Kitap Künyesi

Yazar: Oktay Akbal

Yayın Evi: Cumhuriyet Kitapları

İSBN: 9789944150439

Sayfa Sayısı: 272

--reklam--

Hiroşima'lar Olmasın Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

6 Ağustos 1945'te Hiroşima'da insanlık tarihinin en büyük felaketi yaşandı. İlk atom bombasının insanların üzerine atıldığı o acı günden 25 yıl sonra, Oktay Akbal Hiroşima'ya gitti ve büyük trajedinin izlerini sürdü; Hiroşima'lar bir daha olmasın diye!

(Arka Kapak)

--reklam--

Hiroşima'lar Olmasın Alıntıları - Sözleri

  • Ölenler unutulur kısa zamanda. Yaşayan kişi, ölenle ölmez, yaşamasını sürdürür unutarak ölenleri. Yaşamın yasası bu.
  • Şairler hiç susar mı? Hiç küller altında dondurur mu acıyı? Yasaklara rağmen konuşur onlar.Amerikan işgal komutanlığı yıllarca yasaklamış atom bombasından ,yarattığı açılardan,ölenlerden bahsetmeyi . Ama genede basılmış dergiler kitaplar yazılmış Şiirler. .....
  • İnsanlığın yalnızca teknik ilerleme olmadığını, Duhamel'in dediği gibi - gerçek insanlığın kalpte olduğunu - duymak gerek.
  • Kişi, nereye gitse kendisini taşıyor, bu yüzden her şeyi kendimize göre, kendi açımızdan, kendi deneyimlerimiz, serüvenlerimiz içinden görüyoruz.
  • Şiirsiz de, şarkısız da yaşanmaz.
  • Barışı bu yeryüzünde, nasıl sürekli kılmalı? Savaşçı zihniyeti nasıl yıkmalı? Uluslara savaşın çirkinliği, kötülüğü öylesine derin benimsetilmeli ki, kötü politikacılar, çıkarlarını savaşta, kan dökmekte, halkların ıstırabında arayanlar işbaşına gelemesin, seçilemesin.
  • Kalem, kılıçtan tehlikelidir.
  • Sadako Sasaki... Hiroşimalı binlerce küçük kızdan biri. 1945’de iki yaşındaymış. Yaralanmamış, hastalanmamış. Okuluna gidiyormuş güzel güzel. Yıllar geçmiş. Sadako, kentinin her gün biraz daha düzeldiğini, yeni yapılar yapıldığını görmüş. On iki yaşındayken birden hastalanmış. Radyasyonun vücudda yarattığı onulmaz bir hastalıkmış bu. Doktorlar, uzmanlar incelemişler, kurtu­luş olmadığını, anlamışlar. On ikisindeki Sadako ölecek!.. Kendi de biliyor bunu! Ama bir Japon geleneğine göre kâğıttan bir turna kuşu yapan kişinin dileği muhakkak gerçekleşir! Sadako’ya oyalanması için bu inancı veriyor çevresi. Mektuplar alıyor bu konuda. Sadako, hasta yatağında başlıyor kâğıttan turnalar yapmaya. Çok uğ­raştım ben yapamadım o kuşları. Bir iki üç katlıyorsun, kıvırıyorsun, derken bir turna çıkıyor ortaya. Sadako gün­lerce uğraşmış, yüz, iki yüz, beş yüz, altı yüz, tam altı yüz kırkaltı kâğıt turna yapmış, Onlar birbirine de bağ­lanıyor ince ipliklerle, metrelerce uzayan bir kuş dizisi çıkıyor ortaya. Sadako Sasaki bin turnayı tamamlayama­mış. Bin turnayı yapabilseydi, kurtulacak mıydı ölüm­den? Kimbilir? On iki yaşındaki bir kızın, öleceğini bilerek, bin turnayı tamamlarsa ölümden kurtulabileceğini umut ederek, gece gündüz kağıttan kuşlar yapması geliyor gözünün önüne, 646'ncının bitişi, 647'nciye başlayamamak ve çekip gitmek şu hem güzel, hem çirkin, hem yüce, hem aşağılık dünyadan...
  • Eiko diyordu ki anaların babaların yarısı öldü işte Çocuklar şimdi ne yapacak? Bu bomba çocuklara karşı. Şintara diyordu ki öğrencilerin yarısı öldü işte Analar babalar şimdi ne yapacak? Bu bomba analara babalara karşı. Kenyi diyordu ki analar babalar çocuklar öldü işte Dün gece dua etmemiş miydik göklere karşı biz Bu bomba Tanrıya karşı.
  • Büyük Mahatma Gandi bir gün demişti ki, bir insan köyünü sevmezse memleketini, halkını da sevmez, kendi memleketini, halkını sevmeyenin insanlığı sevmesi olanak dışıdır. Edebiyatçı için de durum aynıdır. Bir edebiyatçı kendi yurdunun ülkelerine yabancıysa, başka halkların yararını nasıl isteyebilir, kendini nasıl hümanist sayabilir? Başkalarının sevinçlerini, acılarını bilen, duyan bir yazar iyi'nin, doğru'nun yolundadır. Ama yalnız şiir yazmak, roman yazmak yetmez. Bir yazarın içtenliğinin tek ölçüsü çağının ülküsü uğrunda savaşmasıdır. Ezilenler ve aşağılananlar için hararetli söylevler verdikten sonra parayı ödeyenlerin çıkarına ya da bol duygu meraklılarına hizmet etmek ya da soyut denemelere girişmek, skolastik tartışmalara kalkışmak yazarın ahlâkına, insanlığına yakışır mı?

