Kitap Künyesi

Yazar: Yavuz Bahadıroğlu

Yayın Evi: Panama Yayıncılık

İSBN: 9789752444331

Sayfa Sayısı: 335

--reklam--

Hanedan Sarayın Sırları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Üslup ve Estetiğin Bestekârı: Sinan

Osmanlı Sarayları

İstanbul Sarayları

Harem-i Hümâyun

Osmanlı Rütbeleri

Sarayda Yemek

Saray Cellatlığı

Saray Merkezli Devletin İdari Yapısı

Yabancıların Gözüyle Osmanlı Padişahları

Sarayda Divanlar

Tahta Geçme Usulü

Padişahların Eğitim-Öğretimi

Saray Merkezli Devlet Yönetimi

Osmanlı Maliyesi

Osmanlı Ordusu

Osmanlılarda Ekonomik Hayat

Osmanlı Toplumunda Eğitim ve Öğretim

Osmanlı Aile Modeli

Osmanlı Mahallesi ve Mahalle Hayatı

Osmanlılar Nasıl Giyinirdi?

Sarayda Büyük Aşklar

Şehzade Katli

Osmanlı'da Kuvvetler Ayrılığı Prensibi

Osmanlı Sadrazamları

--reklam--

Hanedan Sarayın Sırları Alıntıları - Sözleri

  • İnsan yalnızlığını yenmek için başarıya kilitlenir. Hazin ki başarılı olduğu ölçüde de yalnızlaşır.
  • Marsigli Osmanlı Devleti'nin insanlara verdiği değerden hayret ve gıpta ile söz etmekte, buna bir de isim vermektedir: Demokrasi... Kendisi diplomat olan Marsigli, 1732'de La Haye'de yayınladığı hatıratının birinci cildinin 28-29. sayfalarında osmanlı idaresini şöyle anlatıyor... “Tarihçilerimizin hepsi Osmanlı padişahlarının diktatör olduklarını dünyaya ilân ediyorlar. Halbuki Osmanlı Devlet sistemiyle diktatörlük arasında en ufak bir bağ yok. Nasıl olsun ki, padişahın maiyetinde bulunan ve adına ‘Kapıkulu' denen askeri teşkilatın (yeniçeri ve sipahileri kastediyor) gerek eski padişahlardan kalma kanunlar mucibince, gerekse kendi gelenekleri gereği padişahı tahttan indirebiliyor, zindana bile atabiliyorlar." Marsigli, padişahların “diktatör” olmadıklarına dair pek-çok örnek verdikten sonra, yukarıda adı geçen kitabının 31. sayfasına şu hüküm cümlesini yerleştiriyor: “Buraya kadar verdiğim örneklerden de anlaşılacağı gibi, Osmanlı Devleti bir aristokrasi değil , adı konmamış bir demokrasidir.
  • Osmanlı eğitimcilerinin inandığı önemli bir ilke vardı: Ahlâkı bozuk insandan âlim olmaz, olsa bile kimseye faydası dokunmaz.
  • Sözü, 1960'larda Harem Dairesi'nin restorasyonunda görev alan insaflı Fransız tarihçi Robert Anhegger'e bırakalım... Robert Anhegger şöyle diyor: “Onarımı esnasında Harem'in Avrupalıların yüzyıllarca yazıp çizdikleriyle hiçbir alakası olmadığını fark ettim. Harem padişahın dilediği kadınla yatması için düzenlenmiş bir kurum değil. Zaten haremin mimarisi bu amaca göre düzenlenmemiş. Bu mimari yapı içinde padişahun cariyeleri görebilmesi için kuş olup uçması lâzım. Zira kapılar, daireler geçişler başka yoldan hareme ulaşmasına izin vermez. Cariyeler 25 kişilik koğuşlarda kalıyor. Üst katta onlara nezaret eden kalfaların dairesi var. Kalfaların cariyeleri her an çok sıkı denetimi söz konusu. Padişahın annesi kendi bölümünde, padişahın kadınları ayrı bölümde, padişah ise kendi dairesinde yaşamaktadır. Padişahın kadınını annesi seçip oğluna sunmaktadır. Padişahın kalkıp cariyeler bölümüne geçebilmesi imkânsızdır. Belli ki harem bir üniversite olarak tasarlanmış. Cariyeler o üniversitenin öğrencileridir... Burada yaşayanları bir dakikası dahi boş geçmiyor, sürekli eğitim görüyorlar. Ayrıca biçki, dikiş, nakış gibi el sanatları öğreniyorlar... Cariyeler köle değil , hele cinsel köle hiç değil... Bence doğru deyim, cariyelerin padişahın evlatlıkları olduklarıdır."
