabılarımı geçirdikten sonra değişti her şey. Tersinden bir Külkedisi masalı belki de bu.” Irmak Zileli, kadınlığı da erkekliği de birer insanlık hali olarak ele alıyor; parçalarına ayırıp onları yeniden ve yeniden keşfetmemizi sağlıyor. Bizi, insanın insan karşısında olduğu kadar, doğa karşısındaki kibriyle de yüz yüze getiriyor. Bir yanda, bir erkeğin dört duvar arasında, aynadaki yansımasıyla karşılaşmaya dayanamayıp parçalanışına tanık oluyoruz. Bir yanda ise başkalarının hikâyelerinde kendi hikâyesini yeniden kuran bir kadının yürüyüşüne. Bir sabah, korunaklı dünyasından vazgeçen Leylâ, şehrin sokaklarında plansızca yürümeye başlar ve merkezden uzaklaştıkça dışlanmışların hayatına karışır; bildiğini sandığı, emin olduğu doğrular giderek puslanır... Eşik ve Gözlerini Kaçırma romanlarıyla tanıdığımız Irmak Zileli, edebiyattaki yürüyüşünü daha önce girmediği sokakları keşfederek sürdürüyor.

--reklam--

Gölgesinde Alıntıları - Sözleri

  • "İki insan bomboş vakti de severek geçirebilir birlikte. Sessizlikten rahatsız olmaz."
  • "İç içe geçmek sana ölüm gibi geliyor, birinin içinde erisen yok olmaktan, bir başkası senin içinde erirse mutasyona uğramaktan korkuyorsun... O yüzden tek becerebildiğin hükmetmek. Hayatta kalabilmek için ötekini yok ediyorsun."
  • Bütün intiharlar geride kalanlar içindir.
  • “Tanımadığım, hayatımda hiç görmediğim kişilerin acısını duyabilmeyi bana edebiyat öğretti.”
  • “Gidelim, deniz kenarında çay içelim. Çay içmek önemli. Biriyle saatlerce çay içebiliyor musun bakalım, bira, rakı, şarap herkes içer, çay içebiliyor musun?”
  • Ne kadar yürüdüğümü unuttuysam nereye gittiğimin bir önemi kalmamış demektir.
  • - Daha çok orada hiç olmamışım gibi bir his var. İnsanın fiziksel varlığının orada olması, kişinin bütünüyle orada olduğu anlamına gelmez çünkü. İnsanın hem ruhu, hem bedeni, hem de aklıyla bulunabildiği bir yer var mı merak ediyorum. Herhalde şu hayattaki en büyük huzur bunu tatmak olurdu.
  • “İnsanlar sadece kelimelerle konuşabileceklerini sanıyorlar, ama hayvanlarla biraz vakit geçirirsen bilirsin, dil sadece kelimelerden oluşmuyor.”
  • Lokantalarda bile en küçük masa iki kişilik. Tek kişilik bir hayat kurmanızı istemiyorlar..
  • “İkisi de biliyor ki kendini öldürecek biri bulunmamak için bu kadar uğraşmaz. Hatta genellikle salonun ortasına kurar idam sehpasını. Ki eylemi bir an önce hedefine ulaşabilsin. Trajedi aile hayatının içine bomba gibi düşmelidir. Aksi halde trajedi olmaz. Bütün intiharlar geride kalanlar içindir.”

--reklam--

Gölgesinde İncelemesi - Şahsi Yorumlar

İki bölümden oluşan kitap, bir gün ortadan kaybolan Leyla’yı birinci bölüm olan Arayış’ta eşinin gözünden ve ikinci bölüm olan Yürüyüş’te kendi bakış açışından anlatıyor. Kitabın ilk kısmı 166 sayfa kadar sürüyor ve bu bölümde Leyla’nın eşi Fikret polise ifade veriyor ki bu ifade aslında kendi iç sesi olarak karşımıza çıkıyor çoğu zaman. Bir nevi Fikret sorguyu kendi kendine yapıyor eşinin gidişiyle ilgili. Bu bölüm benim sevdiğim kısımdı, bir erkeğin eşine dair kendi iç hesaplaşmasını çok severek okudum. İkinci kısım ise kitaba niye konulduğunu anlamadığım bir bölüm olmuş. Keşke kitap sadece Fikret’in iç hesaplaşması olarak kalsaydı çok daha güzel olurdu çünkü ikinci bölüm bence okura kendini iyi ifade edememiş. Tamam Leyla’nın hissettiklerini anlıyorum ama bana çok yapmacık geldi okurken ve çok sıkıldım açıkçası. Kitaba puanımı sadece ilk kısım için veriyorum. Bu benim Irmak Zileli’den okuduğum ilk kitaptı ama bir süre başka bir kitabını okumayı düşünmüyorum. Keşke bu kadar uzun soluklu yazmak yerine daha kısa ve yoğun yazsaydı çok daha güzel olurdu. (Zübeyde Özgür)