--reklam--

Hiroşima'lar Olmasın İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Kutuphaneme bir hazine daha eklemenin tarif edilmez hazzindayim ..kitap bitti ama ben hala ilk seferini yapan sovyetler birligi trenindeyim yanımda sevgili Rifat Ilgaz tarih 15 /Eylül /1968 ...şimdi Ne alaka Hiroşima ile diyenler için soylemeliyimki ..kitabın ikinci bölümü rus topraklarına yapılan gezi .. Bu bölüm "bal" benim için "kızarmış ekmek "benim için "zeytin peynir "demek ..o kadar sevdim o kadar begendim ki ne kadar yazsam ne kadar alıntı paylassam anlatamam ...okumak lazım, tecrübe etmek lazim, ukrayna ,moskova ,yazarlar ,şairler, taşkent ,özbekistan ,Aytmatovun gençliği ile satır arasında tanışmak ..hangi birini söyleyeyim benim kelimelerim yetmez nasıl bir heyecanla kitabı okuduğuma :) Bana bu güzel deneyimi yaşattığı ve ucundan kıyısından bir rüyamı gerçekleştirdiği için sevgili Oktay Akbal'ı saygıyla anıyor. ..Kitap elinize geçerse okuyun diyorum .. Sevgiyle kalın. .. (Ebru Ince)

Oysa her sabah olduğu gibi işine,okuluna gidiyordu insanoğlu.Ama nerden bilebilirdi ki biraz sonra güneş sıcaklığına maruz kalacağını işte hayat bu kadar muzdarip. Eriyen sadece bedenler değildi hayaller umutlarda kül oldu. Oktay Akbal, yakın tarihte yaşanan atom bombası faciasını güzel kalemiyle ele almış.Kilometrelerce uzağımızdaki yaşanan bu dramı yazdığı eseriyle bizlere aktarmış.Yaptığı gözlemler, röportajlar eseri daha bir etkin kılmış.Okunmasını tavsiye ederim İyi okumalar (Furkan Yıldız)

Uzun bir süreye yayarak okuduğum bir kitap. Doğrusu ben kitabın ilk başını yani Hiroşima hakkında olan kısmını daha çok sevdim. Geriye kalan da güzel aslında. Yazar gezdiği yerleri anlatmış ama dediğim gibi kitabın ilk kısmını daha çok sevdim. Yazarın dili çok güzel. Adını çok fazla duyup kitaplarını okumadığım yazarları uzun süre sonra okuyunca ne kadar çok şey kaçırdığımı fark ediyorum. Ben kitabı keyifle okudum.. http://psikokur.com/ (Süm)

--reklam--

Hiroşima'lar Olmasın PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Oktay Akbal - Hiroşima'lar Olmasın kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Hiroşima'lar Olmasın PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Oktay Akbal Kimdir?