  • İlk adı: Bavo Sokoloviç... Milliyeti: Sırp/ Boşnak... İlk dini: Hıristiyan/ Ortodoks... Yeni Adı: Mehmet... Yeni dini: Müslüman/ Sünni... "Sokol" Köyü'nde dünyaya geldiği (1505) için “Sokollu Mehmet Paşa” olarak ün yapmıştır. Osmanlı Tarihine Sokollu Mehmet Paşa olarak geçen Bayo Sokoloviç, 1519 yılında “devşirme“ olarak Edirne Sarayı'na getirildi... “Mehmet" adı verilerek (dikkat ederseniz devşirme sadrazamların çoğunun adı ya “Ahmet”, ya da “Mehmet" dir. Çünkü eski isimlerinin yerine İslam Peygamberi'nin ismi verilmiştir) Türk ve Müslüman kültürü ile yetiştirildi. Ardından İstanbul'a gönderildi. Topkapı Sarayı'nın Enderun Bölümünde eğitildi. 1541'de Kapıcıbaşılığa yükseldi. 1546'da saray hizmetlerinde başarılı olanların dış göreve atanmaları yolundaki gelerek kaplan i Derya'liga terfi ettirildi. Bu görevde iken Trablusgarp (libya) Scleri'ne katıldı, istanbul Tersanesi'ni geliştirdi ve yeniledi. 1549'da vezirliğe Yükselerek Rumeli Beylerbeyliğine atandı. Nihavet Sadrazam oldu (1505). Kanuni Sultan Süleyman, II. Selim ve III. Murat devirlerinde toplam 14 yıl. 3 ay, 17 gün bu makamda kaldı... Boyu iki metreyi aşıyordu ve bu yüzden ona "uzun" anlamında "tavil" deniyordu (Osmanlı sadrazamları arasında kısa boy rekoru VII. Asır ortalarında IV. Mehmet'in vezirlerinden ipsir Mustafa Paşa ile II. Abdülhamit'in sadrazamı "Sapur Celebi" lakaplı meşhur Küçük Said Paşa'dır. Bütün görevlerinde başarılı oldu. Devleti tüm kurumlarıyla derleyip toparlayarak etkin hale getirdi. Uygunsuzluklarla, olumsuzluklarla mücadele etti. Önemli zaferler kazandı. En önemli başarılarından biri, İnebahtı'da (07 Ekim 1571) Haçlı Donanması tarafından imha edilen Osmanlı Donanması'nı çok kısa bir süre içinde yeniden inşa edip denizler hâkimi yapmasıdır. Böyle bir şeye başlangıçta kimse inanmıyordu. Hatta dönemin Kaptan-ı Derya'sı Ali Paşa Sokollu'nun hayal kurduğunu, bu kadar kısa süre içinde büyük bir donanma vücuda getirmenin imkansız olduğunu düşünüyordu. Bunu kendisine de söyleyince, Sokollu gazaba geldi ve şunları söyledi: “Bak a Paşa! Kaptan-ı Derya'sı olduğun devlet öyle muazzam bir devlettir ki, isterse bütün donanmanın demirlerini gümüşten, halatlarını ibrişimden, yelkenlerini atlastan yapabilir. Hangi geminin malzemesi yetişmezse, gel onu benden al!" Ve "İnebahtı Deniz Savaşı'nda donanmanızı nasıl da mahvettik!" diye böbürlenmeye kalkışan Venedik elçisine: “Biz, Kıbrıs'ı almakla sizin kolunuzu kestik, siz İnebahti'da bizi yenmekle, sakalımızı tıraş ettiniz. Kesilen kol yerine gelmez, fakat kesilen sakal daha gür çıkar!” diyerek, dersini verdi... Osmanlı tarih sürecine ondan daha fazla hizmet etmiş bir Türk sadrazam gösterebilir misiniz? Binaenaleyh hizmet etnik kökene değil imana, niyete ve kafaya bağlıdır. Analiz de buna göre yapılmalıdır.
  • " Ne insanlar gördüm üstünde elbise yoktu, ne elbiseler gördüm içinde insan yoktu ! " Hz. Mevlana
  • Günümüzde kötü örnek çok, İyi örnek " yok" denecek kadar az Çocuklarımız " kötü örnek"lerle iç içe büyüyor.
  • Uçurumdan dahi; Atlamak gerekirse atlarsınız... Allah isterse düşürür,isterse uçurur!
  • Dolmabahçe Sarayı, Sultan I. Abdülmecit, Avrupa mimari üsluplarının bir karışımı olarak (Zat-ı Devletleri iflah olmaz bir Avrupa hayranıydı ve hayranlığını inşa ettirdiği saraya da yansıtmıştı) Ermeni mimar Garabet Amira Balyan ile oğlu Nigoğos Balyan'a 1843-1855 yılları arasında inşa ettirdi. Yeni saray beş milyon altına mal oldu. Üç milyonu Bati’dan borç alınarak sağlandı. Bu yüzden Osmanlı maliyesi ödeme güçlüğüne girdi: O tarihe kadar her ayın sonunda ödenen memur maaşları, önce on beş gün ertelenerek her ayın on beşinde, daha sonra ise üç-dört ayda bir ödenmeye başlandı. Kadere bakınız ki, Sultan Abdülmecit beş milyon altına mal olan mükellef sarayında