Kitap Künyesi

Yazar: Angela Nanetti

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 978-975-08-2681-8

Sayfa Sayısı: 48

--reklam--

Hikâye Ormanı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Acı Gerçeklerden, Tatlı Hikâyelere Kaçmak İsteriz Bazen...

Ünlü İtalyan yazar Angela Nanetti’den: Hikâye Ormanı

Ünlü İtalyan yazar Angela Nanetti, Hikâye Ormanı kitabının arka planında, hassas bir dille aile içindeki şiddeti anlatıyor. Bitpazarında görüp mavi gözlerine hayran olduğu tilki postunu yalvara yakara annesine aldıran Agata, farkında olmadan, kendisine şahane bir arkadaş bulmuş olur. Aslında Tilki de, küçük kızın annesi gibi şiddetten payını almış, avcılar yüzünden canından olmuştur. Annesinin gözyaşlarını dindiremeyen, onun derdine derman olamayan Agata, Tilki yoldaşının içini doldurtarak, ayaklarının altına tekerlek taktırarak onun ayaklarının üzerinde durmasını sağlar. Bu arada, Tilki’nin anlattığı hikâyelerle kendisi için de sığınacak güzel bir dünya yaratmış olur. Tilki’nin, “Sana bir orman hikâyesi anlatsam!” teklifi küçük kızın önünde yeni bir dünyanın kapısını açar. Tilki bir sürü hikâye bilmektedir, çünkü eskiden yaşadığı yer Hikâye Ormanı’dır. Orada, dallardaki örümcek ağlarından, bitkilerin köklerine, çiçeklerin ve ağaçların yaprakları üstünden su çukurlarına kadar her yer hikâyelerle doludur. Ormanda kimse hikâye yazmayı bilmez, sadece anlatmayı bilir.

Angela Nanetti bu küçük boyutlu kitabında, aslında büyük meseleleri konu ediyor. Kitabın arka planında, sadece insanın insana uyguladığı şiddeti değil, insanın hayvana uyguladığı şiddeti de konu ediyor. Filiz Özdem’in çevirdiği, Brunella Baldi’nin resimlediği bu kitap, ön planda yaraların sarılmasına tanıklık ediyor.

Angela Nanetti 8 Kasım 1942’de Budrio-Bologna’da doğdu. Uzun yıllar öğretmenlik yaptıktan sonra çocuklar için yazmaya başladı. Ergenlik dönemindeki büyüme sorunlarını eğlenceli ve yenilikçi bir dille anlattığı ilk romanı Le memorie di Adalberto [Adalberto’nun anıları] 1984 yılında yayımlandı. Sadece yazmaya odaklanmak için 1995’te öğretmenliği bıraktı. Ardından pek çok kitap yayımladı. Kitapları çeşitli dillere çevrildi. 1985 yılında Andersen Ödülü’nü aldı. 2000 ve 2003 yıllarında yine Yılın En İyi Yazarı seçilerek Andersen Ödülü’ne layık görülen yazar bunların dışında da pek çok ödül aldı.

Dansçı ve koreograf olan Brunella Baldi, 2007 yılında kitap resimlemeye başladı. Bu alanda ulusal ve uluslararası pek çok sergiye katıldı, çeşitli ödüller aldı. Prag’daki J. A. Comenius Pedagoji Müzesi tarafından eserlerindeki yüksek nitelik sebebiyle ödüllendirildi. Floransa’da yaşamakta ve çalışmalarını sürdürmektedir.

--reklam--

Hikâye Ormanı Alıntıları - Sözleri

  • ""İyi de, ormandaki o Kara Adam annemi ağla­tan adam mı?" diye sordu Agata. "Bu Kara Adam'lar sürüsüne berekettir!" dedi Tilki esrarengiz bir şekilde. "Tilkilerin Kara Adam'ları olduğu gibi çocukların, hatta balıkların, köpeklerin, kuşların da Kara Adam'ları vardır ... " "Ya annelerin?" "Bazen . . . "
  • "Ama biliyor musun baba, Kara Adam'lar gerçekten var."
  • "Tilki anlatmaya başladı, hikaye öyle güzel ve o kadar uzundu ki bütün gece sürdü. Hatta bir ara oradan geçen ay, bahçenin üzerindeyken onları dinlemeye koyulduğu için bir süre yolculuğuna de­vam etmeyi unuttu."
  • Tilkilerin Kara Adam'ları olduğu gibi çocukların, hatta balıkların, köpeklerin, kuşların da Kara Adam'ları vardır .. .