Oktay Akbal (d. 20 Nisan 1923, İstanbul) Türk gazeteci, yazar. Cumhuriyet gazetesinde Evet/Hayır adlı köşenin yazarıdır.

20 Nisan 1923 tarihinde İstanbul'da doğdu. Avukat Salih Şehabettin Bey'in oğlu, ilk gerçekçi Türk romancılardan Ebubekir Hâzım Tepeyran'ın ana tarafından torunudur.

Kumkapı'daki Saint Benoit Fransız Lisesi'nde başladığı ortaöğrenimini, 1942 yılında İstiklal Lisesi'nde bitirdi. Bir süre İstanbul Üniversitesi Hukuk (1944) ve Edebiyat (1946) fakültelerine devam etti, ancak yüksek öğrenimini yarıda bırakarak kendini yazarlığa verdi. 1943 ve 1944 yıllarında Servet-i Fünun Uyanış dergisinde sekreterlik, 1947 ve 1951 yılları arasında Millî Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda memurluk yaptı. Fakat yaşamını asıl anlamda gazetecilik yaparak kazanmıştır.

1939 ve 1940 yıllarında Yeni Sabah ve İkdam gazetelerinde çevirileri ve öyküleri yayımlanmıştır. 1944 ve 1946 yılları arasında Vakit gazetesinde eleştiriler ve tanıtma yazıları yazmıştır. Büyük Doğu dergisinde her hafta Dünya Fikir Sanat Hareketleri sütununu yazmış, 1951 ve 1956 yılları arasında Vatan gazetesinde, düzeltmen, sekreter ve yazı işleri müdürü olarak çalışmıştır. 1956'da köşe yazarlığına başlamıştır. 1985 yılından itibaren Hürriyet gazetesi için köşe yazarlığı yapan Akbal, daha sonra Milliyet gazetesinde çalışmıştır. Halen Cumhuriyet gazetesinde köşe yazarlığına devam etmektedir.

Öykü yazmaya ilkokul yıllarında başladı. Çeşitli çocuk dergilerinde öyküleri yayımlandı. 1939'da, henüz lise öğrencisiyken yazdığı bir öykünün İkdam gazetesinde yayımlanmasıyla edebiyat dünyasına girdi. İkdam ve Yeni Sabah gazetelerinde hemen her gün bir öyküsü; Bin Bir Roman, Çocuk Haftası, Yıldız gibi gazete ve dergilerde yazıları, öyküleri ve çevirileri yayımlandı. Akbal'ın asıl anlamda öyküye yönelmesi Sait Faik'in Semaver adlı kitabını okumasından sonra başlamıştır.

Servet-i Fünun Uyanış dergisinde çalıştığı sıralarda başlayan eski yeni tartışmalarının ve yeni edebiyatın içinde yer alan Akbal'ın sanatında böylece asıl edebiyatçı dönemi açılmıştır. Kendi yaşam deneyimlerinden, çocukluk anılarından yola çıkan, küçük kent insanını da gözardı etmeyen duygulu öyküler yazmaya başlamıştır. Bunlar toplumsal olaylarla ilgili gözlemlere değil, anılara ya da düşlere dayalı, içe dönük hikâyelerdir. Akbal hikâyeleri, Behçet Necatigil'in deyişiyle "Konulu hikâyeler değil de, belli konular çevresinde oluşan anılar toplamıdır". Yazın çevrelerinde geniş ve olumlu yankı yapan Önce Ekmekler Bozuldu adlı ilk kitabını 1946'da çıkarmıştır. Onu, 1949'da Aşksız İnsanlar izlemiştir.