sadece altı ay yaşayabildi. Bediüzzaman, “Hırs sebeb-i hasarettir" (ihtiras mahrumiyet acısı getirir) demekte ne kadar haklı... Düşünün ki, yeni sarayda beş bin üç yüz yirmi kişi hizmet veriyor... Bunlarla birlikte, yıllığı iki milyon Sterlini bulan işletme giderleri de var... İflas etmiş bir mali yapı için bu korkunç bir meblağdır. Nitekim V. Murat'ın ardından padişah olan Sultan II. Abdülhamit, sarayın kadrosunu en aza indirdi. Dolmabahçe Sarayı'nda sadece 236 gün oturduktan sonra da, daha küçük bir mekâna, “konak” olarak tanımlanmaya daha müsait bir eve, Yıldız Sarayı'na taşındı. Böylece, hem mimari, hem de şatafat açısından, ilk Avrupai saray olan Dolmabahçe Sarayı boş kaldı. Boş kalmalıydı; zira bir ihtiyacın değil, Osmanlı'nın son dönemlerinde kapıldığı Batı hastalığının (gösterişçilik) ürünüydü. Dolmabahçe Sarayı'nın “gösteriş" ürünü olduğu o kadar bellidir ki, büyüklük açısından değil, ama lüks ve ihtişam açısından kıyaslandığında, Topkapı Sarayı, “müştemilat" gibi kalmaktadır. Topkapı Sarayı, o kadar "saray" değildir ki, homojen bir mimariden bile mahrumdur. Fatih kendi zamanının ihtiyaçlarını karşılayacak birkaç bina inşa ettirmiş, ondan sonra gelen padişahlar bir takım eklemeler ve bezemelerle bu binayı "saray" a dönüştürmüştür.
  • Osmanlı Devleti'nde Harem-i Hümâyun teşkilatında çalışan erkeklerin tümü hadımdı. Esir tüccarlarının Mısır, Habeşistan ve Orta Afrika'dan hadım ederek Akdeniz limanlarında sattıkları zencilerin satın alınmasıyla (bu işle İstanbul gümrük emini ilgilenirdi) Ağalar Ocağı'nın temel kaynağı sağlanıyordu. Buradaki hadımlar, Türkçe öğretildikten, belli bir eğitimin ardından ve haremde bir çeşit staj gördükten sonra harem ağası unvanını alırlardı. Belli başlı görevleri ise; haremin kapılarını kilitlemek, harem kapısında nöbet beklemek ve giren çıkanı kontrol etmek, harem arabalarına refakat etmek, doktorlarla beraber hareme girip çıkmak, hariçten hiç kimseyi haremden içeri bırakmamaktır.
  • " Bu sabahın ayazına Kalkın Hakkın niyâzına Abdest alın ey komşular Gelin bayram namazına Buna bayram ayı derler Bal ile şekerden yerler Eskiden adet olmuştur Bekçiye bahşiş verirler "
  • "Komşusu açken tok yatan bizden değildir"...
  • Yürek cevherimizi kaybettiğimizde sıradanlaştık...
  • Oysa pahalı kıyafetler ,otomobiller, evler , insanın değerini değil ,sadece fiyatını artırır !
  • Mimar Sinan rivayete göre Hürrem Sultan'la Kanunî'nin kızı Mihrimah Sultan'a aşıktı. Mihr-ü Mah, Farsça da 'güneş ve ay' anlamına gelir. Padişah adına olduğu için Süleymaniye Camii'ne 'erkeksi' bir hava vermiş, 1548 de Üsküdar'da yaptığı Mihrimah Sultan Camii'ne ise, mimarlık tarihinde ilk kez 'kadınsı' bir hava vererek, Mihrimah Sultan'a benzetmiştir. Camiin silueti etek giymiş bir kadın gibidir. Mihrimah Sultan adına Edirnekapı'da yüksek bir tepenin üstüne bir cami daha diker. Cami için seçtiği yer, o zamanın İstanbulu'nda son derece ıssız bir tepedir. Sinan, camiin yalnızlığında, yaşlandıkça artan yalnızlığını anlatmak ister gibidir. Bilirsiniz, her 21 Mart akşamı hem gece hem gündüz eşitlenir hem de güneş batmadan ay doğar. Şimdi, Sinan'ın ellisinden sonra âşık olduğu kızın isminin ''Mihr-ü Mah'' olduğunu ve bunun Farsçada ''Güneş ve Ay'' anlamına geldiğini unutmadan hayal edin... Edirnekapı'daki Mihrimah Sultan Camii'nin tek minaresinin arkasından güneş batarken, Üsküdar'daki Mihrimah Sultan Camii'nin iki minaresinin arasından ay doğuyor! Bir kez daha anlıyorsunuz ki, ancak hayata sanat katabilen, estetik algısı yüksek milletler, orijinali yakalayabilir ve sonsuza ulaşabilir. (s.19,20,21)