--reklam--

Hikâye Ormanı İncelemesi - Şahsi Yorumlar

--reklam--

Hikâye Ormanı PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Angela Nanetti - Hikâye Ormanı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Hikâye Ormanı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Angela Nanetti Kimdir?

1942’de İtalya’nın kuzeyinde, Bolonya’ya bağlı Budrio’da doğan Angela Nanetti, Bolonya Üniversitesi Ortaçağ Tarihi Bölümü’nü bitirdi, İtalyanca öğretmenliği yaptı. 1995’te öğretmenliği bırakıp kendini yazmaya adayan Nanetti, 2003’te Il Mondo dell’infanzia (Çocukluk Dünyası) adlı kitabıyla Hans Christian Andersen Ödülü’nü kazandı. Le memorie di Adalberto (Adalberto’nun Anıları), Cambio di stagione (Mevsim Değişikliği) ve Angeli (Melekler), özellikle çocuk ve gençlik kitaplarıyla tanınan yazarın çeşitli dillere çevrilmiş eserlerinden bazıları. Yaklaşık yirmi dile çevrilen ve Günışığı Kitaplığı tarafından yayımlanan Dedem Bir Kiraz Ağacı (Mio nonno era un ciliegio, 1998) adlı çocuk romanı, 2002 Alman Gençlik Edebiyatı Ödülü’ne aday gösterildi, 2006 Chronos Ödülü’nü kazandı. Son kitabı La compagnia della pioggia (Yağmur Topluluğu, 2009) olan yazar, İtalya’nın Adriyatik kıyısında, Pescara’da yaşıyor. -

--reklam--

Angela Nanetti Kitapları - Eserleri

  • Dedem Bir Kiraz Ağacı
  • Kuyrukluyıldız Eken Adam
  • Düşler Sirki
  • Hikâye Ormanı
  • Mistral
  • 100 Şatolu Çocuk
  • Yağmur Kardeşliği