Bir zamanlar babasının, sonra da kocasının 'gölgesinde' yaşayan bir kadının hikayesini anlatıyor kitap. Baba da koca da baskın karakterler, bu yüzden ikisini birbirine çok benzetiyor Leyla. Leyla'nın ebeveynine benzeyen bir koca bulması tesadüf mü? Çocukluk travmaları insanların tüm yaşamlarında var olacak karakteristik özelliklerini belirliyor. Bu insanın en dramatik yönü bana göre. En şanslı olanlarımızın bile sayısız travması var şüphesiz. Leyla ailesinde yeterince sevgi görmedi, bu yüzden sahiplenilmek istedi, içgüdüleri doğrultusunda da sahiplenildi. Ancak bu durumda da yeni paradokslar doğurdu, sahiplenilmek onu yıllar içerisinde boğdu. Yıllar sonra 'kendisi' olamadığının farkına vardı ve amaçsızca yürümeye başladı. Hiç tutunmadan, savrula savrula.. İnsanın kaderi de bu sanırım, kendini aramak, kendini anlamak... Güzel bir 'içe bakış' kitabıydı. İlgilisine önemle tavsiye ederim. (kitap_universitesi)

"Hem gerçek hangisi ki? Anlattığımız mı yaşadığımız mı? Yaşanıp geride bırakılanlar birileri tarafından sonradan anlatıldığında asıl değerlerine kavuşuyorlar belki de. Anlatıcı olmazsa hikaye de yok. Hatta gerçek diye bir şey de yok. Gerçek ancak anlatılırsa var. " Hikaye içinde hikaye kurgu içinde kurgu okuyoruz bu romanda. Leylanın çocukluktan gelen ailesiyle yaşadığı travmanın kendisinde bellek yitimine kadar gittiğini ama ne kadar unutursak o kadar misliyle hafızamıza saldırdığını görüyoruz bölük pörçük de olsa. Yanlız kalmak istememenin sırtını birine dayamak arzusuyla yapılan evliliğin nelere mal olduğunu, kendi gerçek benliğinin yitimine kadar gidebileceğini görüyoruz. Rıza göstermenin boyun eğmenün sadakatle eş değer olduğunu düşünüyoruz. Sonra bir an gelio ve bir sabah bambaşka bir insan olarak uyanıyorsunuz. İşte Leylanın yürüyüşüyle ve kendini arayışıyla başlıyor hikaye. Babasıyla hesaplaşamanın acısını, kocasına kendini kabul ettirmek için kişiliğinden feragat etmesinin hayal kırıklığını yaşıyoruz birlikte.Leyla'nın yazdığı hikayenin içinde biz de izleyicilere dönüşüyoruz birlikte. Karşılaştığı insanların, duyduğu seslerin, burnuna gelen kokuların onun yürüyüşünde nasıl da geçmiş hafızanın yenilenmesine yardımcı olduğunu görüyoruz. İyilik yapmanın mutluluğunu ama senden istenmeden yapılan iyiliğin kibirle eş değer olduğunu da anlıyoruz. Benim için önce boyun eğme, rıza göstermeyle başlayan sonrasında kendi boşluğunu doldurmak için liman arayışının yanlışında boğulan ama en nihayetinde farkındalık, değişim ve dönüşümün hikayesi. Irmak hanımın da dediği gibi her şey topukluları çıkarıp da ayağımıza yürüyüş ayakkabılarını geçirmekle başlıyor. Belki de yanlış prensin prens olduğu yanılgısında değil kendini külkedisi saymakta. (1K GRUBU SANLIURFA)

--reklam--

Gölgesinde PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Irmak Zileli - Gölgesinde kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Gölgesinde PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Irmak Zileli Kimdir?

IRMAK ZİLELİ, 1978 yılında İstanbul’da doğdu. Sosyal Antropoloji öğrenimi gördü. Televizyon ve dergilerde muhabirlik yaptı. Roman Kahramanları dergisinin kuruluşunda görev aldı ve ilk 6 sayı yayın yönetmenliğini yürüttü. 2006 yılından bu yana çeşitli dergilerde, gazete kitap eklerinde değerlendirme ve eleştiri yazılarının yanı sıra editörlüğünü yaptığı Remzi Kitap Gazetesi’nde “Devrik Cümle” adlı köşesinde yazmayı sürdürüyor.

Zileli’nin basılmış eserleri arasında, 2012 Yunus Nadi Roman Ödülü’nü kazanan ilk romanı Eşik (2011), Bayram Çocukları (2004) isimli bir araştırma ve Doğruyu Aradım Güzeli Sevdim (2009) başlığıyla Halit Refiğ ile söyleşi kitabı bulunuyor.

Zileli’nin ikinci romanı Gözlerini Kaçırma 2014′te Remzi Kitabevi tarafından yayınlandı. 