--reklam--

Hanedan Sarayın Sırları İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Araya başka kitapların girmesi biraz da benim tembelliğimden uzun sürdü bitmesi. Kitap Osmanlı ya dair bir çok alandan bahsediyor ve güzel bir şekilde açıklıyor ,doğru bilinen yanlışlar ,yanlış bilinen doğrular açıklanıyor, padişahların kişiliğinden yetişme tarzlarına, saray hayatından ,özellikle en çok yanlış bilinen konu olan hareme , saraydaki herhangi birinden en yetkilisine ,devlet adamlarından ,topluma, kişiliklerden genel olaylara ,devleti ,devlete dair bir çok alanı genel anlamda Osmanlı da hayata dair çok fazla şeyi açıklıyor. Dönemi, dönemin yaşantısını insanını eserlerini ve daha pek çok şeyi genel anlamları ile aydınlatıyor . Bence okunması gereken bir kitap . Bana kattığı pek çok şey oldu . (Sefa)

TEKRARA DÜŞÜLMÜŞ...: Kitap Osmanlı Devletinin yaşayış biçimini; yönetim, ekonomik, siyaset, dinsel açıdan ele almış. Osmanlılar hakkında çoğu şeyi, ağzım açık bir şekilde bu kitaptan öğrendim diyebilirim. Yazarın sivri uçlu kalemi oldukça dobra. Bu da tarihsel kitapların olmazsa olmaz dediğim özelliklerinden bir tanesi. Fakat, yazar cümle tekrarlarına çok fazla düşmüş... Bir olay anlatmış mesela o olayı bir örnekle açıklayacağı zaman diğer konulara verdiği örneğin aynısını vermiş. Bir süre sonra okumaktan sıkıldım. (~Ceren♡Rıza♡~)

Yavuz hocanın güzel kitaplarından bir tanesi, Osmanlı Devletini anlamak adına okunması gereken bir kitap.Devletin işleyişini ve neler yaptıklarını güzel anlatmış hocamız.Bazı yerlerde aynı konuları var aynı olayları anlatmış oda daha iyi konuyu kavramamız adına olduğunu düşünüyorum.Okumanızı tavsiye ederim. (Onur)

--reklam--

Hanedan Sarayın Sırları PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Yavuz Bahadıroğlu - Hanedan Sarayın Sırları kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Hanedan Sarayın Sırları PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Yavuz Bahadıroğlu Kimdir?

Yavuz Bahadıroğlu; yazar, tarihçi, gazeteci, radyo programcısıdır. Gerçek adı Niyazi Birinci'dir. Evli ve üç çocuk babasıdır.

1971′de İstanbul'da gazeteciliğe başladı. Muhabirlik, araştırma-inceleme, röportaj ve fıkra yazarlığı yaptı. Gazete, dergi ve şirket yöneticisi olarak çalıştı. Gazeteciliğini muhabir ve röportajcı olarak sürdürürken, çocuklara yönelik eserler üretti. Yüzlerce çocuk romanı, hikaye yayınlandı. Aynı dönemde bir gazetede Şeref Baysal ve Veysel Akpınar isimleriyle iki köşe yazısı yazdı.