Garipler Sokağı ve Bizans Definesi adlı kitapları Rusçaya; Dondurmalı Sinema Sırpçaya çevrildi. Suçumuz İnsan Olmak adlı kitabı Erdoğan Tokatlı yönetiminde 1986 yılında filme çekildi.

--reklam--

Oktay Akbal Kitapları - Eserleri

  • Suçumuz İnsan Olmak
  • Hiroşima'lar Olmasın
  • Önce Ekmekler Bozuldu
  • İnsan Bir Ormandır
  • Garipler Sokağı
  • Düş Ekmeği
  • Yalnızlık Bana Yasak
  • Aşksız İnsanlar
  • Ey Gece Kapını Üstüme Kapat
  • Batık Bir Gemi
  • İstinye Suları
  • Karşı Kıyılar
  • Bir de Simit Ağacı Olaydı
  • Yazmak Yaşamak
  • Şairlere Ölüm Yok
  • Atatürk Yaşadı mı?
  • İlkyaz Devrimi
  • Anılarda Görmek
  • Hey! Vapurlar, Trenler
  • Anı Değil Yaşam
  • Kırmızı Yoyo
  • Dondurmalı Sinema
  • Geçmişin Kuşları
  • Tarzan Öldü
  • Yeryüzü Korkusu
  • Berber Aynası
  • Atatürkçülük Savaşı
  • Yaşasın Edebiyat
  • Atatürk Bir Gün Gelecek
  • Lunapark
  • Sözcüklerle Yolculuk
  • Selimiye Bir Yokuştur
  • Bulutun Rengi
  • Yaşam Bir Uzlaşmadır
  • Kanatlı Sözler Uçar mı?
  • Bizans Definesi
  • Hücrede Karmen
  • Ölümsüz oyun
  • Susmak Mı Konuşmak Mı?
  • Gençler Bize Bakıyor
  • Cüce Çeşme Sokağı Nerede?
  • Önce Şiir Vardı
  • Zaman Sensin
  • Yeşil Ev
  • Konumuz Edebiyat
  • Bayraklı Kapı
  • Kırmızı Tenteli Tramvay
  • Yaşayıp Görmek
  • Yazar Bir Tanıktır
  • Şair Dostlarım
  • İkisi
  • Yüzyıldır Umutsuzluk
  • İki Çocuk
  • Güzel Düşlerin Sonu
  • Hücrede Karmen
  • Şairlerim ve Ben
  • Akşam Kuşları
  • İki Roman: Suçumuz İnsan Olmak - İnsan Bir Ormandır
  • Şarkılarına Kadar Mahzun
  • Temmuz Serçesi
  • 80’lerde Bir Yazar
  • Yaşamı Yeniden Kurmak
  • Anılarda Görmek
  • Dünyaya Açılmak
  • Yarınlar Hesap Sorar