--reklam--

Irmak Zileli Kitapları - Eserleri

  • Son Bakış
  • Gölgesinde
  • Gözlerini Kaçırma
  • Eşik
  • Bozuk Saat

--reklam--

Irmak Zileli Alıntıları - Sözleri

  • Sıradan bir adam. Kimsenin haberi yok az önce işlediği suçtan. Küçük bir kız. Şimdilik annesinin kollarında. Yerde bir somun ekmek. Olayın tek tanığı benim. (Bozuk Saat)
  • ... insan böyle bir canlı işte umudunu kesmiyor ne Allah'tan ne insandan ne yaşam kuvvetinden, belki de ölmemişimdir, ölmeyecegimdir. (Son Bakış)
  • “Gidelim, deniz kenarında çay içelim. Çay içmek önemli. Biriyle saatlerce çay içebiliyor musun bakalım, bira, rakı, şarap herkes içer, çay içebiliyor musun?” (Gölgesinde)
  • Kocası yanında ya, daha ne olsun. Ama yok, arıyor insan. Koca kadın da olsa, doğuracağı gün, yanında olsun istiyor, onu doğuran kadın. Aynı zorluğu yaşamış biri lazım. (Eşik)
  • Ruhu olmayan bir varlık başkalarının hislerini anlayabilir mi dersiniz? Etrafınıza bir bakın isterseniz, öteki insanların hislerine karşı kaba, bencil ve duyarsız olan insanları düşünün! Göreceksiniz ki, onların kendi ruhsal dünyalarında da vardır bir sorun. (Bozuk Saat)
  • Bakışlar ruhun aynasıdır. (Gözlerini Kaçırma)
  • Politika iyi değildir der, mutsuzluktan başka bir şey getirmez, politika ayırır, böler, parçalar insanı. Sevenleri, aileleri, anneler ile çocuklarını. (Son Bakış)
  • Bunu size daha önce söyledim mi bilmiyorum ama ben insanların nabzına girebilen bir saat olsam da onlara dokunamıyorum. Ne de olsa bir hayalet gibiyim, belki de bir ruh, gözle görülemeyen, elle tutulamayan. (Bozuk Saat)
  • "İç içe geçmek sana ölüm gibi geliyor, birinin içinde erisen yok olmaktan, bir başkası senin içinde erirse mutasyona uğramaktan korkuyorsun... O yüzden tek becerebildiğin hükmetmek. Hayatta kalabilmek için ötekini yok ediyorsun." (Gölgesinde)
  • Şeytan diyor ki, al çocuğu dön ananın evine. Tabii şeytana sormak gerekirdi; anasının evinde ki o babayı n'apacaktı? Sıkıldı dişlerin arasından tısladı olana duyurmadan: "Hahhh! Kırk katır mı, kırk satır mı?" (Bozuk Saat)
  • ... başkalarına bakarak kendine biçim vermekten vazgeç. (Gözlerini Kaçırma)
  • “İnsanlar sadece kelimelerle konuşabileceklerini sanıyorlar, ama hayvanlarla biraz vakit geçirirsen bilirsin, dil sadece kelimelerden oluşmuyor.” (Gölgesinde)
  • Lokantalarda bile en küçük masa iki kişilik. Tek kişilik bir hayat kurmanızı istemiyorlar.. (Gölgesinde)
  • ...bu hayattaki en büyük günah yalandır. Politika yalanı sever, sanat ise hakikati. (Son Bakış)
  • ...iyi geçen bir günün ardından nasıl ki mutluluk gelirse, iyi bir uyku gelirse yani, iyi geçen bir ömür de mutlu bir ölüm getirir. (Son Bakış)
  • Her şeyi hep birlikte yapma zorunluluğu, hiçbir şeyi birlikte yapmamaya neden oluyordu. (Gözlerini Kaçırma)
  • “Aynı davanın içinde, aynı hedef için yüreği çarpan, aklını, varını, yoğunu bunun için ortaya koyan insanlar onlar. İki insanı birleştirecek daha iyi bir neden söylenebilir mi?" (Eşik)
  • ... zaten siz erkeklerden başka ne beklenir, kendinizi kanıtladığıniz tek yer savaş meydanlarıysa ondandır mutlaka, politikanız batsın, kahramanlığınız batsın, destanlariniz batsın bıktım hepinizden! Hepiniz aslında mezarlıktan geçerken ıslık çalan ödleklersiniz de haberiniz yok, kime yutturmaya çalışıyorsunuz bu palavraları. (Son Bakış)
  • Aynanın içinden bakıp.. kendine acıyor.. ağladıkça ağlıyor. Bunca senedir hiç ağlamamış gibi ağlıyor. (Eşik)
  • - Daha çok orada hiç olmamışım gibi bir his var. İnsanın fiziksel varlığının orada olması, kişinin bütünüyle orada olduğu anlamına gelmez çünkü. İnsanın hem ruhu, hem bedeni, hem de aklıyla bulunabildiği bir yer var mı merak ediyorum. Herhalde şu hayattaki en büyük huzur bunu tatmak olurdu. (Gölgesinde)