Asıl çıkışını Yavuz Bahadıroğlu ismiyle yazdığı romanlarla yaptı. İlk romanı "Sunguroğlu" ve ardından yazdığı "Buhara Yanıyor" romanı ülkenin en çok satan romanlarından oldu. Genelde Osmanlı'nın çeşitli dönemlerini ele alan otuzu aşkın romanı vardır, bunlardan biri "Biz Osmanlıyız".

Yavuz Bahadıroğlu; roman, çocuk kitapları, hikaye, araştırma, oyunlar, film yapılmış senaryolar ve fikri eserler olmak üzere yüzlerce çalışmaya imza attı. Yurt içinde ve yurt dışında çeşitli konularda binlerce konferans verdi, çeşitli kurum ve kuruluşlardan ödüller aldı, iki kitabı Kültür Bakanlığı tarafından yayınlandı.

Tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybeden yazarın cenazesi Eyüp Sultan Camisi'ndeki hazireye defnedildi.

--reklam--

Yavuz Bahadıroğlu Kitapları - Eserleri

  • Merhaba Söğüt
  • Biz Osmanlıyız
  • Buhara Yanıyor
  • Fatih Sultan Mehmet
  • Muhteşem Süleyman
  • Elveda Buhara
  • Yavuz Sultan Selim
  • Malazgirt'te Bir Cuma Sabahı
  • Kayıtdışı Tarihimiz
  • Endülüs'e Veda
  • Sunguroğlu 1
  • Şirpençe
  • Mimar Sinan
  • Selahaddin Eyyubi
  • Kanunî Sultan Süleyman
  • Sunguroğlu 2
  • Osmanlı Padişahları
  • Çaka Bey
  • Osman Gazi
  • Mısır'a Doğru
  • Sunguroğlu 3
  • Osmanlı'da Derin Devlet ve II. Abdülhamit
  • Şehzade Selim
  • Kırım Kan Ağlıyor
  • Fatih Sultan Mehmet ve İstanbul'un Fethi
  • Yavuz Sultan Selim ve Kutsal Emanetler
  • Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale
  • IV. Murad 1
  • Orhan Gazi
  • Yakın Tarihimizin Sır Perdesi
  • Tarihimizden Yaşanmış Öyküler
  • Sahipsiz Saltanat
  • Osmanlı'da Şehzade Katli
  • Yıldırım Bayezid
  • Tarihin Arka Sokakları
  • Resimli Osmanlı Tarihi
  • Turgut Alp
  • IV. Murad 2
  • Çelebi Mehmed
  • Birinci Murad
  • Tarihimizin Gizli Odaları
  • Padişahların Akıl Hocaları
  • İnancın Zaferi Çanakkale
  • Sel
  • Harem
  • Cem Sultan 1
  • Yolbaşı
  • Çalınan Hazine
  • Kaçırılan Prenses
  • Kirazlı Mescid Sokağı
  • Binatlı
  • Gemide İsyan
  • Mavi Yıldız
  • Cengaver
  • Kemalist Yalanlar
  • II. Murad
  • Kara Şövalye
  • Zindanda Şahlanış
  • Ayet Ayet İnsan
  • Baskın
  • Hanedan Sarayın Sırları
  • Topal Kasırga
  • Kaybolan Elçiler
  • Barla'da Diriliş
  • Ağalar Saltanatı
  • Din Ve Laiklik
  • Sultan-ı Cihan Abdülhamid Han
  • Keşmekeş
  • Tuzak
  • Osmanlı Demokrasisinden Türkiye Cumhuriyetine
  • Cem Sultan 2
  • Köprübaşı
  • Bediüzzaman Said Nursi
  • Gülü Arayan Adam
  • Yaşam Bir Avuç Gül Bir Tutam Diken
  • Boşlukta Yürümek
  • Kumpas Tarihi
  • Cihan Sultanları
  • Ayet Ayet Hayat
  • Adil Olan Kazanır
  • Yürek Seferi