--reklam--

Oktay Akbal Alıntıları - Sözleri

  • Elindeki oyuncaklarla yetinmeyen çocuk gibiydi. Her oyuncak onu bir yanda beklesin, o istediği zaman onları bıraktığı köşede bulsun istiyordu. Ama bu oyuncaklar insandılar. Kırıldıkları zaman ne yapıştırılabilir, ne de tamir edebilirlerdi. O da bol bol oynadı. Tüketti hepsini. (Bulutun Rengi)
  • SON YERİNE Zulmün her türlüsü Kötü kardeşler Hiçbiri İnsana göre değil Ağaç dikmek sabahları uyanmak iyi İyi hayvanlara bakmak çiçekleri sulamak Rahatsalar uyuyan insanların soluğunu dinlemek iyi İyi hürlüğü düşünmek Yaşamak onun için Bütün gün çalışmak onun için iyi Bütün çocukların uyuyuşu uyanışı iyi Zulmün her türlüsü kötü. (Yaşayıp Görmek)
  • Onu iki adim ötesinde değil, yillarin gerisinde kalmis bir bakisla seyretmek isterdi. (Bulutun Rengi)
  • ''...Barış insanları artık uçup gitmiş, içimizden yerine konulamaz bir şey kopmuştu...'' (Aşksız İnsanlar)
  • Geçmişte yaşamaktan, gerçekte yaşamaz olur kişi. (İnsan Bir Ormandır)
  • Bazı insanlar nasıl eskiyorlar Kapkara kesiliyorlar konuşurken Zift kuyusuna düşmüş gibi beyinleri Dediklerini anlamaya çalışırken Yüzlerine bakamıyorsunuz Gömüt kokuyor hep söyledikleri. (Atatürk Bir Gün Gelecek)
  • "İnsanın büyüklüğü insana karşı, kendine, kendi benzerine, insanoğlu denen yaratığa karşı duyduğu sevgidedir. Önce ilgilenmektir sevgi, kendi dışında başka bir insanın da önemini, değerini kabullenmektir." (Ölümsüz oyun)
  • "Zaman sensin sevgilim." (Hücrede Karmen)
  • Genç insanların bakışları dünyayı daha büyük, daha geniş,daha güzel görür.Yaşlandıkça ölçüler küçülüyor,bakışlar çirkinliği daha çok görüyor,neredeyse çirkinliği,kötülüğü arıyor. (Kırmızı Yoyo)
  • Kaç gece o uzaktaki insanı yanı başımda sanmış, ona ellerimi uzatmıştım. (İkisi)
  • Onların mutluluğu, mutluluğu, mutlu olmayı düşünmemelerinden doğan bir şeydi. Yaşamı, insanları olduğu gibi kabul etmelerindendi. Böyle bir endişeyi hiç duymamalarındandı. Ben hiçbir zaman mutluluğa karışamayacağımı anlıyordum. (Berber Aynası)
  • İşte gazeteler... Koalisyon hazırlığı. Yok çatıyı çatıyorlarmış! Temeli ne zaman attılar ki çatıyı çatsınlar? Çatı dedikleri bakanlıkların paylaşılması! Doğrusu bu sıcakta böyle konular hiç çekilmiyor. Bir süre ara vermelilerdi hükümet kurma işlerine, pazarlıklarına, hesaplarına... Eylüle kadar Meclis'i tatil etmeli, Demirel gidip denize girsin, serinlesin, şöyle azıcık düşünsün tek başına, birşeyler okusun, içi açılsın, dünyası değişsin. Yalnız o mu? Kişi, hep aynı hava, aynı konular içinde yoğruldu mu, insanlıktan çıkar... Gazete bile okumak istemiyorum. Hele bu parti, hükümet, bakan, başbakan sözlerini duymak!.. Bana öyle geliyor ki bir kısır döngüde gidip geliyoruz. Bir batakta bir adım atıp sonra bacağımızı o çamur yığınından kurtarmak için çabalıyoruz. Hep aynı batak, hep aynı çamur! Seçim dediler, oy verdik, seçtik, yine olmadı. Birbirleriyle geçinemedikleri için seçime gidelim diyenler şimdi sarmaşıp öpüşüyorlar! Çatıyı kuracaklar mı bugünlerde? Belki de yarın kuracaklar. Ama temelsiz yapılar çürük olur uydurma çatılarsa ilk esintide yıkılır. Kapattım daktiloyu, gazeteleri bir yana bıraktım. En iyisi bir roman okumak. Pencereden Marmara'ya bakarak. Bir de sabah