--reklam--

Angela Nanetti Alıntıları - Sözleri

  • Angela Nanetti soruyor: Mutluluğun ne kadarı uyum ve kabulleniştir, ne kadarı hayal ve arayış ? (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • "Ama biliyor musun baba, Kara Adam'lar gerçekten var." (Hikâye Ormanı)
  • Yıldızlar beni görüyor, diye düşündü. Kendini yalnız hissettiği gecelerde hep bu cümleyi tekrarlardı. ''Yıldızlar gökyüzünün gözleridir,'' derdi Myriam da. ''Ay ağzı; Güneş de başındaki tacı.'' (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • Yüzünün pencerenin camını yapıştıran Arno, Yıldızlar beni görüyor, diye düşündü. Kendini yalnız hissettiği gecelerde hep bu cümleyi tekrarladı. (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • "Tilki anlatmaya başladı, hikaye öyle güzel ve o kadar uzundu ki bütün gece sürdü. Hatta bir ara oradan geçen ay, bahçenin üzerindeyken onları dinlemeye koyulduğu için bir süre yolculuğuna de­vam etmeyi unuttu." (Hikâye Ormanı)
  • "Gerçekten güzel bir öğlen sonrası geçirdik" dedi. "Bir süreliğine eski güzel günlere geri döndüğümü sandım. Oysa..." (Dedem Bir Kiraz Ağacı)
  • "İhtiyar, 'Kuyrukluyıldızlar biraz savruk ama cömert kraliçelerdir,' derdi. Kendilerine özen göstermeye gerek duymayacak kadar güzeldirler. Gökyüzünde taranmamış, dağınık saçlarını savura savura dolaşır, oraya buraya dökerler. Döktükleri saçlar tohumlarıdır. Kraliçe arılar gibi onlar da böyle böyle yaşamın devamlılığını sağlarlar. (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • "Elden ne gelir!" diye tekrar etti. "Bari uyuyalım." (Yağmur Kardeşliği)
  • İyi ki Sen varsın! (Dedem Bir Kiraz Ağacı)
  • Yıldızlar kimsenin malı değildir, herkesindir. Yeter ki gökyüzünde doğduklarında gör, o zaman dileğin gerçekleşir. (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • ""İyi de, ormandaki o Kara Adam annemi ağla­tan adam mı?" diye sordu Agata. "Bu Kara Adam'lar sürüsüne berekettir!" dedi Tilki esrarengiz bir şekilde. "Tilkilerin Kara Adam'ları olduğu gibi çocukların, hatta balıkların, köpeklerin, kuşların da Kara Adam'ları vardır ... " "Ya annelerin?" "Bazen . . . " (Hikâye Ormanı)
  • Hayallerimizden vazgeçecek olan bizler değiliz, bizi terk edecek olan onlardır. (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • Tilkilerin Kara Adam'ları olduğu gibi çocukların, hatta balıkların, köpeklerin, kuşların da Kara Adam'ları vardır .. . (Hikâye Ormanı)
  • "Kendini iyi hissetmiyor musun, dede? " diye sordum. Dedem ayağa kalkıp, eve doğru yürüdü. "Çok iyiyim, ama buramda bir diken var, " diye cevap verdi; kalbini işaret ediyordu. (Dedem Bir Kiraz Ağacı)
  • "Her kuyrukluyıldızın kendi ışığı vardır ve her yıldız bir başka yıldızı çağırır." (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • Bir öykü, sonu iyi biterse güzeldir. (Düşler Sirki)
  • "Bir ada, tek başına kalmak için değil, birilerinin gelmesi, birilerinin gitmesi için vardır." (Mistral)
  • Arno ormandaki adamı düşündüğünde, içinde, hayal gücünü harekete geçiren, yüzlerce soru uyandıran bir merak kıpırdanmaya başladı. Bu gizemli yabancı kimdi? Neden o kulübeye sığınmıştı? Hayal gücü oradan oraya sıçradıkça, merak umudu besliyor ve yabancı adamın görmediği yüzü babasının bildik yüzüyle yer değiştiriyordu. Ya gelen babasıysa..? Ya onlara sürpriz yapmak için saklanıyorsa..? Belki de yardıma gereksinimi vardı? Belki de Arno’nun yardımına! (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • Yüzünü pencerenin camına yapıştıran Arno, yıldızlar beni görüyor, diye düşündü. Kendini yalnız hissettiği gecelerde hep bu cümleyi tekrarlardı. “Yıldızlar gökyüzünün gözleridir”, derdi Myriam da. “Ay, ağzı; Güneş de başındaki tacı.” Ya kuyrukluyıldızlar? Kuyrukluyıldızlar neyiydi gökyüzünün? Belki saçları, belki de kaşları” (Kuyrukluyıldız Eken Adam)
  • Annem doğduğunda, dedem kasabaya inmiş; anneannem için bir çift altın küpe ve bir kiraz ağacı fidanıyla eve dönmüş. Bahçeye gidip bir çukur kazmış, çukurun içini sıcak gübreyle doldurmuş ve ağacı dikmiş; sonra bir çakı alıp, ateşte kızdırmış ve ağacın gövdesine bir isim yazmış: FELICITÂ (mutluluk). Gerçekte de bu, annemin ismi olmuş. Dedeme göre, kiraz ağacının da ismi aynı olmalıymış. Ama anneannem ona, bu ismin bir ağaç için pek uygun olmadığını söylemiş; bunun üzerine de dedem, ağaca FELICE (mutlu, neşeli) adını vermeye karar vermiş ve öyle de olmuş. O zamanlar Felice'nin üç dalı varmış ve ilkbaharda, annem yedi aylıkken ve dört dişi varken Felice de dört çiçek açmış. O andan itibaren annem ve kiraz ağacı birlikte büyümeye başlamışlar ve dedem Ottaviano ve anneannem Teodolinda'yla bir aile oluşturmuşlar. Bunu anlamak için aile fotoğraflarına bakmak yeterliydi. (Dedem Bir Kiraz Ağacı)