  • Hayatı Aşkla Yaşamak
  • Sunguroğlu
  • Erdem Hikayeleri : Çalışkanlık İçeri Tembellik Dışarı
  • Çanakkale Kıyameti
  • Dürüst Ol Ki Mutlu Olasın
  • Dağlı
  • Kafkas Kartalı Şeyh Şamil
  • Osmanlı'nın Büyüme Sırları
  • Osmanlı'da Çocuk Eğitimi
  • Avukat Bekir Berk
  • Muhteşem II. Abdülhamit Han
  • Kudretli Sultan II. Abdülhamid Han
  • Osmanlı'nın Yükselişi
  • Tarih Cesaretle Yazılır
  • Doktor Olacağım
  • Hayata Dair Öyküler
  • Muhteşem Yavuz Sultan Selim Han
  • 40 Geceye 40 Masal
  • Canım Peygamberim
  • Vatanını Kim Sevmez Ki!
  • Köy Çocuğu
  • Var mı Arkadaşlık Gibisi ?
  • Vatan İçin
  • Hayat Yardımlaşınca Güzel
  • Yakın Tarihin Kara Kutusu
  • Canavar Robot
  • Şehzade Murat
  • Anılarımdaki Türkiye: Yavuz Bahadıroğlu
  • İki Kardeş
  • Çevre Bize Emanet
  • Muhteşem Fatih Sultan Mehmet
  • Eşim Çocuğum Ve Ben
  • Can'ın Hatıra Defteri
  • Zebun
  • Hayata Dilekçe
  • Heyecanlı Yolculuk
  • Üç Kaçak Yolcu
  • Bizim Can
  • Yaramaz Ayı Zirzop
  • Karıncalar Savaşı
  • Sevgi Ne Güzel Şey / Erdem Hikayeleri
  • Muhteşem Hanedan Osmanlı
  • Yetim Çocuk
  • Küçük Kahraman
  • Sular Altında Bir Ülke
  • Kim Demiş Fedakarlık Zor Diye?
  • Dayanışma En Büyük Güçtür / Erdem Hikayeleri
  • Dindarların Para ve İktidarla İmtihanı
  • Tuhaf Çocuk
  • Haram Yemenin Sonu
  • Osmanlı'nın Yazılmamış Tarihi
  • Beylikten Hükümdarlığa Osmanlı Padişahları
  • Tarihin Mayın Tarlası
  • Fedakar Annem
  • Diriliş
  • Sunguroğlu
  • Babalar Eve Dönsün
  • Sunguroğlu
  • Büyük Bir Milletin Direniş Destanı Çanakkale
  • Sunguroğlu
  • Alaycı Alabalık
  • Akvaryum Güzeli
  • Kedi Olan Köpek
  • Küçük Çoban
  • Son Süvari Yavuz Sultan Selim Han
  • Kelepçe
  • Sabırsız Tavşan
  • Kurnaz Tilki
  • Gıdı Gıdı Masallar
  • Ben Çanakkale
  • Mecburen Atatürkçü
  • Uyanık Geyik
  • Kardeş Böcekler
  • Karınca Birliği
  • Bici Bici Masallar
  • Bu Gidiş Nereye
  • Ördek Vakvaka
  • Uzay Çocuğu
  • Yavru Pelikan
  • Kararlı Balıklar
  • Fare ile Fil
  • Akıllı Kaplumbağa
  • Kötü Huylu Karga
  • Yavru Kuşlar
  • Oruç Tuttum Sevinçten Uçtum
  • Bediüzzaman Said Nursi
  • Çocuğun Ramazanı
  • Dertli Alp Keçisi
  • Alican ile Ercan
  • Çıtır Çıtır Masallar
  • Saf Kuzucuk
  • Uzaklar Yakındır - Merhaba Söğüt
  • II. Abdulhamit
  • Sosyalizm Bitti Laiklik Alır Mıydınız?
  • Kara Mürsel Alp
  • Çizgili Zürafalar
  • Şirin Kedi
  • Resimli Osmanlı Tarihi
  • Masal Masal Hoppala
  • Teşekkür Ederim Allah'ım
  • Bizi Kimler Dinliyor
  • Çamurdan Meyve Olur mu?
  • Zikir Fikir Şükür
  • Canavar Robot
  • Tavşancık ve Gökyüzü
  • Suçlu Biziz
  • Fatih Sultan Mehmed