çayı... Unutmak, unutabilmek her şeyi. Bir kıyıda, bir orman serinliğinde, bir ağaç altında olmak... Yaşamı duymayı öğrenmemiz gerek. Boş boşuna yaşıyoruz böyle konular arasında! Bir serçe bile bizden daha anlamlı yaşıyor, duyuyor kendini, varlığını. Biz pencereden, bir kıyıdan doyasıya bakamıyoruz doğaya. Güzellikler hep bizim dışımızda! Gereğinden çok bırakmışız kendimizi bu dünyanın gelip geçici işlerine. Türkeş şu kadar bakanlık istedi, Erbakan bu kadar gibi sözler boş yere yoruyor kafamızı!... Bu sabah bir serçe duyurdu bana doğanın, yaşamın anlamını. Odamdaki kısacık konukluğu aldı beni yeni duyarlıklara götürdü. Yazabilseydi, belki de böyle bir bildiri bırakırdı bana. Doğayı duy, yaşamı duy, kendini içinde bulunduğun anın güzelliklerine bırak derdi. Galiba dedi de... O gözgöze geldiğimiz an duydum bunu. Bu yüzden bıraktım gazeteleri, kitapları, daktiloyu, politikayı, Demireli bilmem kimi bilmem neyi... Çok uzun değil bu yaşam, bu yeryüzünden geçişimiz... Belirli bir sürece sıkışmışız hepimiz. Şu kadar yıl bu kadar yıl! Sonra herşey bomboş olacak, hiç yaşamamış gibi olacağız. Bizden öncekiler gibi, bizden sonrakiler gibi... Yaşamalı, duymalı doğayı, tatmalı güzellikleri, yaşamak, duymak, tatmak için yaratmalı yeni güzellikleri yeni anlamları... (Karşı Kıyılar)
  • Ama istese de istemese de yorgun düşmüştü hayatın zorluklarıyla. (Suçumuz İnsan Olmak)
  • Dudaklarının ucunda yalanları Damarlarında kan, etlerinde şehvet Kin, garez, hırs, hiddet Allahım, sen yaratmadın insanları. (Hücrede Karmen)
  • Hitler'ler, Mussolini'ler birer anı oldu artık. Yaşadıkları günlerde herkesin korktuğu, ürktüğü kişiler yıllar sonra nasıl da gülünç, zavallı, acınacak kişiler oldular! Bir Atatürk'ü düşünün, bir de bunları... Aradaki ayrım öyle büyük ki! Bunlar zaman içinde toz olup uçacaklar, Atatürk ise zamanların derinliğince yaşayacak. (Yazmak Yaşamak)
  • Her resimle birlikte içimden hem gülmek, hem de ağlamak geliyor, yüreğimde bir ağırlık duyuyorum. Bir resmin karşısında ağlamak gülünçtür diyorum, gülüyorum, ama bu gülüş ağlamaktan beter. (İkisi)
  • (...)şiir yazan insanlar, bu dünyanın en iyi insanları mıdır? Şair, en dürüst, en sağlam, en güvenilir kişi midir? Soyut olarak öyle de, somut olarak pek de öyle değil… Nice şair tanıdım katı yürekli, acımasız, hoşgörüsüz… Üstelik de içlerinde kıyıcı olanları da vardı. Ermiş kişiliğine yakın bir tek şaire hanım su yorum. Ziya Osman Saba… Biraz da Behçet Necatigil. Tahir Alangu pek bu kanıda değildi. “O öyle görünür, ama…” der susardı. Ne var ki, Necatigil’in şiirleriyle kişiliği güzel bir uyumu yansıtır. Böyle bir şaire bir sokak adını vermeyen katı yüreklileri gözümün önüne getirmeye çalıştım birden. Olmadı. Yaşamlarında bir tek dize ezberlememiş, bir tek şiir okumamış insanlardan başka ne beklenir ki! ( Kendi Kendime - 1986 ) (Ey Gece Kapını Üstüme Kapat)
  • "...kaynaşan Bir türlü durulmayan bir yeryüzü." (Zaman Sensin)
  • Beni düşünüyor dedi kadın. Acaba seviyor muydu hâlâ? Muhakkak. Onu unutmazdı. Olamazdı bu. Seviyordu hep on, on iki yıl öncesi gibi. (Bulutun Rengi)
  • Her işimize bir özel çıkar düşüncesi karışıyor. Kolaylıkla sınıf geçmek, yorulmadan okul bitirmek, bol aylıklı bir işe geçip oturmak... (Atatürkçülük Savaşı)