--reklam--

Yavuz Bahadıroğlu Alıntıları - Sözleri

  • Şövalyeler,vaktiyle yaptıklarını düşündüler.Ellerine geçen Müslüman esiri ya ölünceye kadar çalıştırır yahut kollarından ve bacaklarından duvara asarlardı.Buna rağmen Müslümanların halifesi onları teselli ediyordu.Kendilerini tutamayarak ayaklarına kapandılar. (Resimli Osmanlı Tarihi)
  • "Gemiler yanıyor" dediler."Bırakın yansın" diye cevap verdi, "onların küllerinin arasından umutlarım yeşeriyor." "Artık gemilerimiz yok.Geri dönüş umudumuz yandı, kül oldu.Geriye iki ihtimal kalıyor: Ya yüzerek vatana dönmeyi deneyeceksiniz ya da düşmanı yenerek buraları kendinize vatan yapacaksınız. Kararınızı verin!" (Padişahların Akıl Hocaları)
  • Herkes ancak ufku kadar vardır. (Osmanlı'nın Yazılmamış Tarihi)
  • 80 yıl + 8 yıl (Yavuz Sultan Selim)
  • Bugün Filistin'de olup bitenlerin ışığında Padişah-ı Cihan'ın 1895'te söylediği şu sözlere kulak vermek gerekir: ''Eğer Filistin'de Müslüman Arap unsurunun faikiyetini (üstünlüğünü) muhafaza etmesini istiyorsak, Yahudilerin yerleştirilmesi fikrinden vazgeçmeliyiz. Aksi takdirde yerleştirildikleri yerde çok kısa zamanda bütün kudreti elde edeceklerinden, dindaşlarımızın ölüm kararını imzalamış oluruz.'' (Sultan-ı Cihan Abdülhamid Han)
  • "Kendime bir dünya kurdum kendimce." (Buhara Yanıyor)
  • Biz kula kul olmak için yaratılmış insanlar değiliz...bunun taklidi bile zor gelir bize.Kulluğun en güzeli Allah’a yapılır çünkü. (Sunguroğlu 3)
  • " Ben de " diye geçirdim içimden, " Osmanlı' yı ben de arıyorum ! " (Osmanlı Demokrasisinden Türkiye Cumhuriyetine)
  • Ha bir de azınlıklardan varlık vergisi adı altında alınan Türk olarak doğmama vergisi vardır ki, ne insafa, ne de vicdana sığar. (Yakın Tarihimizin Sır Perdesi)
  • Hayat biraz hayalden,biraz gerçekten ve alabildiğine ümitten ibaretti. (IV. Murad 2)
  • Düşmanlarımız aciz kaldığı müddetçe itaat gösterirler, ama zayıflık zuhur ettiği an öç almaya çalışırlar. (Kumpas Tarihi)
  • “Dünya geçici bir zaman İçin öldü. Ağaçlar yaprak döktü, çiçekler, otlar kurudu. Sonra yeniden yeşerecek. Toprak altında kalan küçücük zerrelerden tekrar hayat bulup filizlenecekler. Etraf tekrar yeşerip, tekrar çiçeklenecek.” “Ba’su ba’del mevt sırrı. İşte tecelli. Bu hâli senelerce temaşa edip de, öldükten sonra dirilmeye inanmamak İçin deli olmak lazım.” (Sunguroğlu)
  • 600 yıllık Osmanlı tarihi boyunca beşi on dördüncü, sekizi on beşinci, kırk ikisi on altıncı, beşi on yedinci ve biri de on sekizinci asırda olmak üzere toplam 61 şehzade katledilmiştir. Bunlardan 22 tanesi bilfiil isyan ettiği için öldürülmüştür. Diğerleri de ekseriya Fatih Kanunnamesi'ni takib eden 150 yıl içinde katledilmiştir. 1603 yılında padişah olan Sultan I. Ahmed kardeşlerini öldürmeye lüzum görmedi ve 1617'de vefatından sonra, oğulları bulunduğu halde, bunlar yaşça küçük olduğundan kardeşi Sultan 1. Mustafa tahta geçti. Böylece ilk defa bir padişahın yerine oğlu değil, kardeşi geçiyordu. Osmanlılarda şehzade katli meselesini doğru anlayıp değerlendirebilmek için öncelikle İslâm-Osmanlı hukuku ve siyaset geleneğini bilmeye ihtiyaç var... Çünkü hâdisenin tarihî, siyasî ve hukukî sebepleri bulunmaktadır. Nitekim hayattaki hemen her şehzade arkasına düşman devletlerin de desteğini alarak ayaklanmış, binlerce insan ölmüş, ülke harap, millet perişan olmuştu. Osmanlıların, gerek önce ve gerekse kendi devirlerinde yaşanan tecrübelerden ders alarak, bu böyle bir sonuç doğmaması için bizzat aile mensuplarını feda etmekten başka çareleri yoktu. Bu çerçevede, Fatih Sultan Mehmed, Kanunnamesinde, şehzade katlini düzenleyen bir hüküm koymuştur. “Fitne, adam öldürmekten daha kötüdür” mealindeki Kur'ân-ı Kerim ayeti ve gerektiğinde umumî menfaat için hususî menfaatin haleldar edilebileceğine dair şer'i prensip, şehzade katlinin hukukî mesnedi olmuş; İslâm hukukçularının ekserisinin bu müesseseye cevaz verdikleri, Kanunname'de açıkça ifade edilmiştir. Böylece alınan tedbirlerle Osmanlılarda ne eski Türk devletlerinde olduğu gibi ülke parçalanmış ve ne de Avrupa'daki gibi "veraset savaşları" yaşanmıştır. Bu da, devleti altı yüz yılı aşkın bir zaman ayakta tutan sebeplerden biridir. Oysa Yıldırım Bâyezid, kardeşi Yakup Bey'in “tahtını tabuta” çevirmeseydi, devlet param parça olmaz mıydı? Fatih, kardeşini sağ bıraksaydı, kardeşi zaman içinde isyan çıkartmaz mıydı (çünkü hep böyle gelişti), bu isyan sebebiyle acaba İstanbul fethi aksamaz mıydı? Sultan II. Bâyezid, Cem Sultan'ın teklifini kabul edip devleti kardeşiyle bölüşseydi Yavuz ortaya çıkabilir, "Halife" olabilir miydi? Ve Yavuz, üzerlerine gelen kardeşleri Ahmed ve Korkud'u bağışlasaydı, toparlanır toparlanmaz birleşip yeniden saldırmazlar mıydı? Bu da Yavuz Padişah'ın en büyük ideali olan “İttihad-ı İslâmı --Müslümanların Birliğini- gerçekleştirmesini engellemez miydi? Bunların üzerinde kafa yormadan, şartları hiç nazara almadan, o günlerin devlet telakkisini anlamaya çalışmadan masa başında hüküm vermek insafsızlıktır... (Muhteşem Yavuz Sultan Selim Han)
  • Düşüncelerinden bir çekişte kopardı kendini, gökyüzüne baktı.. (Boşlukta Yürümek)
  • Millî Mücadele (bazıları buna ‘İstiklâl Savaşı' diyor, ancak istiklalini kaybetmemiş bir ülkenin ‘İstiklâl Savaşı' yapması mümkün değil) ve Lozan... Galip mi, mağlup mu oturduğumuz belirsiz Lozan masası... “Misak-ı Milli” yemininin bozulması, Batı Trakya, Ortadoğu, Filistin, Ege Adaları, Musul ve Kerkük'ün elden çıkması... Saltanatın kaldırılması, Cumhuriyet'in ilanı ve halifeliğin “ilga”sı... Ve tuhaf bir tesadüf, Türkiye parlamentosu hilafeti kaldırmadan, İngiliz parlamentosu Lozan Antlaşması’nı çeşitli bahaneler öne sürerek imzalamadı. Antlaşma hilafet kaldırıldıktan kısa bir süre sonra imzalandı. Gerçekten de tuhaf bir tesadüf! Süreç içinde İsrail kuruldu, Balkanlar'daki topraklar elden çıktı, Arap âlemi param parça edildi, petrol yataklarına el konuldu. Böylece İngiltere ve müttefikleri ilk büyük hedeflerine ulaşmış oluyorlardı. Sıra en büyük hedefi vurmaya gelmişti. Müslümanların rahatça sömürülebilmesi için, bir türlü kontrol edemedikleri hilafetin artık kökünün kazınması gerekiyordu. (Sultan-ı Cihan Abdülhamid Han)
  • "Annemin öğüdü de kendisiyle beraber öldu. Artık yolumu kendim çizeceğim (Var mı Arkadaşlık Gibisi ?)
  • İşte bu “tolerans mantığı”dır! Fatih Sultan Mehmet kılıcıyla değil, “tolerans mantığı”yla Orta Çağ’ın katı kalıplarını kırmış, hayatı yeni bir çağla tanıştırmıştır. (Tarihin Arka Sokakları)
  • "Yok Lagan. Biliyorsun ki, biz kalbimizi de vücudumuzu da din ve millet yoluna adadık. Başka sevgiye yer yok." (Sunguroğlu 3)
  • Sunguroğlu diz vurup Beyi selamladıktan sonra çıktı. Köse Yusuf'u tavukları yemlerken buldu. (Kara Şövalye)
  • “Küllü nefsin zâikatülmevt” âyeti kerimesini hatırladı. “Elbette ki her nefis sahibi mutlaka ölecektir.” diye düşündü. <> (Sunguroğlu 2)